ਜਦੋਂ ਹਨੁਮਾਨ ਜੀ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣੀਆਂ, ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਸੁਗਰੀਵ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਯੋਗਯ ਅਤੇ ਸਜਣ ਬਣਾਇਆ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਰਾਮ ਜੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ ਕਿਹਾ, "ਤੁਸੀਂ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਹੋ, ਤਪਸਿਆ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹੋ ਅਤੇ ਸਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਸਨੇਹ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਹਨੁਮਾਨ, ਜੋ ਪਵਨਪੁਤ੍ਰ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਗੁਣਵਾਨੀ ਗੱਲਾਂ ਮੈਨੂੰ ਸੱਚੇ ਦਿਲੋਂ ਦੱਸੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਇਹ ਮੇਰੀ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤੀ ਅਤੇ ਮਾਣ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਵਰਗੇ ਵਾਨਰ ਨਾਲ ਮਿਤ੍ਰਤਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ।" "ਜੇਕਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੇਰੀ ਮਿਤ੍ਰਤਾ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੇਰਾ ਹੱਥ ਲਓ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਮਿਲਾਈਏ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਸਾਂਝ ਨੂੰ ਪੱਕਾ ਕਰੀਏ।" ਸੁਗਰੀਵ ਦੇ ਇਹ ਸੋਹਣੇ ਅਤੇ ਭਾਵੁਕ ਬੋਲ ਸੁਣਕੇ, ਰਾਮ ਜੀ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਸੁਗਰੀਵ ਦਾ ਹੱਥ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜਿਆ। ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਦਾ ਵਚਨ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਸੁਗਰੀਵ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਨਾਲ ਲਾ ਲਿਆ। ਹਨੁਮਾਨ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਆਪਣਾ ਤਪਸਵੀ ਰੂਪ ਛੱਡ ਕੇ ਆਪਣੇ ਅਸਲੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਲੱਕੜਾਂ ਰਗੜ ਕੇ ਅੱਗ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ, ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਪ੍ਰਜਲਿਤ ਅੱਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਵੱਡੀ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਅੱਗ ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਰੱਖੀ ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਉਸ ਅੱਗ ਦੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਘੁੰਮ ਕੇ ਸਾਂਝ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨੂੰ ਮੰਨਿਆ। ਇੰਝ ਸੁਗਰੀਵ ਅਤੇ ਰਾਮ ਨੇ ਮਿੱਤਰਤਾ ਦਾ ਨਾਤਾ ਜੋੜਿਆ। ਦੋਵੇਂ, ਵਾਨਰ ਅਤੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਗਏ। ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਤੱਕਦੇ ਰਹੇ, ਮਨ ਹੀ ਮਨ ਰੱਜੇ ਨਹੀਂ। "ਹੁਣ ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਪਿਆਰਾ ਮਿੱਤਰ ਹੈਂ, ਤੇ ਅੱਜ ਤੋਂ ਸਾਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਦੁੱਖ ਇਕ ਹੋ ਗਏ ਹਨ।" ਸੁਗਰੀਵ ਨੇ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰਾਮ ਜੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ। ਫਿਰ, ਸੁਗਰੀਵ ਨੇ ਗਰੁੜ ਰੁੱਖ ਦੀ ਇਕ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਟਾਹਣੀ ਟੋੜੀ, ਉਸਨੂੰ ਵਿਛਾ ਕੇ ਰਾਮ ਜੀ ਨਾਲ ਬੈਠ ਗਿਆ। ਹਨੁਮਾਨ, ਪਵਨਪੁਤ੍ਰ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਜੀ ਨੂੰ ਚੰਦਨ ਰੁੱਖ ਦੀ ਸੁਗੰਧਤ, ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਟਾਹਣੀ ਭੇਟ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤੀ। ਫਿਰ ਸੁਗਰੀਵ ਨੇ ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਨਰਮ ਬੋਲ ਬੋਲੇ। ਉਸ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਰਾਮ ਜੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ ਕਿਹਾ, "ਰਾਮ ਜੀ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਬੜੀ ਜ਼ਿਆਤੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਮੈਂ ਡਰ ਦੇ ਕਾਰਨ ਇਥੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਭਟਕ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਛੀਨ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਮੈਂ ਡਰ ਅਤੇ ਚਿੰਤਾ ਵਿਚ ਇਥੇ ਆਸਰਾ ਲੈ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਮੇਰੇ ਭਰਾ ਵਾਲੀ ਨੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਧੋਖਾ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਰਾਮ ਜੀ। ਹੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਘੁਵੰਸ਼ੀ, ਮੈਨੂੰ ਵਾਲੀ ਤੋਂ ਬਚਾਓ, ਮੈਂ ਡਰ ਨਾਲ ਤੜਪ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਤੁਸੀਂ ਅਜਿਹਾ ਕਰੋ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਮੁੜ ਡਰ ਨਾ ਰਹੇ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਮ ਜੀ ਨੇ ਹੌਲੀ ਹੰਸੀ ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਵੱਡੇ ਵਾਨਰ, ਮਿੱਤਰ ਉਹ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਮਦਦ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਉਸ ਵਾਲੀ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਨੇ ਤੇਰੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਛੀਨਿਆ, ਜਰੂਰ ਮਾਰਾਂਗਾ। ਮੇਰੇ ਤੀਰ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਕਦੇ ਵੀ ਨਿਸ਼ਾਨੇ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਭਟਕਦੇ। ਉਹ ਬੁਰੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਵਾਲੀ ਉੱਤੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਵਜਰ ਵਾਂਗ ਗਿਰਣਗੇ।" "ਤੇਜ਼ ਨੁੱਕ ਤੇ ਸਿੱਧੇ ਤੀਰ, ਜਿਹੜੇ ਸੱਪਾਂ ਵਾਂਗ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਅੱਜ ਤੂੰ ਵੇਖੇਂਗਾ ਕਿ ਵਾਲੀ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਵਧਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਜਦੋਂ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਛਿੱਣਿਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਵਾਲੀ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇਗਾ।" ਰਾਮ ਜੀ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸੀ, ਸੁਗਰੀਵ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ ਤੇ ਉਚੇਰੇ ਬੋਲ ਬੋਲੇ, "ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਹੇ ਨਰਸ਼ੇਰ, ਹੇ ਵੀਰ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਪਤਨੀ ਤੇ ਰਾਜ ਮੁੜ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਵਾਂ। ਮੇਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨਾਲ ਅਜਿਹਾ ਕਰ ਕਿ ਉਹ ਮੁੜ ਮੇਰੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵੇ।" ਸੁਗਰੀਵ ਅਤੇ ਰਾਮ ਦੀ ਇਹ ਮਿੱਤਰਤਾ, ਸੀਤਾ, ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਰਾਕਸ਼ਸ—ਸਭ ਦੇ ਨੇਤਰ, ਜਿਹੜੇ ਕਦੇ ਕਮਲ, ਕਦੇ ਸੋਨੇ ਜਾਂ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਇੱਕੱਠੇ ਫੜਕ ਰਹੇ ਹਨ। ਹੁਣ, ਮਹਾਨ ਵਾਲਮੀਕੀ ਰਾਮਾਯਣ ਦੇ ਕਿਸ਼ਕਿੰਧਾ ਕਾਂਡ ਦੀ ਛੇਵੀਂ ਸਰਗ ਸੁਣੋ। ਫਿਰ, ਸੁਗਰੀਵ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਰਘੁਕੁਲ ਦੇ ਮਾਣ, ਰਾਮ ਜੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਜੋ ਮੇਰਾ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਹੈ, ਹਨੁਮਾਨ, ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸੇਗਾ।" "ਹਨੁਮਾਨ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਨਾਲ ਇਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਕਿਉਂ ਆਏ ਹੋ। ਤੁਹਾਡੀ ਪਤਨੀ, ਮੈਥਲੀ, ਜਨਕ ਦੀ ਧੀ, ਨੂੰ ਇੱਕ ਰਾਕਸ਼ਸ ਉਠਾ ਲੈ ਗਿਆ ਸੀ। ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ, ਉਹ ਤੇ ਸਮਝਦਾਰ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹੋ ਕੇ ਰੋ ਰਹੇ ਸੀ। ਮੌਕਾ ਲੱਭ ਕੇ, ਉਸ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੇ ਜਟਾਯੂ ਗਿੱਧ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਵਿਛੋੜੇ ਦੀ ਪੀੜ੍ਹ ਵਿਚ, ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਆਏ ਹੋ।" "ਤੁਸੀਂ ਜਲਦੀ ਹੀ ਇਸ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵੋਗੇ।