ਰਾਮਚੰਦਰ ਜੀ ਨੇ ਸੁਗਰੀਵ ਨੂੰ ਭਰੋਸਾ ਦਿੰਦਿਆਂ ਆਖਿਆ, "ਜਦ ਤੱਕ ਮੈਂ ਵਾਲ਼ੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਤੇਰੀ ਪਤਨੀ ਦਾ ਹਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਧਰਮ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਦੁਸਟ ਹੈ, ਨਾ ਵੇਖ ਲਵਾਂ, ਉਹ ਜੀਉਂਦਾ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ।" ਫਿਰ ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣੀ ਅਕਲ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਸੁਗਰੀਵ ਦੁੱਖ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਰਾਮ ਨੇ ਆਸਵਾਸਨ ਦਿੱਤਾ, "ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਜਰੂਰ ਬਚਾਵਾਂਗਾ, ਤੇ ਤੈਨੂੰ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲੇਗੀ।" ਇਹ ਉੱਚੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੁਗਰੀਵ ਦਾ ਮਨੋਬਲ ਤੇ ਆਨੰਦ ਵਧ ਗਿਆ। ਉਹ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ ਤੇ ਰਾਮ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਿਆਂ ਉੱਤਮ ਬੋਲ ਬੋਲਿਆ। ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਮਹਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਕਿਸ਼ਕਿੰਧਾ ਕਾਂਡ ਦੇ ਗਿਆਰਵੀਂ ਸਰਗਾ ਦੀ ਕਥਾ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ। ਰਾਮ ਦੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉਚੇਰਿਆਂ ਬਚਨਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਉਮੀਦ ਤੇ ਹੌਸਲਾ ਵਧਾਇਆ, ਸੁਗਰੀਵ ਨੇ ਰਾਘਵ ਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ। ਸੁਗਰੀਵ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਬੇਸ਼ਕ, ਤੇਰੇ ਉੱਗੇ ਹੋਏ ਤੇ ਨੁਕੀਲੇ ਤੀਰ, ਜਿਹੜੇ ਸਿੱਧਾ ਨਿਸ਼ਾਨੇ 'ਤੇ ਲੱਗਦੇ ਹਨ, ਤੇਰੇ ਰੋਸ ਵਿਚ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਲਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਸੂਰਜ ਸਭ ਕੁਝ ਸਾੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।" "ਹੁਣ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ, ਮੈਂ ਵਾਲ਼ੀ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਉਸ ਦੀ ਵੀਰਤਾ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਦ੍ਰਿੜਤਾ ਬਿਆਨ ਕਰਾਂਗਾ, ਫਿਰ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰ। ਵਾਲ਼ੀ ਪੱਛਮੀ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਪੂਰਬ, ਦੱਖਣ ਤੋਂ ਉੱਤਰ ਤੱਕ, ਜਦ ਤੱਕ ਸੂਰਜ ਨਹੀਂ ਚੜ੍ਹਦਾ, ਬਿਨਾਂ ਥੱਕੇ ਆਰ–ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਉੱਚੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਬੜੇ ਬੜੇ ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਉਛਾਲ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਹੈ। ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਕਈ ਵੱਖ ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਦਰੱਖਤ ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।" "ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਮਹਾਬਲੀ ਭੈਂਸ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਂ ਦੁੰਦੁਭੀ ਸੀ, ਜੋ ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਜਿਸ ਕੋਲ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀਆਂ ਬਰਾਬਰ ਤਾਕਤ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਦੇ ਨਸ਼ੇ 'ਚ, ਤੇ ਇੱਕ ਵਰਦਾਨ ਦੇ ਭਰੋਸੇ, ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਸਮੁੰਦਰ ਕੋਲ ਗਿਆ।" "ਉਹ ਲਹਿਰਾਂ ਵਾਲਾ, ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰ ਗਿਆ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਨੂੰ ਲੜਾਈ ਦੇ।' ਫਿਰ ਉਹ ਧਰਮਾਤਮਾ ਤੇ ਮਹਾਬਲੀ ਸਮੁੰਦਰ, ਵਧੀਏ ਭਾਗ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉੱਠ ਕੇ ਉਸ ਅਸੁਰ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗਾ, 'ਇਸ ਜੰਗਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਜੋ ਤਪੱਸਵੀਆਂ ਲਈ ਵੱਡਾ ਆਸਰਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਹਾੜਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹਿਮਵਤ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ੰਕਰ ਦਾ ਸੱਸੁਰ ਵੀ ਹੈ।'" "ਉਹ ਹਿਮਵਤ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਵੱਡੀਆਂ ਝਰਨੀਆਂ, ਕਈ ਗੁਫਾਵਾਂ ਤੇ ਝਰਣੇ ਹਨ, ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਅਤੁੱਲ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਹ ਅਸੁਰ, ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੀਰ ਵਾਂਗ ਹਿਮਵਤ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਤੁਰ ਗਿਆ।" "ਦੁੰਦੁਭੀ ਨੇ ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਹਿਮਵਤ ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਹਾਥੀ ਵਰਗੇ ਚਿੱਟੇ ਪੱਥਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਪਾਸਿਆਂ ਸੁੱਟੇ, ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ ਚੀਕਿਆ।" "ਉਸ ਵੇਲੇ, ਹਿਮਵਤ, ਜੋ ਨਰਮ ਤੇ ਸੁਹਾਵਣਾ ਸੀ, ਚਿੱਟੇ ਬੱਦਲ ਵਰਗਾ ਦਿਸਦਾ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਚੋਟੀ 'ਤੇ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ ਆਖਣ ਲੱਗਾ, 'ਹੇ ਦੁੰਦੁਭੀ, ਮੈਂ ਧਰਮ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲਾ ਹਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਤੰਗ ਨਾ ਕਰ। ਮੈਂ ਤਪੱਸਵੀਆਂ ਦੇ ਕੰਮਾਂ 'ਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਾਂ, ਲੜਾਈ ਦੇ ਕੰਮਾਂ 'ਚ ਨਹੀਂ।'" "ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੁੰਦੁਭੀ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਆਖਣ ਲੱਗਾ, 'ਜੇ ਤੂੰ ਲੜ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਜਾਂ ਮੈਨੂੰ ਡਰ ਕਰਕੇ ਹਟਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਦੱਸ ਕਿ ਕੌਣ ਮੈਨੂੰ ਲੜਾਈ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਮੁਕਾਬਲੇ ਲਈ ਵਿਰੋਧੀ ਲੱਭ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।'" "ਹਿਮਵਤ, ਜੋ ਬੋਲਣ 'ਚ ਨਿਪੁੰਨ ਤੇ ਧਰਮਾਤਮਾ ਸੀ, ਕਦੇ ਪਹਿਲਾਂ ਐਸਾ ਨਾ ਸੁਣਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਗੁੱਸੇ 'ਚ ਆ ਕੇ ਉਸ ਅਸੁਰ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗਾ, 'ਇੱਕ ਮਹਾਬਲੀ ਤੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਵਾਨਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਂ ਵਾਲ਼ੀ ਹੈ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਕਿਸ਼ਕਿੰਧਾ ਦੇ ਅਤੁੱਲ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।'" "ਉਹ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਬਹੁਤ ਬੁੱਧੀਮਾਨ, ਤੇ ਲੜਾਈ 'ਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੈ; ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਇਕੱਲਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਨੇ ਨਾਮੁਚੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਲੜਾਈ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਜਲਦੀ ਉਸ ਕੋਲ ਜਾ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਜੇਯ ਤੇ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਬਹਾਦਰ ਹੈ।" "ਹਿਮਵਤ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੁੰਦੁਭੀ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਤੁਰੰਤ ਵਾਲ਼ੀ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਕਿਸ਼ਕਿੰਧਾ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ।" "ਉਹ ਭੈਂਸ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਨੁਕੀਲੇ ਸਿੰਗਾਂ ਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰੇ ਵੱਡੇ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਦਿਸ ਰਿਹਾ ਸੀ।" "ਜਦ ਉਹ ਕਿਸ਼ਕਿੰਧਾ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਮਹਾਬਲੀ ਦੁੰਦੁਭੀ ਨੇ ਐਸਾ ਬਾਂਸਾ ਮਾਰਿਆ ਕਿ ਧਰਤੀ ਕੰਬਣ ਲੱਗੀ, ਜਿਵੇਂ ਜੰਗ ਦਾ ਨਗਾਰਾ ਵੱਜ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ।" "ਉਸ ਨੇ ਨੇੜੇ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਤੋੜ ਦਿੱਤੇ, ਖੁਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿੱਟੀ ਉਖਾੜ ਦਿੱਤੀ, ਤੇ ਸਿੰਗ ਨਾਲ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੁਰਚਿਆ, ਇਹ ਸਭ ਉਸ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਸੀ, ਉਹ ਪਾਗਲ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਦਿਸ ਰਿਹਾ ਸੀ।" "ਉਸ ਵੇਲੇ, ਵਾਲ਼ੀ, ਜੋ ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਇਹ ਸ਼ੋਰ ਸੁਣ ਕੇ, ਝੱਲ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ, ਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਸਮੇਤ ਬਾਹਰ ਆ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਚੰਨ ਤਾਰਿਆਂ ਸਮੇਤ ਨਿਕਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।" "ਵਾਲ਼ੀ, ਜੋ ਵਾਨਰਾਂ ਤੇ ਸਾਰੇ ਜੰਗਲ ਵਾਸੀਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਦੁੰਦੁਭੀ ਨੂੰ ਸਾਫ ਤੇ ਮਾਪੇ ਹੋਏ ਬਚਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਖਣ ਲੱਗਾ, 'ਤੂੰ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਰੋਕ ਰਿਹਾ ਹੈਂ ਤੇ ਐਸਾ ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ ਚੀਕ ਰਿਹਾ ਹੈਂ, ਦੁੰਦੁਭੀ? ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ—ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਹੇ ਮਹਾਬਲੀ।'" "ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਦੁੰਦੁਭੀ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋਈਆਂ, ਆਖਣ ਲੱਗਾ, 'ਹੇ ਵੀਰ, ਇਹ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਕਿ ਤੂੰ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ 'ਚ ਗੱਲ ਕਰ। ਮੈਨੂੰ ਅੱਜ ਲੜਾਈ ਦੇ, ਫਿਰ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਵੇਖਾਂਗਾ।'" "ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਮੈਂ ਅੱਜ ਰਾਤ ਆਪਣਾ ਗੁੱਸਾ ਰੋਕ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ; ਤੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਅ, ਹੇ ਵਾਨਰ, ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ ਆਨੰਦ ਮਾਣ।" "ਤੂੰ ਦਾਨ ਦੇ ਤੇ ਵੰਡ, ਆਪਣੇ ਵਾਨਰਾਂ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾ, ਸਾਰੇ ਜੰਗਲ ਵਾਸੀਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰ।" "ਕਿਸ਼ਕਿੰਧਾ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕਰ, ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਵਰਗਾ ਪਿਆਰਾ ਬਣਾ, ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਖੇਡ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਆਇਆ ਹਾਂ।" "ਜੋ ਕੋਈ ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ, ਬੇਧਿਆਨ, ਟੁੱਟਿਆ, ਇਕੱਲਾ ਜਾਂ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋਏ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਜੇਮ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਤੂੰ ਵੀ ਅਹੰਕਾਰ ਵਿਚ ਮਗਨ ਹੋਇਆ ਹੈਂ।" "ਫਿਰ, ਵਾਲ਼ੀ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਹੱਸਦਾ ਹੋਇਆ, ਆਪਣੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ, ਤਾਰਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਛੱਡ ਕੇ, ਉਸ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੁੰਦੁਭੀ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।