ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੋ ਵਿਧਿਵਦ੍ ਵੀਰਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਰਾਜ੍ਯੇऽਭਿषਿਚ੍ਯਤਾਮ੍। ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਹਨੂਮਨ੍ਤਂ ਰਾਮਃ ਸੁਗ੍ਰੀਵਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
'ਜੋ ਵੀਰ ਅੰਦਰ ਗਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਜਲਦੀ ਰਾਜਤਿਲਕ ਕਰਿਆ ਜਾਵੇ.' ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਹਨੂਮਾਨ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ ਤੇ ਸੁਗਰੀਵ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ—
ਵृਤ੍ਤਜ੍ਞੋ ਵृਤ੍ਤਸਮ੍ਪਨ੍ਨਮੁਦਾਰਬਲਵਿਕ੍ਰਮਮ੍। ਇਮਮਪ੍ਯਙ੍ਗਦਂ ਵੀਰਂ ਯੌਵਰਾਜ੍ਯੇऽਭਿषੇਚਯ
'ਜੋ ਚਲਣ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਚੰਗਾ ਚਲਣ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਬਹਾਦਰੀ ਵਿੱਚ ਉੱਚਾ ਹੈ—ਇਸ ਅੰਗਦ ਨੂੰ ਵੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਬਣਾਉ.'
ਜ੍ਯੇष੍ਠਸ੍ਯ ਹਿ ਸੁਤੋ ਜ੍ਯੇष੍ਠਃ ਸਦृਸ਼ੋ ਵਿਕ੍ਰਮੇਣ ਚ। ਅਙ੍ਗਦੋऽਯਮਦੀਨਾਤ੍ਮਾ ਯੌਵਰਾਜ੍ਯਸ੍ਯ ਭਾਜਨਮ੍
'ਜੋ ਵੱਡੇ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਵੱਡੇ ਵਰਗਾ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਇਹ ਅੰਗਦ ਨਿਰਭੈ ਹੈ, ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈ.'
ਪੂਰ੍ਵੋऽਯਂ ਵਾਰ੍षਿਕੋ ਮਾਸਃ ਸ਼੍ਰਾਵਣਃ ਸਲਿਲਾਗਮਃ। ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਾਃ ਸੌਮ੍ਯ ਚਤ੍ਵਾਰੋ ਮਾਸਾ ਵਾਰ੍षਿਕ ਸਂਜ੍ਞਿਤਾਃ
'ਇਹ ਪਹਿਲਾ ਵਾਰਸ਼ੀਕ ਮਹੀਨਾ ਹੈ, ਸਾਵਣ, ਜਦ ਪਾਣੀ ਆਉਂਦੇ ਹਨ; ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ, ਜੋ ਵਾਰਸ਼ੀਕ ਕਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਏ ਹਨ, ਪਿਆਰੇ.'
ਨਾਯਮੁਦ੍ਯੋਗਸਮਯਃ ਪ੍ਰਵਿਸ਼ ਤ੍ਵਂ ਪੁਰੀਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍। ਅਸ੍ਮਿਨ੍ ਵਤ੍ਸ੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਸੌਮ੍ਯ ਪਰ੍ਵਤੇ ਸਹਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਃ
'ਇਹ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦਾ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਤੂੰ ਸੁਭ ਮਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਜਾ. ਮੈਂ ਇਸ ਪਹਾੜ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨਾਲ ਰਹਾਂਗਾ, ਪਿਆਰੇ.'
ਇਯਂ ਗਿਰਿਗੁਹਾ ਰਮ੍ਯਾ ਵਿਸ਼ਾਲਾ ਯੁਕ੍ਤਮਾਰੁਤਾ। ਪ੍ਰਭੂਤਸਲਿਲਾ ਸੌਮ੍ਯ ਪ੍ਰਭੂਤਕਮਲੋਤ੍ਪਲਾ
'ਇਹ ਪਹਾੜੀ ਗੁਫਾ ਬੜੀ ਸੁਹਾਵਣੀ, ਵੱਡੀ ਤੇ ਹਵਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ; ਪਾਣੀ ਵੀ ਵਾਫ਼ ਹੈ, ਤੇ ਕਮਲ ਤੇ ਨੀਲੋਫਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਹਨ, ਪਿਆਰੇ.'
ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਸਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਤ੍ਵਂ ਰਾਵਣਵਧੇ ਯਤ। ਏष ਨਃ ਸਮਯਃ ਸੌਮ੍ਯ ਪ੍ਰਵਿਸ਼ ਤ੍ਵਂ ਸ੍ਵਮਾਲਯਮ੍
'ਜਦ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨਾ ਆਵੇ, ਰਾਵਣ ਦੇ ਵਧ ਲਈ, ਇਹੀ ਸਾਡਾ ਵਾਅਦਾ ਹੈ, ਪਿਆਰੇ; ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਾ.'
ਅਭਿषਿਞ੍ਚਸ੍ਵ ਰਾਜ੍ਯੇ ਚ ਸੁਹृਦਃ ਸਮ੍ਪ੍ਰਹਰ੍षਯ। ਇਤਿ ਰਾਮਾਭ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਤਃ ਸੁਗ੍ਰੀਵੋ ਵਾਨਰਰ੍षਭਃ
'ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਰਾਜਤਿਲਕ ਕਰ ਤੇ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰ.' ਰਾਮ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਵਾਨਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੁਗਰੀਵ—
ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਪੁਰੀਂ ਰਮ੍ਯਾਂ ਕਿष੍ਕਿਨ੍ਧਾਂ ਵਾਲਿਪਾਲਿਤਾਮ੍। ਤਂ ਵਾਨਰਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਂ ਵਾਨਰੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਸੁਹਾਵਣੀ ਕਿਸ਼ਕਿੰਧਾ ਸ਼ਹਿਰ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਲੀ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਵਿੱਚ ਗਿਆ; ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਨਰ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਦੇ ਪਿੱਛੇ-ਪਿੱਛੇ ਅੰਦਰ ਗਏ.
ਅਭਿਵਾਰ੍ਯ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਾਨਿ ਸਰ੍ਵਤਃ ਪ੍ਲਵਗੇਸ਼੍ਵਰਮ੍। ਤਤਃ ਪ੍ਰਕृਤਯਃ ਸਰ੍ਵਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਹਰਿਗਣੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਸਭ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ; ਫਿਰ, ਸਭ ਮੁਖੀਆਂ ਨੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ—
ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਾ ਪਤਿਤਾ ਵਸੁਧਾਯਂ ਸਮਾਹਿਤਾਃ। ਸੁਗ੍ਰੀਵਃ ਪ੍ਰਕृਤੀਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸਮ੍ਭਾष੍ਯੋਤ੍ਥਾਪ੍ਯ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਸਿਰ ਝੁਕਾ ਕੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪੈ ਗਏ, ਮਨ ਲਾ ਕੇ; ਸੁਗਰੀਵ, ਜੋ ਬਹਾਦਰ ਹੈ, ਸਭ ਮੁਖੀਆਂ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਠਾਇਆ.
ਭ੍ਰਾਤੁਰਨ੍ਤਃਪੁਰਂ ਸੌਮ੍ਯਂ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਮਹਾਬਲਃ। ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਂ ਭੀਮਵਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤਂ ਸੁਗ੍ਰੀਵਂ ਵਾਨਰਰ੍षਭਮ੍
ਸੁਗਰੀਵ, ਜੋ ਬੜੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੇ ਸੁਹਾਵਣੇ ਅੰਦਰਲੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਗਿਆ; ਭੀਮ ਬਹਾਦਰ ਸੁਗਰੀਵ, ਵਾਨਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਅੰਦਰ ਗਿਆ.
ਅਭ੍ਯषਿਞ੍ਚਨ੍ਤ ਸੁਹृਦਃ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਮਿਵਾਮਰਾਃ। ਤਸ੍ਯ ਪਾਣ੍ਡੁਰਮਾਜਹ੍ਰੁਸ਼੍ਛਤ੍ਰਂ ਹੇਮਪਰਿष੍ਕृਤਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਰਾਜਤਿਲਕ ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਾ ਇੰਦਰ ਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉਸ ਲਈ ਸੁਨਹਿਰੀ ਸਜਾਵਟ ਵਾਲਾ ਫਿੱਕਾ ਛਤਰਾ ਲਿਆ.
ਸ਼ੁਕ੍ਲੇ ਚ ਵਾਲਵ੍ਯਜਨੇ ਹੇਮਦਣ੍ਡੇ ਯਸ਼ਸ੍ਕਰੇ। ਤਥਾ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਸਰ੍ਵਬੀਜੌषਧਾਨਿ ਚ
ਚਿੱਟੇ ਵਾਲਾਂ ਦੇ ਪੰਖੇ, ਸੁਨਹਿਰੀ ਡੰਡੇ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਮਾਣ ਵਾਲੇ ਹਨ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਸਾਰੇ ਰਤਨ ਤੇ ਦਵਾਈਆਂ ਦੇ ਬੀਜ ਵੀ ਲਿਆਏ.
ਸਕ੍ਸ਼ੀਰਾਣਾਂ ਚ ਵृਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਪ੍ਰਰੋਹਾਨ੍ ਕੁਸੁਮਾਨਿ ਚ। ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਨਿ ਚੈਵ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਸ਼੍ਵੇਤਂ ਚੈਵਾਨੁਲੇਪਨਮ੍
ਦੂਧ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖਾਂ ਦੇ ਨਵੇਂ ਪੱਦੇ ਤੇ ਫੁੱਲ, ਚਿੱਟੇ ਕਪੜੇ, ਤੇ ਚਿੱਟਾ ਲਗਾਉਣ ਵਾਲਾ ਉਕਲ—
ਅਕ੍ਸ਼ਤਂ ਜਾਤਰੂਪਂ ਚ ਪ੍ਰਿਯਙ੍ਗੁਂ ਮਧੁਸਰ੍ਪਿषੀ। ਦਧਿ ਚਰ੍ਮ ਚ ਵੈਯਾਘ੍ਰਂ ਪਰਾਰ੍ਘ੍ਯੌ ਚਾਪ੍ਯੁਪਾਨਹੌ
ਕੱਚਾ ਚਾਵਲ, ਸੋਨਾ, ਸੁਗੰਧਤ ਪਰੀਅੰਗੂ, ਮਧ ਤੇ ਘੀ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਦਹੀਂ, ਬਾਘ ਦੀ ਖਾਲ, ਤੇ ਦੋ ਕੀਮਤੀ ਜੁੱਤੀਆਂ ਵੀ ਲਿਆਏ.
ਸਮਾਲਮ੍ਭਨਮਾਦਾਯ ਗੋਰੋਚਨਮਨਃਸ਼ਿਲਾਮ੍। ਆਜਗ੍ਮੁਸ੍ਤਤ੍ਰ ਮੁਦਿਤਾ ਵਰਾਃ ਕਨ੍ਯਾਸ਼੍ਚ षੋਡਸ਼
ਰਸਮ ਦੀ ਲੱਤ, ਪੀਲੀ ਰੰਗਤ ਅਤੇ ਮਨਹਸ਼ੀਲਾ ਲੈ ਕੇ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਤੇ ਖੁਸ਼ sixteen ਕੁੜੀਆਂ ਉਥੇ ਆ ਗਈਆਂ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਵਾਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠਮਭਿषੇਕ੍ਤੁਂ ਯਥਾਵਿਧਿ। ਰਤ੍ਨੈਰ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਤੋषਯਿਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜਰ੍षਭਾਨ੍
ਫਿਰ, ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਨੂੰ ਰਸਮ ਅਨੁਸਾਰ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਨ ਲਈ, ਰਤਨ, ਕਪੜੇ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਦੇ ਕੇ ਉੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜੀ ਕੀਤਾ।
ਤਤਃ ਕੁਸ਼ਪਰਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਂ ਸਮਿਦ੍ਧਂ ਜਾਤਵੇਦਸਮ੍। ਮਨ੍ਤ੍ਰਪੂਤੇਨ ਹਵਿषਾ ਹੁਤ੍ਵਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਿਦੋ ਜਨਾਃ
ਫਿਰ, ਕੁਸ਼ ਦੀ ਚੌਕੀ ਤੇ, ਅੱਗ ਜਗਾ ਕੇ, ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਹਵਨ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ritual ਜਾਣਕਾਰ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਦਿੱਤੀ।
ਤਤੋ ਹੇਮਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਨੇ ਵਰਾਸ੍ਤਰਣਸਂਵृਤੇ। ਪ੍ਰਾਸਾਦਸ਼ਿਖਰੇ ਰਮ੍ਯੇ ਚਿਤ੍ਰਮਾਲ੍ਯੋਪਸ਼ੋਭਿਤੇ
ਫਿਰ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਚੌਕੀ ਤੇ, ਵਧੀਆ ਵਿਛੋਣੇ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ, ਮਹਲ ਦੀ ਛਤ ਤੇ, ਰੰਗ-ਬਿਰੰਗੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ।
ਪ੍ਰਾਙ੍ਮੁਖਂ ਵਿਧਿਵਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰੈਃ ਸ੍ਥਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਵਰਾਸਨੇ। ਨਦੀਨਦੇਭ੍ਯਃ ਸਂਹृਤ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ, ਸੋਹਣੇ ਆਸਨ ਤੇ, ਰਸਮ ਅਤੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਬਿਠਾ ਕੇ, ਨਦੀਆਂ ਤੇ ਝੀਲਾਂ ਤੋਂ ਚੌਂਕ-ਚੌਂਕ ਪਾਣੀ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ।
ਆਹृਤ੍ਯ ਚ ਸਮੁਦ੍ਰੇਭ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵੇਭ੍ਯੋ ਵਾਨਰਰ੍षਭਾਃ। ਅਪਃ ਕਨਕਕੁਮ੍ਭੇषੁ ਨਿਧਾਯ ਵਿਮਲਂ ਜਲਮ੍
ਸਾਰੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਲੈ ਕੇ, ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ pure ਪਾਣੀ ਸੋਨੇ ਦੇ ਘੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ।
ਸ਼ੁਭੈਰ੍ऋषਭਸ਼ृਙ੍ਗੈਸ਼੍ਚ ਕਲਸ਼ੈਸ਼੍ਚੈਵ ਕਾਞ੍ਚਨੈਃ। ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਦृष੍ਟੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਮਹਰ੍षਿਵਿਹਿਤੇਨ ਚ
ਚੰਗੇ ਸਾਂਡ ਦੇ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਘੜੇ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਕਲਸ਼, ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਨੁਸਾਰ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਰਸਮ ਅਨੁਸਾਰ ਵਰਤੇ।
ਗਜੋ ਗਵਾਕ੍ਸ਼ੋ ਗਵਯਃ ਸ਼ਰਭੋ ਗਨ੍ਧਮਾਦਨਃ। ਮੈਨ੍ਦਸ਼੍ਚ ਦ੍ਵਿਵਿਦਸ਼੍ਚੈਵ ਹਨੂਮਾਞ੍ਜਾਮ੍ਬਵਾਂਸ੍ਤਥਾ
ਗਜਾ, ਗਵਾਕਸ਼, ਗਵਯਾ, ਸ਼ਰਭਾ, ਗੰਧਮਾਦਨ, ਮੈੰਦਾ, ਦਵਿਵਿਦ, ਹਨੂਮਾਨ ਅਤੇ ਜਾਮਬਵਾਨ,
ਅਭ੍ਯषਿਞ੍ਚਤ ਸੁਗ੍ਰੀਵਂ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੇਨ ਸੁਗਨ੍ਧਿਨਾ। ਸਲਿਲੇਨ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਂ ਵਸਵੋ ਵਾਸਵਂ ਯਥਾ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ਬੂਦਾਰ ਤੇ ਸੁਖਦ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਵਾਸੂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਅਭਿषਿਕ੍ਤੇ ਤੁ ਸੁਗ੍ਰੀਵੇ ਸਰ੍ਵੇ ਵਾਨਰਪੁਙ੍ਗਵਾਃ। ਪ੍ਰਚੁਕ੍ਰੁਸ਼ੁਰ੍ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੋ ਹृष੍ਟਾਃ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਜਦ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਹੋ ਗਿਆ, ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਲੱਖਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਚੀਕ ਪਾਈ।
ਰਾਮਸ੍ਯ ਤੁ ਵਚਃ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ ਸੁਗ੍ਰੀਵੋ ਵਾਨਰੇਸ਼੍ਵਰਃ। ਅਙ੍ਗਦਂ ਸਮ੍ਪਰਿष੍ਵਜ੍ਯ ਯੌਵਰਾਜ੍ਯੇऽਭ੍ਯषੇਚਯਤ੍
ਸੁਗ੍ਰੀਵ, ਵਾਨਰਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਰਾਮ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ, ਅੰਗਦ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਯੁਵਰਾਜ ਬਣਾਇਆ।
ਅਙ੍ਗਦੇ ਚਾਭਿषਿਕ੍ਤੇ ਤੁ ਸਾਨੁਕ੍ਰੋਸ਼ਾਃ ਪ੍ਲਵਂਗਮਾਃ। ਸਾਧੁ ਸਾਧ੍ਵਿਤਿ ਸੁਗ੍ਰੀਵਂ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੋ ਹ੍ਯਪੂਜਯਨ੍
ਜਦ ਅੰਗਦ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਹੋਇਆ, ਦਇਆਲੂ ਵਾਨਰ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹੋਏ 'ਸ਼ਾਬਾਸ਼, ਸ਼ਾਬਾਸ਼' ਕਹਿ ਕੇ ਉਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਰਾਮਂ ਚੈਵ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਂ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਂ ਚ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ। ਪ੍ਰੀਤਾਸ਼੍ਚ ਤੁष੍ਟੁਵੁਃ ਸਰ੍ਵੇ ਤਾਦृਸ਼ੇ ਤਤ੍ਰ ਵਰ੍ਤਿਨਿ
ਉਹ ਸਭ, ਜੋ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਰਾਮ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਅਤੇ ਲਖ਼ਮਣ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ।
ਹृष੍ਟਪੁष੍ਟਜਨਾਕੀਰ੍ਣਾ ਪਤਾਕਾਧ੍ਵਜਸ਼ੋਭਿਤਾ। ਬਭੂਵ ਨਗਰੀ ਰਮ੍ਯਾ ਕਿष੍ਕਿਨ੍ਧਾ ਗਿਰਿਗਹ੍ਵਰੇ
ਕਿਸ਼ਕਿੰਧਾ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਨਗਰੀ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ, ਖੁਸ਼ ਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ, ਝੰਡਿਆਂ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ।