ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਮਹਾਰਾਜ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਦਿਵ੍ਯ ਅਸਤਰਾਂ ਦੀ ਭेंट ਦੇਣ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ, “ਹੇ ਰਾਘਵ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਦੰਡ-ਚਕ੍ਰ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।” ਫਿਰ, ਉਹ ਰਾਮ ਨੂੰ ਧਰਮ ਦਾ ਚਕ੍ਰ, ਕਾਲ ਦਾ ਚਕ੍ਰ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਭਯੰਕਰ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਚਕ੍ਰ, ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਦਾ ਚਕ੍ਰ ਵੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਰਾਮ ਨੂੰ ਵਜ੍ਰ ਅਸਤਰ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦਾ ਉੱਤਮ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ, ਬ੍ਰਹਮਸ਼ਿਰਸ ਅਸਤਰ, ਅਤੇ ਇਸ਼ਾ ਦਾ ਅਸਤਰ ਵੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਮ ਨੂੰ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਸਤਰ, ਅਤੇ ਦੋ ਗਦਾ — ਮੋਦਕੀ ਅਤੇ ਸ਼ਿਖਰੀ — ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਦੋਹਾਂ ਸ਼ੁਭ ਹਨ। “ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ੇਰ, ਹੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਧਰਮ ਦੀ ਜਲਦੀ ਫੰਨ, ਕਾਲ ਦੀ ਫੰਨ, ਵਰੁਣ ਦੀ ਫੰਨ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਦਾ ਉੱਤਮ ਅਸਤਰ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੋ ਵਜ੍ਰ, ਇੱਕ ਸੁੱਕਾ ਤੇ ਇੱਕ ਗੀਲਾ, ਵੀ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਪਿਨਾਕਾ ਅਸਤਰ, ਨਾਰਾਇਣ ਅਸਤਰ, ਅਤੇ ਅਗਨੀ ਦਾ ਪ੍ਰੀਤਮ ਅਸਤਰ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸ਼ਿਖਰਾ ਹੈ, ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਮਿਲੇਗਾ।” “ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵਾਯਵ ਅਸਤਰ, ਹਯਸ਼ਿਰਾ ਅਸਤਰ, ਅਤੇ ਕ੍ਰੌਂਚ ਅਸਤਰ ਵੀ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਕਕੁਤਸਥ ਵੰਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੋ ਭਾਲੇ, ਡਰਾਉਣੀ ਕੰਕਾਲਾ, ਗਦਾ, ਖੋਪੜੀ, ਅਤੇ ਕਿੰਕਿਨੀ ਵੀ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਹਨ; ਮਹਾਨ ਵਿਦ੍ਯਾਧਰ ਅਸਤਰ ਅਤੇ ਨੰਦਨ ਅਸਤਰ ਵੀ।” “ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਤਲਵਾਰਾਂ ਵਿਚ ਗਹਿਣਾ, ਪ੍ਰੀਤਮ ਗੰਧਰਵ ਅਸਤਰ — ਮੋਹਨ ਨਾਮ ਵਾਲਾ — ਵੀ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਪ੍ਰਸਵਾਪਨ (ਸੌਣ ਵਾਲਾ), ਪ੍ਰਸ਼ਮਨ (ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ), ਮ੍ਰਦੂ ਅਸਤਰ, ਵਰਸ਼ਣ (ਵਰਖਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ), ਸ਼ੋਸ਼ਣ (ਸੁੱਕਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ), ਸੰਤਾਪਨ ਅਤੇ ਵਿਲਾਪਨ (ਤਪ ਅਤੇ ਵਿਲਾਪ ਕਰਨ ਵਾਲੇ) ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਮਿਲੇਗਾ।” “ਮਾਦਨ ਅਸਤਰ, ਜੋ ਕੰਦਰਪ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਾਨਵ ਨਾਮ ਵਾਲਾ ਗੰਧਰਵ ਅਸਤਰ, ਮੋਹਨ ਨਾਮ ਵਾਲਾ ਪਿਸ਼ਾਚ ਅਸਤਰ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਤਾਮਸ ਅਸਤਰ, ਸੌਮਨ, ਸੰਵਰਤ ਅਤੇ ਮੌਸਲ ਅਸਤਰ ਵੀ। ਸਤ੍ਯਮ ਅਸਤਰ, ਉੱਤਮ ਮਾਯਾਮਯਾ, ਸੌਰਮ — ਤੇਜ ਪ੍ਰਭਾ — ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਖਿੱਚ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਸੋਮਾ ਅਸਤਰ — ਸ਼ੀਸ਼ਿਰ (ਠੰਢਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ), ਟਵਸ਼ਟਰ ਦਾ ਡਰਾਉਣਾ ਅਸਤਰ, ਭਾਗਾ ਦਾ ਭਯੰਕਰ ਅਸਤਰ, ਸ਼ੀਤੇਸ਼ੁ ਅਤੇ ਮਾਨਵ ਅਸਤਰ ਵੀ।” “ਹੇ ਰਾਮ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਅਸਤਰ, ਜਿਹੜੇ ਆਪਣੀ ਰੂਪ ਬਦਲ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਮਹਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਉੱਤਮਤਾ ਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਤੁਰੰਤ ਲੈ ਲੈ।” ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਮਹਾਰਾਜ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੁੱਖ ਕਰਕੇ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰਾਮ ਨੂੰ ਉੱਤਮ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਭੰਡਾਰ ਦਿੱਤੀ। ਫਿਰ, ਉਹ ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਉਹ ਅਸਤਰ ਦਿਖਾਉਂਦੇ, ਜੋ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਨ ਕੀਤੇ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਚਮਕਦੇ ਅਸਤਰ ਰਾਘਵ ਵੱਲ ਆਏ। ਉਹ ਅਸਤਰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਆਖਦੇ, “ਹੇ ਰਾਘਵ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਭਗਤ ਸੇਵਕ ਹਾਂ, ਹੇ ਉੱਤਮ। ਜੋ ਤੂੰ ਚਾਹੇਂ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਹੋਵੇ; ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਹਰ ਆਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਾਂਗੇ।” ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਮ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਸ਼ਾਂਤੀ ਆ ਗਈ। ਫਿਰ, ਰਾਮ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਮਹਾਰਾਜ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਅੰਦਰੋਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਤੇ ਉਜਾਸ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਰਾਮ ਉੱਥੋਂ ਤੁਰ ਗਿਆ। ਬਾਲ ਕਾਂਡ ਦੇ ਵਿਭਵਸ਼ਾਲੀ ਵਾਲਮੀਕੀ ਰਾਮਾਇਣ ਦੀ ਅਠਾਈਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਕਥਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਰਾਮ ਨੇ ਇਹ ਸਾਰੇ ਅਸਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਏ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਖੁਸ਼ ਚਿਹਰਾ ਨਾਲ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੇ ਨਾਲ ਤੁਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਹੇ ਆਦਰਯੋਗ, ਮੈਂ ਇਹ ਅਸਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਏ ਹਨ, ਹੁਣ ਮੈਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਅਜੈਯ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ। ਪਰ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲੈਣ ਦਾ ਉਪਾਏ ਵੀ ਸਿੱਖ ਲਵਾਂ।” ਕਕੁਤਸਥ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਤਪਸੀ, ਦ੍ਰਿੜ, ਅਨੁਸ਼ਾਸਿਤ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸੀ, ਨੇ ਅਸਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲੈਣ ਦੇ ਉਪਾਏ ਵੀ ਸਿਖਾ ਦਿੱਤੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਤ੍ਯਵੰਤ, ਸਤ੍ਯਕੀਰਤੀ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟ, ਰਭਸਾ, ਪ੍ਰਤਿਹਾਰਤਰਾ ਅਤੇ ਮੋਹਰੂਪ, ਵਾਪਸ ਕਰਨ ਤੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਰਨ ਦੇ ਢੰਗ ਸਿਖਾਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਲਕਸ਼ਯ ਅਤੇ ਅਲਕਸ਼ਯ, ਦ੍ਰਿੜਨਾਭ ਅਤੇ ਸੁਨਾਭਕਾ, ਦਸ਼ਾਕਸ਼ ਅਤੇ ਸ਼ਤਵਕਤ੍ਰ, ਦਸ਼ਸ਼ੀਰਸ਼ ਅਤੇ ਸ਼ਤੋਦਰਾ, ਪਦਮਨਾਭ, ਮਹਾਨਾਭ, ਦੁੰਦੁਨਾਭ, ਸੁਨਾਭਕਾ, ਜੋਤਿਸ਼, ਸ਼ਕੁਨ, ਨੈਰਾਸਯ ਅਤੇ ਵਿਮਲਾ ਵੀ ਸਿਖਾਏ। ਯੌਗੰਧਰ, ਵਿਨਿਦ੍ਰ, ਸ਼ੁਚੀਬਾਹੁ, ਮਹਾਬਾਹੁ, ਨਿਸ਼ਕਲੀ, ਵੀਰੁਚਾ, ਸਾਰਚਿਰਮਾਲੀ, ਧ੍ਰਿਤਿਮਾਲੀ, ਵ੍ਰਿਤਿਮਾਨ, ਰੁਚਿਰਾ, ਪਿਤ੍ਰਯ, ਸੌਮਨਸਾ, ਵਿਧੂਤਮਕਰਾ, ਪਰਵੀਰ, ਰਤੀ, ਧਨਧਾਨਯ, ਕਾਮਰੂਪ, ਕਾਮਰੁਚੀ, ਮੋਹਮਾਵਰਣ, ਜ੍ਰੰਭਕਾ, ਸਰਵਨਾਭਾ, ਪੰਥਨਵਰੁਣਾ — ਇਹ ਸਾਰੇ ਉਪਾਏ ਵੀ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਸਿਖਾ ਦਿੱਤੇ। “ਹੇ ਰਾਮ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਾਸ਼ਵ ਦੇ ਚਮਕਦੇ, ਰੂਪ ਬਦਲਣ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਭੰਡਾਰ ਵੀ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ; ਤੂੰ ਇਸ ਦਾ ਪਾਤਰ ਹੈਂ, ਇਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਹੋਵੇ।” ਕਕੁਤਸਥ ਨੇ, “ਨਿਸ਼ਚਿਤ” ਆਖ ਕੇ, ਅੰਦਰੋਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਭੰਡਾਰ ਲੈ ਲਈ। ਉਹ ਅਸਤਰ, ਕਦੇ ਅੰਗਾਰਾਂ ਵਰਗੇ, ਕਦੇ ਧੂੰਏਂ ਵਰਗੇ, ਕਦੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦੇ, ਤੇ ਕਦੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ। ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਮਿੱਠੀ ਬੋਲੀ ਵਾਲੇ ਉਹ ਅਸਤਰ ਰਾਮ ਨੂੰ ਆਖਦੇ, “ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ੇਰ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹਾਂ; ਆਦੇਸ਼ ਕਰ, ਅਸੀਂ ਕੀ ਕਰੀਏ?” ਰਾਮ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਤੁਸੀਂ ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੋ, ਜਾਓ; ਜਦੋਂ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੋਵੇ, ਆਪਣੀ ਮਤ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰੀਓ।” ਫਿਰ, ਉਹ ਅਸਤਰ, ਰਾਮ ਦਾ ਚੱਕਰ ਲਗਾ ਕੇ, “ਜੈ ਹੋਵੇ” ਆਖਦੇ, ਤੇ ਜਿਵੇਂ ਆਏ ਸੀ, ਉਵੇਂ ਹੀ ਚਲੇ ਗਏ।