ਰਾਮਾ ਜੀ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਆਸਮਾਨੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਸਕਤਾਂ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਦੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹੋ, ਉਥੇ ਉਹ ਮਾਲਾਵਾਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈਆਂ ਜੋ ਸਾਧੂਆਂ ਦੀ ਤਪस्या ਅਤੇ ਪसीਨੇ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ ਤੋਂ ਬਣੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਉਹ ਕਦੇ ਨਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀਆਂ। ਅਜੇ ਵੀ, ਉਥੇ ਇੱਕ ਸੇਵਕਣ ਵਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸ਼ਬਰੀ ਹੈ। ਉਹ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਵਾਲੀ ਤਪਸਵਿਨੀ ਹੈ, ਕਕੁਤਸਥ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਰਾਮਾ ਜੀ। ਸ਼ਬਰੀ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਆਦਰਯੋਗ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ—ਦਿਵ੍ਯ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਰਾਮਾ—ਦੇਖੇਗੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਵੇਗੀ। ਫਿਰ, ਕਕੁਤਸਥ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ, ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਅਦੁਤੀਆ ਅਤੇ ਗੁਪਤ ਆਸ਼ਰਮ ਵੇਖੋਗੇ, ਜੋ ਪੰਪਾ ਝੀਲ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਉਥੇ, ਮਹਾ-ਰਿਸ਼ੀ ਮਤੰਗ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਹਾਥੀ ਵੀ ਉਸ ਆਸ਼ਰਮ ਜਾਂ ਉਸ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੇ। ਰਘੁਵੰਸ਼ੀ, ਉਹ ਜੰਗਲ—ਮਤੰਗ ਦੀ ਵਣ—ਨੰਦਨ ਵਣ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਵਣ ਹੋਵੇ। ਉਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਗੂੰਜਦੀ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ, ਰਾਮਾ, ਪੂਰਨ ਆਨੰਦ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰੋਗੇ; ਅਤੇ ਪੰਪਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰਿਸ਼ਯਮੂਕ ਪਹਾੜ ਹੈ, ਜੋ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਖਿੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਹ ਪਹਾੜ ਚੜ੍ਹਨਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ, ਨੌਜਵਾਨ ਹਾਥੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਰਾਖੀ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਇਹ ਪੁਰਾਤਨ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਆਪ ਬਣਾਇਆ ਸੀ। ਰਾਮਾ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਸੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜਦੋਂ ਜਾਗਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਜੋ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ, ਜੇ ਕੋਈ ਬੁਰੇ ਕਰਮਾਂ ਵਾਲਾ, ਦੁਸ਼ਟ ਵਿਅਕਤੀ, ਉਸ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਥੇ ਦੇ ਰਾਖਸ਼ਸ ਉਸ ਨੂੰ ਸੌਂਦੇ ਸਮੇਂ ਫੜ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ, ਪੰਪਾ ਵਿੱਚ ਖੇਡਦੇ ਨੌਜਵਾਨ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਮਤੰਗ ਆਸ਼ਰਮ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਦੇ ਹਨ। ਮਹਾ-ਹਾਥੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ 'ਤੇ ਖੂਨ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਲੱਗੀਆਂ ਹਨ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਟੋਲੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਅਤੇ ਕਾਲੇ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਫਿਰਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ, ਪਵਿੱਤਰ, ਸੁੰਦਰ, ਅਤੇ ਸਾਫ਼ ਪਾਣੀ—ਜੋ ਠੰਢਾ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧਿਤ ਹੈ—ਪੀ ਕੇ, ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਜੰਗਲ ਦੇ ਵਾਸੀ ਭਾਲੂਆਂ ਅਤੇ ਬਾਘਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਰਮ ਨੀਲੀ ਉਨ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਫਿਰਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਹਿਰਨ, ਜੰਗਲੀ ਸੂਰ, ਅਤੇ ਨਿਡਰ ਮਿਰਗ ਦੇਖੋਗੇ, ਤੁਹਾਡਾ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ; ਅਤੇ, ਰਾਮਾ, ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਗੁਫਾ ਉਸ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਸਜਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਕਕੁਤਸਥ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ, ਉਹ ਗੁਫਾ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ ਹੈ ਅਤੇ ਦਾਖਲ ਹੋਣਾ ਔਖਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੇ ਪੂਰਬੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਠੰਢਾ ਪਾਣੀ ਦਾ ਪੋਖ ਹੈ, ਜੋ ਸੁਖਦਾਇਕ, ਕਈ ਜੜਾਂ ਅਤੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਸ ਥਾਂ ਉੱਤੇ, ਧਰਮਵਾਨ ਸੁਗ੍ਰੀਵ, ਬਾਂਦਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕਈ ਵਾਰੀ, ਕਬੰਧਾ ਵੀ ਉਸ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਰਾਮਾ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਏਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਕਬੰਧਾ, ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ; ਰਾਮਾ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਥੇ ਵੇਖਿਆ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਨੇੜੇ ਖੜਾ ਸੀ, ਦੋਵੇਂ—ਰਾਮਾ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ—ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਜਾਓ, ਅੱਗੇ ਵਧੋ!" ਅਤੇ ਕਬੰਧਾ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਜਾਓ, ਤਾਂ ਕਿ ਤੁਹਾਡਾ ਉਦੇਸ਼ ਪੂਰਾ ਹੋਵੇ।" ਫਿਰ, ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਕਬੰਧਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਚਲਾ ਗਿਆ। ਉਹ ਕਬੰਧਾ, ਆਪਣਾ ਅਸਲ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਪੂਰਾ ਸਰੀਰ ਤੇਜ ਅਤੇ ਦਿਵ੍ਯਤਾ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਰਾਮਾ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, "ਮਿਤ੍ਰਤਾ ਕਰੋ।" ਫਿਰ, ਵਲਮੀਕੀ ਰਾਮਾਯਣ ਦੇ ਅਰਣਯ ਕਾਂਡ ਦੀ ਚੌਹੱਤਰਵੀਂ ਸਰਗਾ ਵਿੱਚ, ਕਬੰਧਾ ਨੇ ਪੰਪਾ ਝੀਲ ਦੇ ਨੇੜੇ ਜੰਗਲ ਦਾ ਰਾਹ ਦੱਸ ਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਰਾਜਕੁਮਾਰ—ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰ—ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਏ। ਰਾਮਾ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜਦੋਂ ਚਲੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਈ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇਖੇ, ਜੋ ਸ਼ਹਿ, ਫੁੱਲਾਂ, ਅਤੇ ਫਲਦਾਰ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਦੀ ਚਾਹ ਵਿੱਚ ਸਨ। ਪਹਾੜ ਦੀ ਢਲਾਨ 'ਤੇ ਡੇਰਾ ਲਾ ਕੇ, ਰਘੁਵੰਸ਼ੀ ਪੰਪਾ ਝੀਲ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਕੰਢੇ ਵੱਲ ਪਹੁੰਚੇ। ਸੋਹਣੀ ਪੰਪਾ ਝੀਲ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਥੇ ਸ਼ਬਰੀ ਦਾ ਸੁੰਦਰ ਆਸ਼ਰਮ ਦੇਖਿਆ। ਉਸ ਆਸ਼ਰਮ, ਜੋ ਕਈ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣਾ ਸੀ, 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸ਼ਬਰੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਗਏ। ਸ਼ਬਰੀ, ਜੋ ਤਪਸਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਆਚਰਨ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਉਠੀ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਰਾਮਾ ਅਤੇ ਜਾਨਕਾਰ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਨੂੰ ਛੁਹਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਪੈਰ ਧੋਣ ਅਤੇ ਪੀਣ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਸਭ ਰੀਤ-ਰਿਵਾਜ ਅਨੁਸਾਰ, ਦਿੱਤਾ; ਫਿਰ ਰਾਮਾ ਨੇ, ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ, ਭਗਤ ਤਪਸਵਿਨੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ: "ਕੀ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਹੋ ਗਈਆਂ ਹਨ? ਕੀ ਤੁਹਾਡੀ ਤਪਸਿਆ ਵਧ ਰਹੀ ਹੈ? ਕੀ ਤੁਹਾਡਾ ਗੁੱਸਾ ਕਾਬੂ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਤੇ ਭੋਜਨ ਨਿਯਮਤ ਹੈ, ਤਪਸਿਆ ਦੀ ਧਨ-ਸੰਪੰਨਤਾ ਵਾਲੀ? ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਵਰਤ ਪੂਰੇ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ? ਕੀ ਮਨ ਸ਼ਾਂਤ ਹੈ? ਕੀ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਿਆ ਹੈ, ਮੀਠਾ ਬੋਲਣ ਵਾਲੀ?" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਮਾ ਦੇ ਸਵਾਲਾਂ 'ਤੇ, ਨਿਪੁੰਨ ਅਤੇ ਆਦਰਯੋਗ ਤਪਸਵਿਨੀ, ਸ਼ਬਰੀ, ਜੋ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਅਤੇ ਅਡੋਲ ਸੀ, ਰਾਮਾ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: "ਅੱਜ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਮੇਰੀ ਤਪਸਿਆ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਗਿਆ; ਅੱਜ ਮੇਰਾ ਜਨਮ ਸਫਲ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਦੀ ਆਦਰ-ਸੇਵਾ ਹੋ ਗਈ। ਅੱਜ ਮੇਰੀ ਤਪਸਿਆ ਫਲਦਾਇਕ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਸਵਰਗ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਵਾਂਗੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ, ਰਾਮਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਾ, ਇਥੇ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ।" "ਤੁਹਾਡੇ ਦਇਆਲੂ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ, ਮੀਠਾ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਈ; ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਦੇ ਦਮਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਨਿਤ੍ਯ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਾਵਾਂਗੀ। ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਚਿਤ੍ਰਕੂਟ 'ਤੇ ਰਥਾਂ 'ਚ ਆਏ, ਉਥੋਂ ਮੈਂ ਸਵਰਗ ਗਈ, ਤੁਹਾਡੀ ਸੇਵਾ ਕਰ ਕੇ।" "ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸੁਭਾਗੇ ਹਨ, ਮੈਂਨੂੰ ਕਿਹਾ ਸੀ: 'ਰਾਮਾ ਤੇਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਸ਼ਰਮ 'ਚ ਆਵੇਗਾ।' 'ਤੂੰ ਉਸ ਦਾ, ਅਤੇ ਸੌਮਿਤ੍ਰਿ ਦਾ, ਮਹਿਮਾਨ ਵਜੋਂ ਸਵਾਗਤ ਕਰ; ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਤੂੰ ਉੱਚ, ਨਿਤ੍ਯ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਵੇਂਗੀ।'" "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ, ਰਾਮਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜੰਗਲੀ ਭੋਜਨ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਪੰਪਾ ਦੇ ਕੰਢੇ 'ਤੇ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਤੇਰੇ ਲਈ, ਧਰਮਵਾਨ ਸ਼ਬਰੀ ਨੇ ਇਹ ਸਬ ਕੁਝ ਕੀਤਾ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ਬਰੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਹਿਰਦਾ ਰਾਮਾ ਸਾਹਮਣੇ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਆਗਵਾਈ ਅਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ।