ਜਦੋਂ ਰਾਮ ਨੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਜੋ ਵਚਨ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਭੁੱਲਣਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਰਗੇ ਧਰਮਾਤਮਾ ਲਈ ਅਸੰਭਵ ਸੀ। ਰਾਮ ਨੇ ਸਾਫ਼ ਕਿਹਾ, "ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਚਨ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਉਸ ਤੋਂ ਮੁਕਰ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਇਸ ਲਈ, ਜਿਹੜਾ ਹੁਕਮ ਤੁਸੀਂ ਦਿਓ, ਉਹ ਸਭ ਪੱਖੋਂ ਉਚਿਤ ਹੈ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੁਸੀਂ ਸयंਮ ਰੱਖਿਆ, ਉਹੀ ਧਰਮ ਹੈ। ਮਿੱਤਰ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਮ ਨੂੰ ਹੀ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।" ਰਾਮ ਨੇ ਸਮਝਾਇਆ ਕਿ ਉਹ ਵੀ ਕੇਵਲ ਧਰਮ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਮਨੂ ਜੀ ਦੇ ਦੋ ਉਪਦੇਸ਼ਕ ਗੀਤ ਹਨ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਅਪਣਾਏ ਹਨ ਅਤੇ ਰਾਮ ਨੇ ਵੀ ਉਹੀ ਰਾਹ ਫੋਲੋ ਕੀਤਾ। ਜਦੋਂ ਰਾਜੇ ਦੰਡ ਦੇਂਦੇ ਹਨ, ਪਾਪੀ ਲੋਕ ਸੁਧਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਸੁਗਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਨੇਕ ਲੋਕ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਰਾਜਾ ਦੋਸ਼ੀ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦੇਵੇ ਜਾਂ ਛੱਡ ਦੇਵੇ, ਦੋਵੇਂ ਹਾਲਤਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਪ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜੇ ਰਾਜਾ ਸਜ਼ਾ ਨਾ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਖੁਦ ਪਾਪੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੂਜਨੀਕ ਪੂਰਵਜ ਮਾਂਧਾਤਾ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਭਾਰੀ ਕਲੇਸ਼ ਮੰਗਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਤਪਸਵੀ ਵਲੋਂ ਪਾਪ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਪਾਪ ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਹੁਣ ਹੋਇਆ। ਹੋਰ ਰਾਜੇ ਜਦੋਂ ਅਣਜਾਣੇ ਚੁਕ ਕਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪਾਪ ਮਿੱਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਦੁਖ ਛੱਡ ਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਮਾਰਨਾ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਸੀ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਸੁਤੰਤਰ ਨਹੀਂ ਹਾਂ। ਫਿਰ ਰਾਮ ਨੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀਆ ਨੂੰ ਹੋਰ ਕਾਰਨ ਵੀ ਦੱਸਿਆ, "ਇਹ ਵੀ ਸੁਣੋ, ਅਤੇ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾ ਕਰੋ। ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਨਾ ਦੁਖ ਹੈ, ਨਾ ਕ੍ਰੋਧ। ਜਿਵੇਂ ਮਨੁੱਖ ਜਾਲ, ਫੰਦੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਅਨੇਕ ਜਾਨਵਰ ਫੜਦੇ ਹਨ—ਭੱਜਣ ਵਾਲੇ, ਡਰਪੋਕ, ਲਾਪਰਵਾਹ ਜਾਂ ਡਟੇ ਹੋਏ—ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਆਮ ਹੈ। ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਧਿਆਨ ਰਹਿਤ ਜਾਂ ਸਾਵਧਾਨ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਪਾਪ ਨਹੀਂ। ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਵੀ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜੇ ਤੂੰ ਲੜ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਤੀਰ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਟਾਹਣੀ-ਜਾਨਵਰ (ਸ਼ਾਖਾਮ੍ਰਿਗ) ਸੀ।" ਰਾਮ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਰਾਜੇ ਹੀ ਵਿਰਲੇ ਧਰਮ, ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮਨੁੱਖ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣਾ, ਉਪਹਾਸ ਕਰਨਾ ਜਾਂ ਮੰਦ ਬੋਲਣਾ ਉਚਿਤ ਨਹੀਂ। ਪਰ ਤੂੰ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਸਿਰਫ ਕ੍ਰੋਧ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਦੋਸ਼ ਲਾਇਆ, ਜਦਕਿ ਇਹ ਧਰਮ ਪਿਤਿਆਂ ਅਤੇ ਦਾਦਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।" ਰਾਮ ਦੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਾਲੀ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋਇਆ। ਹੁਣ ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਘਵ ਤੇ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਾ ਲੱਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਫਿਰ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਾਲੀ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਉਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੰਕਾ ਨਹੀਂ। ਉੱਚਾ ਹੀ ਉੱਚੇ ਦਾ ਜਵਾਬ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਨੀਵਾ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਕੁਝ ਗਲਤ ਜਾਂ ਅਸੁਚਿਤ ਬੋਲ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਵੀ, ਹੇ ਰਾਘਵ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰ ਦੇਵੋ। ਤੁਸੀਂ ਤਾ ਸੱਚ ਦੇ ਪਹਚਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਲੋਕ-ਹਿਤੈਸ਼ੀ ਹੋ, ਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਬੁੱਧੀ ਸਾਫ਼ ਅਤੇ ਅਡੋਲ ਹੈ।" ਵਾਲੀ ਨੇ ਫਿਰ ਆਖਿਆ, "ਜੇ ਮੈਂ ਵੀ ਜਾਣ ਬੁੱਝ ਕੇ ਜਾਂ ਅਣਜਾਣੇ ਧਰਮ ਤੋਂ ਹਟ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਤਾਂ, ਹੇ ਧਰਮ ਦੇ ਗਿਆਨੀ, ਮੈਨੂੰ ਧਰਮ-ਯੁਕਤ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।" ਹੁਣ ਵਾਲੀ ਦੀ ਗਲ੍ਹੂ ਘੁੱਟੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਅਵਾਜ਼ ਦਰਦ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ, ਉਹ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਰਾਮ ਵਲ ਵੇਖ ਕੇ ਬੋਲਿਆ, "ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਲਈ, ਨਾ ਤਾਰਾ ਲਈ, ਨਾ ਆਪਣੇ ਕੁਟੰਬ ਲਈ ਦੁਖ ਹੈ, ਜਿੰਨਾ ਦੁਖ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਅੰਗਦ ਲਈ ਹੈ, ਜੋ ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।" "ਉਹ, ਜੋ ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਰਿਹਾ, ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਨਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਸੁੱਕ ਜਾਂਵੇਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਝੀਲ ਦਾ ਪਾਣੀ ਪੀਤਾ ਜਾ ਚੁੱਕਾ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਬੱਚਾ ਹੈ, ਅਜੇ ਉਸ ਦੀ ਸਮਝ ਪੱਕੀ ਨਹੀਂ, ਮੇਰਾ ਇਕਲੌਤਾ ਪਿਆਰਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ। ਹੇ ਰਾਮ, ਤਾਰਾ ਦੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ ਅੰਗਦ ਦੀ ਤੁਸੀਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ।" "ਸੁਗਰੀਵ ਅਤੇ ਅੰਗਦ ਉੱਤੇ ਆਪਣੀ ਉੱਤਮ ਬੁੱਧੀ ਲਗਾਓ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਅਤੇ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਕ ਹੋ। ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਭਰਤ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨਾਲ ਵਤੀਰਾ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਓਹੀ ਵਤੀਰਾ ਸੁਗਰੀਵ ਅਤੇ ਅੰਗਦ ਨਾਲ ਵੀ ਕਰੋ। ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹੋ ਕਿ ਸੁਗਰੀਵ ਤਾਰਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਤਪਸਿਆ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੈ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਦੋਸ਼ ਝੱਲ ਰਹੀ ਹੈ, ਨਾ ਤਿਆਗੇ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੀ ਕਰੋ।" "ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਰਾਜ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਤੁਹਾਡੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਜੀ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ ਚੱਲ ਕੇ ਸਵਰਗ ਜਾਂ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਵੀ, ਜਦ ਤਾਰਾ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਰੋਕਿਆ, ਮੈਂ ਫਿਰ ਵੀ ਤੇਰੇ ਹੱਥੋਂ ਮੌਤ ਮੰਗੀ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਸੁਗਰੀਵ ਨਾਲ ਇਕੱਲਾ ਯੁੱਧ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਸਭ ਰਾਮ ਨੂੰ ਆਖ ਕੇ, ਵਾਨਰਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ।" ਫਿਰ ਰਾਮ ਨੇ, ਜੋ ਧਰਮ-ਯੁਕਤ ਅਤੇ ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਬਚਨ ਸਨ, ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਸੰਤੋਖ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਸਮਝ ਹੁਣ ਸਾਫ਼ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ। "ਤੈਨੂੰ ਇਸ ਲਈ ਚਿੰਤਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ, ਹੇ ਵਾਨਰ; ਨਾ ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਦੁਖੀ ਹੋ, ਨਾ ਆਪਣੇ ਲਈ। ਅਸੀਂ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਪੱਕੇ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਦੰਡ ਲਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਦੰਡ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਦੋਵੇਂ, ਜਦ ਉਦੇਸ਼ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਦੁਖੀ ਨਹੀਂ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ।" "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦ ਤੂੰ ਸਹੀ ਸਜ਼ਾ ਮਿਲੀ, ਤੂੰ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਆਪਣੀ ਸਵਭਾਵਿਕ ਸਥਿਤੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਈ। ਦੁਖ, ਮੋਹ ਅਤੇ ਡਰ ਛੱਡ ਦੇ, ਹੇ ਵਾਨਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਕਿਉਂਕਿ ਜੋ ਨਿਯਮ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹਨ, ਉਹ ਤੂੰ ਨਹੀਂ ਤੋੜ ਸਕਦਾ। ਜਿਵੇਂ ਅੰਗਦ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰੇ ਪ੍ਰਤੀ ਭਗਤਿ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਗਰੀਵ ਮੈਨੂੰ ਭਗਤਿ ਕਰੇਗਾ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੰਕਾ ਨਹੀਂ।" ਇਹ ਮਿੱਠੇ, ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਧਰਮ-ਪੂਰਨ ਰਾਮ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਯੁੱਧ-ਕੁਸ਼ਲ ਵਾਨਰ ਨੇ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਬਚਨ ਆਖੇ। "ਜਦ ਮੈਂ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਪੀੜ੍ਹਾ ਵਿੱਚ ਅਣਜਾਣੇ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਅਨੁਚਿਤ ਕਿਹਾ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਵਰਗੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋ ਅਤੇ ਭਯੰਕਰ ਪਰਾਕ੍ਰਮ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰ ਦਿਓ, ਹੇ ਰਾਜਾ।