ਰਾਮਚਰਿਤਮਾਨਸ ਦੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਰਾਮ ਜੀ ਨੇ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦਿਵਾਇਆ ਕਿ ਅੱਜ ਤੂੰ ਵਾਚਕ ਰਹਿਣਾ, ਮੈਂ ਵਾਂਲੀ ਨੂੰ ਐਸੇ ਤੀਖੇ ਅਤੇ ਸਿੱਧੇ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਾਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਕੌਣਡਿਆਂ ਵਰਗੇ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਸੱਪ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਵਾਂਲੀ ਜਦੋਂ ਮੇਰੇ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਛਿਦਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗਿਆ ਹੋਇਆ ਮਿਲੇਗਾ। ਇਹ ਰਾਘਵ ਜੀ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੋ ਕਿ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸੀ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉੱਚਤ ਬਚਨ ਆਖੇ—"ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ੇਰ, ਮਹਾਨ ਨਾਇਕ! ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਦੁਬਾਰਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਸਕਾਂ। ਮਿਹਰ ਕਰਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਵੈਰੀ ਨਾਲ ਐਸਾ ਕਰੋ ਕਿ ਉਹ ਮੁੜ ਕਦੇ ਵੀ ਮੇਰੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕੇ।" ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਅਤੇ ਰਾਮ ਜੀ ਦੀ ਦੋਸਤੀ, ਸੀਤਾ, ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਰਾਖਸ—ਇਹਨਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ, ਜੋ ਕਦੇ ਕਮਲ, ਸੋਨੇ ਜਾਂ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸੁੰਦਰ ਹਨ, ਇੱਕੋ ਸਮੇਂ ਝਮਕ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਹੁਣ, ਪਵਿੱਤਰ ਵਾਲਮੀਕੀ ਰਾਮਾਯਣ ਦੇ ਕਿਸ਼ਕਿੰਧਾ ਕਾਂਡ ਦਾ ਛੇਵਾਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਮੁੜ ਰਾਘਵ ਜੀ ਕੋਲ ਆਇਆ ਅਤੇ ਆਖਣ ਲੱਗਾ, "ਇਹ ਮੇਰਾ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਮੰਤਰੀ, ਹਨੁਮਾਨ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਾਰੀ ਗੱਲ ਦੱਸੇਗਾ।" ਹਨੁਮਾਨ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨਾਲ ਇਸ ਇਕਾਂਤ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਕਿਉਂ ਆਏ ਹੋ। ਤੁਹਾਡੀ ਪਤਨੀ, ਮੈਥਿਲੀ, ਜੋ ਜਨਕ ਦੀ ਧੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਰਾਖਸ ਲੈ ਗਿਆ ਸੀ। ਤੁਸੀਂ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਜੀ ਵੱਖ ਹੋ ਗਏ, ਸੀਤਾ ਜੀ ਰੋ ਰਹੀ ਸੀ। ਮੌਕਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਰਾਖਸ ਨੇ ਜਟਾਯੂ ਗਿੱਧ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ ਸਾਰਾ ਦੁੱਖ ਤੁਹਾਡੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਹਰਨ ਕਰ ਲੈਣ ਕਰਕੇ ਆਇਆ ਹੈ।" "ਤੁਸੀਂ ਜਲਦੀ ਹੀ ਇਸ ਵਿਛੋੜੇ ਦੀ ਪੀੜ੍ਹ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵੋਗੇ।