ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਰਾਮ, ਜੋ ਕਿ ਕਕੁਤਸਥ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਚਿਹਰੇ 'ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੇ ਨਾਲ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਸ਼ਸਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ ਸਨ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਅਜੇਤਿਹ ਸੀ। ਪਰ, ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਗੱਲ ਸਿੱਖਣੀ ਸੀ — ਉਹ ਸਿੱਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਸ਼ਸਤਰਾਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਵਾਪਸ ਲੈ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ ਅਤੇ ਅਡਿੱਠ ਸੀ, ਉਸਨੂੰ ਇਹ ਸਿੱਖਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸ਼ਸਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲੈ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਤਿਆਵੰਤ, ਸਤਿਆਕੀਰਤੀ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟ, ਰਭਾਸਾ, ਪ੍ਰਤੀਹਾਰਤਰਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਈ ਸ਼ਸਤਰਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਲਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਰਾਮ ਨੇ ਸ਼ਸਤਰਾਂ ਦੀਆਂ ਵਿਧੀਆਂ ਸਿੱਖੀਆਂ। ਜਦੋਂ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਾਸ਼ਵ ਦੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਰੂਪ-ਬਦਲਣ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਰਾਮ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਸਨ, ਰਾਮ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਏ ਅਤੇ ਕਹਾਣ ਲੱਗੇ, "ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਿੰਘ, ਸਾਨੂੰ ਹੁਣ ਕਮਾਂਡ ਕਰੋ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ?" ਰਾਮ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀ ਇਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਵੀ ਕਿਸੇ ਸਹਾਇਤਾ ਦੀ ਲੋੜ ਹੋਵੇਗੀ, ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨਾਂ ਨਾਲ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨਗੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਚਲੇ ਗਏ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਆਏ ਸਨ। ਰਾਮ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦਿਆਂ, ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਖੂਬਸੂਰਤ ਦਰਖ਼ਤਾਂ ਦਾ ਗੁੱਛਾ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹਨ। ਉਸਨੇ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਇਹ ਦਰਖ਼ਤਾਂ ਦਾ ਗੁੱਛਾ ਕੀ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਇਹ ਖੂਬਸੂਰਤ ਜੰਗਲ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਜਾਨਵਰ ਅਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਹਨ। ਰਾਮ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਇਹ ਕਿਸ ਦਾ ਤਪੋਵਨ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਕਤਲ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪਾਪੀਆਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ। ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਕਸ਼ਿਆਪ ਅਤੇ ਅਦਿਤੀ ਨੇ ਇੱਥੇ ਬਹੁਤ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਰਾਮ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਭਾਈਆਂ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇਣ ਦਾ ਨਿਰਣਯ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਛੇ ਰਾਤਾਂ ਤੱਕ ਉਸਦੇ ਤਪੋਵਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਾਅਦੇ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਭਾਈਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਇਸ ਅਦਭੁਤ ਯਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ।