ਸੁਣੋ, ਕਿਵੇਂ ਮਹਾਨ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਅਸਧਾਰਣ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਦਾਤ ਦਿੱਤੀ। ਉਹ ਸਮੇਂ, ਰਾਮ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਧਰਮ ਦਾ ਚੱਕਰ, ਸਮੇਂ ਦਾ ਚੱਕਰ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਭਿਆਨਕ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਚੱਕਰ, ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਦਾ ਚੱਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਯੋਧਾ ਨੂੰ ਵਿਦਯੁਤ ਦੀ ਵਜਰ, ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ, ਬ੍ਰਹਮਸ਼ਿਰਸ ਅਸਤਰ, ਅਤੇ ਈਸ਼ਾ ਦਾ ਅਸਤਰ ਦਿੱਤਾ। ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਰਾਮ, ਕਕੁਤਸਥ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ, ਨੂੰ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਸਤਰ, ਅਤੇ ਦੋ ਗਦਾ—ਮੋਦਕੀ ਅਤੇ ਸ਼ਿਖਰੀ—ਦਾਤ ਕੀਤੀਆਂ, ਜੋ ਸ਼ੁਭ ਹਨ। "ਮਰਦਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ, ਰਾਜਕੁਮਾਰ," ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਧਰਮ ਦੀ ਤੀਬਰ ਫਾਂਸੀ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਫਾਂਸੀ ਵੀ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।" ਰਾਮ ਨੂੰ ਵਰੁਣ ਦੀ ਫਾਂਸੀ, ਉੱਚਤਮ ਵਰੁਣ ਅਸਤਰ, ਅਤੇ ਦੋ ਵਜਰ—ਇਕ ਸੁੱਕਾ, ਇਕ ਗੀਲਾ—ਦਿੱਤੇ। ਪਿਨਾਕਾ ਅਸਤਰ, ਨਾਰਾਇਣ ਅਸਤਰ, ਅੱਗ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਅਸਤਰ (ਸ਼ਿਖਰਾ), ਅਤੇ ਵਾਯਵ ਅਸਤਰ, ਹਯਸ਼ਿਰਾ, ਕ੍ਰੌਂਚ ਅਸਤਰ—all ਰਾਮ ਨੂੰ ਮਿਲੇ। ਫਿਰ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਕਕੁਤਸਥ ਵੰਸ਼ੀ ਨੂੰ ਦੋ ਬਰਛੇ, ਡਰਾਉਣੀ ਕਨਕਾਲ, ਗਦਾ, ਖੋਪੜੀ ਅਤੇ ਕਿੰਕਿਨੀ ਦਿੱਤੇ। "ਇਹ ਸਭ ਅਸਤਰ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਸੰਘਾਰ ਲਈ ਹਨ," ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਵਿਦਯਾਧਰ ਅਸਤਰ ਅਤੇ ਨੰਦਨ ਅਸਤਰ ਵੀ ਲੈ ਲੋ।" ਰਾਜਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਤਲਵਾਰਾਂ ਦਾ ਮੋਤੀ, ਗੰਧਰਵ ਅਸਤਰ (ਮੋਹਨ), ਪ੍ਰਸਵਾਪਨ (ਨੀਦ), ਪ੍ਰਸ਼ਮਨ (ਸ਼ਾਂਤੀ), ਮ੍ਰਦੁ ਅਸਤਰ, ਵਰਸ਼ਣ (ਵਰਖਾ), ਸ਼ੋਸ਼ਣ (ਸੁਕਾਉ), ਸੰਤਾਪਨ ਅਤੇ ਵਿਲਾਪਨ (ਤਪਸ਼ ਅਤੇ ਵਿਲਾਪ)—ਇਹ ਸਭ ਦਿੱਤੇ। ਮਾਦਨ ਅਸਤਰ, ਜੋ ਕੰਧਰਪ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਗੰਧਰਵ ਅਸਤਰ (ਮਾਨਵ), ਪਿਸ਼ਾਚ ਅਸਤਰ (ਮੋਹਨ)—ਇਹ ਵੀ ਰਾਮ ਨੂੰ ਮਿਲੇ। ਤਾਮਸ ਅਸਤਰ, ਸ਼ੌਮਨ, ਸੰਵਰਤ, ਮੌਸਲ, ਸਤਯਮ, ਉੱਚਤਮ ਮਾਯਾਮਯ, ਸੌਰਮ (ਤੇਜਪ੍ਰਭਾ), ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਖਿੱਚ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਸੋਮਾ (ਸ਼ੀਸ਼ਿਰ), ਡਰਾਉਣੀ ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ, ਭਗ ਅਸਤਰ, ਸ਼ੀਤੇਸ਼ੁ, ਮਾਨਵ—ਇਹ ਵੀ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਦਿੱਤੇ। "ਰਾਮ, ਇਹ ਅਸਤਰ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਤੇਜ਼ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਹਨ; ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਭੀ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।" ਫਿਰ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੁੱਖ ਕਰਕੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰਾਮ ਨੂੰ ਉੱਚਤਮ ਮੰਤਰਾਂ ਦੀ ਦਾਤ ਦਿੱਤੀ। ਉਹ ਅਸਤਰ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਔਖੀ ਹੈ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਦਿਖਾਏ। ਜਦੋਂ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰੇ, ਉਹ ਸਭ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਅਸਤਰ ਰਾਮ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਏ। ਉਹ ਅਸਤਰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਕਹਿ ਰਹੇ: "ਰਾਘਵ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸੇਵਕ ਹਾਂ, ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ।" "ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਹੋਵੇ; ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਹਰ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਾਂਗੇ," ਉਹ ਕਹਿ ਰਹੇ। ਇਹ ਸੁਣਕੇ, ਰਾਮ, ਉਹਨਾਂ ਮਹਾਨ ਅਸਤਰਾਂ ਦੀ ਵਾਤਸਲਤਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਰਾਮ, ਜੋ ਉਜਾਸ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਲੱਗਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬਾਲਕਾਂਡ ਦੀ ਅਠਾਈਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਵਾਰਤਾ ਆਰੰਭ ਹੋਈ। ਹਥਿਆਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਚਿਹਰਾ ਰਾਮ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੇ ਨਾਲ ਚਲਦੇ ਹੋਏ, ਆਖਣ ਲੱਗਾ: "ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਇਹ ਅਸਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਏ ਹਨ; ਹੁਣ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਅਜੈਯ ਹਾਂ। ਪਰ, ਮੈਂ ਇਹ ਵੀ ਜਾਣਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਕਿਵੇਂ ਲੈ ਸਕਦੇ ਹਾਂ।" ਕਕੁਤਸਥ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣਕੇ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਪਸਿਆ, ਸਥਿਰਤਾ ਅਤੇ ਸ਼ੁਚਿਤਾ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸੀ ਦੇ ਉਪਾਏ ਸਿਖਾਏ। ਉਹਨੇ ਸਤਯਵੰਤ, ਸਤਯਕੀਰਤੀ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟ, ਰਭਸਾ, ਪ੍ਰਤਿਹਾਰਤਰਾ, ਅਤੇ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਨ ਤੇ ਵਾਪਸੀ ਦੇ ਢੰਗ ਸਿਖਾਏ। ਲਕਸ਼ਯ, ਅਲਕਸ਼ਯ, ਦ੍ਰਿੜਨਾਭ, ਸੁਨਾਭਕਾ, ਦਸ਼ਾਕਸ਼, ਸ਼ਤਵਕਤ੍ਰ, ਦਸ਼ਸ਼ੀਰਸ਼, ਸ਼ਤੋਦਰਾ—ਇਹ ਵੀ ਸਿਖਾਏ। ਪਦਮਨਾਭ, ਮਹਾਨਾਭ, ਦੁੰਦੁਨਾਭ, ਸੁਨਾਭਕਾ, ਜੋਤਿਸ਼, ਸ਼ਕੁਨ, ਨੈਰਾਸਯ, ਵਿਮਲਾ—ਇਹ ਵੀ। ਯੌਗੰਧਰ, ਵਿਨਿਦ੍ਰ, ਸ਼ੁਚਿਬਾਹੁ, ਮਹਾਬਾਹੁ, ਨਿਸ਼ਕਲੀ, ਵਿਰੂਚਾ, ਸਾਰਚਿਰਮਾਲੀ, ਧ੍ਰਤਿਮਾਲੀ, ਵ੍ਰਿਤਿਮਾਨ, ਰੁਚਿਰਾ—ਇਹ ਵੀ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਸਿਖਾਏ। ਪਿਤ੍ਰਯ, ਸੌਮਨਸ, ਵਿਧੂਤਮਕਰਾ, ਪਰਵੀਰ, ਰਤੀ, ਧਨਧਾਨਯ, ਕਾਮਰੂਪ, ਕਾਮਰੁਚਿ, ਮੋਹਮਾਵਰਣ, ਜ੍ਰੰਭਕਾ, ਸਰਵਨਾਭ, ਪੰਥਨਵਰੁਣ—ਇਹ ਵੀ। "ਰਾਮ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਾਸ਼ਵ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ, ਰੂਪ-ਬਦਲਣ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰ ਅਸਤਰ ਲੈ ਲੋ; ਤੁਸੀਂ ਯੋਗ ਹੋ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਹੋਵੇ।" ਕਕੁਤਸਥ ਨੇ 'ਨਿਸ਼ਚਿਤ' ਕਹਿ ਕੇ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਅਸਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਕੁਝ ਅਸਤਰ ਲਾਲ ਚਿੰਗਾਰੀ ਵਾਂਗ, ਕੁਝ ਧੂੰਏ ਵਾਂਗ, ਕੁਝ ਚੰਦ੍ਰ-ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਕੁਝ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਖੜੇ ਹੋਏ। ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਉਹ ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਦੇ ਆਦਮੀ ਰਾਮ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੇ: "ਮਰਦਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹਾਂ; ਹੁਕਮ ਕਰੋ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰੀਏ?" ਰਾਮ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: "ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ, ਜਾਓ; ਜਦੋਂ ਮੈਨੂੰ ਲੋੜ ਹੋਵੇ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰੀਓ।" ਫਿਰ, ਉਹ ਅਸਤਰ, ਰਾਮ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ, 'ਜੈ ਹੋਵੇ' ਆਖ ਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਆਏ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਚਲੇ ਗਏ। ਰਾਘਵ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਕੇ, ਚਲਦੇ ਹੋਏ, ਮਹਾਨ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਿੱਠੇ, ਸੁੰਦਰ ਬਚਨ ਆਖਣ ਲੱਗਾ।