ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਰਾਮ, ਜੋ ਕਿ ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੇ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸ਼ਖਸियत ਨਾਲ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਉਸਦਾ ਛਾਤੀ ਚੌੜਾ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰਾ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸਨ। ਉਸ ਦੇ ਬਾਂਹਾਂ ਲੰਬੀਆਂ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਮੱਥਾ ਖੂਬਸੂਰਤ ਸੀ। ਰਾਮ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਪਾਲਣਹਾਰ, ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ, ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਸਨ। ਉਹ ਸਿਰਫ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਸਗੋਂ ਧਰਮ ਦੀ ਵੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਧੀਰਜੀਲ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਸੰਪੂਰਨ ਸਨ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਸਭ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਉਂਦੇ ਸਨ। ਇੱਕ ਦਿਨ, ਰਾਮ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ, ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਜਗੱਦੀ 'ਤੇ ਬੈਠਾਉਣ ਦੀ ਸੋਚੀ। ਪਰ ਇਸ ਵਿਚ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਕੈਕੇਈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਕੁਝ ਬੂਨ ਮਿਲੀਆਂ ਸਨ, ਨੇ ਆਪਣੇ ਬੂਨ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ — ਰਾਮ ਦਾ ਵਿਸ਼ੇਖਣ ਅਤੇ ਭਰਤ ਦੀ ਰਾਜਗੱਦੀ। ਦਸ਼ਰਥ, ਜੋ ਕਿ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਪਾਲਣਹਾਰ ਸਨ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ੇਖਣ ਲਈ ਭੇਜਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਹੋਏ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮੰਨ ਲਈ ਅਤੇ ਜੰਗਲਾਂ ਦੀਆਂ ਵਾਤਾਵਰਣਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਕਲ ਪਏ, ਆਪਣੇ ਵਾਅਦੇ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ। ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਉਸਦਾ ਪਿਆਰਾ ਭਰਾ ਲਕਸ਼ਮਣ ਵੀ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਜੋ ਕਿ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸਾਥੀ ਅਤੇ ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ। ਰਾਮ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸੀਤਾ, ਜੋ ਕਿ ਜਨਕ ਦੇ ਘਰ ਜਨਮੀ ਸੀ, ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਚੱਲੀ, ਜਿਵੇਂ ਰੋਹਿਤੀ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਨਾਲ ਚਲਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਨਾਲ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚੇ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਸ਼੍ਰਿੰਗਵੇਰ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚੇ, ਤਾਂ ਰਾਮ ਨੇ ਚਾਰੀਓਤੀਆ ਨੂੰ ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਾਦ ਦੇ ਮਾਹਾਨ ਅਤੇ ਪਿਆਰੇ ਮੁਖੀ ਗੁਹਾ ਨਾਲ ਮਿਲੇ। ਫਿਰ, ਰਾਮ, ਗੁਹਾ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਅਤੇ ਸੀਤਾ ਨੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਕਈ ਦਰਿਆ ਪਾਰ ਕਰਕੇ ਚਿਤਰਕੂਟ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚੇ। ਉਥੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਇਆ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਰਾਮ ਚਿਤਰਕੂਟ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ, ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਦਸ਼ਰਥ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਦੁਖੀ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਕਿੰਗ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਦੁੱਖੀ ਹੋ ਕੇ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਭਰਤ, ਜੋ ਕਿ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਰਾਜਗੱਦੀ ਲਈ ਨਹੀਂ ਬਲਕਿ ਰਾਮ ਦੇ ਪਦਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਰਾਮ ਨੂੰ ਸ敬ਤ ਨਾਲ ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, "ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਰਾਜਾ ਹੋ, ਜੋ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹੋ।" ਪਰ ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹੋਏ ਰਾਜਗੱਦੀ ਨਹੀਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤੀ, ਸਗੋਂ ਆਪਣੇ ਸੈਂਡਲ ਨੂੰ ਰਾਜ ਲਈ ਮੁੜ ਦਿੱਤਾ। ਭਰਤ ਨੇ ਰਾਮ ਦੇ ਪਦਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਨੰਦਿਗ੍ਰਾਮ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਰਿਹਾ, ਰਾਮ ਦੇ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦਾ। ਪਰ ਰਾਮ, ਜਦੋਂ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਦੇ ਸਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਦੰਡਕ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਏ। ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦਿਆਂ, ਰਾਮ ਨੇ ਦੈਤ ਵੀਰਾਧਾ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਸ਼ਰਭੰਗਾ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ। ਉਸਨੇ ਅਗਸਤਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਭਰਾ ਨਾਲ ਵੀ ਮਿਲਿਆ, ਅਤੇ ਅਗਸਤਿਆ ਦੇ ਕਹਿਣ 'ਤੇ, ਉਸਨੇ ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਤੀਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਜਦੋਂ ਰਾਮ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ, ਸਾਰੇ ਮੁਨੀ ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਆਏ, ਦੈਤਾਂ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦੇ। ਰਾਮ ਨੇ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰੇਗਾ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਦੈਤਣੀ ਸ਼ੂਰਪਣਖਾ, ਜੋ ਕਿ ਕਿਸੇ ਵੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਸਕਦੀ ਸੀ, ਬਦਸੂਰਤ ਹੋ ਗਈ। ਉਸ ਦੇ ਬੋਲਣ 'ਤੇ, ਸਾਰੇ ਦੈਤ, ਖਰਾ, ਤ੍ਰਿਸਿਰਸ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਣ ਸਮੇਤ, ਇੱਕਠੇ ਹੋ ਗਏ। ਰਾਮ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਸਨੇ ਜਨਸਥਾਨ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦਾ। ਉਸਨੇ ਚੌਦਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਰਾਵਣ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕਿਨਾਰੇ ਦੇ ਮਾਰਨ ਦੀ ਖਬਰ ਸੁਣੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮ ਦੀ ਸ਼ਾਨ, ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਜਾਰੀ ਰਹੀ, ਜੋ ਕਿ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਈ।