ਸਤ੍ਤ੍ਵਾਭਿਜਨਸਮ੍ਪਨ੍ਨਃ ਸਾਨੁਕ੍ਰੋਸ਼ੋ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ। ਕृਤਜ੍ਞਃ ਸਤ੍ਯਵਾਦੀ ਚ ਰਾਜਾ ਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਜੋ ਰਾਜਾ ਤਾਕਤ, ਉੱਚ ਕੁਲ, ਦਇਆ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ 'ਤੇ ਕਾਬੂ, ਕਦਰਦਾਨੀ ਤੇ ਸਚਾਈ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਤੁ ਰਾਜਾ ਸ੍ਥਿਤੋऽਧਰ੍ਮੇ ਮਿਤ੍ਰਾਣਾਮੁਪਕਾਰਿਣਾਮ੍। ਮਿਥ੍ਯਾ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਂ ਕੁਰੁਤੇ ਕੋ ਨृਸ਼ਂਸਤਰਸ੍ਤਤਃ
ਪਰ ਜੇ ਰਾਜਾ ਅਧਰਮ ਵਿਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਵੇ ਤੇ ਆਪਣੇ ਮਿਤਰਾਂ, ਉਪਕਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਝੂਠਾ ਵਾਅਦਾ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਨਿਰਦਈ ਹੋਰ ਕੌਣ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਸ਼ਤਮਸ਼੍ਵਾਨृਤੇ ਹਨ੍ਤਿ ਸਹਸ੍ਰਂ ਤੁ ਗਵਾਨृਤੇ। ਆਤ੍ਮਾਨਂ ਸ੍ਵਜਨਂ ਹਨ੍ਤਿ ਪੁਰੁषਃ ਪੁਰੁषਾਨृਤੇ
ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਸੌਗੰਧ ਤੋੜਣ ਤੇ ਸੌ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਗਾਂ ਦੀ ਸੌਗੰਧ ਤੋੜਣ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਜੇ ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਵਾਅਦਾ ਤੋੜਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣਾ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪੂਰ੍ਵਂ ਕृਤਾਰ੍ਥੋ ਮਿਤ੍ਰਾਣਾਂ ਨ ਤਤ੍ਪ੍ਰਤਿਕਰੋਤਿ ਯਃ। ਕृਤਘ੍ਨਃ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਨਾਂ ਸ ਵਧ੍ਯਃ ਪ੍ਲਵਗੇਸ਼੍ਵਰ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪਹਿਲਾਂ ਮਿੱਤਰਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਲੈ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਅਕ੍ਰਿਤਘਨ ਹੈ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਰਨ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਮਿਲਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਹਨੂੰਮਾਨ ਜੀ।
ਗੀਤੋऽਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਸ਼੍ਲੋਕਃ ਸਰ੍ਵਲੋਕਨਮਸ੍ਕृਤਃ। ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕृਤਘ੍ਨਂ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੇਨ ਤਨ੍ਨਿਬੋਧ ਪ੍ਲਵਂਗਮ
ਇਹ ਸ਼ਲੋਕ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਗਾਇਆ ਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਸਤਿਕਾਰਿਆ, ਅਕ੍ਰਿਤਘਨਤਾ ਦੇਖ ਕੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਉਚਾਰਿਆ ਗਿਆ ਸੀ; ਇਸ ਨੂੰ ਸੁਣੋ, ਵਾਨਰ।
ਗੋਘ੍ਨੇ ਚੈਵ ਸੁਰਾਪੇ ਚ ਚੌਰੇ ਭਗ੍ਨਵ੍ਰਤੇ ਤਥਾ। ਨਿष੍ਕृਤਿਰ੍ਵਿਹਿਤਾ ਸਦ੍ਭਿਃ ਕृਤਘ੍ਨੇ ਨਾਸ੍ਤਿ ਨਿष੍ਕृਤਿਃ
ਗਾਂ ਮਾਰਣ, ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣ, ਚੋਰੀ ਕਰਨ ਜਾਂ ਵਾਅਦਾ ਤੋੜਣ ਲਈ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਰੱਖਿਆ ਹੈ; ਪਰ ਅਕ੍ਰਿਤਘਨਤਾ ਲਈ ਕੋਈ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿਤ ਨਹੀਂ।
ਅਨਾਰ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਂ ਕृਤਘ੍ਨਸ਼੍ਚ ਮਿਥ੍ਯਾਵਾਦੀ ਚ ਵਾਨਰ। ਪੂਰ੍ਵਂ ਕृਤਾਰ੍ਥੋ ਰਾਮਸ੍ਯ ਨ ਤਤ੍ਪ੍ਰਤਿਕਰੋषਿ ਯਤ੍
ਤੂੰ ਅਨਾਰੀ, ਅਕ੍ਰਿਤਘਨ ਤੇ ਝੂਠਾ ਹੈਂ, ਵਾਨਰ; ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਰਾਮ ਜੀ ਦੀ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਤੀ ਮਦਦ ਦਾ ਵਾਪਸ ਸਹੀ ਜਵਾਬ ਨਹੀਂ ਦੇ ਰਿਹਾ।
ਨਨੁ ਨਾਮ ਕृਤਾਰ੍ਥੇਨ ਤ੍ਵਯਾ ਰਾਮਸ੍ਯ ਵਾਨਰ। ਸੀਤਾਯਾ ਮਾਰ੍ਗਣੇ ਯਤ੍ਨਃ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਃ ਕृਤਮਿਚ੍ਛਤਾ
ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ, ਜਦ ਤੂੰ ਰਾਮ ਜੀ ਤੋਂ ਮਦਦ ਲੈ ਚੁੱਕਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਸੀਤਾ ਜੀ ਦੀ ਖੋਜ ਲਈ ਪੂਰਾ ਯਤਨ ਕਰਨਾ ਤੇਰਾ ਫਰਜ ਹੈ, ਜੇ ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਦਾ ਉਤਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ।
ਸ ਤ੍ਵਂ ਗ੍ਰਾਮ੍ਯੇषੁ ਭੋਗੇषੁ ਸਕ੍ਤੋ ਮਿਥ੍ਯਾਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਰਵਃ। ਨ ਤ੍ਵਾਂ ਰਾਮੋ ਵਿਜਾਨੀਤੇ ਸਰ੍ਪਂ ਮਣ੍ਡੂਕਰਾਵਿਣਮ੍
ਤੂੰ ਲੋਕੀ ਸੁਖਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਹੈਂ, ਤੇਰੇ ਵਾਅਦੇ ਝੂਠੇ ਹਨ; ਰਾਮ ਜੀ ਤੈਨੂੰ ਸੱਪ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦੇ ਜੋ ਮੰਡੂਕ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਮਹਾਭਾਗੇਨ ਰਾਮੇਣ ਪਾਪਃ ਕਰੁਣਵੇਦਿਨਾ। ਹਰੀਣਾਂ ਪ੍ਰਾਪਿਤੋ ਰਾਜ੍ਯਂ ਤ੍ਵਂ ਦੁਰਾਤ੍ਮਾ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਦਇਆਲੂ ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਾਮ ਜੀ ਨੇ, ਤੈਨੂੰ, ਪਾਪੀ, ਵਾਨਰਾਂ ਦਾ ਰਾਜ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਕृਤਂ ਚੇਨ੍ਨਾਤਿਜਾਨੀषੇ ਰਾਘਵਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਸਦ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਂ ਨਿਸ਼ਿਤੈਰ੍ਬਾਣੈਰ੍ਹਤੋ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ਵਾਲਿਨਮ੍
ਜੇ ਤੂੰ ਮਹਾਨ ਰਾਘਵ ਦੀ ਕੀਤੀ ਮਦਦ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦਾ, ਤਾਂ ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖੇਗਾ।
ਨ ਸ ਸਂਕੁਚਿਤਃ ਪਨ੍ਥਾ ਯੇਨ ਵਾਲੀ ਹਤੋ ਗਤਃ। ਸਮਯੇ ਤਿष੍ਠ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਮਾ ਵਾਲਿਪਥਮਨ੍ਵਗਾਃ
ਜੋ ਰਾਹ ਵਾਲੀ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਤੇ ਗਿਆ, ਉਹ ਬੰਦ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ; ਆਪਣਾ ਵਾਅਦਾ ਪੂਰਾ ਕਰ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ, ਵਾਲੀ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਨਾ ਚੱਲ।
ਨ ਨੂਨਮਿਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਵਰਸ੍ਯ ਕਾਰ੍ਮੁਕਾ- ਚ੍ਛਰਾਂਸ਼੍ਚ ਤਾਨ੍ ਪਸ਼੍ਯਸਿ ਵਜ੍ਰਸਂਨਿਭਾਨ੍। ਤਤਃ ਸੁਖਂ ਨਾਮ ਵਿषੇਵਸੇ ਸੁਖੀ ਨ ਰਾਮਕਾਰ੍ਯਂ ਮਨਸਾਪ੍ਯਵੇਕ੍ਸ਼ਸੇ
ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਤੂੰ ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਰਾਮ ਜੀ ਦੀ ਧਨੁਸ਼ ਤੇ ਉਹ ਤੀਰ, ਜੋ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਤੂੰ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਸੁਖ ਭੋਗ ਰਿਹਾ ਹੈਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਰਾਮ ਜੀ ਦੇ ਕੰਮ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ ਸੋਚਦਾ।
thumb|ਪਞ੍ਚਤ੍ਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਕਿष੍ਕਿਨ੍ਧਾਕਾਣ੍ਡੇ ਪਞ੍ਚਤ੍ਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੪-
ਸ਼੍ਰੀਮਤ ਵਾਲਮੀਕੀ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਕਿਸ਼ਕਿੰਧਾ ਕਾਂਡ ਵਿਚ ਪੰਜਤੀਹਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਤਥਾ ਬ੍ਰੂਵਾਣਂ ਸੌਮਿਤ੍ਰਿਂ ਪ੍ਰਦੀਪ੍ਤਮਿਵ ਤੇਜਸਾ। ਅਬ੍ਰਵੀਲ੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਂ ਤਾਰਾ ਤਾਰਾਧਿਪਨਿਭਾਨਨਾ
ਜਦ ਸੌਮਿਤ੍ਰਿ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੋਲ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤੇਜ ਨਾਲ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਤਾਰਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਚੰਦ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਬੋਲੀ।
ਨੈਵਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯੋ ਨਾਯਂ ਪਰੁषਮਰ੍ਹਤਿ। ਹਰੀਣਾਮੀਸ਼੍ਵਰਃ ਸ਼੍ਰੋਤੁਂ ਤਵ ਵਕ੍ਤ੍ਰਾਦ੍ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਲਕਸ਼ਮਣ, ਤੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਬੋਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਉਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਕਰੜੇ ਬੋਲ ਸੁਣਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਤੇਰੇ ਮੂੰਹੋਂ, ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਲਈ।
ਨੈਵਾਕृਤਜ੍ਞਃ ਸੁਗ੍ਰੀਵੋ ਨ ਸ਼ਠੋ ਨਾਪਿ ਦਾਰੁਣਃ। ਨੈਵਾਨृਤਕਥੋ ਵੀਰ ਨ ਜਿਹ੍ਮਸ਼੍ਚ ਕਪੀਸ਼੍ਵਰਃ
ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨਾ ਅਕ੍ਰਿਤਘਨ ਹੈ, ਨਾ ਚਲਾਕ, ਨਾ ਨਿਰਦਈ; ਵਾਨਰਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਬੋਲਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਉਹ ਟੇਢਾ ਹੈ, ਵੀਰ।
ਉਪਕਾਰਂ ਕृਤਂ ਵੀਰੋ ਨਾਪ੍ਯਯਂ ਵਿਸ੍ਮृਤਃ ਕਪਿਃ। ਰਾਮੇਣ ਵੀਰ ਸੁਗ੍ਰੀਵੋ ਯਦਨ੍ਯੈਰ੍ਦੁष੍ਕਰਂ ਰਣੇ
ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੇ ਰਾਮ ਜੀ ਦੀ ਕੀਤੀ ਮਦਦ ਨਹੀਂ ਭੁਲਾਈ; ਜੋ ਰਾਮ ਜੀ ਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਵਾਨਰ ਨੇ ਉਹ ਯਾਦ ਰੱਖਿਆ ਹੈ।
ਰਾਮਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ ਕੀਰ੍ਤਿਂ ਚ ਕਪਿਰਾਜ੍ਯਂ ਚ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਮ੍। ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵਾਨਿਹ ਸੁਗ੍ਰੀਵੋ ਰੁਮਾਂ ਮਾਂ ਚ ਪਰਂਤਪ
ਰਾਮ ਜੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੇ ਸਦੀਵੀ ਸ਼ੋਹਰਤ, ਵਾਨਰਾਂ ਦਾ ਰਾਜ, ਰੁਮਾ, ਮੈਨੂੰ ਤੇ ਤੈਨੂੰ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਸੁਦੁਃਖਸ਼ਯਿਤਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯੇਦਂ ਸੁਖਮੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਕਾਲਂ ਨ ਜਾਨੀਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੋ ਯਥਾ ਮੁਨਿਃ
ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਬਹੁਤ ਦੁੱਖ ਸਹਿ ਚੁੱਕਾ ਸੀ, ਹੁਣ ਉਹ ਉੱਚਾ ਸੁਖ ਪਾ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਰਿਸ਼ੀ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਸਮਾਂ ਪਛਾਣ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਘृਤਾਚ੍ਯਾਂ ਕਿਲ ਸਂਸਕ੍ਤੋ ਦਸ਼ ਵਰ੍षਾਣਿ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣ। ਅਹੋऽਮਨ੍ਯਤ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੋ ਮਹਾਮੁਨਿਃ
ਲਕਸ਼ਮਣ, ਧਰਮਵਾਨ ਮਹਾ ਰਿਸ਼ੀ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦਸ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਘ੍ਰਿਤਾਚੀ ਵਿਚ ਲੀਨ ਰਹੇ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਮਾਂ ਲੰਘਣ ਦਾ ਪਤਾ ਹੀ ਨਾ ਲੱਗਾ।
ਸ ਹਿ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਨ ਜਾਨੀਤੇ ਕਾਲਂ ਕਾਲਵਿਦਾਂ ਵਰਃ। ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੋ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਕਿਂ ਪੁਨਰ੍ਯਃ ਪृਥਗ੍ਜਨਃ
ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਵੀ ਸਮੇਂ ਦੇ ਆਉਣ ਨੂੰ ਨਾ ਸਮਝ ਸਕੇ; ਫਿਰ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਕੀ ਗੱਲ।
ਦੇਹਧਰ੍ਮਗਤਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਪਰਿਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਸ੍ਯ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣ। ਅਵਿਤृਪ੍ਤਸ੍ਯ ਕਾਮੇषੁ ਰਾਮਃ ਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੁਮਿਹਾਰ੍ਹਤਿ
ਲਕਸ਼ਮਣ, ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਥੱਕ ਚੁੱਕਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਵਿਚ ਅਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੈ; ਰਾਮਾ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨ ਚ ਰੋषਵਸ਼ਂ ਤਾਤ ਗਨ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣ। ਨਿਸ਼੍ਚਯਾਰ੍ਥਮਵਿਜ੍ਞਾਯ ਸਹਸਾ ਪ੍ਰਾਕृਤੋ ਯਥਾ
ਲਕਸ਼ਮਣ, ਤੂੰ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਆਮ ਮਨੁੱਖ ਵਾਂਗ ਬਿਨਾ ਪੂਰੀ ਸਮਝੇ ਕਿਸੇ ਨਤੀਜੇ ਤੇ ਨਾ ਪਹੁੰਚ।
ਸਤ੍ਤ੍ਵਯੁਕ੍ਤਾ ਹਿ ਪੁਰੁषਾਸ੍ਤ੍ਵਦ੍ਵਿਧਾਃ ਪੁਰੁषਰ੍षਭ। ਅਵਿਮृਸ਼੍ਯ ਨ ਰੋषਸ੍ਯ ਸਹਸਾ ਯਾਨ੍ਤਿ ਵਸ਼੍ਯਤਾਮ੍
ਜੋ ਤੂੰ ਵਰਗੇ ਗੁਣਵਾਨ ਪੁਰਸ਼ ਹਨ, ਉਹ ਸੋਚੇ ਬਿਨਾ ਅਚਾਨਕ ਗੁੱਸੇ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ।
ਪ੍ਰਸਾਦਯੇ ਤ੍ਵਾਂ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞ ਸੁਗ੍ਰੀਵਾਰ੍ਥਂ ਸਮਾਹਿਤਾ। ਮਹਾਨ੍ ਰੋषਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਃ ਸਂਰਮ੍ਭਸ੍ਤ੍ਯਜ੍ਯਤਾਮਯਮ੍
ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਦੇ ਹਿਤ ਲਈ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੀ ਹਾਂ; ਜੋ ਵੱਡਾ ਗੁੱਸਾ ਉਠਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇ, ਨਿਰਮਲ।
ਰੁਮਾਂ ਮਾਂ ਚਾਙ੍ਗਦਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਧਨਧਾਨ੍ਯਪਸ਼ੂਨਿ ਚ। ਰਾਮਪ੍ਰਿਯਾਰ੍ਥਂ ਸੁਗ੍ਰੀਵਸ੍ਤ੍ਯਜੇਦਿਤਿ ਮਤਿਰ੍ਮਮ
ਰਾਮਾ ਦੇ ਹਿਤ ਲਈ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਰੁਮਾ, ਮੈਨੂੰ, ਅੰਗਦ, ਰਾਜ, ਧਨ, ਅਨਾਜ ਤੇ ਪਸ਼ੂ ਵੀ ਛੱਡ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਮੇਰਾ ਪੱਕਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ।
ਸਮਾਨੇष੍ਯਤਿ ਸੁਗ੍ਰੀਵਃ ਸੀਤਯਾ ਸਹ ਰਾਘਵਮ੍। ਸ਼ਸ਼ਾਙ੍ਕਮਿਵ ਰੋਹਿਣ੍ਯਾ ਹਤ੍ਵਾ ਤਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਧਮਮ੍
ਸੁਗ੍ਰੀਵ, ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਸੀਤਾ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਦੇਵੇਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਚੰਦ ਰੋਹਣੀ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰਾਕਸ਼ਸ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ।
ਸ਼ਤਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਲਙ੍ਕਾਯਾਂ ਕਿਲ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾਮ੍। ਅਯੁਤਾਨਿ ਚ षਟ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤ੍ਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ਤਾਨਿ ਚ
ਲੰਕਾ ਵਿਚ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੀਆਂ ਸੈਂਕੜੇ ਕਰੋੜਾਂ ਸੰਖਿਆਵਾਂ ਹਨ, ਤੇ ਛੱਤੀ ਹਜ਼ਾਰ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੇ ਸੈਂਕੜੇ ਵੀ ਹਨ।
ਅਹਤ੍ਵਾ ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षਾਨ੍ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨ੍ ਕਾਮਰੂਪਿਣਃ। ਨ ਸ਼ਕ੍ਯੋ ਰਾਵਣੋ ਹਨ੍ਤੁਂ ਯੇਨ ਸਾ ਮੈਥਿਲੀ ਹृਤਾ
ਉਹ ਡਰਾਉਣੇ ਤੇ ਰੂਪ ਬਦਲਣ ਵਾਲੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰੇ ਬਿਨਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਮੈਥਿਲੀ ਨੂੰ ਚੁੱਕਿਆ, ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ।