ਉਸ ਸਮੇਂ ਮਹਾਨ ਮਹਾਰਿਸ਼ਿ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਸਾਰੇ ਅਸਤਰ-ਸ਼ਸਤ੍ਰ ਮੈਂ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਤੈਨੂੰ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਮਹਾਨ ਵਿਦਿਆਧਰ ਅਸਤਰ ਅਤੇ 'ਨੰਦਨ' ਨਾਮ ਵਾਲਾ ਅਸਤਰ ਵੀ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹੈ। ਹੇ ਮਹਾਬਲੀ, ਹੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਤਲਵਾਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਮੋਤੀ, ਪਿਆਰਾ ਗਾਂਧਰਵ ਅਸਤਰ 'ਮੋਹਨ' ਨਾਮ ਵਾਲਾ ਵੀ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।" "ਰਾਘਵ! ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸਵਾਪਨ (ਨੀੰਦ ਪਾਉਣ ਵਾਲਾ), ਪ੍ਰਸ਼ਮਨ (ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ), ਅਤੇ ਕੋਮਲ ਅਸਤਰ ਵੀ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਵਰਸ਼ਣ (ਵਰਖਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ), ਸੋਸ਼ਣ (ਸੁਕਾਉਣ ਵਾਲਾ), ਸੰਤਾਪਨ ਅਤੇ ਵਿਲਾਪਨ (ਤਪਸ਼ ਤੇ ਵਿਲਾਪ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ) ਵੀ ਤੇਰੇ ਅਧੀਨ ਹਨ।" "ਮਦਨ ਅਸਤਰ, ਜੋ ਕੰਪਨ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਤੇ ਗਾਂਧਰਵਾਂ ਦਾ ਪਿਆਰਾ 'ਮਾਨਵ' ਅਸਤਰ, ਇਹ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। 'ਮੋਹਨ' ਨਾਮ ਵਾਲਾ ਪਿਆਰਾ ਪਿਸ਼ਾਚ ਅਸਤਰ ਵੀ ਲੈ ਲੈ, ਹੇ ਨਰਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ। ਤਾਮਸ ਅਸਤਰ, ਪ੍ਰਚੰਡ ਸੌਮਨ, ਅਟੱਲ ਸੰਵਰਤ ਅਤੇ ਮੌਸਲ ਅਸਤਰ ਵੀ ਤੇਰੇ ਹਨ।" "ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਤ੍ਯਮ ਅਸਤਰ ਅਤੇ ਸਰਵੋਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਮਾਯਾਮਯਾ ਵੀ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਸੌਰਮ ਅਸਤਰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੇਜ: ਪ੍ਰਭਾ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਖਿੱਚ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਤੇਰਾ ਹੈ। ਸੋਮ ਅਸਤਰ (ਸ਼ੀਸ਼ਿਰ), ਭਿਆਨਕ ਤਵਸ਼ਟਰ ਅਸਤਰ, ਭਯੰਕਰ ਭਗ ਅਸਤਰ, ਸ਼ੀਤੇਸ਼ੁ ਅਤੇ ਮਾਨਵ ਅਸਤਰ—all these are yours, O Rāma." "ਹੇ ਰਾਮ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਅਸਤਰ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਇਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਰੂਪ ਧਾਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਹਨ—ਇਹ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਅੱਜ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।" ਫਿਰ, ਮਹਾਨ ਮਹਾਰਿਸ਼ਿ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੁੰਹ ਕਰਕੇ, ਹर्ष ਨਾਲ ਰਾਮ ਨੂੰ ਉੱਚਤ ਮੰਤਰ-ਸੰਕਲਪ ਦੀ ਉੱਤਮ ਸੰਕਲਨਾ ਦਿੱਤੀ। ਉਸ ਮਗਰ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਉਹ ਅਸਤਰ ਵੀ ਦੱਸੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਬਹੁਤ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਮਹਾਨ ਮਹਾਰਿਸ਼ਿ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰੇ, ਸਾਰੇ ਉੱਤਮ ਅਸਤਰ ਰਾਘਵ ਦੇ ਕੋਲ ਆ ਗਏ। ਉਹ ਸਭ ਅਸਤਰ ਆ ਕੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਨਾਲ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, "ਹੇ ਰਾਘਵ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਭਗਤ ਦਾਸ ਹਾਂ।" ਉਹ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, "ਤੂੰ ਜੋ ਚਾਹੇਂ, ਸੋ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹੋਵੇ; ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਪੂਰੇ ਕਰਾਂਗੇ।" ਇਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਸਤਰਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਮ ਦਾ ਮਨ ਬਹੁਤ ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਰਾਮ, ਜੋ ਤੇਜ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਮਹਾਰਿਸ਼ਿ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਲੱਗਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕਕੁਤਸਥ ਵੰਸ਼ੀ ਰਾਮ, ਜਦੋਂ ਇਹ ਅਸਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਚੁੱਕਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਚਿਹਰੇ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨਾਲ ਚੱਲਦੇ ਹੋਏ ਆਖਣ ਲੱਗਾ, "ਹੇ ਭਗਵਨ! ਮੈਂ ਇਹ ਸਭ ਅਸਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਏ ਹਨ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਵੀ ਅਜੇਤ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ। ਪਰ, ਹੇ ਮਹਾ-ਰਿਸ਼ਿ, ਮੈਂ ਇਹ ਵੀ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਕਿਵੇਂ ਲੈਣਾ ਹੈ।" ਜਦੋਂ ਰਾਮ ਨੇ ਇਹ ਪੁੱਛਿਆ, ਤਦ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਜੋ ਤਪ, ਨਿਯਮ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵਿੱਚ ਅਡਿੱਗ ਸੀ, ਨੇ ਅਸਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲੈਣ ਦੇ ਉਪਾਏ ਵੀ ਸਿਖਾਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਤ੍ਯਵੰਤ, ਸਤ੍ਯਕੀਰਤੀ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟ, ਰਭਸਾ, ਪ੍ਰਤਿਹਾਰਤਰਾ ਅਤੇ ਮੋੜਨ ਤੇ ਰੋਕਣ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਵੀ ਦੱਸੇ। ਲਕ੍ਸ਼ਯ, ਅਲਕ੍ਸ਼ਯ, ਦ੍ਰਿੜਨਾਭ, ਸੁਨਾਭਕ, ਦਸ਼ਾਕ੍ਸ਼, ਸ਼ਤਵਕ੍ਤਰ, ਦਸ਼ਸ਼ੀਰ ਅਤੇ ਸ਼ਤੋਦਰ ਆਦਿਕ ਅਸਤਰਾਂ ਦੀ ਵੀ ਵਿਦਿਆ ਦਿੱਤੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਦਮਨਾਭ, ਮਹਾਨਾਭ, ਦੁੰਦੁਨਾਭ, ਸੁਨਾਭਕ, ਜੋਤਿਸ਼, ਸ਼ਕੁਨ, ਨੈਰਾਸਯ ਅਤੇ ਵਿਮਲ ਆਦਿ ਅਸਤਰਾਂ ਦੀ ਵੀ ਵਿਦਿਆ ਦੱਸੀ। ਯੌਗੰਧਰ, ਵਿਨਿਦ੍ਰ, ਸ਼ੁਚਿਬਾਹੁ, ਮਹਾਬਾਹੁ, ਨਿਸ਼ਕਲੀ, ਵਿਰੁਚ, ਸਾਰਚਿਰਮਾਲੀ, ਧ੍ਰਿਤਿਮਾਲੀ, ਵ੍ਰਿਤਿਮਾਨ, ਰੁਚਿਰ ਆਦਿ ਅਸਤਰਾਂ ਦੀ ਵੀ ਵਿਦਿਆ ਦਿੱਤੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਿਤ੍ਰਯ, ਸੌਮਨਸ, ਵਿਧੂਤਮਕਰ, ਪਰਵੀਰ, ਰਤੀ, ਧਨਧਾਨਯ ਆਦਿ, ਕਾਮਰੂਪ, ਕਾਮਰੁਚਿ, ਮੋਹਮਾਵਰਨ, ਜ੍ਰਿੰਭਕ, ਸਰਵਨਾਭ, ਪੰਥਨਵਰੁਣ ਆਦਿ ਅਸਤਰਾਂ ਦੀ ਵੀ ਵਿਦਿਆ ਦੱਸੀ। "ਹੇ ਰਾਮ, ਇਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਾਸ਼ਵ ਦੇ ਰੂਪ ਬਦਲਣ ਵਾਲੇ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਪੁੱਤਰ ਅਸਤਰ ਵੀ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਲੈ ਲੈ; ਤੂੰ ਯੋਗ੍ਯ ਹੈਂ, ਇਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਹੋਵੇ।" ਰਾਮ ਨੇ ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ ਆਖਿਆ, "ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ," ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਅੰਦਰੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਆ ਗਈ। ਤਦ, ਉਹ ਆਕਾਰੀ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ, ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਵਾਲੇ ਅਸਤਰ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਏ। ਕੋਈ ਅੰਗਾਰਾਂ ਵਾਂਗ ਲਾਲ, ਕੋਈ ਧੂੰਏਂ ਵਾਂਗ, ਕੋਈ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦੇ, ਤੇ ਕੁਝ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਖੜੇ ਹੋਏ। ਉਹ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਵਾਲੇ ਅਸਤਰ ਰਾਮ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, "ਹੇ ਨਰਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹਾਂ, ਆਦੇਸ਼ ਦੇ, ਅਸੀਂ ਕੀ ਕਰੀਏ?" ਰਾਮ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਇਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਜਾਓ, ਜਦੋਂ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਲੋੜ ਹੋਵੇ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਿਓ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਅਸਤਰ ਰਾਮ ਦੀ ਪ੍ਰਦਕਸ਼ਿਣਾ ਕਰਕੇ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, "ਜੈ ਹੋਵੇ," ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਆਏ ਸੀ, ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ। ਰਾਮ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਅਸਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਗਿਆ ਸੀ, ਮਹਾਰਿਸ਼ਿ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨਾਲ ਚੱਲਦੇ ਹੋਏ ਨਰਮ ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਬੋਲਿਆ। "ਹੇ ਭਗਵਨ, ਉਹ ਕਿਹੜਾ ਰੁੱਖਾਂ ਦਾ ਗੁੱਚਾ ਹੈ, ਜੋ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਘਣਾ ਤੇ ਪਹਾੜ ਕੋਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਹੈ? ਮੇਰੀ ਜਿਗਿਆਸਾ ਬਹੁਤ ਵਧ ਗਈ ਹੈ।" "ਇਹ ਦਰਸ਼ਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸੁੰਦਰ ਹੈ, ਹਿਰਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਮਿੱਠੇ ਸੁਰ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਅਸੀਂ, ਹੇ ਮਹਾਰਿਸ਼ਿ, ਹੁਣ ਉਸ ਘਣੇ ਜੰਗਲ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਆਏ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕੀਤਾ ਸੀ—ਇਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਇਹ ਇਲਾਕਾ ਬਹੁਤ ਸੁਖਦਾਇਕ ਹੈ।" "ਹੇ ਭਗਵਨ, ਦੱਸੋ, ਇਹ ਕਿਸ ਦਾ ਆਸ਼ਰਮ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਪਾਪੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਘਾਤੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਿਲੇ ਸੀ? ਤੁਹਾਡੇ ਯਜਨਾ ਵਿਚ ਵਿਘਨ ਪਾਉਣ ਲਈ ਉਹ ਦੁਸਟ ਆਏ ਸਨ—ਇਹ ਕਿਹੜੀ ਥਾਂ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਤੁਸੀਂ ਯਜਨਾ ਕਰਦੇ ਹੋ?" ਜਦੋਂ ਰਾਮ ਨੇ ਇਹ ਅਸੰਖ ਪੂਛਿਆ, ਤਦ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਉਸ ਅਮਾਪ ਥਾਂ ਬਾਰੇ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ। "ਹੇ ਮਹਾਬਲੀ ਰਾਮ! ਇੱਥੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਤ ਵਿਣੁ ਨੇ, ਕਈ ਸਾਲ ਤੇ ਸੈਂਕੜੇ ਯੁਗ ਬਿਤਾਏ ਸਨ।