ਏਤੇ ਹਿ ਸਚਿਵਾ ਰਾਜਂਸ੍ਤਾਰਪ੍ਰਭृਤਯਸ੍ਤਵ। ਪੁਰਵਾਸਿਜਨਸ਼੍ਚਾਯਂ ਪਰਿਵਾਰ੍ਯ ਵਿषੀਦਤਿ
ਇਹ ਤੇਰੇ ਮੰਤਰੀ ਹਨ, ਤਾਰਾ ਸਮੇਤ, ਅਤੇ ਇਹ ਤੇਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਵਾਸੀ, ਸਭ ਤੇਰੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਦੁਖੀ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ।
ਵਿਸਰ੍ਜਯੈਨਾਨ੍ ਸਚਿਵਾਨ੍ ਯਥਾਪੁਰਮਰਿਂਦਮ। ਤਤਃ ਕ੍ਰੀਡਾਮਹੇ ਸਰ੍ਵਾ ਵਨੇषੁ ਮਦਨੋਤ੍ਕਟਾਃ
ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਵਾਪਸ ਭੇਜ ਦੇ, ਦুশਮਨਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ਬਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ। ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ, ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ, ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਖੇਡਾਂਗੇ।
ਏਵਂ ਵਿਲਪਤੀਂ ਤਾਰਾਂ ਪਤਿਸ਼ੋਕਪਰੀਵृਤਾਮ੍। ਉਤ੍ਥਾਪਯਨ੍ਤਿ ਸ੍ਮ ਤਦਾ ਵਾਨਰ੍ਯਃ ਸ਼ੋਕਕਰ੍ਸ਼ਿਤਾਃ
ਜਦ ਤਾਰਾ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੋ ਰਹੀ ਸੀ, ਤਾਂ ਬਾਂਦਰਣੀਆਂ, ਜੋ ਖੁਦ ਵੀ ਦੁਖੀ ਹੋ ਚੁੱਕੀਆਂ ਸਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਉਠਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।
ਸੁਗ੍ਰੀਵੇਣ ਤਤਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਸੋऽਙ੍ਗਦਃ ਪਿਤਰਂ ਰੁਦਨ੍। ਚਿਤਾਮਾਰੋਪਯਾਮਾਸ ਸ਼ੋਕੇਨਾਭਿਪ੍ਲੁਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ
ਫਿਰ ਅੰਗਦ, ਸੁਗਰੀਵ ਦੇ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਲਈ ਰੋਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਨੂੰ ਚਿਤਾ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਨੇ ਘੇਰ ਲਿਆ ਸੀ।
ਤਤੋऽਗ੍ਨਿਂ ਵਿਧਿਵਦ੍ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸੋऽਪਸਵ੍ਯਂ ਚਕਾਰ ਹ। ਪਿਤਰਂ ਦੀਰ੍ਘਮਧ੍ਵਾਨਂ ਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤਂ ਵ੍ਯਾਕੁਲੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ
ਫਿਰ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਅੱਗ ਦਿੱਤੀ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਉਲਟ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮਿਆ, ਜਿਸ ਦੇ ਇੰਦ੍ਰੇ ਬੇਚੈਨ ਸਨ, ਜਦ ਉਹ ਲੰਬੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ।
ਸਂਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਵਾਲਿਨਂ ਤਂ ਤੁ ਵਿਧਿਵਤ੍ ਪ੍ਲਵਗਰ੍षਭਾਃ। ਆਜਗ੍ਮੁਰੁਦਕਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਨਦੀਂ ਸ਼ੁਭਜਲਾਂ ਸ਼ਿਵਾਮ੍
ਵਾਲੀ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਬਾਂਦਰਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਲੋਕ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਵਾਲੀ ਸੁਭ ਪਵਿੱਤਰ ਨਦੀ ਤੇ ਪਿੰਡ ਦਾਨ ਕਰਨ ਗਏ।
ਤਤਸ੍ਤੇ ਸਹਿਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਹ੍ਯਙ੍ਗਦਂ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਚਾਗ੍ਰਤਃ। ਸੁਗ੍ਰੀਵਤਾਰਾਸਹਿਤਾਃ ਸਿषਿਚੁਰ੍ਵਾਲਿਨੇ ਜਲਮ੍
ਉਥੇ, ਸਭ ਮਿਲ ਕੇ, ਅੰਗਦ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਸੁਗਰੀਵ ਤੇ ਤਾਰਾ ਸਮੇਤ, ਵਾਲੀ ਲਈ ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹਾਇਆ।
ਸੁਗ੍ਰੀਵੇਣੈਵ ਦੀਨੇਨ ਦੀਨੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਮਹਾਬਲਃ। ਸਮਾਨਸ਼ੋਕਃ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥਃ ਪ੍ਰੇਤਕਾਰ੍ਯਾਣ੍ਯਕਾਰਯਤ੍
ਸੁਗਰੀਵ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨੂੰ ਸਾਂਝਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਰਾਮਾ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਖੁਦ ਵੀ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਮ੍ਰਿਤਕਾਂ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਕਰਤਬ ਕੀਤੇ।
ਤਤੋऽਥ ਤਂ ਵਾਲਿਨਮਗ੍ਰ੍ਯਪੌਰੁषਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਿਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਵਰੇषੁਣਾ ਹਤਮ੍। ਪ੍ਰਦੀਪ੍ਯ ਦੀਪ੍ਤਾਗ੍ਨਿਸਮੌਜਸਂ ਤਦਾ ਸਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਂ ਰਾਮਮੁਪੇਯਿਵਾਨ੍ ਹਰਿਃ
ਫਿਰ, ਬਾਂਦਰ ਨੇ, ਵਾਲੀ, ਜੋ ਵਧੀਆ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਸੀ ਅਤੇ ਇक्षਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਾਮਾ ਨੇ ਮਾਰਿਆ ਸੀ, ਦੀ ਚਿਤਾ ਨੂੰ ਅੱਗ ਲਾਈ। ਫਿਰ ਲਕਸ਼ਮਣ ਸਮੇਤ ਰਾਮਾ ਕੋਲ ਆਇਆ।
thumb|षਡ੍ਵਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਮ੍|center ਸ਼੍ਰੀਮਦ੍ਵਾਲ੍ਮੀਕਿਯਰਾਮਾਯਣੇ ਕਿष੍ਕਿਨ੍ਧਾਕਾਣ੍ਡੇ षਡ੍ਵਿਂਸ਼ਃ ਸਰ੍ਗਃ ॥੪-
ਸ਼੍ਰੀਮਤ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਕਿਸ਼ਕਿੰਧਾ ਕਾਂਡ ਦਾ ਛਬੀਸਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ।
ਤਤਃ ਸ਼ੋਕਾਭਿਸਂਤਪ੍ਤਂ ਸੁਗ੍ਰੀਵਂ ਕ੍ਲਿਨ੍ਨਵਾਸਸਮ੍। ਸ਼ਾਖਾਮृਗਮਹਾਮਾਤ੍ਰਾਃ ਪਰਿਵਾਰ੍ਯੋਪਤਸ੍ਥਿਰੇ
ਫਿਰ, ਦੁਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਅਤੇ ਭਿੱਜੇ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ ਸੁਗਰੀਵ ਨੂੰ, ਬਾਂਦਰਾਂ ਦੇ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੇ ਘੇਰ ਲਿਆ ਅਤੇ ਕੋਲ ਆ ਗਏ।
ਅਭਿਗਮ੍ਯ ਮਹਾਬਾਹੁਂ ਰਾਮਮਕ੍ਲਿष੍ਟਕਾਰਿਣਮ੍। ਸ੍ਥਿਤਾਃ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪਿਤਾਮਹਮਿਵਰ੍षਯਃ
ਮਹਾਂਬਲੀ ਰਾਮਾ, ਜੋ ਬਿਨਾ ਥਕਾਵਟ ਦੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕੋਲ ਆ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਹਥ ਜੋੜ ਕੇ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ, ਜਿਵੇਂ ਰਿਸ਼ੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਅੱਗੇ ਖੜੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਤਤਃ ਕਾਞ੍ਚਨਸ਼ੈਲਾਭਸ੍ਤਰੁਣਾਰ੍ਕਨਿਭਾਨਨਃ। ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਰ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਹਨੂਮਾਨ੍ ਮਾਰੁਤਾਤ੍ਮਜਃ
ਫਿਰ ਹਨੂਮਾਨ, ਜੋ ਪਵਨ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਨਵੇਂ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਸ ਦੀ ਆਕृति ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਹਥ ਜੋੜ ਕੇ ਇਹ ਬਾਤ ਕਹੀ।
ਭਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥ ਪਿਤृਪੈਤਾਮਹਂ ਮਹਤ੍। ਵਾਨਰਾਣਾਂ ਸੁਦਂष੍ਟ੍ਰਾਣਾਂ ਸਮ੍ਪਨ੍ਨਬਲਸ਼ਾਲਿਨਾਮ੍
ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਕਕੁਤਸਥ ਵੰਸ਼ ਦੇ, ਮੈਂ ਵਾਨਰਾਂ ਦਾ ਵੱਡਾ ਪੁਰਖਾ ਰਾਜ ਮਿਲਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਤੇਜ਼ ਦੰਦ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਨ।
ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਂ ਸੁਦੁष੍ਪ੍ਰਾਪਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਰਾਜ੍ਯਮਿਦਂ ਪ੍ਰਭੋ। ਭਵਤਾ ਸਮਨੁਜ੍ਞਾਤਃ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਨਗਰਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਇਹ ਰਾਜ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾਵਾਂ ਲਈ ਵੀ ਮਿਲਣਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਹੈ, ਪ੍ਰਭੂ। ਹੁਣ, ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ—
ਸਂਵਿਧਾਸ੍ਯਤਿ ਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਸਸੁਹृਦ੍ਗਣਃ। ਸ੍ਨਾਤੋऽਯਂ ਵਿਵਿਧੈਰ੍ਗਨ੍ਧੈਰੌषਧੈਸ਼੍ਚ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਦੇ ਗਰੁੱਪ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਸੰਭਾਲੇਗਾ; ਉਹ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁਗੰਧੀ ਜੜੀਆਂ ਨਾਲ ਨ੍ਹਾ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।
ਅਰ੍ਚਯਿष੍ਯਤਿ ਮਾਲ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਰਤ੍ਨੈਸ਼੍ਚ ਤ੍ਵਾਂ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ। ਇਮਾਂ ਗਿਰਿਗੁਹਾਂ ਰਮ੍ਯਾਮਭਿਗਨ੍ਤੁਂ ਤ੍ਵਮਰ੍ਹਸਿ
ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਅਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨ ਦੇਵੇਗਾ; ਤੂੰ ਇਸ ਸੁੰਦਰ ਪਹਾੜੀ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਆਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕੁਰੁष੍ਵ ਸ੍ਵਾਮਿਸਮ੍ਬਨ੍ਧਂ ਵਾਨਰਾਨ੍ ਸਮ੍ਪ੍ਰਹਰ੍षਯ। ਏਵਮੁਕ੍ਤੋ ਹਨੁਮਤਾ ਰਾਘਵਃ ਪਰਵੀਰਹਾ
ਆਪਣੀ ਮਾਲਕੀ ਦਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਬਣਾਓ ਅਤੇ ਵਾਨਰਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿਓ; ਹਨੂਮਾਨ ਵੱਲੋਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਰਾਘਵ, ਜੋ ਵਿਰੋਧੀ ਵੀਰਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ—
ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਹਨੂਮਨ੍ਤਂ ਬੁਦ੍ਧਿਮਾਨ੍ ਵਾਕ੍ਯਕੋਵਿਦਃ। ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ ਸਮਾਃ ਸੌਮ੍ਯ ਗ੍ਰਾਮਂ ਵਾ ਯਦਿ ਵਾ ਪੁਰਮ੍
ਰਾਮ ਨੇ ਹਨੂਮਾਨ ਨੂੰ ਬੜੀ ਸਮਝਦਾਰੀ ਅਤੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: 'ਚੌਦਾਂ ਸਾਲਾਂ ਲਈ, ਪਿਆਰੇ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਪਿੰਡ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਸ਼ਹਿਰ—'
ਨ ਪ੍ਰਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਹਨੁਮਨ੍ ਪਿਤੁਰ੍ਨਿਰ੍ਦੇਸ਼ਪਾਲਕਃ। ਸੁਸਮृਦ੍ਧਾਂ ਗੁਹਾਂ ਦਿਵ੍ਯਾਂ ਸੁਗ੍ਰੀਵੋ ਵਾਨਰਰ੍षਭਃ
'ਮੈਂ ਅੰਦਰ ਨਹੀਂ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਹਨੂਮਾਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮੰਨ ਰਿਹਾ ਹਾਂ; ਵਾਨਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੁਗਰੀਵ, ਉਸ ਸੁੰਦਰ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਜਾਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਠੀਕ ਹੈ.'
ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੋ ਵਿਧਿਵਦ੍ ਵੀਰਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਰਾਜ੍ਯੇऽਭਿषਿਚ੍ਯਤਾਮ੍। ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਹਨੂਮਨ੍ਤਂ ਰਾਮਃ ਸੁਗ੍ਰੀਵਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
'ਜੋ ਵੀਰ ਅੰਦਰ ਗਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਜਲਦੀ ਰਾਜਤਿਲਕ ਕਰਿਆ ਜਾਵੇ.' ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਹਨੂਮਾਨ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ ਤੇ ਸੁਗਰੀਵ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ—
ਵृਤ੍ਤਜ੍ਞੋ ਵृਤ੍ਤਸਮ੍ਪਨ੍ਨਮੁਦਾਰਬਲਵਿਕ੍ਰਮਮ੍। ਇਮਮਪ੍ਯਙ੍ਗਦਂ ਵੀਰਂ ਯੌਵਰਾਜ੍ਯੇऽਭਿषੇਚਯ
'ਜੋ ਚਲਣ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਚੰਗਾ ਚਲਣ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਬਹਾਦਰੀ ਵਿੱਚ ਉੱਚਾ ਹੈ—ਇਸ ਅੰਗਦ ਨੂੰ ਵੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਬਣਾਉ.'
ਜ੍ਯੇष੍ਠਸ੍ਯ ਹਿ ਸੁਤੋ ਜ੍ਯੇष੍ਠਃ ਸਦृਸ਼ੋ ਵਿਕ੍ਰਮੇਣ ਚ। ਅਙ੍ਗਦੋऽਯਮਦੀਨਾਤ੍ਮਾ ਯੌਵਰਾਜ੍ਯਸ੍ਯ ਭਾਜਨਮ੍
'ਜੋ ਵੱਡੇ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਵੱਡੇ ਵਰਗਾ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਇਹ ਅੰਗਦ ਨਿਰਭੈ ਹੈ, ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈ.'
ਪੂਰ੍ਵੋऽਯਂ ਵਾਰ੍षਿਕੋ ਮਾਸਃ ਸ਼੍ਰਾਵਣਃ ਸਲਿਲਾਗਮਃ। ਪ੍ਰਵृਤ੍ਤਾਃ ਸੌਮ੍ਯ ਚਤ੍ਵਾਰੋ ਮਾਸਾ ਵਾਰ੍षਿਕ ਸਂਜ੍ਞਿਤਾਃ
'ਇਹ ਪਹਿਲਾ ਵਾਰਸ਼ੀਕ ਮਹੀਨਾ ਹੈ, ਸਾਵਣ, ਜਦ ਪਾਣੀ ਆਉਂਦੇ ਹਨ; ਚਾਰ ਮਹੀਨੇ, ਜੋ ਵਾਰਸ਼ੀਕ ਕਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਏ ਹਨ, ਪਿਆਰੇ.'
ਨਾਯਮੁਦ੍ਯੋਗਸਮਯਃ ਪ੍ਰਵਿਸ਼ ਤ੍ਵਂ ਪੁਰੀਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍। ਅਸ੍ਮਿਨ੍ ਵਤ੍ਸ੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਸੌਮ੍ਯ ਪਰ੍ਵਤੇ ਸਹਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਃ
'ਇਹ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦਾ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਤੂੰ ਸੁਭ ਮਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਜਾ. ਮੈਂ ਇਸ ਪਹਾੜ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨਾਲ ਰਹਾਂਗਾ, ਪਿਆਰੇ.'
ਇਯਂ ਗਿਰਿਗੁਹਾ ਰਮ੍ਯਾ ਵਿਸ਼ਾਲਾ ਯੁਕ੍ਤਮਾਰੁਤਾ। ਪ੍ਰਭੂਤਸਲਿਲਾ ਸੌਮ੍ਯ ਪ੍ਰਭੂਤਕਮਲੋਤ੍ਪਲਾ
'ਇਹ ਪਹਾੜੀ ਗੁਫਾ ਬੜੀ ਸੁਹਾਵਣੀ, ਵੱਡੀ ਤੇ ਹਵਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ; ਪਾਣੀ ਵੀ ਵਾਫ਼ ਹੈ, ਤੇ ਕਮਲ ਤੇ ਨੀਲੋਫਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਹਨ, ਪਿਆਰੇ.'
ਕਾਰ੍ਤਿਕੇ ਸਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਤ੍ਵਂ ਰਾਵਣਵਧੇ ਯਤ। ਏष ਨਃ ਸਮਯਃ ਸੌਮ੍ਯ ਪ੍ਰਵਿਸ਼ ਤ੍ਵਂ ਸ੍ਵਮਾਲਯਮ੍
'ਜਦ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨਾ ਆਵੇ, ਰਾਵਣ ਦੇ ਵਧ ਲਈ, ਇਹੀ ਸਾਡਾ ਵਾਅਦਾ ਹੈ, ਪਿਆਰੇ; ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਾ.'
ਅਭਿषਿਞ੍ਚਸ੍ਵ ਰਾਜ੍ਯੇ ਚ ਸੁਹृਦਃ ਸਮ੍ਪ੍ਰਹਰ੍षਯ। ਇਤਿ ਰਾਮਾਭ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਤਃ ਸੁਗ੍ਰੀਵੋ ਵਾਨਰਰ੍षਭਃ
'ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਰਾਜਤਿਲਕ ਕਰ ਤੇ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰ.' ਰਾਮ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਵਾਨਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੁਗਰੀਵ—
ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਪੁਰੀਂ ਰਮ੍ਯਾਂ ਕਿष੍ਕਿਨ੍ਧਾਂ ਵਾਲਿਪਾਲਿਤਾਮ੍। ਤਂ ਵਾਨਰਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਂ ਵਾਨਰੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਸੁਹਾਵਣੀ ਕਿਸ਼ਕਿੰਧਾ ਸ਼ਹਿਰ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਲੀ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਵਿੱਚ ਗਿਆ; ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਨਰ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਦੇ ਪਿੱਛੇ-ਪਿੱਛੇ ਅੰਦਰ ਗਏ.
ਅਭਿਵਾਰ੍ਯ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਾਨਿ ਸਰ੍ਵਤਃ ਪ੍ਲਵਗੇਸ਼੍ਵਰਮ੍। ਤਤਃ ਪ੍ਰਕृਤਯਃ ਸਰ੍ਵਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਹਰਿਗਣੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਸਭ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ; ਫਿਰ, ਸਭ ਮੁਖੀਆਂ ਨੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ—