ਰਾਘਵੇਣ ਤੁ ਵੀਰੇਣ ਭਯਮੁਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਦੂਰਤਃ। ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਿਯਾਰ੍ਥਂ ਹਤੋ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕ੍ਰਤੁਲ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਃ
ਰਾਘਵ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਵਿਰਲਾ ਹੈ, ਡਰ ਛੱਡ ਕੇ ਤੇਰੇ ਪਿਆਰ ਲਈ, ਇੰਦਰ ਵਰਗੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਸਰ੍ਵਥਾ ਪ੍ਰਣਯਾਤ੍ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਰਾਘਵੋ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ। ਭ੍ਰਾਤਰਂ ਸਮ੍ਪ੍ਰਹਿਤਵਾਁਲ੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਿਵਰ੍ਧਨਮ੍
ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ, ਰਾਘਵ ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਭਰਾ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜੋ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਭੇਜਿਆ ਹੈ।
ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਮਤ੍ਤੋ ਨ ਜਾਨੀषੇ ਕਾਲਂ ਕਾਲਵਿਦਾਂ ਵਰ। ਫੁਲ੍ਲਸਪ੍ਤਚ੍ਛਦਸ਼੍ਯਾਮਾ ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਾ ਤੁ ਸ਼ਰਚ੍ਛੁਭਾ
ਤੂੰ ਬੇਪਰਵਾਹ ਹੋ ਕੇ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ, ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਜਾਣਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ। ਸਫੇਦ ਸਪਤਚਛਦ ਦੇ ਰੁੱਖ ਫੁੱਲ ਗਏ ਹਨ ਤੇ ਸ਼ਰਦ ਰੁੱਤ ਆ ਚੁੱਕੀ ਹੈ।
ਨਿਰ੍ਮਲਗ੍ਰਹਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾ ਦ੍ਯੌਃ ਪ੍ਰਣष੍ਟਬਲਾਹਕਾ। ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਸ਼੍ਚ ਦਿਸ਼ਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸਰਿਤਸ਼੍ਚ ਸਰਾਂਸਿ ਚ
ਅਸਮਾਨ ਸਾਫ ਹੈ, ਚੰਨ ਤੇ ਤਾਰੇ ਚਮਕ ਰਹੇ ਹਨ, ਬੱਦਲ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਏ ਹਨ। ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸਾਵਾਂ ਤੇ ਨਦੀਆਂ, ਝੀਲਾਂ ਵੀ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਮੁਦ੍ਯੋਗਕਾਲਂ ਤੁ ਨਾਵੈषਿ ਹਰਿਪੁਂਗਵ। ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਮਤ੍ਤ ਇਤਿ ਵ੍ਯਕ੍ਤਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੋऽਯਮਿਹਾਗਤਃ
ਕੰਮ ਕਰਨ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਸਰਦਾਰ। ਤੂੰ ਇਹ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦਾ, ਤੇ ਇਹ ਸਪਸ਼ਟ ਹੈ ਕਿ ਲਕਸ਼ਮਣ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਲਾਪਰਵਾਹ ਹੈਂ।
ਆਰ੍ਤਸ੍ਯ ਹृਤਦਾਰਸ੍ਯ ਪਰੁषਂ ਪੁਰੁषਾਨ੍ਤਰਾਤ੍। ਵਚਨਂ ਮਰ੍षਣੀਯਂ ਤੇ ਰਾਘਵਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਰਾਘਵ, ਜਿਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਚੱਕੀ ਗਈ ਤੇ ਜੋ ਦੁਖੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਦੇ ਮੂੰਹੋਂ ਕਹੇ ਕਠੋਰ ਬੋਲ ਤੈਨੂੰ ਸਹਿਣੇ ਪੈਣਗੇ।
ਕृਤਾਪਰਾਧਸ੍ਯ ਹਿ ਤੇ ਨਾਨ੍ਯਤ੍ ਪਸ਼੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਕ੍ਸ਼ਮਮ੍। ਅਨ੍ਤਰੇਣਾਞ੍ਜਲਿਂ ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸਾਦਨਾਤ੍
ਜਿਸ ਨੇ ਗਲਤੀ ਕੀਤੀ, ਉਸ ਲਈ ਮੈਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਢੰਗ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ, ਸਿਵਾਏ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਮਾਫੀ ਮੰਗਣ ਦੇ।
ਨਿਯੁਕ੍ਤੈਰ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਭਿਰ੍ਵਾਚ੍ਯੋ ਹ੍ਯਵਸ਼੍ਯਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵੋ ਹਿਤਮ੍। ਇਤ ਏਵ ਭਯਂ ਤ੍ਯਕ੍ਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਵੀਮ੍ਯਵਧृਤਂ ਵਚਃ
ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਚੰਗੇ ਲਈ ਮੰਤਰੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਜਰੂਰ ਸਲਾਹ ਮਿਲਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਡਰ ਛੱਡ ਕੇ, ਬਿਨਾ ਪੁੱਛੇ, ਇਹ ਗੱਲ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਅਭਿਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਸਮਰ੍ਥੋ ਹਿ ਚਾਪਮੁਦ੍ਯਮ੍ਯ ਰਾਘਵਃ। ਸਦੇਵਾਸੁਰਗਨ੍ਧਰ੍ਵਂ ਵਸ਼ੇ ਸ੍ਥਾਪਯਿਤੁਂ ਜਗਤ੍
ਜਦੋਂ ਰਾਘਵ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਤੇ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ, ਦੇਵ, ਅਸੁਰ ਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਸਮੇਤ, ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਨ ਸ ਕ੍ਸ਼ਮਃ ਕੋਪਯਿਤੁਂ ਯਃ ਪ੍ਰਸਾਦ੍ਯਃ ਪੁਨਰ੍ਭਵੇਤ੍। ਪੂਰ੍ਵੋਪਕਾਰਂ ਸ੍ਮਰਤਾ ਕृਤਜ੍ਞੇਨ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਜੋ ਇਕ ਵਾਰੀ ਮਨਾਏ ਜਾਣ ਤੇ ਫਿਰ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਸਕਦਾ, ਉਹਨੂੰ ਗੁੱਸਾ ਕਰਨਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਉਸ ਵੱਲੋਂ ਜੋ ਪੁਰਾਣਾ ਭਲਾ ਯਾਦ ਰੱਖਦਾ ਤੇ ਆਭਾਰੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਾ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਤ੍ਵਂ ਸਪੁਤ੍ਰਃ ਸਸੁਹृਜ੍ਜਨਃ। ਰਾਜਂਸ੍ਤਿष੍ਠ ਸ੍ਵਸਮਯੇ ਭਰ੍ਤੁਰ੍ਭਾਰ੍ਯੇਵ ਤਦ੍ਵਸ਼ੇ
ਇਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਦੋਸਤਾਂ ਸਮੇਤ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸਿਰ ਨਿਵਾ। ਰਾਜਾ ਵਜੋਂ ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ ਤੇ ਰਹਿ, ਜਿਵੇਂ ਪਤਨੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਨ ਰਾਮਰਾਮਾਨੁਜਸ਼ਾਸਨਂ ਤ੍ਵਯਾ ਕਪੀਨ੍ਦ੍ਰ ਯੁਕ੍ਤਂ ਮਨਸਾਪ੍ਯਪੋਹਿਤੁਮ੍। ਮਨੋ ਹਿ ਤੇ ਜ੍ਞਾਸ੍ਯਤਿ ਮਾਨੁषਂ ਬਲਂ ਸਰਾਘਵਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਸੁਰੇਨ੍ਦ੍ਰਵਰ੍ਚਸਃ
ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਰਾਮ ਜਾਂ ਉਸ ਦੇ ਭਰਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨੂੰ ਤੂੰ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਅਣਦੇਖਾ ਕਰਨਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ। ਤੇਰਾ ਮਨ ਜਲਦੀ ਹੀ ਇਸ ਰਾਘਵ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਮਕ ਇੰਦਰ ਵਰਗੀ ਹੈ, ਦੀ ਮਾਨਵ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਸਮਝ ਲਵੇਗਾ।
thumb|ਤ੍ਰਯਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਕਿष੍ਕਿਨ੍ਧਾਕਾਣ੍ਡੇ ਤ੍ਰਯਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੪-
ਸ਼੍ਰੀਮਤ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਕਿਸ਼ਕਿੰਧਾ ਕਾਂਡ ਦਾ ਤੀਹਵਾਂ ਤੇ ਤੀਜਾ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਅਥ ਪ੍ਰਤਿਸਮਾਦਿष੍ਟੋ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਃ ਪਰਵੀਰਹਾ। ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਗੁਹਾਂ ਰਮ੍ਯਾਂ ਕਿष੍ਕਿਨ੍ਧਾਂ ਰਾਮਸ਼ਾਸਨਾਤ੍
ਫਿਰ, ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜੋ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਰਾਮ ਜੀ ਦੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਕਿਸ਼ਕਿੰਧਾ ਦੀ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਗਿਆ।
ਦ੍ਵਾਰਸ੍ਥਾ ਹਰਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਮਹਾਕਾਯਾ ਮਹਾਬਲਾਃ। ਬਭੂਵੁਰ੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਯਃ ਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਉਥੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਵੱਡੇ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਵਾਨਰ ਖੜੇ ਸਨ। ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ।
ਨਿਃਸ਼੍ਵਸਨ੍ਤਂ ਤੁ ਤਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਂ ਦਸ਼ਰਥਾਤ੍ਮਜਮ੍। ਬਭੂਵੁਰ੍ਹਰਯਸ੍ਤ੍ਰਸ੍ਤਾ ਨ ਚੈਨਂ ਪਰ੍ਯਵਾਰਯਨ੍
ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਤੇ ਭਾਰੀ ਸਾਹ ਲੈਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਵਾਨਰ ਡਰ ਗਏ ਤੇ ਉਸਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਨਹੀਂ ਆਏ।
ਸ ਤਾਂ ਰਤ੍ਨਮਯੀਂ ਦਿਵ੍ਯਾਂ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ ਪੁष੍ਪਿਤਕਾਨਨਾਮ੍। ਰਮ੍ਯਾਂ ਰਤ੍ਨਸਮਾਕੀਰ੍ਣਾਂ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਮਹਤੀਂ ਗੁਹਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਗੁਫਾ ਵੇਖੀ, ਜੋ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਸੁੰਦਰ ਬਾਗਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਤੇ ਕੀਮਤੀ ਪਥਰਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਹਰ੍ਮ੍ਯਪ੍ਰਾਸਾਦਸਮ੍ਬਾਧਾਂ ਨਾਨਾਰਤ੍ਨੋਪਸ਼ੋਭਿਤਾਮ੍। ਸਰ੍ਵਕਾਮਫਲੈਰ੍ਵृਕ੍ਸ਼ੈਃ ਪੁष੍ਪਿਤੈਰੁਪਸ਼ੋਭਿਤਾਮ੍
ਉਹ ਗੁਫਾ ਮਹਲਾਂ ਤੇ ਇਮਾਰਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਤੇ ਹਰ ਚਾਹਤ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣੀ ਲੱਗਦੀ ਸੀ।
ਦੇਵਗਨ੍ਧਰ੍ਵਪੁਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਵਾਨਰੈਃ ਕਾਮਰੂਪਿਭਿਃ। ਦਿਵ੍ਯਮਾਲ੍ਯਾਮ੍ਬਰਧਰੈਃ ਸ਼ੋਭਿਤਾਂ ਪ੍ਰਿਯਦਰ੍ਸ਼ਨੈਃ
ਉਹ ਗੁਫਾ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤ ਵਾਨਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਮਰਜੀ ਨਾਲ ਰੂਪ ਬਦਲ ਸਕਦੇ ਸਨ, ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਮਾਲਾ-ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਸਭ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਉਂਦੇ ਸਨ।
ਚਨ੍ਦਨਾਗੁਰੁਪਦ੍ਮਾਨਾਂ ਗਨ੍ਧੈਃ ਸੁਰਭਿਗਨ੍ਧਿਤਾਮ੍। ਮੈਰੇਯਾਣਾਂ ਮਧੂਨਾਂ ਚ ਸਮ੍ਮੋਦਿਤਮਹਾਪਥਾਮ੍
ਉਹ ਥਾਂ ਚੰਦਨ, ਅਗਰ ਤੇ ਕਮਲ ਦੀ ਮਹਿਕ ਨਾਲ ਮਹਿਕ ਰਹੀ ਸੀ, ਤੇ ਮਹਾਂ ਰਸ ਤੇ ਮਧੂ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਵੱਡੀਆਂ ਗਲੀਆਂ ਵਿਚ ਫੈਲ ਰਹੀ ਸੀ।
ਵਿਨ੍ਧ੍ਯਮੇਰੁਗਿਰਿਪ੍ਰਖ੍ਯੈਃ ਪ੍ਰਾਸਾਦੈਰ੍ਨੈਕਭੂਮਿਭਿਃ। ਦਦਰ੍ਸ਼ ਗਿਰਿਨਦ੍ਯਸ਼੍ਚ ਵਿਮਲਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਰਾਘਵਃ
ਰਾਘਵ ਨੇ ਉਥੇ ਕਈ ਮੰਜ਼ਿਲਾਂ ਵਾਲੇ ਮਹਲ ਵੇਖੇ, ਜੋ ਵਿਂਧਿਆ ਤੇ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਂਗ ਲੱਗਦੇ ਸਨ, ਤੇ ਸਾਫ-ਸੁਥਰੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਤੇ ਝਰਨੇ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ।
ਅਙ੍ਗਦਸ੍ਯ ਗृਹਂ ਰਮ੍ਯਂ ਮੈਨ੍ਦਸ੍ਯ ਦ੍ਵਿਵਿਦਸ੍ਯ ਚ। ਗਵਯਸ੍ਯ ਗਵਾਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਗਜਸ੍ਯ ਸ਼ਰਭਸ੍ਯ ਚ
ਉਸ ਨੇ ਅੰਗਦ, ਮੈੰਦ, ਦਿਵਿਦ, ਗਵਯ, ਗਵਾਕਸ਼, ਗਜ ਤੇ ਸ਼ਰਭ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਘਰ ਵੇਖੇ।
ਵਿਦ੍ਯੁਨ੍ਮਾਲੇਸ਼੍ਚ ਸਮ੍ਪਾਤੇਃ ਸੂਰ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਹਨੂਮਤਃ। ਵੀਰਬਾਹੋਃ ਸੁਬਾਹੋਸ਼੍ਚ ਨਲਸ੍ਯ ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਉਸ ਨੇ ਵਿਦਯੁਨਮਾਲੀ, ਸੰਪਾਤੀ, ਸੂਰਿਆਕਸ਼, ਹਨੂਮਾਨ, ਵੀਰਬਾਹੁ, ਸੁਬਾਹੁ ਤੇ ਮਹਾਨ ਨਲ ਦੇ ਘਰ ਵੀ ਵੇਖੇ।
ਕੁਮੁਦਸ੍ਯ ਸੁषੇਣਸ੍ਯ ਤਾਰਜਾਮ੍ਬਵਤੋਸ੍ਤਥਾ। ਦਧਿਵਕ੍ਤ੍ਰਸ੍ਯ ਨੀਲਸ੍ਯ ਸੁਪਾਟਲਸੁਨੇਤ੍ਰਯੋਃ
ਕੁਮੁਦ, ਸੁਸ਼ੇਣ, ਤਾਰਾ, ਜਾਮਬਵੰਤ, ਦਧਿਵਕਤ੍ਰ, ਨੀਲ, ਸੁਪਾਟਲ ਤੇ ਸੁਨੇਤਰ ਦੇ ਘਰ ਵੀ ਉਥੇ ਸਨ।
ਏਤੇषਾਂ ਕਪਿਮੁਖ੍ਯਾਨਾਂ ਰਾਜਮਾਰ੍ਗੇ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍। ਦਦਰ੍ਸ਼ ਗृਹਮੁਖ੍ਯਾਨਿ ਮਹਾਸਾਰਾਣਿ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਃ
ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਰਾਜ ਮਾਰਗ 'ਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਾਨਰ ਮੁਖੀਆਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਘਰ ਵੇਖੇ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸਨ।
ਪਾਣ੍ਡੁਰਾਭ੍ਰਪ੍ਰਕਾਸ਼ਾਨਿ ਗਨ੍ਧਮਾਲ੍ਯਯੁਤਾਨਿ ਚ। ਪ੍ਰਭੂਤਧਨਧਾਨ੍ਯਾਨਿ ਸ੍ਤ੍ਰੀਰਤ੍ਨੈਃ ਸ਼ੋਭਿਤਾਨਿ ਚ
ਉਹ ਘਰ ਫਿੱਕੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਸਨ, ਮਾਲਾ ਦੀ ਮਹਿਕ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਧਨ-ਅਨਾਜ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਸਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਪਾਣ੍ਡੁਰੇਣ ਤੁ ਸ਼ੈਲੇਨ ਪਰਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਂ ਦੁਰਾਸਦਮ੍। ਵਾਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰਗृਹਂ ਰਮ੍ਯਂ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਸਦਨੋਪਮਮ੍
ਫਿੱਕੇ ਪਹਾੜ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਪਹੁੰਚਣ ਲਈ ਔਖਾ ਸੀ, ਵਾਨਰ ਰਾਜਾ ਦਾ ਸੋਹਣਾ ਘਰ ਮਹਿੰਦਰ ਦੇ ਮਹਿਲ ਵਾਂਗ ਲੱਗਦਾ ਸੀ।
ਸ਼ੁਕ੍ਲੈਃ ਪ੍ਰਾਸਾਦਸ਼ਿਖਰੈਃ ਕੈਲਾਸਸ਼ਿਖਰੋਪਮੈਃ। ਸਰ੍ਵਕਾਮਫਲੈਰ੍ਵृਕ੍ਸ਼ੈਃ ਪੁष੍ਪਿਤੈਰੁਪਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਉਹ ਘਰ ਚਿੱਟੇ ਮਹਲਾਂ ਦੇ ਗੁੰਬਦਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਕੈਲਾਸ ਦੇ ਚੋਟੀ ਵਾਂਗ ਲੱਗਦੇ ਸਨ, ਤੇ ਹਰ ਚਾਹਤ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣਾ ਲੱਗਦਾ ਸੀ।
ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਦਤ੍ਤੈਃ ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਭਿਰ੍ਨੀਲਜੀਮੂਤਸਂਨਿਭੈਃ। ਦਿਵ੍ਯਪੁष੍ਪਫਲੈਰ੍ਵृਕ੍ਸ਼ੈਃ ਸ਼ੀਤਚ੍ਛਾਯੈਰ੍ਮਨੋਰਮੈਃ
ਉਥੇ ਮਹਿੰਦਰ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੇ ਹੋਏ, ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਨੀਲੇ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਦਰੱਖਤ ਸਨ, ਜੋ ਦਿਵਿਆ ਫੁੱਲ-ਫਲ ਲਗਦੇ, ਠੰਡੀ ਛਾਂ ਤੇ ਮਨ ਭਾਉਂਦੇ ਸਨ।
ਹਰਿਭਿਃ ਸਂਵृਤਦ੍ਵਾਰਂ ਬਲਿਭਿਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਪਾਣਿਭਿਃ। ਦਿਵ੍ਯਮਾਲ੍ਯਾਵृਤਂ ਸ਼ੁਭ੍ਰਂ ਤਪ੍ਤਕਾਞ੍ਚਨਤੋਰਣਮ੍
ਉਸਦੇ ਦਰਵਾਜੇ ਵਾਨਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਰੱਖੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਜੋ ਤਾਕਤਵਰ ਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ ਸਨ, ਦਿਵਿਆ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਚਮਕਦੇ, ਤੇ ਤਪੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਤੋਰਣ ਨਾਲ।