ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਾ ਪਤਿਤਾ ਵਸੁਧਾਯਂ ਸਮਾਹਿਤਾਃ। ਸੁਗ੍ਰੀਵਃ ਪ੍ਰਕृਤੀਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸਮ੍ਭਾष੍ਯੋਤ੍ਥਾਪ੍ਯ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਕੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪੈ ਗਏ, ਮਨ ਲਾ ਕੇ; ਸੁਗਰੀਵ, ਜੋ ਬਹਾਦਰ ਹੈ, ਸਭ ਮੁਖੀਆਂ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਠਾਇਆ.
ਭ੍ਰਾਤੁਰਨ੍ਤਃਪੁਰਂ ਸੌਮ੍ਯਂ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਮਹਾਬਲਃ। ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਂ ਭੀਮਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤਂ ਸੁਗ੍ਰੀਵਂ ਵਾਨਰਰ੍षਭਮ੍
ਸੁਗਰੀਵ, ਜੋ ਬੜੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੇ ਸੁਹਾਵਣੇ ਅੰਦਰਲੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਗਿਆ; ਭੀਮ ਬਹਾਦਰ ਸੁਗਰੀਵ, ਵਾਨਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਅੰਦਰ ਗਿਆ.
ਅਭ੍ਯषਿਞ੍ਚਨ੍ਤ ਸੁਹृਦਃ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਮਿਵਾਮਰਾਃ। ਤਸ੍ਯ ਪਾਣ੍ਡੁਰਮਾਜਹ੍ਰੁਸ਼੍ਛਤ੍ਰਂ ਹੇਮਪਰਿष੍ਕृਤਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਰਾਜਤਿਲਕ ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਾ ਇੰਦਰ ਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉਸ ਲਈ ਸੁਨਹਿਰੀ ਸਜਾਵਟ ਵਾਲਾ ਫਿੱਕਾ ਛਤਰਾ ਲਿਆ.
ਸ਼ੁਕ੍ਲੇ ਚ ਵਾਲਵ੍ਯਜਨੇ ਹੇਮਦਣ੍ਡੇ ਯਸ਼ਸ੍ਕਰੇ। ਤਥਾ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਸਰ੍ਵਬੀਜੌषਧਾਨਿ ਚ
ਚਿੱਟੇ ਵਾਲਾਂ ਦੇ ਪੰਖੇ, ਸੁਨਹਿਰੀ ਡੰਡੇ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਮਾਣ ਵਾਲੇ ਹਨ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਸਾਰੇ ਰਤਨ ਤੇ ਦਵਾਈਆਂ ਦੇ ਬੀਜ ਵੀ ਲਿਆਏ.
ਸਕ੍ਸ਼ੀਰਾਣਾਂ ਚ ਵृਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਪ੍ਰਰੋਹਾਨ੍ ਕੁਸੁਮਾਨਿ ਚ। ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਨਿ ਚੈਵ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਸ਼੍ਵੇਤਂ ਚੈਵਾਨੁਲੇਪਨਮ੍
ਦੂਧ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖਾਂ ਦੇ ਨਵੇਂ ਪੱਦੇ ਤੇ ਫੁੱਲ, ਚਿੱਟੇ ਕਪੜੇ, ਤੇ ਚਿੱਟਾ ਲਗਾਉਣ ਵਾਲਾ ਉਕਲ—
ਅਕ੍ਸ਼ਤਂ ਜਾਤਰੂਪਂ ਚ ਪ੍ਰਿਯਙ੍ਗੁਂ ਮਧੁਸਰ੍ਪਿषੀ। ਦਧਿ ਚਰ੍ਮ ਚ ਵੈਯਾਘ੍ਰਂ ਪਰਾਰ੍ਘ੍ਯੌ ਚਾਪ੍ਯੁਪਾਨਹੌ
ਕੱਚਾ ਚਾਵਲ, ਸੋਨਾ, ਸੁਗੰਧਤ ਪਰੀਅੰਗੂ, ਮਧ ਤੇ ਘੀ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਦਹੀਂ, ਬਾਘ ਦੀ ਖਾਲ, ਤੇ ਦੋ ਕੀਮਤੀ ਜੁੱਤੀਆਂ ਵੀ ਲਿਆਏ.
ਸਮਾਲਮ੍ਭਨਮਾਦਾਯ ਗੋਰੋਚਨਮਨਃਸ਼ਿਲਾਮ੍। ਆਜਗ੍ਮੁਸ੍ਤਤ੍ਰ ਮੁਦਿਤਾ ਵਰਾਃ ਕਨ੍ਯਾਸ਼੍ਚ षੋਡਸ਼
ਰਸਮ ਦੀ ਲੱਤ, ਪੀਲੀ ਰੰਗਤ ਅਤੇ ਮਨਹਸ਼ੀਲਾ ਲੈ ਕੇ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਤੇ ਖੁਸ਼ sixteen ਕੁੜੀਆਂ ਉਥੇ ਆ ਗਈਆਂ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਵਾਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠਮਭਿषੇਕ੍ਤੁਂ ਯਥਾਵਿਧਿ। ਰਤ੍ਨੈਰ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਤੋषਯਿਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜਰ੍षਭਾਨ੍
ਫਿਰ, ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਨੂੰ ਰਸਮ ਅਨੁਸਾਰ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਨ ਲਈ, ਰਤਨ, ਕਪੜੇ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਦੇ ਕੇ ਉੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜੀ ਕੀਤਾ।
ਤਤਃ ਕੁਸ਼ਪਰਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਂ ਸਮਿਦ੍ਧਂ ਜਾਤਵੇਦਸਮ੍। ਮਨ੍ਤ੍ਰਪੂਤੇਨ ਹਵਿषਾ ਹੁਤ੍ਵਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਿਦੋ ਜਨਾਃ
ਫਿਰ, ਕੁਸ਼ ਦੀ ਚੌਕੀ ਤੇ, ਅੱਗ ਜਗਾ ਕੇ, ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਹਵਨ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ritual ਜਾਣਕਾਰ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਦਿੱਤੀ।
ਤਤੋ ਹੇਮਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਨੇ ਵਰਾਸ੍ਤਰਣਸਂਵृਤੇ। ਪ੍ਰਾਸਾਦਸ਼ਿਖਰੇ ਰਮ੍ਯੇ ਚਿਤ੍ਰਮਾਲ੍ਯੋਪਸ਼ੋਭਿਤੇ
ਫਿਰ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਚੌਕੀ ਤੇ, ਵਧੀਆ ਵਿਛੋਣੇ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ, ਮਹਲ ਦੀ ਛਤ ਤੇ, ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ।
ਪ੍ਰਾਙ੍ਮੁਖਂ ਵਿਧਿਵਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਃ ਸ੍ਥਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਵਰਾਸਨੇ। ਨਦੀਨਦੇਭ੍ਯਃ ਸਂਹृਤ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਸੋਹਣੇ ਆਸਨ ਤੇ, ਰਸਮ ਅਤੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਬਿਠਾ ਕੇ, ਨਦੀਆਂ ਤੇ ਝੀਲਾਂ ਤੋਂ ਚੌਂਕ-ਚੌਂਕ ਪਾਣੀ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ।
ਆਹृਤ੍ਯ ਚ ਸਮੁਦ੍ਰੇਭ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵੇਭ੍ਯੋ ਵਾਨਰਰ੍षਭਾਃ। ਅਪਃ ਕਨਕਕੁਮ੍ਭੇषੁ ਨਿਧਾਯ ਵਿਮਲਂ ਜਲਮ੍
ਸਾਰੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਲੈ ਕੇ, ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ pure ਪਾਣੀ ਸੋਨੇ ਦੇ ਘੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ।
ਸ਼ੁਭੈਰ੍ऋषਭਸ਼ृਙ੍ਗੈਸ਼੍ਚ ਕਲਸ਼ੈਸ਼੍ਚੈਵ ਕਾਞ੍ਚਨੈਃ। ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਦृष੍ਟੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਮਹਰ੍षਿਵਿਹਿਤੇਨ ਚ
ਚੰਗੇ ਸਾਂਡ ਦੇ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਘੜੇ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਕਲਸ਼, ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਨੁਸਾਰ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਰਸਮ ਅਨੁਸਾਰ ਵਰਤੇ।
ਗਜੋ ਗਵਾਕ੍ਸ਼ੋ ਗਵਯਃ ਸ਼ਰਭੋ ਗਨ੍ਧਮਾਦਨਃ। ਮੈਨ੍ਦਸ਼੍ਚ ਦ੍ਵਿਵਿਦਸ਼੍ਚੈਵ ਹਨੂਮਾਞ੍ਜਾਮ੍ਬਵਾਂਸ੍ਤਥਾ
ਗਜਾ, ਗਵਾਕਸ਼, ਗਵਯਾ, ਸ਼ਰਭਾ, ਗੰਧਮਾਦਨ, ਮੈੰਦਾ, ਦਵਿਵਿਦ, ਹਨੂਮਾਨ ਅਤੇ ਜਾਮਬਵਾਨ,
ਅਭ੍ਯषਿਞ੍ਚਤ ਸੁਗ੍ਰੀਵਂ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੇਨ ਸੁਗਨ੍ਧਿਨਾ। ਸਲਿਲੇਨ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਂ ਵਸਵੋ ਵਾਸਵਂ ਯਥਾ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ਬੂਦਾਰ ਤੇ ਸੁਖਦ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਵਾਸੂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਅਭਿषਿਕ੍ਤੇ ਤੁ ਸੁਗ੍ਰੀਵੇ ਸਰ੍ਵੇ ਵਾਨਰਪੁਙ੍ਗਵਾਃ। ਪ੍ਰਚੁਕ੍ਰੁਸ਼ੁਰ੍ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੋ ਹृष੍ਟਾਃ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਜਦ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਹੋ ਗਿਆ, ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਲੱਖਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਚੀਕ ਪਾਈ।
ਰਾਮਸ੍ਯ ਤੁ ਵਚਃ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ ਸੁਗ੍ਰੀਵੋ ਵਾਨਰੇਸ਼੍ਵਰਃ। ਅਙ੍ਗਦਂ ਸਮ੍ਪਰਿष੍ਵਜ੍ਯ ਯੌਵਰਾਜ੍ਯੇऽਭ੍ਯषੇਚਯਤ੍
ਸੁਗ੍ਰੀਵ, ਵਾਨਰਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਰਾਮ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ, ਅੰਗਦ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਯੁਵਰਾਜ ਬਣਾਇਆ।
ਅਙ੍ਗਦੇ ਚਾਭਿषਿਕ੍ਤੇ ਤੁ ਸਾਨੁਕ੍ਰੋਸ਼ਾਃ ਪ੍ਲਵਂਗਮਾਃ। ਸਾਧੁ ਸਾਧ੍ਵਿਤਿ ਸੁਗ੍ਰੀਵਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੋ ਹ੍ਯਪੂਜਯਨ੍
ਜਦ ਅੰਗਦ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਹੋਇਆ, ਦਇਆਲੂ ਵਾਨਰ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹੋਏ 'ਸ਼ਾਬਾਸ਼, ਸ਼ਾਬਾਸ਼' ਕਹਿ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਰਾਮਂ ਚੈਵ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਂ ਚ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ। ਪ੍ਰੀਤਾਸ਼੍ਚ ਤੁष੍ਟੁਵੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤਾਦृਸ਼ੇ ਤਤ੍ਰ ਵਰ੍ਤਿਨਿ
ਉਹ ਸਭ, ਜੋ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਰਾਮ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਅਤੇ ਲਖ਼ਮਣ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਹृष੍ਟਪੁष੍ਟਜਨਾਕੀਰ੍ਣਾ ਪਤਾਕਾਧ੍ਵਜਸ਼ੋਭਿਤਾ। ਬਭੂਵ ਨਗਰੀ ਰਮ੍ਯਾ ਕਿष੍ਕਿਨ੍ਧਾ ਗਿਰਿਗਹ੍ਵਰੇ
ਕਿਸ਼ਕਿੰਧਾ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਨਗਰੀ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ, ਖੁਸ਼ ਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ, ਝੰਡਿਆਂ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ।
ਨਿਵੇਦ੍ਯ ਰਾਮਾਯ ਤਦਾ ਮਹਾਤ੍ਮਨੇ ਮਹਾਭਿषੇਕਂ ਕਪਿਵਾਹਿਨੀਪਤਿਃ। ਰੁਮਾਂ ਚ ਭਾਰ੍ਯਾਮੁਪਲਭ੍ਯ ਵੀਰ੍ਯਵਾ- ਨਵਾਪ ਰਾਜ੍ਯਂ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਧਿਪੋ ਯਥਾ
ਫਿਰ, ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਨੇਤਾ ਨੇ ਰਾਮ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਦੱਸਿਆ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਰੁਮਾ ਨੂੰ ਮੁੜ ਪਾ ਕੇ, ਰਾਜ ਮਿਲਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ।
thumb|ਸਪ੍ਤਵਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਕਿष੍ਕਿਨ੍ਧਾਕਾਣ੍ਡੇ ਸਪ੍ਤਵਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੪-
ਸੁਣੋ ਸਤਾਈਵਾਂ ਸਰਗ। ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਕਿਸ਼ਕਿੰਧਾ ਕਾਂਡ ਵਿੱਚ, ਸਤਾਈਵਾਂ ਸਰਗ।
ਅਭਿषਿਕ੍ਤੇ ਤੁ ਸੁਗ੍ਰੀਵੇ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੇ ਵਾਨਰੇ ਗੁਹਾਮ੍। ਆਜਗਾਮ ਸਹ ਭ੍ਰਾਤ੍ਰਾ ਰਾਮਃ ਪ੍ਰਸ੍ਰਵਣਂ ਗਿਰਿਮ੍
ਜਦ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਵਾਨਰ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਗਏ, ਰਾਮ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਰਵਣ ਪਹਾੜ ਤੇ ਆਇਆ।
ਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਮृਗਸਂਘੁष੍ਟਂ ਸਿਂਹੈਰ੍ਭੀਮਰਵੈਰ੍ਵृਤਮ੍। ਨਾਨਾਗੁਲ੍ਮਲਤਾਗੂਢਂ ਬਹੁਪਾਦਪਸਂਕੁਲਮ੍
ਉਹ ਥਾਂ ਬਾਘਾਂ ਤੇ ਹਿਰਣਾਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਡਰਾਉਣੀ ਗੂੰਜ ਵਾਲੇ ਸ਼ੇਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਬੂਟੀਆਂ ਤੇ ਲਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ।
ऋਕ੍ਸ਼ਵਾਨਰਗੋਪੁਚ੍ਛੈਰ੍ਮਾਰ੍ਜਾਰੈਸ਼੍ਚ ਨਿषੇਵਿਤਮ੍। ਮੇਘਰਾਸ਼ਿਨਿਭਂ ਸ਼ੈਲਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ਼ੁਚਿਕਰਂ ਸ਼ਿਵਮ੍
ਇਹ ਪਹਾੜੀ ਨੂੰ ਭਾਲੂ, ਲੰਬੀ ਪੂੰਛ ਵਾਲੇ ਵਾਨਰ ਅਤੇ ਬਿੱਲੀਆਂ ਆ ਕੇ ਵਸਦੇ ਸਨ। ਪਹਾੜੀ ਬੱਦਲਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਵਾਂਗ ਦਿਸਦੀ ਸੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸੁਭਾਅਵਨ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯ ਸ਼ੈਲਸ੍ਯ ਸ਼ਿਖਰੇ ਮਹਤੀਮਾਯਤਾਂ ਗੁਹਾਮ੍। ਪ੍ਰਤ੍ਯਗृਹ੍ਣੀਤ ਵਾਸਾਰ੍ਥਂ ਰਾਮਃ ਸੌਮਿਤ੍ਰਿਣਾ ਸਹ
ਉਸ ਪਹਾੜੀ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ, ਰਾਮ ਤੇ ਲੱਖਣ ਨੇ ਇਕ ਵੱਡੀ ਤੇ ਖੁਲ੍ਹੀ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਲਈ ਠਿਕਾਣਾ ਬਣਾਇਆ।
ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਸਮਯਂ ਰਾਮਃ ਸੁਗ੍ਰੀਵੇਣ ਸਹਾਨਘਃ। ਕਾਲਯੁਕ੍ਤਂ ਮਹਦ੍ਵਾਕ੍ਯਮੁਵਾਚ ਰਘੁਨਨ੍ਦਨਃ
ਰਾਮ ਨੇ ਸੁਗਰੀਵ ਨਾਲ ਸਮਝੌਤਾ ਕਰਕੇ, ਰਘੁ ਕੁਲ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਤੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਵਿਨੀਤਂ ਭ੍ਰਾਤਰਂ ਭ੍ਰਾਤਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਿਵਰ੍ਧਨਮ੍। ਇਯਂ ਗਿਰਿਗੁਹਾ ਰਮ੍ਯਾ ਵਿਸ਼ਾਲਾ ਯੁਕ੍ਤਮਾਰੁਤਾ
ਭਰਾ ਲੱਖਣ, ਜੋ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਇਹ ਪਹਾੜੀ ਦੀ ਗੁਫਾ ਸੁਹਾਵਣੀ, ਵੱਡੀ ਤੇ ਹਵਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ।
ਅਸ੍ਯਾਂ ਵਤ੍ਸ੍ਯਾਮ ਸੌਮਿਤ੍ਰੇ ਵਰ੍षਰਾਤ੍ਰਮਰਿਂਦਮ। ਗਿਰਿਸ਼ृਙ੍ਗਮਿਦਂ ਰਮ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਤ੍ਮਜ
ਸਉਮਿਤ੍ਰਿ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਪਹਾੜੀ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਵਧੀਆ ਥਾਂ ਤੇ ਸਾਰੇ ਮੀਂਹ ਦੇ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ ਰਹਾਂਗੇ, ਰਾਜਕੁਮਾਰ।
ਸ਼੍ਵੇਤਾਭਿਃ ਕृष੍ਣਤਾਮ੍ਰਾਭਿਃ ਸ਼ਿਲਾਭਿਰੁਪਸ਼ੋਭਿਤਮ੍। ਨਾਨਾਧਾਤੁਸਮਾਕੀਰ੍ਣਂ ਨਦੀਦਰ੍ਦੁਰਸਂਯੁਤਮ੍
ਇਹ ਪਹਾੜੀ ਚਿੱਟੀਆਂ, ਕਾਲੀਆਂ ਤੇ ਤਾਮਬੇ ਵਾਲੀਆਂ ਚਟਾਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਧਾਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਤੇ ਨਦੀਆਂ ਤੇ ਡੱਡੂਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਹੈ।