ਤਤਃ ਕਣ੍ਠਗਤਂ ਮਾਲ੍ਯਂ ਚਿਤ੍ਰਂ ਬਹੁਗੁਣਂ ਮਹਤ੍। ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਵਿਮਦਸ਼੍ਚਾਸੀਤ੍ ਸੁਗ੍ਰੀਵੋ ਵਾਨਰੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਫਿਰ ਸੁਗਰੀਵ, ਵਾਨਰਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਅਹੰਕਾਰ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਗਲ ਵਿਚ ਪਈ ਵੱਡੀ ਤੇ ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੀ ਮਾਲਾ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਂ ਭੀਮਬਲਂ ਸਰ੍ਵਵਾਨਰਸਤ੍ਤਮਃ। ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ ਪ੍ਰਸ਼੍ਰਿਤਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸੁਗ੍ਰੀਵਃ ਸਮ੍ਪ੍ਰਹਰ੍षਯਨ੍
ਸਾਰੇ ਵਾਨਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਸੁਗਰੀਵ ਨੇ ਭੀਮ ਬਾਹੁ ਵਾਲੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰਣष੍ਟਾ ਸ਼੍ਰੀਸ਼੍ਚ ਕੀਰ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਕਪਿਰਾਜ੍ਯਂ ਚ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਮ੍। ਰਾਮਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ ਸੌਮਿਤ੍ਰੇ ਪੁਨਸ਼੍ਚਾਪ੍ਤਮਿਦਂ ਮਯਾ
ਸੌਮਿਤ੍ਰੇ, ਮੇਰੀ ਚਮਕ, ਇਜ਼ਤ ਤੇ ਸਦੀਵੀ ਵਾਨਰ ਰਾਜ ਮੈਨੂੰ ਖੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਰਾਮ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਇਹ ਸਭ ਮੁੜ ਮਿਲ ਗਿਆ ਹੈ।
ਕਃ ਸ਼ਕ੍ਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਖ੍ਯਾਤਸ੍ਯ ਸ੍ਵੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ। ਤਾਦृਸ਼ਂ ਪ੍ਰਤਿਕੁਰ੍ਵੀਤ ਅਂਸ਼ੇਨਾਪਿ ਨृਪਾਤ੍ਮਜ
ਕੌਣ ਉਸ ਦੇਵਤੁਲ ਰਾਮ ਦਾ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਕਰਤਬਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਵੀ ਉਪਕਾਰ ਵਾਪਸ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ?
ਸੀਤਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਤਿ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਵਧਿष੍ਯਤਿ ਚ ਰਾਵਣਮ੍। ਸਹਾਯਮਾਤ੍ਰੇਣ ਮਯਾ ਰਾਘਵਃ ਸ੍ਵੇਨ ਤੇਜਸਾ
ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਰਾਘਵ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਮੇਰੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਹੀ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਲੈ ਆਵੇਗਾ ਤੇ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵੇਗਾ।
ਸਹਾਯਕृਤ੍ਯਂ ਕਿਂ ਤਸ੍ਯ ਯੇਨ ਸਪ੍ਤ ਮਹਾਦ੍ਰੁਮਾਃ। ਗਿਰਿਸ਼੍ਚ ਵਸੁਧਾ ਚੈਵ ਬਾਣੇਨੈਕੇਨ ਦਾਰਿਤਾਃ
ਉਹ, ਜਿਸ ਨੇ ਇਕ ਹੀ ਤੀਰ ਨਾਲ ਸੱਤ ਵੱਡੇ ਦਰਖ਼ਤ, ਇਕ ਪਹਾੜ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਚੀਰ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਮਦਦ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।
ਧਨੁਰ੍ਵਿਸ੍ਫਾਰਮਾਣਸ੍ਯ ਯਸ੍ਯ ਸ਼ਬ੍ਦੇਨ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣ। ਸਸ਼ੈਲਾ ਕਮ੍ਪਿਤਾ ਭੂਮਿਃ ਸਹਾਯੈਃ ਕਿਂ ਨੁ ਤਸ੍ਯ ਵੈ
ਜਦ ਉਹ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਪਹਾੜਾਂ ਸਮੇਤ ਧਰਤੀ ਕੰਬ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—ਉਸ ਲਈ ਸਾਥੀ ਕਿਸੇ ਕੰਮ ਦੇ ਨਹੀਂ।
ਅਨੁਯਾਤ੍ਰਾਂ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਕਰਿष੍ਯੇऽਹਂ ਨਰਰ੍षਭ। ਗਚ੍ਛਤੋ ਰਾਵਣਂ ਹਨ੍ਤੁਂ ਵੈਰਿਣਂ ਸਪੁਰਸ੍ਸਰਮ੍
ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਂ ਰਾਜਾ ਦੇ ਨਾਲ ਜਾਵਾਂਗਾ ਜਦ ਉਹ ਰਾਵਣ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਲਈ ਚੱਲੇਗਾ।
ਯਦਿ ਕਿਂਚਿਦਤਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸਾਤ੍ ਪ੍ਰਣਯੇਨ ਵਾ। ਪ੍ਰੇष੍ਯਸ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਮਿਤਵ੍ਯਂ ਮੇ ਨ ਕਸ਼੍ਚਿਨ੍ਨਾਪਰਾਧ੍ਯਤਿ
ਜੇ ਮੇਰਾ ਦੂਤ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਜਾਂ ਪਿਆਰ ਵਿਚ ਕੁਝ ਵਧ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਗਲਤੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ?
ਇਤਿ ਤਸ੍ਯ ਬ੍ਰੁਵਾਣਸ੍ਯ ਸੁਗ੍ਰੀਵਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਅਭਵਲ੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਃ ਪ੍ਰੀਤਃ ਪ੍ਰੇਮ੍ਣਾ ਚੇਦਮੁਵਾਚ ਹ
ਸੁਗਰੀਵ, ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲਾ, ਜਦ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ ਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੋਲਿਆ।
ਸਰ੍ਵਥਾ ਹਿ ਮਮ ਭ੍ਰਾਤਾ ਸਨਾਥੋ ਵਾਨਰੇਸ਼੍ਵਰ। ਤ੍ਵਯਾ ਨਾਥੇਨ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਪ੍ਰਸ਼੍ਰਿਤੇਨ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਸੱਚ ਮੂਚ, ਮੇਰਾ ਭਰਾ ਹੁਣ ਸਹੀ ਮਾਈਲ ਹੈ, ਹੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਤੂੰ, ਸੁਗਰੀਵ, noble ਰਖਵਾਲਾ ਬਣ ਕੇ।
ਯਸ੍ਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵਃ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਯਚ੍ਚ ਤੇ ਸ਼ੌਚਮੀਦृਸ਼ਮ੍। ਅਰ੍ਹਸ੍ਤ੍ਵਂ ਕਪਿਰਾਜ੍ਯਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰਿਯਂ ਭੋਕ੍ਤੁਮਨੁਤ੍ਤਮਾਮ੍
ਸੁਗਰੀਵ, ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਤੇਰਾ ਇਮਾਨਦਾਰ ਸੁਭਾਵ, ਤੈਨੂੰ ਵਾਨਰ ਰਾਜ ਦੀ ਵਧੀਆ ਚਮਕ ਭੋਗਣ ਦੇ ਯੋਗ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਸਹਾਯੇਨ ਚ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਤ੍ਵਯਾ ਰਾਮਃ ਪ੍ਰਤਾਪਵਾਨ੍। ਵਧਿष੍ਯਤਿ ਰਣੇ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨਚਰਾਨ੍ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਸੁਗਰੀਵ, ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਰਾਮ ਜੰਗ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਮਾਰ ਦੇਵੇਗਾ—ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਸ੍ਯ ਕृਤਜ੍ਞਸ੍ਯ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇष੍ਵਨਿਵਰ੍ਤਿਨਃ। ਉਪਪਨ੍ਨਂ ਚ ਯੁਕ੍ਤਂ ਚ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਤਵ ਭਾषਿਤਮ੍
ਸੁਗਰੀਵ, ਤੇਰੀ ਗੱਲ ਧਰਮ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਉਪਕਾਰ ਮੰਨਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਜੰਗ ਵਿਚ ਪਿੱਛੇ ਨਾ ਹਟਣ ਵਾਲੇ ਲਈ ਬਿਲਕੁਲ ਠੀਕ ਤੇ ਯੋਗ ਹੈ।
ਦੋषਜ੍ਞਃ ਸਤਿ ਸਾਮਰ੍ਥ੍ਯੇ ਕੋऽਨ੍ਯੋ ਭਾषਿਤੁਮਰ੍ਹਤਿ। ਵਰ੍ਜਯਿਤ੍ਵਾ ਮਮ ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਤ੍ਵਾਂ ਚ ਵਾਨਰਸਤ੍ਤਮ
ਗਲਤੀਆਂ ਜਾਣਨ ਤੇ ਸਮਰਥਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਮੇਰੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਜਾਂ ਤੂੰ, ਵਾਨਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਹੀ ਐਸਾ ਬੋਲ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।
ਸਦृਸ਼ਸ਼੍ਚਾਸਿ ਰਾਮੇਣ ਵਿਕ੍ਰਮੇਣ ਬਲੇਨ ਚ। ਸਹਾਯੋ ਦੈਵਤੈਰ੍ਦਤ੍ਤਸ਼੍ਚਿਰਾਯ ਹਰਿਪੁਂਗਵ
ਹੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੂੰ ਵਿਦਿਆ ਤੇ ਤਾਕਤ ਵਿਚ ਰਾਮ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈਂ, ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਉਸ ਦਾ ਸਾਥੀ ਬਣਾਇਆ ਹੈ।
ਕਿਂ ਤੁ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮਿਤੋ ਵੀਰ ਨਿष੍ਕ੍ਰਮ ਤ੍ਵਂ ਮਯਾ ਸਹ। ਸਾਨ੍ਤ੍ਵਯਸ੍ਵ ਵਯਸ੍ਯਂ ਚ ਭਾਰ੍ਯਾਹਰਣਦੁਃਖਿਤਮ੍
ਪਰੰਤੂ, ਹੇ ਵੀਰ, ਹੁਣ ਤੁਰੰਤ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਬਾਹਰ ਆਉਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮਿਤਰ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਲੈ ਜਾਈ ਗਈ ਹੈ ਤੇ ਜੋ ਦੁੱਖੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਂਤਵਨਾ ਦੇ।
ਯਚ੍ਚ ਸ਼ੋਕਾਭਿਭੂਤਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਮਸ੍ਯ ਭਾषਿਤਮ੍। ਮਯਾ ਤ੍ਵਂ ਪਰੁषਾਣ੍ਯੁਕ੍ਤਸ੍ਤਤ੍ ਕ੍ਸ਼ਮਸ੍ਵ ਸਖੇ ਮਮ
ਜੇ ਮੈਂ ਰਾਮ ਦੇ ਦੁੱਖ ਭਰੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਰੁਖਾ ਬੋਲਿਆ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰ ਦੇ, ਮੇਰੇ ਮਿਤਰ।
thumb|ਸਪ੍ਤਤ੍ਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਕਿष੍ਕਿਨ੍ਧਾਕਾਣ੍ਡੇ ਸਪ੍ਤਤ੍ਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੪-
ਹੁਣ ਮਹਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਯਣ ਦੇ ਕਿਸ਼ਕਿੰਧਾ ਕਾਂਡ ਦੀ ਸਤਾਈਸਵੀਂ ਅਧਿਆਇ ਸੁਣੋ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਸੁਗ੍ਰੀਵੋ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ। ਹਨੂਮਨ੍ਤਂ ਸ੍ਥਿਤਂ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵੇ ਵਚਨਂ ਚੇਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਖੜੇ ਹਨੂਮਾਨ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਹਿਮਵਦ੍ਵਿਨ੍ਧ੍ਯਕੈਲਾਸਸ਼ਿਖਰੇषੁ ਚ। ਮਨ੍ਦਰੇ ਪਾਣ੍ਡੁਸ਼ਿਖਰੇ ਪਞ੍ਚਸ਼ੈਲੇषੁ ਯੇ ਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਜੋ ਮਹੇਂਦਰ, ਹਿਮਵਤ, ਵਿਂਧਿਆ, ਕੈਲਾਸ, ਮੰਦਰ ਤੇ ਪਾਂਡੂਸ਼ਿਖਰ ਅਤੇ ਪੰਜ ਪਹਾੜਾਂ ਉੱਤੇ ਵਸਦੇ ਹਨ—
ਤਰੁਣਾਦਿਤ੍ਯਵਰ੍ਣੇषੁ ਭ੍ਰਾਜਮਾਨੇषੁ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ। ਪਰ੍ਵਤੇषੁ ਸਮੁਦ੍ਰਾਨ੍ਤੇ ਪਸ਼੍ਚਿਮਸ੍ਯਾਂ ਤੁ ਯੇ ਦਿਸ਼ਿ
ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਪੱਛਮੀ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਉੱਤੇ ਵਸਦੇ ਹਨ—
ਆਦਿਤ੍ਯਭਵਨੇ ਚੈਵ ਗਿਰੌ ਸਂਧ੍ਯਾਭ੍ਰਸਂਨਿਭੇ। ਪਦ੍ਮਾਚਲਵਨਂ ਭੀਮਾਃ ਸਂਸ਼੍ਰਿਤਾ ਹਰਿਪੁਂਗਵਾਃ
ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਸੰਧਿਆ ਦੇ ਬੱਦਲ ਵਰਗੇ ਪਹਾੜ 'ਤੇ, ਤੇ ਪਦਮਾਚਲ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਬਲ ਵਾਲੇ ਵਾਨਰ ਵਸਦੇ ਹਨ—
ਅਞ੍ਜਨਾਮ੍ਬੁਦਸਂਕਾਸ਼ਾਃ ਕੁਞ੍ਜਰੇਨ੍ਦ੍ਰਮਹੌਜਸਃ। ਅਞ੍ਜਨੇ ਪਰ੍ਵਤੇ ਚੈਵ ਯੇ ਵਸਨ੍ਤਿ ਪ੍ਲਵਂਗਮਾਃ
ਜੋ ਅੰਜਨ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਕਾਲੇ ਹਨ, ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਰਗਾ ਬਲ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਅੰਜਨ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਵਸਦੇ ਹਨ—
ਮਹਾਸ਼ੈਲਗੁਹਾਵਾਸਾ ਵਾਨਰਾਃ ਕਨਕਪ੍ਰਭਾਃ। ਮੇਰੁਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਗਤਾਸ਼੍ਚੈਵ ਯੇ ਚ ਧੂਮ੍ਰਗਿਰਿਂ ਸ਼੍ਰਿਤਾਃ
ਜੋ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਵੱਡੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਗੁਫਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਸਦੇ ਹਨ, ਮੇਰੂ ਦੇ ਪਾਸ ਹਨ, ਤੇ ਜੋ ਧੂਮਰਗਿਰੀ 'ਤੇ ਆਸਰਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ—
ਤਰੁਣਾਦਿਤ੍ਯਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਚ ਪਰ੍ਵਤੇ ਯੇ ਮਹਾਰੁਣੇ। ਪਿਬਨ੍ਤੋ ਮਧੁ ਮੈਰੇਯਂ ਭੀਮਵੇਗਾਃ ਪ੍ਲਵਂਗਮਾਃ
ਜੋ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਵੱਡੇ ਲਾਲ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਵਸਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਜੋ ਮਧ ਤੇ ਮੈਰਿਆ ਪੀਂਦੇ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਵਾਨਰ ਹਨ—
ਵਨੇषੁ ਚ ਸੁਰਮ੍ਯੇषੁ ਸੁਗਨ੍ਧਿषੁ ਮਹਤ੍ਸੁ ਚ। ਤਾਪਸਾਸ਼੍ਰਮਰਮ੍ਯੇषੁ ਵਨਾਨ੍ਤੇषੁ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਜੋ ਸੁਹਣੀਆਂ ਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਵੱਡੀਆਂ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਤਪਸੀਆਂ ਦੇ ਸੁਹਣੇ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਵਿੱਚ, ਤੇ ਜੰਗਲਾਂ ਦੇ ਕੰਢਿਆਂ 'ਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਵਸਦੇ ਹਨ—
ਤਾਂਸ੍ਤਾਂਸ੍ਤ੍ਵਮਾਨਯ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਸਰ੍ਵਵਾਨਰਾਨ੍। ਸਾਮਦਾਨਾਦਿਭਿਃ ਕਲ੍ਪੈਰ੍ਵਾਨਰੈਰ੍ਵੇਗਵਤ੍ਤਰੈਃ
ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਵਾਨਰਾਂ ਨੂੰ, ਸਮਝਾ ਕੇ, ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ ਜਾਂ ਹੋਰ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ, ਤੇ ਤੇਜ਼ ਵਾਨਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਜਲਦੀ ਇੱਥੇ ਲਿਆ।
ਪ੍ਰੇषਿਤਾਃ ਪ੍ਰਥਮਂ ਯੇ ਚ ਮਯਾऽऽਜ੍ਞਾਤਾ ਮਹਾਜਵਾਃ। ਤ੍ਵਰਣਾਰ੍ਥਂ ਤੁ ਭੂਯਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰੇषਯ ਹਰੀਸ਼੍ਵਰਾਨ੍
ਜੋ ਵੱਡੀ ਤੇਜ਼ੀ ਵਾਲੇ ਵਾਨਰ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਭੇਜ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਹੋਰ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਨੂੰ ਹੁਣ ਭੇਜ।
ਯੇ ਪ੍ਰਸਕ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਕਾਮੇषੁ ਦੀਰ੍ਘਸੂਤ੍ਰਾਸ਼੍ਚ ਵਾਨਰਾਃ। ਇਹਾਨਯਸ੍ਵ ਤਾਨ੍ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਸਰ੍ਵਾਨੇਵ ਕਪੀਸ਼੍ਵਰਾਨ੍
ਜੋ ਵਾਨਰ ਰਸ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹਨ ਜਾਂ ਆਲਸੀ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਵਾਨਰ ਮੁਖੀਆਂ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਇੱਥੇ ਲਿਆ।