ਤਾਰਾ ਨੇ ਵਾਲ਼ੀ ਨੂੰ ਬੜੀ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਨਾਲ ਸਮਝਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, "ਹੁਣ, ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੂੰ ਹਰਾ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤੰਗ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਮੁੜ ਆ ਕੇ ਤੈਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਦੇਣਾ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ੱਕੀ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਗੂੰਜਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ, ਉਸ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਅਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ, ਇਹ ਸਭ ਕਿਸੇ ਵੱਡੇ ਕਾਰਨ ਤੋਂ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ ਕਿ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਇਕੱਲਾ ਆਇਆ ਹੈ; ਉਹ ਕਿਸੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸਾਥੀ 'ਤੇ ਆਸਰਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਹੁਣ ਇੰਨਾ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ। ਬਾਂਦਰ ਤਾਂ ਆਪਣੀ ਚਲਾਕੀ ਅਤੇ ਬੁਧੀ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ; ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਦੋਸਤੀ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਹੀਂ ਪਰਖ ਲੈਂਦਾ। ਅੰਗਦ, ਜੋ ਨੌਜਵਾਨ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਹੈ, ਜੰਗਲਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਜੋ ਜਾਣਕਾਰੀ ਉਸ ਨੇ ਇਕੱਠੀ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਸੂਤਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਮਿਲ ਗਈ। ਆਯੋਧਿਆ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ, ਰਾਮ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜੋ ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਬੜੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਤੇ ਅਜੈਯ ਹਨ। ਉਹ ਇੱਥੇ ਆਏ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਹੁੰਚ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਲਈ; ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਤੇਰੇ ਭਰਾ ਦਾ ਸਾਥੀ ਹੈ ਜੰਗ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ। ਰਾਮ, ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਅੰਤ ਵਾਲੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਉਭਰਿਆ ਹੈ; ਉਹ ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਛਾਂ ਵਾਲਾ ਦਰਖ਼ਤ ਹੈ ਅਤੇ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਪਏ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਆਸਰਾ। ਉਹ ਦੁਖੀ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਆਸਰਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਜ਼ਤ ਦਾ ਇਕੱਲਾ ਪਾਤਰ; ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਬੁਧੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਦੀ ਪੂਰੀ ਲਗਨ ਨਾਲ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਪਹਾੜ ਖਣਿਜਾਂ ਲਈ ਸਰੋਤ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਉਹ ਗੁਣਾਂ ਦਾ ਵੱਡਾ ਸਰੋਤ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਵੈਰ ਕਰਨਾ ਤੇਰੇ ਲਈ ਠੀਕ ਨਹੀਂ। ਰਾਮ, ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅਜੈਯ ਤੇ ਅਣਮਾਪ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਹੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਕ ਗੱਲ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਤੇਰੀ ਨਾਰਾਜ਼ਗੀ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ। ਸੁਣ ਅਤੇ ਉਸ ਅਨੁਸਾਰ ਕੰਮ ਕਰ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਤੇਰੀ ਭਲਾਈ ਦੀ ਗੱਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ: ਜਲਦੀ ਅਤੇ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੂੰ ਯੁਵਰਾਜ ਬਣਾਉ। ਹੇ ਰਾਜਾ, ਆਪਣੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਨਾਲ ਵੈਰ ਨਾ ਕਰ; ਰਾਮ ਨਾਲ ਦੋਸਤੀ ਕਰਨੀ ਤੇਰੇ ਲਈ ਉਚਿਤ ਹੈ। ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨਾਲ ਸਾਂਤਿ ਕਰ, ਵੈਰ ਦੂਰ ਫੈਂਕ ਦੇ; ਤੇਰਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ, ਇਹ ਬਾਂਦਰ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਪਿਆਰਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਚਾਹੇ ਉਹ ਇੱਥੇ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨੇੜੇ, ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਉਹ ਤੇਰਾ ਆਪਣਾ ਹੈ; ਮੈਨੂੰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਕੋਈ ਹੋਰ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਉਸ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ ਦਿੱਸਦਾ। ਤੁਰੰਤ ਉਸ ਨੂੰ ਤੋਹਫੇ, ਆਦਰ ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਦੇ ਕੇ ਆਪਣਾ ਸਾਥੀ ਬਣਾ ਲੈ; ਇਹ ਵੈਰ ਛੱਡ ਦੇ ਅਤੇ ਉਹ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਰਹੇ। ਮੇਰੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ, ਚੌੜੀ ਗਰਦਨ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਦਿਲ ਵਾਲਾ, ਤੇਰਾ ਮੁੱਖ ਸਾਥੀ ਹੈ; ਭਰਾਤਾ-ਭਾਈ ਦੀ ਡੋਰ 'ਤੇ ਆਸਰਾ ਕਰ, ਇੱਥੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹੋਰ ਕੋਈ ਰਾਹ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਚੰਗਾ ਸਮਝਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਪੁੱਛੀ ਗਈ ਮੇਰੀ ਸਲਾਹ ਮੰਨ। ਮੇਰੀ ਸਚੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਅਤੇ ਮਿਹਰਬਾਨੀ ਕਰ; ਕੇਵਲ ਗੁੱਸੇ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਨਾ ਕਰ। ਤੂੰ ਸਮਰਥ ਹੈ, ਹੇ ਕੋਸਲਾ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਵਰਗੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਵਾਲੇ ਨਾਲ ਵੈਰ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਾਰਾ ਨੇ, ਸਿਰਫ਼ ਭਲਾਈ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦਿਆਂ, ਵਾਲ਼ੀ ਨੂੰ ਇਹ ਚੰਗੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ; ਪਰ ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਵਾਲ਼ੀ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਨਾ ਆਈਆਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦਾ ਨਸੀਬ ਉਸ ਦੇ ਨਾਸ਼ ਦੇ ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਨਾਲ, ਸਿਕਿੰਧਾ ਕਾਂਡ ਦੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਵਾਲਮੀਕੀ ਰਾਮਾਇਣ ਵਿੱਚ ਸੋਲ੍ਹਵਾਂ ਸਰਗ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ। ਹੁਣ ਤਾਰਾ, ਜਿਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਚੰਦ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਜਦ ਉਹ ਇੰਝ ਕਹਿ ਰਹੀ ਸੀ, ਵਾਲ਼ੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਠੁਕਰਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ, ਆਪਣੇ ਵੈਰੀ ਦੀ ਇਸ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੀ ਗੂੰਜ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਸਹਿਣਾ?" ਸ਼ੂਰਵੀਰਾਂ ਲਈ, ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅਜੈਯ ਅਤੇ ਅਟੱਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਬਦਤਮੀਜ਼ੀ ਸਹਿਣਾ ਮੌਤ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕਰ ਕੜਵਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਡਰਪੋਕ। ਮੈਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਦੀ ਚੁਣੌਤੀ, ਜੋ ਲੜਾਈ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਉਸ ਦੀ ਗੂੰਜ, ਸਹਿਣਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਰਾਘਵ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰ; ਉਹ ਧਰਮ ਅਤੇ ਕਦਰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਕਦੇ ਗਲਤ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ। ਤੂੰ ਮਹਿਲਾ ਦੇ ਨਾਲ ਵਾਪਸ ਮੁੜ ਜਾ; ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਦੋਸਤੀ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਦਿਖਾ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਜਾ ਕੇ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਾਂਗਾ; ਆਪਣੀ ਚਿੰਤਾ ਛੱਡ ਦੇ। ਮੈਂ ਉਸ ਦਾ ਅਹੰਕਾਰ ਦਬਾ ਦਿਆਂਗਾ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਨਹੀਂ ਗੁਆਏਗਾ। ਜੋ ਕੁਝ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਉਹ ਲੜਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ ਖੜਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਕਰਾਂਗਾ; ਮੇਰੇ ਹੱਥੀਆਂ ਅਤੇ ਮੋਟੀਆਂ ਨਾਲ ਵੱਜ ਕੇ ਉਹ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਜਾਵੇਗਾ। ਉਹ ਮੰਦੇ ਆਦਮੀ, ਜੋ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਮੇਰਾ ਸਾਹਮਣਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੇਗਾ; ਤੂੰ, ਤਾਰਾ, ਆਪਣਾ ਸਾਥੀ ਹੋਣ ਦਾ ਫਰਜ਼ ਨਿਭਾ ਚੁੱਕੀ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਪਿਆਰ ਦਿਖਾ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਕਸਮ ਖਾ ਕੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਤੈਨੂੰ ਮਨਾਹੀ ਹੈ; ਬਸ—ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਹਰਾ ਕੇ, ਮੈਂ ਮੁੜ ਆਵਾਂਗਾ, ਉਹ ਮੇਰਾ ਭਰਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਤਾਰਾ ਨੇ, ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦਿਆਂ, ਵਾਲ਼ੀ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ; ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਰੋਂਦੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਚੌਂਕੜੇ 'ਚੋਂ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮ ਗਈ। ਫਿਰ, ਸ਼ੁਭ ਕਰਮ ਕਰਕੇ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਤਾਰਾ, ਜਿੱਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਮਹਿਲਾ ਦੇ ਨਾਲ ਅੰਦਰ ਗਈ, ਉਸ ਦਾ ਦਿਲ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਜਦ ਤਾਰਾ ਆਪਣੇ ਮਹਿਲ 'ਚ ਮਹਿਲਾ ਦੇ ਨਾਲ ਅੰਦਰ ਗਈ, ਵਾਲ਼ੀ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲਿਆ, ਵੱਡੇ ਸੱਪ ਵਾਂਗ ਫੁਫਕਾਰਦਾ। ਵਾਲ਼ੀ, ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ, ਡੂੰਘੀ ਸਾਹ ਲੈ ਕੇ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਤਲਾਸ਼ ਕਰਦਿਆਂ। ਫਿਰ, ਮਹਾਨ ਵਾਲ਼ੀ ਨੇ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਸੁਨਹਿਰੀ-ਭੂਰੇ ਰੰਗ ਦਾ, ਸੋਹਣਾ-ਸਜਿਆ ਅਤੇ ਕਸਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ। ਵਾਲ਼ੀ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਸਿਆ ਹੋਇਆ, ਆਪਣਾ ਮੁੱਕ ਉਚਾ ਕਰਕੇ, ਤੁਰੰਤ ਲੜਾਈ ਲਈ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਵੱਲ ਵਧਿਆ। ਉਸੇ ਸਮੇਂ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਵੀ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਆਪਣਾ ਮੁੱਕ ਵਧਾ ਕੇ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਵਾਲ਼ੀ ਵੱਲ ਵਧਿਆ। ਵਾਲ਼ੀ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੂੰ, ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧਦਿਆਂ, ਇਹ ਗੱਲ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: "ਇਹ ਮੇਰਾ ਵੱਡਾ ਮੁੱਕ, ਜੋ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਸਿਆ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਉਂਗਲੀਆਂ ਸਿੱਧੀਆਂ ਹਨ, ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਛੱਡਿਆ ਜਾਵੇਗਾ ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਜਾਨ ਲੈ ਲਵੇਗਾ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਾਲ਼ੀ ਅਤੇ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਜੰਗ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋਈ, ਜਿੱਥੇ ਦੋ ਭਰਾਵਾਂ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ, ਵੈਰ ਅਤੇ ਤਕਦੀਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਮਨੇ-ਸਾਮਨੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।