ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਵਿਦਿਆ ਸਿਖਾਈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪਦਮਨਾਭ, ਮਹਾਨਾਭ, ਦੁੰਦੁਨਾਭ, ਸੁਨਾਭਕ, ਜੋਤਿਸ਼, ਸ਼ਕੁਨ, ਨੈਰਾਸਯ ਅਤੇ ਵਿਮਲਾ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਯੋਗੰਦਰ ਅਤੇ ਵਿਨਿਦਰ ਨੂੰ ਸਿਖਾਇਆ, ਜੋ ਦੈਤਾਂ ਦੇ ਨਾਸਕ ਸਨ, ਅਤੇ ਸ਼ੁਚਿਬਾਹੂ, ਮਹਾਬਾਹੂ, ਨਿਸ਼ਕਲੀ, ਵੀਰੂਚੀ, ਸਾਰਚਿਰਮਾਲੀ, ਧ੍ਰਿਤਿਮਾਲੀ, ਵਰਤਿਮਾਨ ਅਤੇ ਰੁਚਿਰਾ ਨੂੰ ਵੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮ ਨੇ ਪਿਤਰਿਆ ਅਤੇ ਸੌਮਨਸਾ ਨੂੰ ਵੀ ਸਿਖਾਇਆ, ਜੋ ਵਿਧੂਤਮਕਰ ਸਨ, ਅਤੇ ਪਰਵੀਰਾ, ਰਤੀ ਅਤੇ ਧਨਧਾਨਿਆ ਨੂੰ ਵੀ। ਰਾਮ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਓ ਰਾਮ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਾਸ਼ਵ ਦੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ, ਰੂਪ ਬਦਲਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ; ਤੁਸੀਂ ਯੋਗ ਹੋ, ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਹੋਵੇ।" ਕਕੁਤਸਥ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, "ਬਿਲਕੁਲ," ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਦਿਵਿਆ, ਚਮਕਦੇ ਹਥਿਆਰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ, ਜੋ ਸਭ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਸਨ। ਕੁਝ ਹਥਿਆਰ ਚਮਕਦੇ ਅੱਗ ਦੇ ਅੰਸ਼ਾਂ ਵਾਂਗ ਸਨ, ਕੁਝ ਧੂੰਆਂ ਵਾਂਗ, ਕੁਝ ਚੰਦ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਖੜੇ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, "ਇੱਥੇ ਅਸੀਂ ਹਾਂ, ਓ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ; ਹੁਣ ਸਾਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿਓ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰੀਏ?" ਰਾਮ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ, ਜਾਓ; ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੋਵੇਗੀ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰੋਗੇ।" ਫਿਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰਕੇ, ਉਸਦੇ ਗੇਰ ਮਾਰ ਕੇ ਕਕੁਤਸਥ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋਵੇ," ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਆਏ ਸਨ, ਉਵੇਂ ਹੀ ਚਲੇ ਗਏ। ਰਘੁਵੰਸ਼ੀ ਰਾਮ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਛਾਣਿਆ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸੀ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨਾਲ ਨਰਮ ਅਤੇ ਮਿੱਠੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। "ਉਹ ਕਾਲੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦਾ ਗੁੱਛਾ ਕੀ ਹੈ, ਜੋ ਪਹਾੜ ਦੇ ਨੇੜੇ ਚਮਕ ਰਹੇ ਹਨ? ਇਸ ਬਾਰੇ ਮੇਰੀ ਜਿਗਿਆਸਾ ਬਹੁਤ ਵੱਧ ਹੈ।" ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ, "ਇਹ ਦੇਖਣ ਵਿੱਚ ਸੁੰਦਰ ਹੈ, ਜੰਗਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਹਿਰਨ ਅਤੇ ਸੁਹਾਵਣੇ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ।" "ਓ ਮਹਾਨ ਰਿਸੀ, ਇਹ ਕਿਹੜਾ ਆਸ਼੍ਰਮ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਪਾਪੀ ਬ੍ਰਹਮਣਾਂ ਦੇ ਕਤਲ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਆਏ?" ਰਾਮ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ। "ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਤੁਹਾਡੇ ਯਗਿਆ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ ਆਇਆ ਸੀ।" ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੇਰੇ ਯਗਿਆ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਕਿਹੜੀ ਹੈ?" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮ ਨੇ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਵਿਸ਼ਨੁ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਕਸ਼ਿਆਪ ਅਤੇ ਆਦਿਤੀ ਨੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਵਾਅਦਾ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ। "ਹਰਿ, ਤੁਸੀਂ ਕਸ਼ਿਆਪ ਨੂੰ ਬੋਨ ਦੇ ਕੇ ਕਿਹਾ, 'ਇੱਕ ਬੋਨ ਚੁਣੋ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਭਲਾ ਹੋਵੇ; ਤੁਸੀਂ ਬੋਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ।'" ਕਸ਼ਿਆਪ ਨੇ ਬੋਨ ਮੰਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਰਿਸੀ, ਬਿਨਾ ਪਾਪ ਦੇ, ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣੇ, ਅਤੇ ਆਦਿਤੀ ਦਾ ਵੀ। "ਓ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਨਾਸਕ, ਤੁਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰੋ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਭਾਈਆਂ ਨੇ ਰਾਤ ਦੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਈ। "ਓ ਆਦਰਨੀਯ, ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ ਕਿ ਕਦੋਂ ਰਾਤ ਦੇ ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇਣੀ ਹੈ," ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ। "ਅੱਜ ਤੋਂ ਛੇ ਰਾਤਾਂ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਰੋ," ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਛੇ ਦਿਨ ਅਤੇ ਰਾਤਾਂ ਤੱਕ ਜਾਗਦੇ ਰਹਿਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸੀ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ। ਜਦੋਂ ਛੇਵੀਂ ਰਾਤ ਆਈ, ਰਾਮ ਨੇ ਸੌਮਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਸਾਵਧਾਨ ਰਹੋ।" ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਰਾਮ ਨੇ ਇਹ ਕਿਹਾ, ਯਗਿਆ ਦਾ ਅਲਤਾਰ ਚਮਕ ਉਠਿਆ। ਯਗਿਆ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਡਰਾਉਣਾ ਸ਼ਬਦ ਉੱਥਾ। ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬੱਦਲ ਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਦੋ ਰਾਖਸ਼ਸ, ਮਾਰਿਚ ਅਤੇ ਸੁਬਾਹੂ, ਆਪਣੇ ਜਾਦੂ ਨਾਲ ਆਏ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਖੂਨ ਦੀ ਵਹਾਟੀ ਨੂੰ ਵਗਾਇਆ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਮ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਭਾਈਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਯੁੱਧ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਇਸ ਯੁੱਧ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਕਿ ਧਰਮ ਅਤੇ ਅਧਰਮ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦੀ ਲੜਾਈ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ।