ਰਾਮ ਨੇ ਵਾਨਰ ਰਾਜਾ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ, "ਤੂੰ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਜੀਵਤ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਦੇ ਵਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਰੁਮਾ, ਜੋ ਤੇਰੀ ਭਾਬੀ ਹੈ, ਨਾਲ ਅਧਰਮ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਧਰਮ ਤੋਂ ਭਟਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਭਾਵਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਵਹਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇਹ ਸਜ਼ਾ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਹੈ—ਭਾਈ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਅਧਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲਈ। ਜਗਤ ਦੇ ਰੀਤ-ਰਿਵਾਜਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਵਿਵਹਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲਈ, ਹੇ ਵਾਨਰ ਮੁਖੀ, ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਦੇਖਦਾ ਕਿ ਕੋਈ ਰੋਕ-ਟੋਕ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਸਿਵਾਏ ਸਜ਼ਾ ਦੇ। ਮੈਂ, ਜੋ ਰਾਜਵੰਸ਼ੀ ਕਸ਼ਤਰੀਆ ਹਾਂ, ਤੇਰੇ ਪਾਪ ਨੂੰ ਸਹਿਨ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ—ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ, ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਦੀ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਛੋਟੇ ਭਾਈ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਇੱਛਾ ਵਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਪਸੰਦ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਐਸਾ ਕਰੇ, ਉਸ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਮੌਤ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਹੈ; ਪਰ ਭਰਤਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਤੂੰ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੀ ਲੰਘਣ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਜਾਗਰੂਕ ਅਤੇ ਧਰਮ-ਪਾਲਕ ਮਨੁੱਖ ਵੱਲੋਂ, ਵੱਡੇ ਦਾ ਫਰਜ ਲੰਘਣ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਭਰਤਾ ਇੱਛਾ ਦੇ ਵਸ਼ ਹੋਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਰਖਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਅਸੀਂ, ਹੇ ਵਾਨਰ ਰਾਜਾ, ਭਰਤਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ ਪ੍ਰਤਿਜ਼ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਹੱਦਾਂ ਲੰਘ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਮੇਰੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨਾਲ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨਾਲ ਜਿਹੀ ਹੈ; ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਰਾਜ ਲਈ, ਇਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭਲਾ ਹੈ। ਜੋ ਵਚਨ ਮੈਂ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਭੁਲਾ ਸਕਦਾ ਹਾਂ? ਇਸ ਲਈ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਵੱਡੀਆਂ ਅਤੇ ਧਰਮਕ ਕਾਰਣਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ, ਜੋ ਹੁਕਮ ਤੂੰ ਦੇਵੇਂ, ਉਹ ਸਹੀ ਹੈ; ਇਹ ਤੇਰੇ ਮੰਨਣ ਯੋਗ ਹੋਵੇ। ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਤੇਰਾ ਰੋਕ-ਟੋਕ ਕਰਨਾ ਧਰਮ ਹੀ ਹੈ; ਜੋ ਮਿੱਤਰ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਨਾ ਚਾਹੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਧਰਮ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਵੀ, ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਹ ਫਰਜ ਨਿਭਾ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮਨੂ ਨੇ ਦੋ ਧਰਮਕ ਸ਼ਲੋਕ ਗਾਏ, ਜੋ ਧਰਮ-ਗਿਆਨੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਵੀ ਉਹੀ ਰੀਤ ਅਪਣਾਈ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਸਜ਼ਾ ਲਾਗੂ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਾਪੀ ਲੋਕ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸੁਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਧਰਮਕ ਲੋਕ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਚਾਹੇ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣ ਨਾਲ ਜਾਂ ਛੱਡਣ ਨਾਲ, ਚੋਰ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਜੇ ਰਾਜਾ ਪਾਪੀ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਨਹੀਂ ਦੇਂਦਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਖੁਦ ਪਾਪੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਉੱਚ ਵੰਸ਼ੀ ਪੂਰਵਜ ਮਾਂਧਾਤ੍ਰ ਨੇ ਭਿਆਨਕ ਕਲੇਸ਼ ਚਾਹਿਆ ਸੀ; ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਤਪਸਵੀ ਵੱਲੋਂ ਪਾਪ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਪਾਪ ਤੇਰੇ ਵਾਂਗ ਸੀ। ਹੋਰ ਨਲਾਇਕ ਰਾਜਾ ਵੀ ਜਦੋਂ ਪਾਪ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੋਬਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਪਾਪ ਦਾ ਦਾਗ ਮਿਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਦੁੱਖ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ; ਹੱਤਿਆ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਹੈ, ਹੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੀਂ ਖੁਦਮੁਖਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਹਾਂ। ਹੇ ਵਾਨਰ ਮੁਖੀ, ਹੋਰ ਇੱਕ ਕਾਰਣ ਵੀ ਸੁਣ; ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੇ ਵੀਰ, ਤੂੰ ਗੁੱਸਾ ਨਾ ਕਰ। ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਜਾਂ ਗੁੱਸਾ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਮਨੁੱਖ ਜਾਲ, ਫੰਦੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਝਾਲਾਂ ਨਾਲ, ਕਈ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਫੜਦੇ ਹਨ—ਚਾਹੇ ਉਹ ਦੌੜਦੇ ਹੋਣ, ਡਰੇ ਹੋਣ, ਅਸਾਵਧ ਹੋਣ ਜਾਂ ਟਿਕੇ ਹੋਣ। ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖ ਧਿਆਨ ਰਹਿਤ ਜਾਂ ਧਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਪਿੱਠ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਰਾਜ-ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਧਰਮ-ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ, ਇੱਥੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਵਾਨਰ, ਚਾਹੇ ਤੂੰ ਲੜ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਤੀਰ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ 'ਸ਼ਾਖਾ-ਮ੍ਰਿਗ' (ਵਾਨਰ) ਹੈ। ਵਿਰਲੇ ਧਰਮ, ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਭਾਗ ਦੇ ਲਈ, ਰਾਜੇ, ਹੇ ਵਾਨਰ ਮੁਖੀ, ਦਾਤਾ ਹਨ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ, ਦੁਰਵਿਵਹਾਰ, ਬਦਸਲੂਕੀ ਜਾਂ ਅਪਮਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਉਹ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦੇ ਦੇਵਤਾ ਹਨ। ਪਰ ਤੂੰ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਨਾ ਸਮਝ ਕੇ, ਕੇਵਲ ਗੁੱਸੇ 'ਤੇ ਆਧਾਰ ਕਰਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਦੋਸ਼ ਲਗਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜੋ ਪਿਤਾ-ਪੁਰਖਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਹੈ। ਰਾਮ ਵੱਲੋਂ ਇਉਂ ਆਖੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਵਾਲੀ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਿਆ; ਉਸ ਨੇ ਰਾਘਵ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਦੋਸ਼ ਨਾ ਲੱਭਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਧਰਮ ਦਾ ਨਿਸ਼ਚਾ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਫਿਰ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਜੋ ਤੂੰ ਆਖਿਆ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਉਹ ਸਚ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਕੇਵਲ ਉੱਚਾ ਹੀ ਉੱਚੇ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਨੀਵਾਂ ਨਹੀਂ; ਜੇ ਪਹਿਲਾਂ, ਅਸਾਵਧ ਹੋ ਕੇ, ਮੈਂ ਕੁਝ ਅਯੋਗ ਜਾਂ ਅਸੁਖਦਾਈ ਬੋਲਿਆ ਹੋਵੇ— ਤਾਂ ਵੀ, ਹੇ ਰਾਘਵ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਦੋਸ਼ੀ ਨਾ ਮੰਨ; ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਸੱਚੀ ਹਕੀਕਤ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਲੋਕ-ਭਲਾਈ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਸਪਸ਼ਟ ਅਤੇ ਅਟੱਲ ਬੁੱਧੀ ਸਹੀ ਕਰਮ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਕਾਰਣ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ। ਜੇ ਮੈਂ ਵੀ, ਜਾਣ-ਅਣਜਾਣ, ਧਰਮ ਤੋਂ ਭਟਕਿਆ ਹਾਂ, ਹੇ ਧਰਮ-ਗਿਆਨੀ, ਮੈਨੂੰ ਧਰਮ-ਜੁੜੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕਰ। ਆਸੂਆਂ ਨਾਲ ਗਲਾ ਰੁਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਵਾਲੀ ਨੇ ਦਰਦ ਭਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਰਾਮ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਿੱਟੀ ਵਿੱਚ ਫਸੇ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਤੱਕਦਾ ਹੋਇਆ। "ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਲਈ, ਤਾਰਾ ਲਈ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਲਈ ਨਹੀਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੁੱਖ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਅੰਗਦ ਲਈ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੈ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਨਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਪਾਲਿਆ ਹੈ, ਸੁੱਕ ਜਾਵੇਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਪੰਡ ਜਿਸ ਦਾ ਪਾਣੀ ਪੀ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਬੱਚਾ ਹੈ, ਸਮਝ ਅਧੂਰੀ ਹੈ, ਮੇਰਾ ਇਕਲੌਤਾ ਪਿਆਰਾ ਪੁੱਤਰ; ਹੇ ਰਾਮ, ਤਾਰਾ ਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ ਤੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਆਪਣਾ ਉੱਚਤ ਗਿਆਨ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਅਤੇ ਅੰਗਦ ਵੱਲ ਲਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਕ ਹੈ, ਜੋ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਨਾ ਕਰਨਾ, ਉਸ ਦੀ ਪਛਾਣ ਵਿੱਚ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ। ਭਰਤਾ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਵੱਲੋਂ ਜੋ ਵਿਵਹਾਰ ਤੂੰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਹੀ ਵਿਵਹਾਰ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਅਤੇ ਅੰਗਦ ਲਈ ਵੀ ਕਰ। ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਸੁਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕਰੇਗਾ ਕਿ ਸੁਗ੍ਰੀਵ, ਤਾਰਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਤਪਸਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਯਤ ਹੈ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਦਾਗ ਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਨਾ ਅਣਦੇਖਾ ਕਰੇ, ਐਸਾ ਹੀ ਕਰ। ਜੋ ਤੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੈ, ਉਹ ਰਾਜ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਜੀ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਮਨ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਤੇਰੀ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ ਹੇਠ, ਸੁਰਗ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਫਿਰ ਵੀ, ਤਾਰਾ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਤੇਰੇ ਹੱਥੋਂ ਲੱਭਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨਾਲ ਇਕੱਲਾ ਯੁੱਧ ਕੀਤਾ; ਇਉਂ ਰਾਮ ਨੂੰ ਆਖ ਕੇ, ਵਾਨਰਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਚੁੱਪ ਹੋ ਗਿਆ।