ਅਹਂ ਵਃ ਕਾਮਯੇ ਸਰ੍ਵਾ ਭਾਰ੍ਯਾ ਮਮ ਭਵਿष੍ਯਥ । ਮਾਨੁषਸ੍ਤ੍ਯਜ੍ਯਤਾਂ ਭਾਵੋ ਦੀਰ੍ਘਮਾਯੁਰਵਾਪ੍ਸ੍ਯਥ ॥੧-੩੨-
'ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਭ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ; ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਬਣ ਜਾਓ। ਆਪਣਾ ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਪ ਛੱਡੋ, ਤੇ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਪਾਓ।'
ਚਲਂ ਹਿ ਯੌਵਨਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਮਾਨੁषੇषੁ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਅਕ੍ਸ਼ਯਂ ਯੌਵਨਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਅਮਰ੍ਯਸ਼੍ਚ ਭਵਿष੍ਯਥ ॥੧-੩੨-
'ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਜਵਾਨੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਟਿਕਦੀ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਅਟੱਲ ਜਵਾਨੀ ਤੇ ਅਮਰਤਾ ਪਾਵੋਗੇ।'
ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵਾਯੋਰਕ੍ਲਿष੍ਟਕਰ੍ਮਣਃ । ਅਪਹਾਸ੍ਯ ਤਤੋ ਵਾਕ੍ਯਂ ਕਨ੍ਯਾਸ਼ਤਮਥਾਬ੍ਰਵੀਤ੍ ॥੧-੩੨-
ਵਾਯੂ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਜਿਸ ਦੇ ਕੰਮ ਆਸਾਨ ਹਨ, ਉਹ ਸੌ ਧੀਆਂ ਹੱਸ ਪਈਆਂ ਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ:
ਅਨ੍ਤਸ਼੍ਚਰਸਿ ਭੂਤਾਨਾਂ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਸੁਰਸਤ੍ਤਮ । ਪ੍ਰਭਾਵਜ੍ਞਾਸ਼੍ਚ ਤੇ ਸਰ੍ਵਾਃ ਕਿਮਰ੍ਥਮਵਮਨ੍ਯਸੇ ॥੧-੩੨-
ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵੱਸਦੇ ਹੋ; ਸਾਰੇ ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਕਿਉਂ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਦੇ ਹੋ?
ਕੁਸ਼ਨਾਭਸੁਤਾ ਦੇਵ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸਮਸ੍ਤਾਃ ਸੁਰਸਤ੍ਤਮ । ਸ੍ਥਾਨਾਚ੍ਚ੍ਯਾਵਯਿਤੁਂ ਦੇਵਂ ਰਕ੍ਸ਼ਾਮਸ੍ਤੁ ਤਪੋ ਵਯਮ੍ ॥੧-੩੨-
ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਅਸੀਂ ਸਾਰੀਆਂ ਕੁਸ਼ਨਾਭ ਦੀਆਂ ਧੀਆਂ ਹਾਂ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ। ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਤੋਂ ਹਟਾਏ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਤਪ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਾਂ।
ਮਾ ਭੂਤ੍ ਸ ਕਾਲੋ ਦੁਰ੍ਮੇਧਃ ਪਿਤਰਂ ਸਤ੍ਯਵਾਦਿਨਮ੍ । ਅਵਮਨ੍ਯ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮੇਣ ਸ੍ਵਯਂ ਵਰਮੁਪਾਸ੍ਮਹੇ ॥੧-੩੨-
ਹੇ ਮੂਰਖ, ਉਹ ਸਮਾਂ ਕਦੇ ਨਾ ਆਵੇ ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਸੱਚੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਬੇਇਜ਼ਤੀ ਕਰੋ। ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਧਰਮ-ਰਾਹੀਂ, ਪਿਤਾ ਦੁਆਰਾ ਹੀ ਵਰ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ।
ਪਿਤਾ ਹਿ ਪ੍ਰਭੁਰਸ੍ਮਾਕਂ ਦੈਵਤਂ ਪਰਮਂ ਚ ਸਃ । ਯਸ੍ਯ ਨੋ ਦਾਸ੍ਯਤਿ ਪਿਤਾ ਸ ਨੋ ਭਰ੍ਤਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ॥੧-੩੨-
ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਹੀ ਸਾਡਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਉਹੀ ਸਾਡਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਦੇਵਤਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਿਤਾ ਸਾਨੂੰ ਦੇਵੇਗਾ, ਉਹੀ ਸਾਡਾ ਪਤੀ ਹੋਵੇਗਾ।
ਤਾਸਾਂ ਤੁ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਹਰਿਃ ਪਰਮਕੋਪਨਃ । ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਸਰ੍ਵਗਾਤ੍ਰਾਣਿ ਬਭਞ੍ਜ ਭਗਵਾਨ੍ ਪ੍ਰਭੁਃ ॥੧-੩੨-
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਹਰੀ ਦੇਵਤਾ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸਰੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ।
ਅਰਤ੍ਨਿਮਾਤ੍ਰਾਕृਤਯੋ ਭਗ੍ਨਗਾਤ੍ਰਾ ਭਯਾਰ੍ਦਿਤਾਃ । ਤਾਃ ਕਨ੍ਯਾ ਵਾਯੁਨਾ ਭਗ੍ਨਾ ਵਿਵਿਸ਼ੁਰ੍ਨृਪਤੇਰ੍ਗृਹਮ੍ । ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਚ ਸੁਸਮ੍ਭ੍ਰਾਨ੍ਤਾਃ ਸਲਜ੍ਜਾਃ ਸਾਸ੍ਰਲੋਚਨਾਃ ॥੧-੩੨-
ਹਵਾ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋੜ ਕੇ ਉਂਗਲ ਦੇ ਆਕਾਰ ਜਿਹੇ ਹੋ ਗਏ, ਡਰ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਉਹ ਕੁੜੀਆਂ ਰਾਜਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਗਈਆਂ; ਅੰਦਰ ਜਾ ਕੇ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਘਬਰਾਈਆਂ, ਲੱਜਤ ਭਰੀਆਂ, ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ।
ਸ ਚ ਤਾ ਦਯਿਤਾ ਭਗ੍ਨਾਃ ਕਨ੍ਯਾਃ ਪਰਮਸ਼ੋਭਨਾਃ । ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੀਨਾਸ੍ਤਦਾ ਰਾਜਾ ਸਮ੍ਭ੍ਰਾਨ੍ਤ ਇਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ ॥੧-੩੨-
ਆਪਣੀਆਂ ਪਿਆਰੀਆਂ, ਟੁੱਟੀਆਂ ਤੇ ਦੁਖੀ ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਬਹੁਤ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋਇਆ ਤੇ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।
ਕਿਮਿਦਂ ਕਥ੍ਯਤਾਂ ਪੁਤ੍ਰ੍ਯਃ ਕੋ ਧਰ੍ਮਮਵਮਨ੍ਯਤੇ । ਕੁਬ੍ਜਾਃ ਕੇਨ ਕृਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾਸ਼੍ਚੇष੍ਟਨ੍ਤ੍ਯੋ ਨਾਭਿਭਾषਥ । ਏਵਂ ਰਾਜਾ ਵਿਨਿਃਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਸਮਾਧਿਂ ਸਂਦਧੇ ਤਤਃ ॥੧-੩੨-
ਇਹ ਕੀ ਹੋਇਆ? ਦੱਸੋ, ਧੀਆਂ। ਕੌਣ ਧਰਮ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ? ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੌਣ ਕਬਜਾ ਕਰਕੇ ਕੁਰੂਪ ਕਰ ਦਿੱਤਾ? ਤੁਸੀਂ ਹਲਚਲ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹੋ ਪਰ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀਆਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜਾ ਡੂੰਘਾ ਸਾਹ ਲੈ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਿਆ।
thumb|ਤ੍ਰਯਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਬਾਲਕਾਣ੍ਡੇ ਤ੍ਰਯਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੧-
ਤ੍ਰਤੀਹ ਤੇ ਤੀਜਾ ਅਧਿਆਇ ਸੁਣੋ।
ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕੁਸ਼ਨਾਭਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ । ਸ਼ਿਰੋਭਿਸ਼੍ਚਰਣੌ ਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਕਨ੍ਯਾਸ਼ਤਮਭਾषਤ ॥੧-੩੩-
ਕੁਸ਼ਨਾਭ ਰਾਜਾ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੌ ਕੁੜੀਆਂ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਰਾਜਾ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਵਾਯੁਃ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਕੋ ਰਾਜਨ੍ ਪ੍ਰਧਰ੍षਯਿਤੁਮਿਚ੍ਛਤਿ । ਅਸ਼ੁਭਂ ਮਾਰ੍ਗਮਾਸ੍ਥਾਯ ਨ ਧਰ੍ਮਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਵੇਕ੍ਸ਼ਤੇ ॥੧-੩੩-
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਹਵਾ ਜੋ ਸਭ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਬੇਇਜ਼ਤ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਮਾੜਾ ਰਾਹ ਚੁਣ ਕੇ, ਧਰਮ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ।
ਪਿਤृਮਤ੍ਯਃ ਸ੍ਮ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਸ੍ਵਚ੍ਛਨ੍ਦੇ ਨ ਵਯਂ ਸ੍ਥਿਤਾਃ । ਪਿਤਰਂ ਨੋ ਵृਣੀष੍ਵ ਤ੍ਵਂ ਯਦਿ ਨੋ ਦਾਸ੍ਯਤੇ ਤਵ ॥੧-੩੩-
ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹਾਂ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ; ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਮਰਜੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦੀਆਂ। ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਚੁਣੋ; ਜੇ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਹੋਵਾਂਗੀਆਂ।
ਤੇਨ ਪਾਪਾਨੁਬਨ੍ਧੇਨ ਵਚਨਂ ਨ ਪ੍ਰਤੀਚ੍ਛਤਾ । ਏਵਂ ਬ੍ਰੁਵਨ੍ਤ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸ੍ਮ ਵਾਯੁਨਾਭਿਹਤਾ ਭृਸ਼ਮ੍ ॥੧-੩੩-
ਉਹ ਪਾਪੀ, ਸਾਡੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਮੰਨੀ; ਜਦ ਅਸੀਂ ਇਹ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਹਵਾ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਬਹੁਤ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ।
ਤਾਸਾਂ ਤੁ ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਜਾ ਪਰਮਧਾਰ੍ਮਿਕਃ । ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਮਹਾਤੇਜਾਃ ਕਨ੍ਯਾਸ਼ਤਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ ॥੧-੩੩-
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਧਰਮੀ ਤੇ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਸੌ ਵਧੀਆ ਕੁੜੀਆਂ ਨੂੰ ਉਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਕ੍ਸ਼ਮਾਵਤਾਂ ਪੁਤ੍ਰ੍ਯਃ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਸੁਮਹਤ੍ ਕृਤਮ੍ । ਐਕਮਤ੍ਯਮੁਪਾਗਮ੍ਯ ਕੁਲਂ ਚਾਵੇਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਮਮ ॥੧-੩੩-
ਸਬਰ ਕਰਨਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਫਰਜ ਹੈ, ਮੇਰੀਆਂ ਧੀਆਂ, ਜੋ ਸਬਰ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਇਕਜੁਟ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਬਚਾਈ ਹੈ।
ਅਲਙ੍ਕਾਰੋ ਹਿ ਨਾਰੀਣਾਂ ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਤੁ ਪੁਰੁषਸ੍ਯ ਵਾ । ਦੁष੍ਕਰਂ ਤਚ੍ਚ ਵੈ ਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੇषੁ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ ॥੧-੩੩-
ਸਿੰਗਾਰ ਤਾਂ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਹੈ, ਪਰ ਸਬਰ ਮਰਦਾਂ ਲਈ; ਇਹ ਸਬਰ ਕਰਨਾ ਤਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ।
ਯਾਦृਸ਼ੀ ਵਃ ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਪੁਤ੍ਰ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਾਸਾਮਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਦਾਨਂ ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਸਤ੍ਯਂ ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਯਜ੍ਞਾਸ਼੍ਚ ਪੁਤ੍ਰਿਕਾਃ ॥੧-੩੩-
ਜਿਹੀ ਸਬਰ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੀਆਂ ਨੇ ਦਿਖਾਈ ਹੈ, ਮੇਰੀਆਂ ਧੀਆਂ, ਉਹ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਵੱਖਰੇ; ਸਬਰ ਦਾਨ ਹੈ, ਸਬਰ ਸਚ ਹੈ, ਸਬਰ ਯਗ ਹੈ, ਧੀਆਂ।
ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਯਸ਼ਃ ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਧਰ੍ਮਃ ਕ੍ਸ਼ਮਾਯਾਂ ਵਿष੍ਠਿਤਂ ਜਗਤ੍ । ਵਿਸृਜ੍ਯ ਕਨ੍ਯਾਃ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥ ਰਾਜਾ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਵਿਕ੍ਰਮਃ ॥੧-੩੩-
ਸਬਰ ਇਜ਼ਤ ਹੈ, ਸਬਰ ਧਰਮ ਹੈ, ਸਬਰ 'ਤੇ ਹੀ ਦੁਨੀਆ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਐਸਾ ਕਹਿ ਕੇ, ਹੇ ਕਾਕੁਤਸਥ ਵੰਸ਼ ਦੇ, ਰਾਜਾ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ালী ਸੀ, ਆਪਣੀਆਂ ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਮਨ੍ਤ੍ਰਜ੍ਞੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰਯਾਮਾਸ ਪ੍ਰਦਾਨਂ ਸਹ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ । ਦੇਸ਼ੇ ਕਾਲੇ ਚ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਸਦृਸ਼ੇ ਪ੍ਰਤਿਪਾਦਨਮ੍ ॥੧-੩੩-
ਉਹ, ਜੋ ਸਲਾਹ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਦਾਨ ਦੇਣ ਦੀ ਗੱਲ 'ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਦਾ, ਠੀਕ ਥਾਂ, ਸਮੇਂ ਅਤੇ ਯੋਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦਾ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਕਾਲੇ ਤੁ ਚੂਲੀ ਨਾਮ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤਿਃ ਊਰ੍ਧ੍ਵਰੇਤਾਃ ਸ਼ੁਭਾਚਾਰੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਂ ਤਪ ਉਪਾਗਮਤ੍ ॥੧-੩੩-
ਉਸੇ ਵੇਲੇ, ਚੂਲੀ ਨਾਂ ਦਾ ਤੇਜਸਵੀ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਉੱਚ ਆਚਾਰ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਵਿਚ ਅਡੋਲ ਸੀ, ਬ੍ਰਹਮ ਤਪ ਕਰਣ ਲੱਗਾ।
ਤਪਸ੍ਯਨ੍ਤਮृषਿਂ ਤਤ੍ਰ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੀ ਪਰ੍ਯੁਪਾਸਤੇ । ਸੋਮਦਾ ਨਾਮ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਊਰ੍ਮਿਲਾਤਨਯਾ ਤਦਾ ॥੧-੩੩-
ਜਦੋਂ ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਉਥੇ ਤਪ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, Ūਰਮਿਲਾ ਦੀ ਧੀ, ਸੋਮਦਾ ਨਾਂ ਦੀ ਗੰਧਰਵ ਕੁੜੀ, ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਸੀ।
ਸਾ ਚ ਤਂ ਪ੍ਰਣਤਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਣਪਰਾਯਣਾ । ਉਵਾਸ ਕਾਲੇ ਧਰ੍ਮਿष੍ਠਾ ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤੁष੍ਟੋऽਭਵਦ੍ ਗੁਰੁਃ ॥੧-੩੩-
ਉਹ, ਉਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ 'ਚ ਝੁਕ ਕੇ, ਸੇਵਾ ਵਿਚ ਲੱਗੀ ਰਹੀ; ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਉਥੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਰਹੀ, ਤਾਂ ਉਸ ਦਾ ਅਧਿਆਪਕ ਉਸ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ ਚ ਤਾਂ ਕਾਲਯੋਗੇਨ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਰਘੁਨਨ੍ਦਨ । ਪਰਿਤੁष੍ਟੋऽਸ੍ਮਿ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਕਿਂ ਕਰੋਮਿ ਤਵ ਪ੍ਰਿਯਮ੍ ॥੧-੩੩-
ਫਿਰ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਰਘੁਵੰਸ਼ੀ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: 'ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਭਲਾ ਹੋਵੇ; ਦੱਸ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਕੀ ਕਰਾਂ?'
ਪਰਿਤੁष੍ਟਂ ਮੁਨਿਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੀ ਮਧੁਰਸ੍ਵਰਮ੍ । ਉਵਾਚ ਪਰਮਪ੍ਰੀਤਾ ਵਾਕ੍ਯਜ੍ਞਾ ਵਾਕ੍ਯਕੋਵਿਦਮ੍ ॥੧-੩੩-
ਮੁਨੀ ਦੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਗੰਧਰਵ ਕੁੜੀ, ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਮਿੱਠੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿਚ, ਵਾਕ-ਚਤੁਰਤਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਬੋਲ ਪਈ।
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਸਮੁਦਿਤੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮ੍ਯਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਭੂਤੋ ਮਹਾਤਪਾਃ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੇਣ ਤਪਸਾ ਯੁਕ੍ਤਂ ਪੁਤ੍ਰਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਧਾਰ੍ਮਿਕਮ੍ ॥੧-੩੩-
ਬ੍ਰਹਮ ਦੀ ਚਮਕ ਅਤੇ ਤਪ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਵੱਡੇ ਤਪਸੀ, ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮ ਤਪ ਨਾਲ ਯੁਕਤ, ਧਰਮਕ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲੇ।
ਅਪਤਿਸ਼੍ਚਾਸ੍ਮਿ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਭਾਰ੍ਯਾ ਚਾਸ੍ਮਿ ਨ ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੇਣੋਪਗਤਾਯਾਸ਼੍ਚ ਦਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ਮੇ ਸੁਤਮ੍ ॥੧-੩੩-
ਮੈਂ ਬਿਨਾ ਪਤੀ ਹਾਂ, ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਕਿਸੇ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਹੀਂ; ਬ੍ਰਹਮ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਈ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਦੇਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਿਰ੍ਦਦੌ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਬ੍ਰਹ੍ਮਦਤ੍ਤ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਂ ਮਾਨਸਂ ਚੂਲਿਨਃ ਸੁਤਮ੍ ॥੧-੩੩-
ਉਸ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ, ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਹਮ ਪੁੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਚੂਲੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਬ੍ਰਹਮਦੱਤ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ।