ਹਨੁਮਾਨ ਜੀ, ਜੋ ਵਾਯੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਬੇਹੱਦ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਸਨ, ਰਾਘਵ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਦੋ ਮਹਾਨ ਯੋਧਿਆਂ—ਰਾਮ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ—ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਕੋਲ ਲੈ ਗਏ। ਹੁਣ ਉਹ ਮੋਨਕ ਜਾਪ ਵਾਲਾ ਰੂਪ ਛੱਡ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਅਸਲੀ ਵਾਨਰ ਰੂਪ ਵਿਚ ਆ ਗਏ। ਆਪਣੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪਿੱਠ ਉੱਤੇ ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਚਲ ਪਏ। ਹਨੁਮਾਨ, ਜੋ ਵਾਯੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਪਰਵਤ ਵਾਂਗੂ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਹਨ ਤੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਚੰਗੀ ਨੀਅਤ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਏ। ਉਹ ਰਿਸ਼ਯਮੂਕ ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਉਤਰੇ ਅਤੇ ਮਲਯਾ ਪਹਾੜ ਤੇ ਪੁੱਜ ਕੇ, ਵਾਨਰ ਰਾਜਾ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਰਾਘਵ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਦੋ ਮਹਾਨ ਯੋਧੇ ਆਏ ਹਨ। ਹਨੁਮਾਨ ਨੇ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਇਹ ਰਾਮ ਹਨ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਬੁੱਧੀ ਅਤੇ ਅਡੋਲ ਸਹਾਸ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਇਹ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਆਏ ਹਨ। ਰਾਮ, ਜੋ ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜੰਮੇ ਹਨ, ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ। ਉਹ ਧਰਮ ਦੇ ਪ੍ਰਤਾਪੀ ਹਨ ਤੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰਾਜਸੂਯ ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਅੱਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਗਾਂਵਾਂ ਦਾਨ ਕੀਤੀਆਂ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਵੱਸ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਰਾਵਣ ਵਲੋਂ ਅਗਵਾ ਕਰ ਲਈ ਗਈ। ਹੁਣ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਆਏ ਹਨ। ਤੁਸੀਂ ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਦਾ ਆਦਰ ਕਰੋ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਬਹੁਤ ਮਾਣਯੋਗ ਹਨ।" ਹਨੁਮਾਨ ਦੇ ਇਹ ਗੁਣ ਗਾਉਣ ਤੇ ਸੁਗ੍ਰੀਵ, ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ ਤੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਰਾਮ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, "ਤੁਸੀਂ ਧਰਮ ਵਿਚ ਸਥਿਰ ਹੋ, ਤਪਸਿਆ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਹੋ ਤੇ ਸਭ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਹਨੁਮਾਨ ਨੇ ਤੁਹਾਡੇ ਗੁਣ ਸਚ ਸਚ ਦੱਸੇ ਹਨ। ਮੇਰੇ ਲਈ ਇਹ ਵੱਡਾ ਸਨਮਾਨ ਤੇ ਲਾਭ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਵਰਗੇ ਵਾਨਰ ਨਾਲ ਮਿੱਤਰਤਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ। ਜੇ ਮੇਰੀ ਦੋਸਤੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੇਰਾ ਹੱਥ ਫੈਲਿਆ ਹੈ, ਆਓ ਅਸੀਂ ਹੱਥ ਮਿਲਾਈਏ ਤੇ ਆਪਣੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਪੱਕੀ ਕਰੀਏ।" ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਦੇ ਇਹ ਸੁੰਦਰ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਮ ਜੀ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਲਿਆ। ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਮਿੱਤਰਤਾ ਦਾ ਬੰਧਨ ਮਨਾਇਆ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ। ਫਿਰ ਹਨੁਮਾਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਤਪਸਵੀ ਰੂਪ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਆਪਣੇ ਅਸਲ ਵਾਨਰ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਉਸ ਨੇ ਦੋ ਲੱਕੜਾਂ ਰਗੜ ਕੇ ਅੱਗ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ, ਉਸ ਅੱਗ ਨੂੰ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ, ਉਹ ਅੱਗ ਦੋਵੇਂ ਵਿਚਕਾਰ ਰੱਖੀ ਗਈ। ਫਿਰ ਰਾਮ ਤੇ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੇ ਉਸ ਅੱਗ ਦੀ ਪਰਿਕਰਮਾ ਕੀਤੀ ਤੇ ਆਪਣੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਦੀ ਪ੍ਰਮਾਣਤਾ ਲਈ ਇਹ ਰਸਮ ਨਿਭਾਈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਾਨਰ ਤੇ ਰਘੁਕੁਲ ਦੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੇ ਮਿੱਤਰਤਾ ਦਾ ਸੰਕਲਪ ਲਿਆ। ਦੋਵੇਂ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਤੱਕਦੇ ਰਹੇ, ਮਨ ਨਹੀਂ ਭਰਿਆ। ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਮਨ ਵਿਚ ਸੋਚਿਆ, "ਹੁਣ ਤੋਂ ਸਾਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਦੁੱਖ ਇਕ ਹੋਣਗੇ।" ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਆਖਿਆ ਤੇ ਗਰੁੜ ਰੁੱਖ ਦੀ ਇੱਕ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਟਾਹਣੀ ਤੋੜ ਕੇ ਰਾਮ ਦੇ ਲਈ ਵਿਛਾ ਦਿੱਤੀ। ਹਨੁਮਾਨ ਨੇ ਵੀ ਚੰਦਨ ਰੁੱਖ ਦੀ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਟਾਹਣੀ ਲੈ ਕੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਬੈਠਣ ਲਈ ਦਿੱਤੀ। ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੇ ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਨਰਮ ਬਚਨ ਆਖੇ। ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਅੱਖਾਂ ਵਿਚ ਆਨੰਦ ਦੇ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਆਖਿਆ, "ਰਾਮ ਜੀ, ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਅਣਯਾਇਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਮੈਂ ਡਰ ਦੇ ਕਾਰਨ ਇਥੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਭਟਕ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਵੀ ਛੁੱਟ ਗਈ ਹੈ, ਮੈਂ ਡਰ ਅਤੇ ਚਿੰਤਾ ਵਿਚ ਇੱਥੇ ਆਸਰਾ ਲੈ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਮੇਰੇ ਭਰਾ ਵਾਲੀ ਨੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਅਣਯਾਇਤ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਰਾਮ ਜੀ। ਮੈਨੂੰ ਵਾਲੀ ਤੋਂ ਬਚਾਓ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਡਰ ਦੇ ਕਾਰਨ ਤੜਪ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਤੁਸੀਂ ਐਸਾ ਕਰੋ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਮੁੜ ਡਰ ਨਾ ਰਹੇ।" ਰਾਮ ਜੀ ਨੇ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੂੰ ਹੌਸਲਾ ਦਿੰਦਿਆਂ, ਹਲਕਾ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਮਿੱਤਰ ਉਹ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਮਦਦ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਵਿਰੋਧੀ ਵਾਲੀ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਨੇ ਤੇਰੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਛੀਨਿਆ, ਮਾਰ ਦੇਵਾਂਗਾ। ਮੇਰੇ ਇਹ ਤੀਰ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਕਦੇ ਵਿਫਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਇਹ ਤੀਰ, ਜੋ ਗਿੱਧ ਦੇ ਪਰਾਂ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਵਜਰ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਹਨ, ਤੇ ਜਲਦੀ ਹੀ ਉਸ ਦੁਸਟ ਵਾਲੀ ਉੱਤੇ ਵਰਣਗੇ। ਤੇਜ਼ ਧਾਰਾਂ ਵਾਲੇ ਤੇ ਸਿੱਧੇ ਤੀਰ, ਜਿਹੜੇ ਸੱਪਾਂ ਵਾਂਗ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਹਨ, ਅੱਜ ਤੂੰ ਵੇਖੇਂਗਾ ਕਿ ਉਹ ਵਾਲੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਛਿੱਲ ਕੇ, ਵਾਲੀ ਪਠਰ ਵਾਂਗ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਜਾਵੇਗਾ।" ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ ਤੇ ਆਖਿਆ, "ਤੁਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਿੰਘ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਤੇ ਰਾਜ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਵਾਂ। ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਵੈਰੀ ਨਾਲ ਐਸਾ ਕਰੋ ਕਿ ਉਹ ਮੁੜ ਕਦੇ ਮੇਰੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਵੇ।" ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਤੇ ਰਾਮ ਦੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਦੇ ਇਸ ਬੰਧਨ ਵਿਚ, ਸੀਤਾ, ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਰਾਖਸ਼—all ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਅੱਖਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਮਲ, ਸੋਨਾ ਜਾਂ ਅੱਗ ਵਾਂਗ, ਇਕਠੇ ਫੜਕ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਫਿਰ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਰਘੁਕੁਲ ਦੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਇਹ ਜੋ ਸਾਡਾ ਸਲਾਹਕਾਰ ਹੈ, ਹਨੁਮਾਨ, ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸੇਗਾ, ਰਾਮ ਜੀ। ਹਨੁਮਾਨ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਨਾਲ ਇਸ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਕਿਉਂ ਆਏ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਮੈਥਿਲੀ, ਜਨਕ ਦੀ ਧੀ, ਰਾਖਸ਼ ਵਲੋਂ ਅਗਵਾ ਕਰ ਲਈ ਗਈ, ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਿਛੋੜੇ ਵਿਚ ਰੋ ਰਹੀ ਹੈ, ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਵੀ ਉਸ ਨਾਲ ਦੁਖੀ ਹਨ। ਉਸ ਰਾਖਸ਼ ਨੇ ਮੌਕਾ ਵੇਖ ਕੇ ਗਿੱਧ ਜਟਾਯੂ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਤੁਹਾਡੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਵਿਛੋੜੇ ਕਾਰਨ, ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਦੁੱਖ ਵਿਚ ਆਏ ਹੋ। ਪਰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਵਿਛੋੜੇ ਦੇ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵੋਗੇ; ਜਿਵੇਂ ਗੁੰਮ ਹੋਇਆ ਵੈਦ ਪੂਨਹ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਵੀ ਲਿਆ ਆਵਾਂਗਾ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮ ਤੇ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਦੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋਈ, ਤੇ ਉਮੀਦ ਦੀ ਨਵੀਂ ਕਿਰਣ ਜਗ ਪਈ।