ਕਬੰਧ ਨੇ ਰਾਮ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਮਿਲਣ ਤੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਾਇਆ ਕਿ ਜੇਕਰ ਉਹ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਬਾਂਹ ਵੱਢ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਵੇਗਾ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਅਜੀਬ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਹਰ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਲੈਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੋਚਦਾ ਹੈ ਕਿ ਰਾਮ ਉਸ ਨੂੰ ਪਕੜਨ ਆਵੇਗਾ। ਇਹ ਨਿਸ਼ਚੈ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕਰਦੇ ਕਰਦੇ ਥੱਕ ਚੁੱਕਾ, ਕਬੰਧ ਰਾਮ ਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹੈ, “ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਰਾਮ ਹੋ, ਰਘੁਕੁਲ ਦੇ ਰਤਨ, ਮੇਰੇ ਵਧੀਰੇ ਤੇ ਕੋਈ ਹੋਰ ਮੈਨੂੰ ਮਾਰ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।” ਜਿਵੇਂ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਕਬੰਧ ਆਪਣੇ ਸਹਿਯੋਗ ਅਤੇ ਸਲਾਹ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਦੋਸਤੀ ਦੇ ਵਿਧਾਨ, ਅੱਗ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਨਾਲ, ਸਿਖਾਉਣ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧਰਮਵਾਨ ਰਾਮ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, “ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪਤਨੀ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਰਾਵਣ ਲੈ ਗਿਆ ਹੈ। ਜਨਸਥਾਨ ਛੱਡਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨਾਲ ਸਿਰਫ ਉਸ ਰਾਕਸ਼ਸ ਦਾ ਨਾਮ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਨਹੀਂ। ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਰਹਾਇਸ਼ ਜਾਂ ਤਾਕਤ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ; ਅਸੀਂ ਦੁੱਖੀ, ਬਿਨਾ ਸਹਾਰੇ, ਭਟਕ ਰਹੇ ਹਾਂ।” ਰਾਮ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, “ਜੋ ਲੋਕ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਅਤੇ ਮਦਦ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਹਾਥੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਟੁੱਟੀ ਹੋਈ ਸੁੱਕੀ ਲੱਕੜ ਸਮੇਂ ਤੇ ਲਿਆਉਣੀ।” ਉਹ ਕਬੰਧ ਨੂੰ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ, “ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਵੱਡੀ ਗੱਡੀ ਵਿੱਚ ਜਲਾਉਂਗੇ; ਸਾਨੂੰ ਦੱਸ ਕਿ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਕਿਸ ਨੇ, ਕਿੱਥੇ ਲਿਆ ਗਿਆ?” ਰਾਮ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, “ਜੇਕਰ ਤੂੰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਇਹ ਵੱਡਾ ਭਲਾ ਕਰ।” ਕਬੰਧ, ਜੋ ਬੜੀ ਵਾਕਪਟੂਤਾ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਜਵਾਬ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, “ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਦਿਵਯ ਗਿਆਨ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਮੈਂ ਮੈਥਿਲੀ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ। ਜਦ ਮੈਂ ਜਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ ਤੇ ਆਪਣਾ ਅਸਲ ਰੂਪ ਵਾਪਸ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਦੱਸਾਂਗਾ ਕਿ ਕੌਣ ਉਸ ਬਾਰੇ ਜਾਣਦਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਰਾਮ ਨੂੰ ਉਹ ਰਾਕਸ਼ਸ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।” ਉਹ ਦੱਸਦਾ ਹੈ, “ਜਦ ਤਕ ਮੈਂ ਜਲਾਇਆ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ, ਮੈਨੂੰ ਜਾਣਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਜਿਸ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੇ ਤੁਹਾਡੀ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਲਿਆ, ਉਸ ਬਾਰੇ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਮੇਰਾ ਵੱਡਾ ਗਿਆਨ ਸ਼ਾਪ ਕਾਰਨ ਖੋ ਗਿਆ; ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਇਹ ਰੂਪ ਲਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਦੁਨੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਨਿੰਦਤ ਹੈ।” ਕਬੰਧ ਅਰਜ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, “ਸੂਰਜ ਡੁੱਬਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਗੱਡੀ ਵਿੱਚ ਪਾ ਕੇ ਜਲਾਓ, ਰਾਮ, ਜਿਵੇਂ ਚੰਗਾ ਹੈ। ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਨਿਆਂ ਅਨੁਸਾਰ ਗੱਡੀ ਵਿੱਚ ਜਲਾਓਗੇ, ਮੈਂ ਉਹ ਮਹਾਨ ਵੀਰ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੂੰ ਲੱਭੇਗਾ।” ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, “ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨਾਲ ਦੋਸਤੀ ਕਰਨੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਧਰਮਵਾਨ ਹੈ; ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੀ ਮਦਦ ਕਰੇਗਾ। ਰਘੁਕੁਲ ਰਤਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਵੀ ਅਣਜਾਣ ਨਹੀਂ; ਉਹ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਕਦੇ ਹੋਰ ਕਾਰਨ ਵਾਸਤੇ ਭਟਕਦਾ ਸੀ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕਬੰਧ ਦੀਆਂ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਮ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਪਹਾੜ ਦੇ ਚੀਰੇ ਵੱਲ ਚਲੇ ਅਤੇ ਅੱਗ ਜਗਾਈ। ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਅੱਗ ਲਾ ਕੇ, ਜਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਚਿਤਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਚਮਕਦਾਰ ਅੱਗ ਨਾਲ ਲਗਾਤਾਰ ਜਲਦੀ ਰਹੀ। ਕਬੰਧ ਦਾ ਵੱਡਾ ਸਰੀਰ, ਘੀ ਦੇ ਗੰਦੇ ਜਿਹਾ, ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਪਿਘਲ ਗਿਆ। ਜਲਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕਬੰਧ ਨੇ ਚਿਤਾ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਧੂੜ ਰਹਿਤ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ, ਦਿਵਯ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਤੇ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਧੂੜ ਰਹਿਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉੱਠਿਆ। ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਚਿਤਾ ਤੋਂ ਉੱਡ ਕੇ, ਸਫ਼ੈਦ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨੇ, ਹਰ ਅੰਗ ਤੇ ਗਹਣੇ ਪਾ ਕੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ ਨਜ਼ਰ ਆਇਆ। ਕਬੰਧ, ਹੁਣ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਹਵਾਈ ਰਥ 'ਚ, ਹੰਸ ਜੋੜੇ ਹੋਏ, ਖੜਾ, ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਦਸ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਰੌਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਰਾਮ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, “ਸੁਣੋ, ਰਘੁਕੁਲ ਰਤਨ, ਮੈਂ ਸਚ ਦੱਸਾਂਗਾ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਲੱਭ ਸਕਦੇ ਹੋ।” ਕਬੰਧ ਦੱਸਦਾ ਹੈ, “ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਛੇ ਤਰੀਕੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਦਾ ਵਿਚਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਦਸਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਜਾਂਚੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਦਸਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ, ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਦਸਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇ ਹੋ, ਪਰ ਘਾਟੀ ਵਿੱਚ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਦੁਖ ਆਇਆ, ਤੇ ਪਤਨੀ ਦੇ ਅਪਮਾਨ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤਾ।” ਕਬੰਧ ਸਲਾਹ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, “ਇਸ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਜਰੂਰ ਕੁਝ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਨਾ ਤਾਂ, ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸਫਲ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਸੋਚਦਾ ਹਾਂ।” ਫਿਰ ਕਬੰਧ ਦੱਸਦਾ ਹੈ, “ਸੁਣੋ, ਰਾਮ, ਮੈਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ: ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਇੱਕ ਵਾਨਰ ਦਾ ਨਾਮ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਭਰਾ, ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਾਲੀ ਨੇ ਨਿਕਾਲ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ, ਚਾਰ ਵਾਨਰਾਂ ਨਾਲ, ਪੰਪਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਨੇੜੇ, ਰਿਸ਼ਯਮੂਕ ਪਹਾੜ ਤੇ ਵਸਦਾ ਹੈ।” ਕਬੰਧ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਾ ਹੈ, “ਉਹ ਵਾਨਰਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਬੜੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ, ਅਜੋੜ ਚਮਕ ਵਾਲਾ, ਸੱਚ ਦੇ ਉੱਤੇ ਟਿਕਿਆ, ਨਿਮਰ, ਨਿਸ਼ਚਲ, ਗਿਆਨੀ ਤੇ ਉੱਚ ਕੁਲ ਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਕਾਬਲ, ਨਿਰਭੈ, ਚਮਕਦਾਰ, ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਰਾਜ ਦੇ ਕਾਰਨ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਵੱਲੋਂ ਨਿਕਾਲਿਆ ਗਿਆ।” ਕਬੰਧ ਦੱਸਦਾ ਹੈ, “ਉਹ ਤੁਹਾਡਾ ਸਾਥੀ ਤੇ ਦੋਸਤ ਬਣੇਗਾ ਸੀਤਾ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ; ਨਿਸ਼ਚਿਤ, ਰਾਮ, ਆਪਣਾ ਮਨ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਨਾ ਭਰੋ। ਇਹ ਹੋਣਾ ਹੀ ਹੈ, ਹੋਰ ਹੋ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਰਘੁਕੁਲ ਰਤਨ; ਸਮਾਂ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਹੈ।” ਕਬੰਧ ਆਖਦਾ ਹੈ, “ਇਥੋਂ ਜਲਦੀ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਕੋਲ ਜਾਓ, ਮਹਾਨ ਵੀਰ; ਅੱਜ ਹੀ, ਰਘੁਕੁਲ ਰਤਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੋਸਤੀ ਬਣਾਓ। ਅੱਗ ਵਾਂਗ, ਦੋਸਤੀ ਲਈ ਉਸ ਕੋਲ ਜਾਓ, ਤੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਨਾ ਕਰੋ।” ਕਬੰਧ ਦੱਸਦਾ ਹੈ, “ਉਹ ਕ੍ਰਿਤਘਨ ਨਹੀਂ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਰੂਪ ਨੂੰ ਧਾਰ ਸਕਦਾ, ਸਾਥੀ ਲੱਭਦਾ, ਤੇ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੈ; ਅੱਜ ਤੁਸੀਂ ਦੋਵਾਂ ਉਹ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ ਜੋ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਚਾਹੇ ਉਹ ਸਫਲ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਅਸਫਲ, ਰਾਜਾ ਰੀਛ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੁਹਾਡੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰੇਗਾ; ਉਹ ਹੁਣ ਪੰਪਾ ਨੇੜੇ, ਸਾਵਧਾਨ ਤੇ ਚੋਖਾ, ਭਟਕਦਾ ਹੈ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕਬੰਧ ਨੇ ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਸੀਤਾ ਦੀ ਖੋਜ ਲਈ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨਾਲ ਦੋਸਤੀ ਕਰਨ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ, ਤੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਹੀ ਰਾਮ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰੇਗਾ, ਤੇ ਸੀਤਾ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ ਸਾਥੀ ਬਣੇਗਾ।