ਕਬੰਧ ਨੇ, ਰਾਮ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਤੋਂ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਥੋਂ ਰੁਖਸਤ ਹੋਇਆ। ਆਪਣਾ ਅਸਲ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਪੂਰਾ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਤੇਜਸਵੀ ਸਰੀਰ ਵਾਲਾ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਰਾਮ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਆਖਿਆ, "ਮਿੱਤਰਤਾ ਕਰੋ!" ਕਬੰਧ ਨੇ ਰਾਮ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵਿਚਲੇ ਰਸਤੇ ਦੀ ਦਿਸਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ। ਦੋਵੇਂ ਰਘੁਕੁਲ ਦੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਪੰਪਾ ਸਰੋਵਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪਏ। ਰਾਮ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜਦੋਂ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਵਧ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪਹਾੜ ਵੇਖੇ ਜੋ ਮਧੂ, ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਫਲਦਾਰ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਹ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਜਦ ਉਹ ਇੱਕ ਪਹਾੜੀ ਢਲਾਨ 'ਤੇ ਟਿਕਾਣਾ ਲਗਾ ਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧੇ, ਤਾਂ ਪੰਪਾ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚੇ। ਉੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੁੰਦਰ ਪੰਪਾ ਸਰੋਵਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਸਾਬਰੀ ਦਾ ਮਨੋਹਰ ਆਸ਼ਰਮ ਵੇਖਿਆ। ਆਸ਼ਰਮ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਦੋਵੇਂ ਭਰਾ ਉਸ ਆਸ਼ਰਮ ਨੂੰ ਤੱਕਦੇ ਹੋਏ ਸਾਬਰੀ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੇ। ਸਾਬਰੀ, ਜੋ ਤਪਸਵਿਨੀ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਉੱਠ ਖੜੀ ਹੋਈ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਰਾਮ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਚਰਨ ਫੜ ਲਏ। ਉਸ ਨੇ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਤੇ ਆਚਮਨ ਲਈ ਪਾਣੀ ਭੇਟ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਰਾਮ ਨੇ ਉਸ ਧਰਮੀ ਤਪਸਵਿਨੀ, ਜੋ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਸੀ, ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਕੀ ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਵਾਘਾ ਦੂਰ ਹੋ ਗਏ ਹਨ? ਤੇਰੀ ਤਪੱਸਿਆ ਵਧ ਰਹੀ ਹੈ? ਤੂੰ ਕ੍ਰੋਧ ਤੇ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਉੱਤੇ ਸੰਯਮ ਰੱਖ ਰਹੀ ਹੈ, ਹੇ ਤਪੋਧਨਾ?" "ਕੀ ਤੇਰੇ ਵਰਤ ਨਿਭ ਰਹੇ ਹਨ? ਮਨ ਸ਼ਾਂਤ ਹੈ? ਤੇਰੀ ਗੁਰੂ ਸੇਵਾ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਿਆ ਹੈ?" ਰਾਮ ਦੇ ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਤੇ ਅਡੋਲ ਸਾਬਰੀ, ਜੋ ਸਾਰਿਆਂ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਸੀ, ਨਮ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਬੋਲੀ, "ਅੱਜ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਮੇਰੀ ਤਪੱਸਿਆ ਸਫਲ ਹੋ ਗਈ; ਅੱਜ ਮੇਰਾ ਜਨਮ ਸਫਲ ਹੋਇਆ, ਮੇਰੇ ਗੁਰੂਆਂ ਦੀ ਭੀ ਇੱਜ਼ਤ ਹੋ ਗਈ।" "ਅੱਜ ਮੇਰੀ ਤਪੱਸਿਆ ਫਲਦਾਇਕ ਹੋ ਗਈ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਸਵਰਗ ਵੀ ਜਾਵਾਂਗੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸਰਵੋਤਮ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗੇ ਰਾਮ, ਇੱਥੇ ਆਏ ਹੋ। ਤੇਰੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਭਰੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਮੈਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਈ ਹਾਂ; ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ, ਹੇ ਰਘੁਨੰਦਨ, ਮੈਂ ਅਬਿਨਾਸੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਵਾਂਗੀ।" "ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਚਿਤਰਕੂਟ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚੇ, ਮੈਂ ਉਥੋਂ ਤੇਰੀ ਸੇਵਾ ਕਰ ਕੇ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਗਈ। ਮੇਰੇ ਮਹਾਨ ਗੁਰੂਆਂ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਗਿਆਤਾ ਤੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ ਸੀ—'ਰਾਮ ਤੇਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ ਆਵੇਗਾ।'" "'ਤੂੰ ਉਸਦਾ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦਾ ਅਤਿਥੀ ਵਜੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੀਂ, ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਤੂੰ ਉੱਚੇ, ਅਬਿਨਾਸੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ।' ਇਨ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਆਗਿਆ 'ਤੇ, ਹੇ ਰਘੁਨੰਦਨ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜੰਗਲੀ ਫਲ-ਫੂਲ ਇਕੱਠੇ ਕਰ ਲਏ ਹਨ।" "ਹੇ ਰਘੁਕੁਲ ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ, ਪੰਪਾ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਜਨਮੀ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਆਗਿਆ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੀ ਹਾਂ।" ਰਘੁਨੰਦਨ ਰਾਮ ਨੇ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਮਾਜ ਤੋਂ ਵੱਖਰੀ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਸ ਸਾਬਰੀ ਕੋਲੋਂ ਉਹ ਮਹਾਨ ਦਾਨਵ-ਕੁਲ ਦੇ ਤਪਸਵੀਆਂ ਦੀ ਅਸਲ ਤਾਕਤ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਇਸ ਬਾਰੇ ਜਾਣੂ ਸੀ। "ਮੈਂ ਇਸ ਬਾਰੇ ਸੁਣਿਆ ਹੈ, ਪਰ ਜੇ ਤੇਰੀ ਆਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਵੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ," ਰਾਮ ਨੇ ਆਖਿਆ। ਸਾਬਰੀ ਨੇ ਦੋਹਾਂ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਮਹਾਨ ਜੰਗਲ ਦਿਖਾਇਆ, "ਇਹ ਵੇਖੋ, ਮੀਂਹ ਦੇ ਕਾਲੇ ਬੱਦਲ ਵਾਂਗ ਘਣਾ, ਜਾਨਵਰਾਂ ਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ। ਇਹ ਮਤੰਗ ਰਿਸ਼ੀ ਦਾ ਜੰਗਲ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਮੇਰੇ ਉੱਚ-ਚੇਤਨ ਗੁਰੂਆਂ ਨੇ ਯਜਨਾ ਕੀਤੀ, ਮੰਦਰ ਬਣਾਇਆ ਤੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕੀਤਾ।" "ਇਹ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਬਣਿਆ ਹਵਨ-ਕੁੰਡ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਮੇਰੇ ਗੁਰੂ ਥੱਕੇ ਹੋਏ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਫੁੱਲ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਪੱਸਿਆ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਅੱਜ ਵੀ ਇਹ ਹਵਨ-ਕੁੰਡ ਅਤੁੱਲ ਚਮਕ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਦਿਸ਼ਾ ਰੋਸ਼ਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।" "ਉਹ ਉਪਵਾਸ ਤੇ ਥਕਾਵਟ ਕਾਰਨ ਅੱਗੇ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕੇ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਨ ਹੀ ਮਨ ਸੱਤ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਬੁਲਾਇਆ, ਜੋ ਇੱਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ—ਇਹ ਵੇਖੋ।" "ਯਜਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਛਾਲ ਦੀਆਂ ਚੋਲੇਆਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਰੱਖਤਾਂ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤੀਆਂ; ਅੱਜ ਤੱਕ, ਹੇ ਰਘੁਨੰਦਨ, ਉਹ ਇੱਥੇ ਸੁੱਕੀਆਂ ਨਹੀਂ।" "ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਲੋਂ ਚੜ੍ਹਾਏ ਫੁੱਲ ਤੇ ਨੀਲੇ ਕਮਲ ਵੀ ਨਹੀਂ ਮੁਲ਼ ਜਾਂਦੇ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਕਈ ਸਮਿਆਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।" "ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਸਾਰਾ ਜੰਗਲ ਵੇਖ ਲਿਆ ਤੇ ਇਸ ਦੀ ਕਥਾ ਵੀ ਸੁਣ ਲਈ; ਹੁਣ, ਜੇ ਤੁਹਾਡੀ ਆਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਮੈਂ ਇਹ ਸਰੀਰ ਤਿਆਗਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ।" "ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਉਹਨਾਂ ਉੱਚ-ਚੇਤਨ ਗੁਰੂਆਂ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ।" ਸਾਬਰੀ ਦੀ ਇਹ ਧਰਮੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਘੁਨੰਦਨ ਰਾਮ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਅਤੁੱਲ ਆਨੰਦ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਰਾਮ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਵਾਹ! ਕਿੰਨੀ ਅਦਭੁਤ ਗੱਲ ਹੈ।" ਫਿਰ ਰਾਮ ਨੇ ਉਸ ਸਚਚਰਿਤ੍ਰ ਵਾਲੀ, ਵਰਤ ਨਿਭਣ ਵਾਲੀ ਸਾਬਰੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਹੇ ਭਲੀ ਮਹਿਲਾ; ਹੁਣ ਜਿੱਥੇ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ, ਉੱਥੇ ਚਲੀ ਜਾ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਜਟਾਧਾਰੀ, ਛਾਲ ਤੇ ਕਾਲੀ ਮ੍ਰਿਗਚਰਮ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ ਸਾਬਰੀ ਨੇ ਰਾਮ ਦੀ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਯਜਨ ਅਗਨੀ ਵਿੱਚ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਅਗਨਿ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੋਈ, ਦਿਵ੍ਯ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਸੁਗੰਧਿਤ ਤੇ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭੂਸ਼ਿਤ ਹੋਈ, ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਚਲੀ ਗਈ। ਉੱਥੇ ਉਹ ਦਿਵ੍ਯ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ, ਮਨੋਹਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ, ਤੇ ਉਹ ਸਥਾਨ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਉਠਿਆ। ਸਾਬਰੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਧਿਆਨ ਤੇ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਉੱਚ-ਚੇਤਨ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਜਦ ਸਾਬਰੀ ਆਪਣੀ ਆਤਮਿਕ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਗਈ, ਤਦ ਰਘੁਨੰਦਨ ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।