ਤਦਿਦਂ ਮਿਤ੍ਰਕਾਰ੍ਯਂ ਨਃ ਕਾਲਾਤੀਤਮਰਿਂਦਮ। ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਰਾਘਵਸ੍ਯੈਤਦ੍ ਵੈਦੇਹ੍ਯਾਃ ਪਰਿਮਾਰ੍ਗਣਮ੍
ਇਹ ਸਾਡਾ ਮਿੱਤਰਤਾ ਦਾ ਕੰਮ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਅਜੇ ਸਮਾਂ ਤੋਂ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ। ਰਾਘਵ ਦੀ ਵਾਸਤੇ, ਵੈਦੇਹੀ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਨ ਚ ਕਾਲਮਤੀਤਂ ਤੇ ਨਿਵੇਦਯਤਿ ਕਾਲਵਿਤ੍। ਤ੍ਵਰਮਾਣੋऽਪਿ ਸ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਸ੍ਤਵ ਰਾਜਨ੍ ਵਸ਼ਾਨੁਗਃ
ਸਮੇਂ ਦੀ ਸਮਝ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਬੁਧੀਮਾਨ, ਤੇਰੇ ਆਦੇਸ਼ ਦਾ ਪੂਰਾ ਪਾਲਣ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਤੈਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਦੱਸਦਾ ਕਿ ਸਮਾਂ ਲੰਘ ਗਿਆ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਜਲਦੀ ਕਰਦਾ ਹੋਵੇ।
ਕੁਲਸ੍ਯ ਹੇਤੁਃ ਸ੍ਫੀਤਸ੍ਯ ਦੀਰ੍ਘਬਨ੍ਧੁਸ਼੍ਚ ਰਾਘਵਃ। ਅਪ੍ਰਮੇਯਪ੍ਰਭਾਵਸ਼੍ਚ ਸ੍ਵਯਂ ਚਾਪ੍ਰਤਿਮੋ ਗੁਣੈਃ
ਰਾਘਵ ਤੇਰੇ ਵਧਦੇ ਕੁਲ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ, ਪੁਰਾਣਾ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਣਮਾਪ ਹੈ, ਤੇ ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।
ਤਸ੍ਯ ਤ੍ਵਂ ਕੁਰੁ ਵੈ ਕਾਰ੍ਯਂ ਪੂਰ੍ਵਂ ਤੇਨ ਕृਤਂ ਤਵ। ਹਰੀਸ਼੍ਵਰ ਕਪਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਨਾਜ੍ਞਾਪਯਿਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਉਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਜੋ ਕੀਤਾ, ਹੁਣ ਤੂੰ ਉਸ ਲਈ ਕਰ। ਹਰੀਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਤੂੰ ਕਪੀਆਂ ਦੇ ਚੋਟੀ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦੇ।
ਨਹਿ ਤਾਵਦ੍ ਭਵੇਤ੍ ਕਾਲੋ ਵ੍ਯਤੀਤਸ਼੍ਚੋਦਨਾਦृਤੇ। ਚੋਦਿਤਸ੍ਯ ਹਿ ਕਾਰ੍ਯਸ੍ਯ ਭਵੇਤ੍ ਕਾਲਵ੍ਯਤਿਕ੍ਰਮਃ
ਕੋਈ ਕੰਮ ਆਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ, ਆਦੇਸ਼ ਮਿਲਣ ਤੇ ਹੀ ਸਮਾਂ ਲੰਘਦਾ ਹੈ।
ਅਕਰ੍ਤੁਰਪਿ ਕਾਰ੍ਯਸ੍ਯ ਭਵਾਨ੍ ਕਰ੍ਤਾ ਹਰੀਸ਼੍ਵਰ। ਕਿਂ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਤਿਕਰ੍ਤੁਸ੍ਤੇ ਰਾਜ੍ਯੇਨ ਚ ਵਧੇਨ ਚ
ਜੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਕੰਮ ਨਾ ਵੀ ਕਰੇ, ਹਰੀਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਤੂੰ ਤਾਂ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ; ਫਿਰ ਜਦ ਤੂੰ ਰਾਜ ਤੇ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਨਾਲ ਵਾਪਸੀ ਕਰਨੀ ਹੋਵੇ, ਕੀ ਹੋਵੇ?
ਸ਼ਕ੍ਤਿਮਾਨਤਿਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤੋ ਵਾਨਰਰ੍ਕ੍ਸ਼ਗਣੇਸ਼੍ਵਰ। ਕਰ੍ਤੁਂ ਦਾਸ਼ਰਥੇਃ ਪ੍ਰੀਤਿਮਾਜ੍ਞਾਯਾਂ ਕਿਂ ਨੁ ਸਜ੍ਜਸੇ
ਹਰੀਆਂ ਤੇ ਰਿੱਛਾਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਸਵਾਮੀ, ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਬਹਾਦਰ ਹੈਂ; ਦਾਸਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਆਦੇਸ਼ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਕਿਉਂ ਰੁਕਦਾ ਹੈਂ?
ਕਾਮਂ ਖਲੁ ਸ਼ਰੈਃ ਸ਼ਕ੍ਤਃ ਸੁਰਾਸੁਰਮਹੋਰਗਾਨ੍। ਵਸ਼ੇ ਦਾਸ਼ਰਥਿਃ ਕਰ੍ਤੁਂ ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਮਵੇਕ੍ਸ਼ਤੇ
ਦਾਸਰਥ ਦਾ ਪੁੱਤ ਆਪਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਦੇਵਤੇ, ਦਾਨਵ, ਮਹਾ-ਸਰਪਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਉਹ ਤੇਰੇ ਵਾਅਦੇ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਣਤ੍ਯਾਗਾਵਿਸ਼ਂਕੇਨ ਕृਤਂ ਤੇਨ ਮਹਤ੍ ਪ੍ਰਿਯਮ੍। ਤਸ੍ਯ ਮਾਰ੍ਗਾਮ ਵੈਦੇਹੀਂ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਮਪਿ ਚਾਮ੍ਬਰੇ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਵੀ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਹਿਚਕਚਾਹਟ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਵੱਡਾ ਉਪਕਾਰ ਕੀਤਾ; ਇਸ ਲਈ ਵੈਦੇਹੀ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਖੋਜੋ।
ਦੇਵਦਾਨਵਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾ ਅਸੁਰਾਃ ਸਮਰੁਦ੍ਗਣਾਃ। ਨ ਚ ਯਕ੍ਸ਼ਾ ਭਯਂ ਤਸ੍ਯ ਕੁਰ੍ਯੁਃ ਕਿਮਿਵ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ
ਦੇਵਤੇ, ਦਾਨਵ, ਗੰਧਰਵ, ਅਸੁਰ, ਮਰੁਤ ਤੇ ਯਕਸ਼ ਉਸ ਨੂੰ ਡਰ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦੇ; ਫਿਰ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਕੀ ਗੱਲ?
ਤਦੇਵਂ ਸ਼ਕ੍ਤਿਯੁਕ੍ਤਸ੍ਯ ਪੂਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਤਿਕृਤਸ੍ਤਥਾ। ਰਾਮਸ੍ਯਾਰ੍ਹਸਿ ਪਿਙ੍ਗੇਸ਼ ਕਰ੍ਤੁਂ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨਾ ਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਜਿਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਐਸਾ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਪਿੰਗਲ ਰੰਗ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਤੂੰ ਰਾਮ ਲਈ ਪੂਰੇ ਮਨ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰ।
ਨਾਧਸ੍ਤਾਦਵਨੌ ਨਾਪ੍ਸੁ ਗਤਿਰ੍ਨੋਪਰਿ ਚਾਮ੍ਬਰੇ। ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍ ਸਜ੍ਜਤੇऽਸ੍ਮਾਕਂ ਕਪੀਸ਼੍ਵਰ ਤਵਾਜ੍ਞਯਾ
ਕਪੀਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਤੇਰੇ ਆਦੇਸ਼ ਨਾਲ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਧਰਤੀ, ਪਾਣੀ ਜਾਂ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਵੀ ਥਾਂ ਕੋਈ ਰੁਕਾਵਟ ਨਹੀਂ।
ਤਦਾਜ੍ਞਾਪਯ ਕਃ ਕਿਂ ਤੇ ਕੁਤੋ ਵਾਪਿ ਵ੍ਯਵਸ੍ਯਤੁ। ਹਰਯੋ ਹ੍ਯਪ੍ਰਧृष੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਸਨ੍ਤਿ ਕੋਟ੍ਯਗ੍ਰਤੋऽਨਘ
ਹੁਣ ਆਦੇਸ਼ ਦੇ ਕਿ ਕੌਣ ਕੀ ਕਰੇ ਤੇ ਕਿੱਥੋਂ ਕਰੇ; ਨਿਰਮਲ, ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਲੱਖਾਂ ਅਜੈਯ ਕਪੀ ਖੜੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕਾਲੇ ਸਾਧੁ ਨਿਰੂਪਿਤਮ੍। ਸੁਗ੍ਰੀਵਃ ਸਤ੍ਤ੍ਵਸਮ੍ਪਨ੍ਨਸ਼੍ਚਕਾਰ ਮਤਿਮੁਤ੍ਤਮਾਮ੍
ਉਹ ਸਮੇਂ ਤੇ ਤੇ ਸੁਚੱਜੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੁਗਰੀਵ ਜੋ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਨੇ ਵਧੀਆ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਈ।
ਯਥਾ ਸੇਨਾ ਸਮਗ੍ਰਾ ਮੇ ਯੂਥਪਾਲਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ। ਸਮਾਗਚ੍ਛਨ੍ਤ੍ਯਸਙ੍ਗੇਨ ਸੇਨਾਗ੍ਰ੍ਯੇ ਣ ਤਥਾ ਕੁਰੁ
ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੇਰੀ ਪੂਰੀ ਫੌਜ ਤੇ ਸਾਰੇ ਯੂਥਪਤੀ ਬਿਨਾਂ ਰੁਕਾਵਟ ਫੌਜ ਦੇ ਅੱਗੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ, ਤੂੰ ਐਸਾ ਕਰ।
ਯੇ ਤ੍ਵਨ੍ਤਪਾਲਾਃ ਪ੍ਲਵਗਾਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਗਾ ਵ੍ਯਵਸਾਯਿਨਃ। ਸਮਾਨਯਨ੍ਤੁ ਤੇ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਤ੍ਵਰਿਤਾਃ ਸ਼ਾਸਨਾਨ੍ਮਮ। ਸ੍ਵਯਂ ਚਾਨਨ੍ਤਰਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਭਵਾਨੇਵਾਨੁਪਸ਼੍ਯਤੁ
ਜੋ ਕਪੀ ਸਰਹੱਦਾਂ ਦੀ ਰੱਖਵਾਲੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਨਿਸਚਿਤ ਹਨ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ ਜਲਦੀ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ; ਤੇ ਤੂੰ ਖੁਦ, ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕੰਮ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਦੇਖ।
ਤ੍ਰਿਪਞ੍ਚਰਾਤ੍ਰਾਦੂਰ੍ਧ੍ਵਂ ਯਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਯਾਦਿਹ ਵਾਨਰਃ। ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਤਿਕੋ ਦਣ੍ਡੋ ਨਾਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਿਚਾਰਣਾ
ਜੇ ਕੋਈ ਕਪੀ ਪੰਦਰਾਂ ਦਿਨ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਇੱਥੇ ਆਇਆ, ਉਸ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਮੌਤ ਹੈ; ਇਸ 'ਤੇ ਕੋਈ ਵਿਚਾਰ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਹਰੀਂਸ਼੍ਚ ਵृਦ੍ਧਾਨੁਪਯਾਤੁ ਸਾਙ੍ਗਦੋ ਭਵਾਨ੍ ਮਮਾਜ੍ਞਾਮਧਿਕृਤ੍ਯ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਮ੍। ਇਤਿ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਾਂ ਹਰਿਪੁਙ੍ਗਵੇਸ਼੍ਵਰੋ ਵਿਧਾਯ ਵੇਸ਼੍ਮ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਵੱਡੇ ਕਪੀ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਮੇਰੇ ਆਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਪੱਕਾ ਮੰਨ ਕੇ ਆਉਣ; ਐਸਾ ਆਦੇਸ਼ ਦੇ ਕੇ, ਕਪੀਆਂ ਦੇ ਮੁੱਖੀ ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ।
thumb|ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਕਿष੍ਕਿਨ੍ਧਾਕਾਣ੍ਡੇ ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੪-
ਤ੍ਰੀਸਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਗृਹਂ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੇ ਸੁਗ੍ਰੀਵੇ ਵਿਮੁਕ੍ਤੇ ਗਗਨੇ ਘਨੈਃ। ਵਰ੍षਰਾਤ੍ਰੇ ਸ੍ਥਿਤੋ ਰਾਮਃ ਕਾਮਸ਼ੋਕਾਭਿਪੀਡਿਤਃ
ਸੁਗਰੀਵ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਬੱਦਲ ਹਟ ਗਏ, ਰਾਮ ਵਰਖਾ ਵਾਲੀ ਰਾਤ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਛੋੜੇ ਤੇ ਦੁੱਖ ਨੇ ਬਹੁਤ ਪੀੜ੍ਹਿਆ।
ਪਾਣ੍ਡੁਰਂ ਗਗਨਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਮਲਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਣ੍ਡਲਮ੍। ਸ਼ਾਰਦੀਂ ਰਜਨੀਂ ਚੈਵ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਜ੍ਯੋਤ੍ਸ੍ਨਾਨੁਲੇਪਨਾਮ੍
ਜਦ ਰਾਮ ਨੇ ਪੀਲਾ ਅਸਮਾਨ, ਚਮਕਦਾ ਚੰਦ ਤੇ ਚਾਂਦਣੀ ਨਾਲ ਰੰਗੀ ਹੋਈ ਸ਼ਰਦ ਰਾਤ ਦੇਖੀ,
ਕਾਮਵृਤ੍ਤਂ ਚ ਸੁਗ੍ਰੀਵਂ ਨष੍ਟਾਂ ਚ ਜਨਕਾਤ੍ਮਜਾਮ੍। ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕਾਲਮਤੀਤਂ ਚ ਮੁਮੋਹ ਪਰਮਾਤੁਰਃ
ਸੁਗਰੀਵ ਨੂੰ ਰਸ ਵਿਚ ਮਸਤ, ਜਨਕ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਗੁਆਚੀ ਹੋਈ ਤੇ ਸਮਾਂ ਲੰਘ ਗਿਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਰਾਮ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਹੌਸਲਾ ਹਾਰ ਗਿਆ।
ਸ ਤੁ ਸਂਜ੍ਞਾਮੁਪਾਗਮ੍ਯ ਮੁਹੂਰ੍ਤਾਨ੍ਮਤਿਮਾਨ੍ ਨृਪਃ। ਮਨਃਸ੍ਥਾਮਪਿ ਵੈਦੇਹੀਂ ਚਿਨ੍ਤਯਾਮਾਸ ਰਾਘਵਃ
ਪਰ ਥੋੜੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਰਾਘਵ ਨੇ ਹੋਸ਼ ਪਾ ਲਈ ਤੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੈਦੇਹੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨ ਲੱਗਾ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਚ ਵਿਮਲਂ ਵ੍ਯੋਮ ਗਤਵਿਦ੍ਯੁਦ੍ਬਲਾਹਕਮ੍। ਸਾਰਸਾਰਾਵਸਂਘੁष੍ਟਂ ਵਿਲਲਾਪਾਰ੍ਤਯਾ ਗਿਰਾ
ਸਾਫ ਅਸਮਾਨ, ਬਿਜਲੀ ਤੇ ਬੱਦਲਾਂ ਤੋਂ ਖਾਲੀ, ਤੇ ਸਾਰਸ ਤੇ ਸਾਰਾਵ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਦੁਖ ਭਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਵਿਲਾਪ ਕੀਤਾ।
ਆਸੀਨਃ ਪਰ੍ਵਤਸ੍ਯਾਗ੍ਰੇ ਹੇਮਧਾਤੁਵਿਭੂषਿਤੇ। ਸ਼ਾਰਦਂ ਗਗਨਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਜਗਾਮ ਮਨਸਾ ਪ੍ਰਿਯਾਮ੍
ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਧਾਤਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਪਹਾੜ ਦੇ ਚੋਟੀ ਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਸ਼ਰਦ ਰੁੱਤ ਦਾ ਅਸਮਾਨ ਦੇਖ ਕੇ, ਰਾਮ ਦਾ ਮਨ ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਸਾਰਸਾਰਾਵਸਂਨਾਦੈਃ ਸਾਰਸਾਰਾਵਨਾਦਿਨੀ। ਯਾऽऽਸ਼੍ਰਮੇ ਰਮਤੇ ਬਾਲਾ ਸਾਦ੍ਯ ਮੇ ਰਮਤੇ ਕਥਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀ ਪਹਿਲਾਂ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਸਾਰਸ ਤੇ ਸਾਰਾਵ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ, ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਬਿਨਾ ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੀ ਹੋਵੇਗੀ?
ਪੁष੍ਪਿਤਾਂਸ਼੍ਚਾਸਨਾਨ੍ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕਾਞ੍ਚਨਾਨਿਵ ਨਿਰ੍ਮਲਾਨ੍। ਕਥਂ ਸਾ ਰਮਤੇ ਬਾਲਾ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤੀ ਮਾਮਪਸ਼੍ਯਤੀ
ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਪੇੜਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀ, ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਨਾ ਵੇਖ ਸਕਦੀ, ਕਿਵੇਂ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੀ ਹੋਵੇਗੀ?
ਯਾ ਪੁਰਾ ਕਲਹਂਸਾਨਾਂ ਕਲੇਨ ਕਲਭਾषਿਣੀ। ਬੁਧ੍ਯਤੇ ਚਾਰੁਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗੀ ਸਾਦ੍ਯ ਮੇ ਰਮਤੇ ਕਥਮ੍
ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੇ ਮਿੱਠੇ ਸੁਰ ਨਾਲ ਕਲਹੰਸਾਂ ਦੀ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ ਜਾਗ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਉਹ ਸੋਹਣੀ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਬਿਨਾ ਕਿਵੇਂ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦੀ ਹੋਵੇਗੀ?
ਨਿਃਸ੍ਵਨਂ ਚਕ੍ਰਵਾਕਾਨਾਂ ਨਿਸ਼ਮ੍ਯ ਸਹਚਾਰਿਣਾਮ੍। ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ੀ ਕਥਮੇषਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਚਕਰਵਾਕ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਹੁਣ ਕਿਵੇਂ ਹੋਵੇਗੀ?
ਸਰਾਂਸਿ ਸਰਿਤੋ ਵਾਪੀਃ ਕਾਨਨਾਨਿ ਵਨਾਨਿ ਚ। ਤਾਂ ਵਿਨਾ ਮृਗਸ਼ਾਵਾਕ੍ਸ਼ੀਂ ਚਰਨ੍ਨਾਦ੍ਯ ਸੁਖਂ ਲਭੇ
ਸਰੋਵਰ, ਦਰਿਆ, ਕੂਏਂ, ਜੰਗਲ ਤੇ ਵਣਾਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਅੱਜ ਉਸ ਮ੍ਰਿਗ-ਅੱਖੀ ਦੇ ਬਿਨਾ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਖੁਸ਼ੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ।