ਇੱਕ ਵਾਰ, ਰਾਮ ਦੇ ਅਸਥਾਨ 'ਤੇ, ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਬੋਲ ਉਠੇ, ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਰਾਘਵ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸਮਰਪਿਤ ਸੇਵਕ ਹਾਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ।" ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਤੁਹਾਨੂੰ ਜੋ ਵੀ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਹੋਵੇ; ਅਸੀਂ ਇਸਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨਗੇ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਮ ਦਾ ਮਨ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ, ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਭਰੇ, ਮਹਾਨ ਮਹਾਰ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਚਲੇ ਗਏ। ਜਦੋਂ ਰਾਮ ਨੇ ਹਥਿਆਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ, ਉਹ ਚਿਹਰੇ 'ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨ ਲੱਗੇ। "ਹੇ ਆਦਰਯੋਗ, ਮੈਂ ਇਹ ਹਥਿਆਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਏ ਹਨ ਅਤੇ ਹੁਣ ਮੈਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਅਟੱਲ ਹਾਂ। ਪਰ, ਮੈਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਖਿੱਚਣ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਬਾਰੇ ਸਿੱਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।" ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਜੋ ਕਿ ਤਪਸਵੀ ਅਤੇ ਪਵਿਤਰ ਸਨ, ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਵਾਪਸ ਖਿੱਚਣ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਸਿਖਾਏ। ਉਸਨੇ ਸਤ੍ਯਵੰਤ, ਸਤ੍ਯਕੀਰਤੀ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟ, ਰਭਾਸਾ, ਪ੍ਰਤੀਹਾਰਤਰਾ, ਲਕਸ਼, ਅਲਕਸ਼, ਦ੍ਰਿਢਨਾਭ, ਸੁਨਾਭਕ, ਦਸ਼ਾਕਸ਼, ਅਤੇ ਸ਼ਤਵਕ੍ਤਰ ਸਨ ਨੂੰ ਸਿਖਾਇਆ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਦਮਨਾਭ, ਮਹਾਨਾਭ, ਦੁੰਦੁਨਾਭ, ਜ੍ਯੋਤਿਸ਼, ਸ਼ਕੁਨ, ਨੈਰਾਸ੍ਯ, ਅਤੇ ਵਿਮਲਾ ਨੂੰ ਵੀ ਸਿਖਾਇਆ। ਉਸਨੇ ਯੋਗੰਦ੍ਰ, ਵਿਨਿਦ੍ਰਾ, ਸ਼ੁਚਿਵਾਹੂ, ਮਹਾਬਾਹੂ, ਨਿਸ਼ਕਲੀ, ਵੀਰੂਚੀ, ਸਾਰਚਿਰਮਾਲੀ, ਧ੍ਰਿਤਿਮਾਲੀ, ਵ੍ਰਿਤਿਮਾਨ, ਅਤੇ ਰੁਚਿਰ ਨੂੰ ਵੀ ਸਿਖਾਇਆ। "ਹੇ ਰਾਘਵ, ਮੈਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਾਸ਼ਵ ਦੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਰੂਪ-ਬਦਲਣ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੋ; ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ, ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਹੋਵੇ।" ਕਕੁਤਸਥ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਬਿਲਕੁਲ," ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਿਆਂ। ਫਿਰ, ਉਹ ਪਵਿਤਰ, ਚਮਕਦਾਰ ਹਥਿਆਰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ, ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਲੈ ਕੇ ਆਏ। ਕੁਝ ਹਥਿਆਰ ਚਮਕਦਾਰ ਅੰਗਾਰਿਆਂ ਵਾਂਗ ਸਨ, ਕੁਝ ਧੂਆਂ ਵਾਂਗ, ਕੁਝ ਚਾਂਦ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਖੜੇ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸੁੰਦਰ ਬੋਲਿਆਂ ਨਾਲ ਰਾਮ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ਼ੇਰ, ਸਾਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿਓ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰੀਏ?" ਰਾਮ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ, ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਲੋੜ ਹੋਵੇਗੀ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਮਨਾਂ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰੋਗੇ।" ਫਿਰ, ਉਹ ਰਾਮ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦੇ ਆਸ-ਪਾਸ ਚੱਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹੋਏ ਕਕੁਤਸਥ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋਵੇ," ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਆਏ ਸਨ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਚਲੇ ਗਏ। ਰਾਘਵ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਛਾਣਦੇ ਹੋਏ, ਮਹਾਨ ਸੇਜ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਨਰਮ ਤੇ ਮਿੱਠੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਗਏ। "ਉਹ ਕੰਢਿਆਂ ਦਾ ਗਿਣਤੀ ਕੀ ਹੈ, ਜੋ ਮੇਘਾਂ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਪਹਾੜ ਦੇ ਨੇੜੇ ਚਮਕਦੇ ਹਨ? ਇਸ ਬਾਰੇ ਮੇਰੀ ਜਿਗਿਆਸਾ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਹੈ।" "ਇਹ ਦੇਖਣ ਲਈ ਸੁੰਦਰ ਹੈ, ਜੰਗਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮਾਂਸਹਾਰੀ ਜਾਨਵਰ ਹਨ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀਆਂ ਸੁਰੀਲੀ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।" "ਹੇ ਆਦਰਯੋਗ, ਅਸੀਂ ਇਸ ਘਣੇ ਜੰਗਲ ਤੋਂ ਨਿਕਲੇ ਹਾਂ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਇਸ ਖੇਤਰ ਦੀ ਸੁਖਦਾਇਕਤਾ ਨੂੰ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ।" "ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਆਦਰਯੋਗ, ਇਹ ਕਿਸ ਦਾ ਆਸ਼ਰਮ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਹੰਤਾ ਆਏ?" "ਤੁਹਾਡੇ ਯਜਨ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਸੇਜ, ਉਹ ਬੁਰੇ ਮਨਸਾ ਵਾਲੇ ਆਏ; ਹੇ ਆਦਰਯੋਗ, ਇਹ ਕਿਹੜਾ ਸਥਾਨ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਤੁਹਾਡੇ ਯਜਨਾਵਾਂ ਦਾ ਅਯੋਜਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ?" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਸਮਝਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, "ਹੇ ਰਾਮ, ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋ, ਵਿਸ਼nu, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਆਦਰਿਆ ਗਿਆ, ਬਹੁਤ ਸਾਲਾਂ ਅਤੇ ਸੈਂਕੜੇ ਯੁਗਾਂ ਤਕ ਇੱਥੇ ਰਹੇ।" "ਇਸ ਦਰਮਿਆਨ, ਹੇ ਰਾਮ, ਕਸ਼ਯਪ, ਜੋ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਅਦਿਤੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।" "ਉਹ ਧਨਵੰਤਰੀ, ਜੋ ਅਦਿਤੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਇੱਕ ਪਵਿਤ੍ਰ ਵਾਅਦਾ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮਧੁਸੂਦਨ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।" "ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਤਪਸ ਦਾ ਸਰੋਤ ਹੋ, ਜੋ ਤਪਸ ਦਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਅਸਲੀਅਤ ਤਪਸ ਹੀ ਹੈ, ਮੇਰੀ ਚੰਗੀ ਤਪਸ ਦੇ ਕਾਰਨ।" "ਤੁਹਾਡੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ; ਤੁਸੀਂ ਬੇਅੰਤ ਹੋ ਅਤੇ ਵਰਣਨ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੋ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਆਸਰਾ ਲਿਆ ਹੈ।" "ਹਰੀ, ਜੋ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ, ਕਸ਼ਯਪ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਇੱਕ ਬੂਨ ਚੁਣੋ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ; ਤੁਸੀਂ ਬੂਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਪਿਆਰੇ ਹੋ।'" "ਉਹਨਾਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਕੇ, ਮਰੀਚਾ ਕਸ਼ਯਪ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਅਦਿਤੀ, ਦੇਵਤੇ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਮੰਗਿਆ ਹੈ।'" "ਹੇ ਬੂਨ ਦੇ ਦਾਤਾ, ਤੁਸੀਂ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਬੂਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ; ਹੇ ਅਡੋਲ, ਇਹ ਸੇਜ, ਜੋ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੈ, ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਬਣ ਜਾਏ, ਅਤੇ ਅਦਿਤੀ ਦਾ ਵੀ ਪੁੱਤਰ।" "ਇਹ ਇੰਦਰ ਦਾ ਛੋਟਾ ਭਾਈ ਬਣ ਜਾਏ, ਹੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਨਾਸਕ; ਤੁਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰੋ, ਜੋ ਦੁੱਖੀ ਹਨ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਭਾਈਆਂ, ਜੋ ਬਹਾਦਰ ਅਤੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਸਨ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਪੁੱਛਦੇ ਰਹੇ, "ਹੇ ਆਦਰਯੋਗ, ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ ਕਿ ਰਾਤ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਕਦੋਂ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇਣੀ ਹੈ; ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ ਤਾਂ ਕਿ ਅਸੀਂ ਉਸ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਨਾ ਗਵਾਂਈਏ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਸੇਜ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ ਅਤੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ।