ਵਿਲੀਯਮਾਨੈਰ੍ਵਿਹਗੈਰ੍ਨਿਮੀਲਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਪਙ੍ਕਜੈਃ। ਵਿਕਸਨ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਮਾਲਤ੍ਯਾ ਗਤੋऽਸ੍ਤਂ ਜ੍ਞਾਯਤੇ ਰਵਿਃ
ਪੰਛੀ ਠੰਢੇ ਹੋ ਕੇ ਬੈਠ ਰਹੇ ਹਨ, ਕਮਲ ਦੇ ਫੁੱਲ ਬੰਦ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ, ਤੇ ਮੋਤੀਆ ਖਿੜ ਰਹੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਵੇਖ ਕੇ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸੂਰਜ ਡੁੱਬ ਗਿਆ ਹੈ।
ਵृਤ੍ਤਾ ਯਾਤ੍ਰਾ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਸੇਨਾ ਪਥ੍ਯੇਵ ਵਰ੍ਤਤੇ। ਵੈਰਾਣਿ ਚੈਵ ਮਾਰ੍ਗਾਸ਼੍ਚ ਸਲਿਲੇਨ ਸਮੀਕृਤਾਃ
ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਮੁਕ ਗਈ ਹੈ, ਫੌਜਾਂ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਹੀ ਰਹਿ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਵੈਰ ਤੇ ਰਸਤੇ, ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਇੱਕੋ ਜਿਹੇ ਹੋ ਗਏ ਹਨ।
ਮਾਸਿ ਪ੍ਰੌष੍ਠਪਦੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਵਿਵਕ੍ਸ਼ਤਾਮ੍। ਅਯਮਧ੍ਯਾਯਸਮਯਃ ਸਾਮਗਾਨਾਮੁਪਸ੍ਥਿਤਃ
ਭਾਦੋਂ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪਾਠ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਪਾਠ ਅਤੇ ਸਾਮ ਗਾਨ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਨਿਵृਤ੍ਤਕਰ੍ਮਾਯਤਨੋ ਨੂਨਂ ਸਂਚਿਤਸਂਚਯਃ। ਆषਾਢੀਮਭ੍ਯੁਪਗਤੋ ਭਰਤਃ ਕੋਸਲਾਧਿਪਃ
ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ, ਕੋਸਲ ਦੇ ਰਾਜਾ ਭਰਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਮੁਕਾ ਲਏ ਹਨ ਤੇ ਸੰਚੇ ਇਕੱਠੇ ਕਰ ਲਏ ਹਨ, ਹੁਣ ਉਹ ਆਢੀ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਹੈ।
ਨੂਨਮਾਪੂਰ੍ਯਮਾਣਾਯਾਃ ਸਰਯ੍ਵਾ ਵਰ੍ਧਤੇ ਰਯਃ। ਮਾਂ ਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਸਮਾਯਾਨ੍ਤਮਯੋਧ੍ਯਾਯਾ ਇਵ ਸ੍ਵਨਃ
ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ, ਜਿਵੇਂ ਸਰਯੂ ਨਦੀ ਭਰ ਰਹੀ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਵਹਾਵ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਸੋਚਦਾ ਹਾਂ, ਅਯੋਧਿਆ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਾਂਗ ਹੈ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਵਾਪਸ ਆ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਇਮਾਃ ਸ੍ਫੀਤਗੁਣਾ ਵਰ੍षਾਃ ਸੁਗ੍ਰੀਵਃ ਸੁਖਮਸ਼੍ਨੁਤੇ। ਵਿਜਿਤਾਰਿਃ ਸਦਾਰਸ਼੍ਚ ਰਾਜ੍ਯੇ ਮਹਤਿ ਚ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਸੁਗਰੀਵ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ ਗੁਣ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਜੀ ਰਹਾ ਹੈ।
ਅਹਂ ਤੁ ਹृਤਦਾਰਸ਼੍ਚ ਰਾਜ੍ਯਾਚ੍ਚ ਮਹਤਸ਼੍ਚ੍ਯੁਤਃ। ਨਦੀਕੂਲਮਿਵ ਕ੍ਲਿਨ੍ਨਮਵਸੀਦਾਮਿ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣ
ਪਰ ਮੈਂ, ਲਕਸ਼ਮਣ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਗੁਆ ਕੇ, ਵੱਡਾ ਰਾਜ ਵੀ ਖੋ ਬੈਠਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਕਿਨਾਰੇ ਵਾਂਗ ਡਿੱਗਦਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਸ਼ੋਕਸ਼੍ਚ ਮਮ ਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣੋ ਵਰ੍षਾਸ਼੍ਚ ਭृਸ਼ਦੁਰ੍ਗਮਾਃ। ਰਾਵਣਸ਼੍ਚ ਮਹਾਞ੍ਛਤ੍ਰੁਰਪਾਰਃ ਪ੍ਰਤਿਭਾਤਿ ਮੇ
ਮੇਰਾ ਦੁੱਖ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਮੀਂਹ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ, ਤੇ ਰਾਵਣ, ਵੱਡਾ ਤੇ ਅੰਤਹੀਣ ਵੈਰੀ, ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਅਯਾਤ੍ਰਾਂ ਚੈਵ ਦृष੍ਟ੍ਵੇਮਾਂ ਮਾਰ੍ਗਾਂਸ਼੍ਚ ਭृਸ਼ਦੁਰ੍ਗਮਾਨ੍। ਪ੍ਰਣਤੇ ਚੈਵ ਸੁਗ੍ਰੀਵੇ ਨ ਮਯਾ ਕਿਂਚਿਦੀਰਿਤਮ੍
ਇਹ ਸਮਾਂ ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਠੀਕ ਨਹੀਂ, ਰਸਤੇ ਬਹੁਤ ਔਖੇ ਹਨ। ਸੁਗਰੀਵ ਵੀ ਨਮ ਹੋਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਆਖਿਆ।
ਅਪਿ ਚਾਪਿ ਪਰਿਕ੍ਲਿष੍ਟਂ ਚਿਰਾਦ੍ ਦਾਰੈਃ ਸਮਾਗਤਮ੍। ਆਤ੍ਮਕਾਰ੍ਯਗਰੀਯਸ੍ਤ੍ਵਾਦ੍ ਵਕ੍ਤੁਂ ਨੇਚ੍ਛਾਮਿ ਵਾਨਰਮ੍
ਉਪਰੰਤ, ਉਹ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪਤਨੀ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਕੇ ਹੁਣ ਹੀ ਮਿਲਿਆ ਹੈ। ਮੇਰਾ ਕੰਮ ਵੀ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਵਾਨਰ ਨੂੰ ਕੁਝ ਕਹਿਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ।
ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਹਿ ਵਿਸ਼੍ਰਮ੍ਯ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਕਾਲਮੁਪਾਗਤਮ੍। ਉਪਕਾਰਂ ਚ ਸੁਗ੍ਰੀਵੋ ਵੇਤ੍ਸ੍ਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜਦ ਸੁਗਰੀਵ ਆਪ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਕਰ ਲਵੇਗਾ ਤੇ ਸਮਾਂ ਪਛਾਣ ਲਵੇਗਾ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਫਰਜ ਯਾਦ ਕਰ ਲਵੇਗਾ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ ਕਾਲਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼ੋऽਹਂ ਸ੍ਥਿਤੋऽਸ੍ਮਿ ਸ਼ੁਭਲਕ੍ਸ਼ਣ। ਸੁਗ੍ਰੀਵਸ੍ਯ ਨਦੀਨਾਂ ਚ ਪ੍ਰਸਾਦਮਭਿਕਾਂਕ੍ਸ਼ਯਨ੍
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਸ਼ੁਭ ਲਕਸ਼ਣ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਠੀਕ ਸਮਾਂ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਸੁਗਰੀਵ ਅਤੇ ਨਦੀਆਂ ਦੀ ਮਿਹਰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਉਪਕਾਰੇਣ ਵੀਰੋ ਹਿ ਪ੍ਰਤੀਕਾਰੇਣ ਯੁਜ੍ਯਤੇ। ਅਕृਤਜ੍ਞੋऽਪ੍ਰਤਿਕृਤੋ ਹਨ੍ਤਿ ਸਤ੍ਤ੍ਵਵਤਾਂ ਮਨਃ
ਵੀਰ ਮਨੁੱਖ ਸਹਾਇਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਜੋ ਅਪ੍ਰਤਿ-ਕਰਤਜਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਪਕਾਰ ਦਾ ਜਵਾਬ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ, ਉਹ ਸਤ੍ਵ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਦੁਖੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਅਥੈਵਮੁਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਣਿਧਾਯ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਃ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਸ੍ਤਤ੍ ਪ੍ਰਤਿਪੂਜ੍ਯ ਭਾषਿਤਮ੍। ਉਵਾਚ ਰਾਮਂ ਸ੍ਵਭਿਰਾਮਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਪ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਯਨ੍ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮਾਤ੍ਮਨਃ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਉਹ ਬਾਤਾਂ ਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸ਼ੁਭ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿਖਾਉਂਦਿਆਂ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਯਦੁਕ੍ਤਮੇਤਤ੍ ਤਵ ਸਰ੍ਵਮੀਪ੍ਸਿਤਂ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਕਰ੍ਤਾ ਨਚਿਰਾਦ੍ਧਰੀਸ਼੍ਵਰਃ। ਸ਼ਰਤ੍ਪ੍ਰਤੀਕ੍ਸ਼ਃ ਕ੍ਸ਼ਮਤਾਮਿਮਂ ਭਵਾਨ੍ ਜਲਪ੍ਰਪਾਤਂ ਰਿਪੁਨਿਗ੍ਰਹੇ ਧृਤਃ
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਕੁਝ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਇੱਛਾ ਹੈ; ਬਾਂਦਰਾਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਜਲਦੀ ਹੀ ਕਰੇਗਾ। ਸਰਦੀਆਂ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰੋ, ਇਹ ਵਰਖਾ ਸਹਿਣ ਕਰੋ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਲਈ ਡਟੇ ਰਹੋ।
thumb|ਏਕੋਨਤ੍ਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਕਿष੍ਕਿਨ੍ਧਾਕਾਣ੍ਡੇ ਏਕੋਨਤ੍ਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੪-
ਹੁਣ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਕਿਸ਼ਕਿੰਧਾ ਕਾਂਡ ਦਾ ਉਣਤੀਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਵਿਮਲਂ ਵ੍ਯੋਮ ਗਤਵਿਦ੍ਯੁਦ੍ਬਲਾਹਕਮ੍। ਸਾਰਸਾਕੁਲਸਂਘੁष੍ਟਂ ਰਮ੍ਯਜ੍ਯੋਤ੍ਸ੍ਨਾਨੁਲੇਪਨਮ੍
ਰਾਮ ਨੇ ਨਿਰਮਲ ਅਸਮਾਨ ਦੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬਿਜਲੀ ਤੇ ਬੱਦਲ ਨਹੀਂ ਸਨ, ਕਾਂਜਾਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਸੁਹਾਵਣੀ ਚਾਂਦਨੀ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸਮृਦ੍ਧਾਰ੍ਥਂ ਚ ਸੁਗ੍ਰੀਵਂ ਮਨ੍ਦਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਸਂਗ੍ਰਹਮ੍। ਅਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਚਾਸਤਾਂ ਮਾਰ੍ਗਮੇਕਾਨ੍ਤਗਤਮਾਨਸਮ੍
ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਮਨੋਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਤਰੱਕੀ ਕਰ ਚੁਕਾ ਸੀ, ਪਰ ਧਰਮ ਤੇ ਧਨ ਦੀ ਰਾਹੀਂ ਹੌਲੇ-ਹੌਲੇ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਖ-ਵਿਲਾਸ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਨਿਵृਤ੍ਤਕਾਰ੍ਯਂ ਸਿਦ੍ਧਾਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਮਦਾਭਿਰਤਂ ਸਦਾ। ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਵਨ੍ਤਮਭਿਪ੍ਰੇਤਾਨ੍ ਸਰ੍ਵਾਨੇਵ ਮਨੋਰਥਾਨ੍
ਉਸ ਦੇ ਕੰਮ ਮੁਕ ਗਏ, ਮਨ-ਚਾਹੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਸਤਰੀਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ ਮਸਤ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਹਾਸਲ ਕਰ ਚੁਕਾ ਸੀ।
ਸ੍ਵਾਂ ਚ ਪਤ੍ਨੀਮਭਿਪ੍ਰੇਤਾਂ ਤਾਰਾਂ ਚਾਪਿ ਸਮੀਪ੍ਸਿਤਾਮ੍। ਵਿਹਰਨ੍ਤਮਹੋਰਾਤ੍ਰਂ ਕृਤਾਰ੍ਥਂ ਵਿਗਤਜ੍ਵਰਮ੍
ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਪਤਨੀ ਤੇ ਤਾਰਾ ਨਾਲ, ਦਿਨ-ਰਾਤ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਸੀ, ਮਨ-ਚਾਹੀ ਮੁਰਾਦ ਪੂਰੀ ਹੋ ਗਈ ਸੀ, ਤੇ ਚਿੰਤਾ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਸੀ।
ਕ੍ਰੀਡਨ੍ਤਮਿਵ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਪ੍ਸਰਸਾਂ ਗਣੈਃ। ਮਨ੍ਤ੍ਰਿषੁ ਨ੍ਯਸ੍ਤਕਾਰ੍ਯਂ ਚ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣਾਮਨਵੇਕ੍ਸ਼ਕਮ੍
ਉਹ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਾਂਗ ਗੰਧਰਵਾਂ ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵਿੱਚ ਖੇਡਦਾ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤੇ ਸਨ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸਲਾਹ ਨਹੀਂ ਸੁਣਦਾ ਸੀ।
ਉਚ੍ਛਿਨ੍ਨਰਾਜ੍ਯਸਂਦੇਹਂ ਕਾਮਵृਤ੍ਤਮਿਵ ਸ੍ਥਿਤਮ੍। ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਾਰ੍ਥੋऽਰ੍ਥਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞਃ ਕਾਲਧਰ੍ਮਵਿਸ਼ੇषਵਿਤ੍
ਉਸ ਦੇ ਰਾਜ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਚਿੰਤਾਵਾਂ ਦੂਰ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਜੀਵਨ ਜੀ ਰਹਿਆ ਸੀ, ਮਨ-ਚਾਹਾ ਲਕੜੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਚੁਕਾ ਸੀ, ਧਨ ਦੀ ਅਸਲ ਹਕੀਕਤ ਜਾਣਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਨਿਯਮ ਨੂੰ ਸਮਝਦਾ ਸੀ।
ਪ੍ਰਸਾਦ੍ਯ ਵਾਕ੍ਯੈਰ੍ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਹੇਤੁਮਦ੍ਭਿਰ੍ਮਨੋਰਮੈਃ। ਵਾਕ੍ਯਵਿਦ੍ ਵਾਕ੍ਯਤਤ੍ਤ੍ਵਜ੍ਞਂ ਹਰੀਸ਼ਂ ਮਾਰੁਤਾਤ੍ਮਜਃ
ਮਾਰੁਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਬਾਤਾਂ ਦੀ ਸਮਝ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੱਚੀ ਮਾਝ ਜਾਣਦਾ ਸੀ, ਨੇ ਬਾਂਦਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁਹਾਵਣੀਆਂ ਤੇ ਤਰਕ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ ਮਨਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ।
ਹਿਤਂ ਤਥ੍ਯਂ ਚ ਪਥ੍ਯਂ ਚ ਸਾਮਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਨੀਤਿਮਤ੍। ਪ੍ਰਣਯਪ੍ਰੀਤਿਸਂਯੁਕ੍ਤਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸਕृਤਨਿਸ਼੍ਚਯਮ੍
ਉਹ ਗੱਲਾਂ, ਜੋ ਹਿਤਕਾਰੀ, ਸੱਚੀਆਂ, ਲਾਭਦਾਇਕ, ਧਰਮ ਤੇ ਨੀਤੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਪ੍ਰੇਮ ਤੇ ਮਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ, ਕਹੀ ਗਈਆਂ ਹਨ।
ਹਰੀਸ਼੍ਵਰਮੁਪਾਗਮ੍ਯ ਹਨੂਮਾਨ੍ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਰਾਜ੍ਯਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਯਸ਼ਸ਼੍ਚੈਵ ਕੌਲੀ ਸ਼੍ਰੀਰਭਿਵਰ੍ਧਿਤਾ
ਹਨੂਮਾਨ ਬਾਂਦਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਕੋਲ ਗਿਆ ਤੇ ਕਿਹਾ: 'ਰਾਜ ਮਿਲ ਗਿਆ, ਯਸ਼ ਵੀ ਮਿਲ ਗਿਆ, ਤੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਵਧ ਗਈ ਹੈ।'
ਮਿਤ੍ਰਾਣਾਂ ਸਂਗ੍ਰਹਃ ਸ਼ੇषਸ੍ਤਦ੍ ਭਵਾਨ੍ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਤਿ। ਯੋ ਹਿ ਮਿਤ੍ਰੇषੁ ਕਾਲਜ੍ਞਃ ਸਤਤਂ ਸਾਧੁ ਵਰ੍ਤਤੇ
ਮਿੱਤਰਾਂ ਦੀ ਇਕੱਠੀ ਕਰਨੀ ਬਾਕੀ ਹੈ; ਇਹ ਕੰਮ ਤੁਸੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਿੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਮੇਂ ਦੀ ਸਮਝ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਯਂ ਚ ਕੀਰ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਤਾਪਸ਼੍ਚਾਪਿ ਵਰ੍ਧਤੇ। ਯਸ੍ਯ ਕੋਸ਼ਸ਼੍ਚ ਦਣ੍ਡਸ਼੍ਚ ਮਿਤ੍ਰਾਣ੍ਯਾਤ੍ਮਾ ਚ ਭੂਮਿਪ। ਸਮਾਨ੍ਯੇਤਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਸ ਰਾਜ੍ਯਂ ਮਹਦਸ਼੍ਨੁਤੇ
ਉਸ ਰਾਜਾ ਦਾ ਰਾਜ, ਯਸ਼ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਧਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਖਜਾਨਾ, ਸਜ਼ਾ, ਮਿੱਤਰ ਤੇ ਆਪ ਸਭ ਇਕ-ਜੋੜ ਹਨ; ਉਹੀ ਵੱਡਾ ਰਾਜ ਭੋਗਦਾ ਹੈ।
ਤਦ੍ ਭਵਾਨ੍ ਵृਤ੍ਤਸਮ੍ਪਨ੍ਨਃ ਸ੍ਥਿਤਃ ਪਥਿ ਨਿਰਤ੍ਯਯੇ। ਮਿਤ੍ਰਾਰ੍ਥਮਭਿਨੀਤਾਰ੍ਥਂ ਯਥਾਵਤ੍ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਤਿ
ਇਸ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਨ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਾਹ ਤੇ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹੋ, ਮਿੱਤਰ ਦੀ ਖਾਤਰ ਜੋ ਕੰਮ ਲਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਂਤ੍ਯਜ੍ਯ ਸਰ੍ਵਕਰ੍ਮਾਣਿ ਮਿਤ੍ਰਾਰ੍ਥੇ ਯੋ ਨ ਵਰ੍ਤਤੇ। ਸਮ੍ਭ੍ਰਮਾਦ੍ ਵਿਕृਤੋਤ੍ਸਾਹਃ ਸੋऽਨਰ੍ਥੈਰ੍ਨਾਵਰੁਧ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਛੱਡ ਕੇ ਮਿੱਤਰ ਦੀ ਖਾਤਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਤੇ ਜਿਸ ਦਾ ਉਤਸ਼ਾਹ ਗੜਬੜੀ ਨਾਲ ਬਦਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਦਾ ਨਹੀਂ।
ਯੋ ਹਿ ਕਾਲਵ੍ਯਤੀਤੇषੁ ਮਿਤ੍ਰਕਾਰ੍ਯੇषੁ ਵਰ੍ਤਤੇ। ਸ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਹਤੋऽਪ੍ਯਰ੍ਥਾਨ੍ਨ ਮਿਤ੍ਰਾਰ੍ਥੇਨ ਯੁਜ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਮਿੱਤਰ ਦੀ ਖਾਤਰ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚਾਹੇ ਵੱਡੇ ਕੰਮ ਕਰ ਲਵੇ, ਪਰ ਮਿੱਤਰਤਾ ਦਾ ਮਕਸਦ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।