ਰਾਘਵ ਦੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਸੀ, ਰਾਮ ਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹੈ, "ਮੈਨੂੰ ਵੇਖੋ, ਹੇ ਵੀਰ, ਮੈਂ ਇਕ ਰਾਕਸ਼ਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਅੱਗੇ ਬੇਬਸ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ। ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਬਚ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਰਾਘਵ; ਆਪਣਾ ਉੱਤਾਰਾ ਲੈ ਲੋ। ਮੈਨੂੰ ਭੂਤਾਂ ਲਈ ਬਲੀਦਾਨ ਵਜੋਂ ਛੱਡ ਦਿਓ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ ਭੱਜ ਜਾਓ।" ਲਕਸ਼ਮਣ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਆਖਦਾ ਹੈ, "ਤੁਸੀਂ ਜਲਦੀ ਹੀ ਵੈਦੇਹੀ ਨੂੰ ਮਿਲ ਜਾਵੋਗੇ; ਇਹ ਮੇਰੀ ਪੱਕੀ ਧਾਰਨਾ ਹੈ। ਹੇ ਕਕੁਤਸਥ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵਾਰਸ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਦਾਦਾ ਦਾ ਰਾਜ ਦੁਬਾਰਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਵੋਗੇ।" "ਰਾਮ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਰਾਜ ਵਿਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋ ਜਾਵੋਗੇ, ਤਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਰੱਖਣਾ।" ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਮ, ਜੋ ਸੁਮੀਤਰਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਆਖਦਾ ਹੈ, "ਬੇਵਜ੍ਹਾ ਡਰੋ ਨਾ, ਹੇ ਵੀਰ; ਤੁਹਾਡੇ ਜਿਹੇ ਨੂੰ ਹਤਾਸ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।" ਇਸ ਵੇਲੇ, ਇਕ ਕਰੂੜ ਰਾਕਸ਼ਸ ਭਰਾ ਰਾਮ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਕਬੰਧ, ਦਾਨਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਦੋਨੋ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ, "ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੋਢੇ ਬਲਦਾਂ ਵਾਂਗ ਹਨ, ਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਤਲਵਾਰਾਂ ਤੇ ਧਨੁਸ਼ ਧਾਰੇ ਹੋਏ ਹੋ?" "ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਡਰਾਉਣੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਆਏ ਹੋ, ਜਿੱਥੇ ਕਿਸਮਤ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੇਰੀ ਨਜ਼ਰ ਹੇਠ ਲਿਆ ਦਿੱਤਾ। ਦੱਸੋ, ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਕਿਸ ਮਕਸਦ ਨਾਲ ਆਏ ਹੋ?" "ਇਹ ਥਾਂ, ਜਿੱਥੇ ਮੈਂ ਭੁੱਖੀ ਹੋ ਕੇ ਟਿਕਾ ਹੋਇਆ ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰਾਂ, ਤੀਰ-ਧਨੁਸ਼ ਅਤੇ ਤਲਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਖੜੇ ਹੋ, ਬਲਦਾਂ ਵਾਂਗ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਸਿੰਗਾਂ ਨਾਲ।" "ਤੁਸੀਂ ਜਲਦੀ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਗਏ ਹੋ; ਹੁਣ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਜੀਵਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।" ਕਬੰਧ ਦੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਮ, ਜਿਸ ਦਾ ਮੂੰਹ ਸੁੱਕ ਗਿਆ ਸੀ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹੈ, "ਇਹ ਮੁਸੀਬਤ, ਜਿਹੜੀ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਆਈ, ਹੁਣ ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਈ ਹੈ, ਹੇ ਸਚਮੁੱਚ ਸ਼ੂਰਵੀਰ।" "ਇਹ ਅਪਸ਼ਕੁਨ, ਜੋ ਮੌਤ ਲੈ ਆਇਆ ਹੈ, ਮੇਰੀ ਪਿਆਰੀ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆ ਗਿਆ। ਸਮੇਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ 'ਤੇ ਵੱਡੀ ਹੈ, ਹੇ ਲਕਸ਼ਮਣ।" "ਦੇਖੋ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ੇਰ, ਕਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਤੇ ਮੈਂ ਦੁਖ-ਦੁ:ਖੀ ਹੋਏ ਹੋ। ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਅੱਗੇ ਕੋਈ ਵੀ ਭਾਰ ਵੱਡਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਲਕਸ਼ਮਣ।" "ਹੀਰੋ, ਜੋ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਨ, ਵੀ ਜੰਗ ਵਿਚ ਸਮੇਂ ਦੇ ਵੱਜਣ ਨਾਲ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਰੇਤ ਦੇ ਟਾਪੂ ਢਹਿ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਮਸ਼ਹੂਰ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਨੇ ਸੌਮਿਤ੍ਰਿ ਵੱਲ ਵੇਖ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਪੱਕਾ ਕਰ ਲਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੱਤਵਾਂ ਸਰਗਾ ਮੁਕਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਸੱਤਵੀਂ ਸਰਗਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਕਬੰਧ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਿਚ ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਫਸੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਦੋਨੋ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹੈ, "ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਹੇ ਯੋਧਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਕਿਉਂ ਅਜੇ ਵੀ ਖੜੇ ਹੋ? ਕਿਸਮਤ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਥੇ ਭੇਜਿਆ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਭੋਜਨ ਬਣਨ ਵਾਲੇ ਹੋ।" ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜੋ ਦੁਖੀ ਸੀ ਪਰ ਕਰਤਵ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਆਖਦਾ ਹੈ, "ਇਹ ਰਾਕਸ਼ਸ ਜਲਦੀ ਹੀ ਦੋਨੋ ਨੂੰ ਪਕੜ ਲਵੇਗਾ; ਇਸ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਤਲਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਇਸ ਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਕੱਟ ਲਏ।" "ਇਹ ਡਰਾਉਣਾ, ਵੱਡੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲਾ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਨ, ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਹੁਣ ਸਾਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।" "ਰਾਘਵ, ਇਕ ਰਾਜਾ ਲਈ, ਬੇਬਸ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਸ਼ਰਮਨਾਕ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਯਜਨ ਵਿਚ ਲਿਆਏ ਪਸ਼ੂ ਨੂੰ ਮਾਰਨਾ।" ਇਹ ਗੱਲਬਾਤ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਕਸ਼ਸ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ, ਆਪਣਾ ਡਰਾਉਣਾ ਮੂੰਹ ਖੋਲ ਕੇ, ਦੋਨੋ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਦੋਨੋ ਰਾਘਵ, ਜੋ ਸਮੇਂ ਤੇ ਥਾਂ ਦੀ ਸਮਝ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਆਪਣੀਆਂ ਤਲਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਕਬੰਧ ਦੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਮੋਢਿਆਂ ਤੋਂ ਕੱਟ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਰਾਮ ਨੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਦੀ ਸੱਜੀ ਬਾਹ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਕੱਟ ਦਿੱਤੀ, ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਖੱਬੀ ਬਾਹ। ਬਾਹਾਂ ਕੱਟੇ ਜਾਣ ਤੇ, ਉਹ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਕਸ਼ਸ ਉੱਚੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਡਿੱਗ ਪਿਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਅਸਮਾਨ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਸਭ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿਚ ਗੂੰਜੀ, ਜਿਵੇਂ ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਗੜਗੜਾਹਟ। ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਕੱਟੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਤੇ ਖੂਨ ਵਿਚ ਡੁੱਬਾ ਹੋਇਆ ਦੇਖ ਕੇ, ਰਾਕਸ਼ਸ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਦੋਨੋ ਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ, "ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ?" ਇਸ 'ਤੇ, ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜਿਸ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਚਿਨ੍ਹ ਹਨ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਕਬੰਧ ਨੂੰ ਕਕੁਤਸਥ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। "ਇਹ ਰਾਮ ਹੈ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵਾਰਸ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ, ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜਾਣੋ।" "ਜਦੋਂ ਰਾਜ ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਨਿਕਲ ਗਿਆ; ਹੁਣ ਉਹ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਤੇ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਇਸ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਘੁੰਮ ਰਿਹਾ ਹੈ।" "ਜਦੋਂ ਇਹ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਇਕੱਲੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਇਕ ਰਾਕਸ਼ਸ ਲੈ ਗਿਆ; ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿਚ ਇੱਥੇ ਆਏ ਹਾਂ।" "ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ, ਤੇ ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਕਬੰਧ ਵਾਂਗ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਫਿਰਦੇ ਹੋ, ਚਮਕਦੇ ਮੂੰਹ ਨਾਲ ਜੋ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਹੈ ਤੇ ਪੈਰ ਟੁੱਟੇ ਹੋਏ ਹਨ?" ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸ਼ਬਦਾਂ 'ਤੇ, ਕਬੰਧ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਯਾਦ ਕਰ ਕੇ, ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਉੱਤਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, "ਤੁਸੀਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ੇਰ ਹੋ, ਤੁਹਾਡਾ ਸਵਾਗਤ ਹੈ; ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਤੇ ਕਿਸਮਤ ਨਾਲ ਹੀ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਕੱਟ ਦਿੱਤੀਆਂ।" "ਸੁਣੋ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ੇਰ, ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਆਪਣੇ ਕੁਕਰਮਾਂ ਕਰਕੇ ਇਹ ਵਿਅੰਗੀ ਰੂਪ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ, ਮੈਂ ਸਚਾਈ ਨਾਲ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਕਹੱਤਰਵਾਂ ਸਰਗਾ ਮੁਕਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਅਗਲਾ ਸਰਗਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। "ਪਹਿਲਾਂ, ਹੇ ਰਾਮ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਅਤਿ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰਤਾ ਵਾਲਾ ਰੂਪ ਸੀ—ਇਹ ਰੂਪ ਤਿੰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੇ ਅਕਲਪਨਯ ਸੀ।" "ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ, ਚੰਦ ਤੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਚਮਕ, ਐਸਾ ਹੀ ਮੇਰਾ ਰੂਪ ਸੀ; ਇਹ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਵੱਡਾ ਭੈ ਬਣ ਗਿਆ।" "ਹੇ ਰਾਮ, ਮੈਂ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਡਰਾਉਂਦਾ ਸੀ; ਫਿਰ, ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਰਿਸ਼ੀ ਸਥੂਲਸ਼ਿਰਸ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਗੁੱਸਾ ਹੋ ਗਿਆ।" "ਜਦੋਂ ਉਹ ਜੰਗਲ ਦੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚੀਜ਼ਾਂ ਇਕੱਠੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਇਸ ਰੂਪ ਵਿਚ ਤੰਗ ਕੀਤਾ; ਇਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਸ਼ਾਪ ਲਾ ਦਿੱਤੀ।" "ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਤੇਰਾ ਇਹ ਕਰੂੜ ਰੂਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋਵੇ!' ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਕਿ ਸ਼ਾਪ ਦਾ ਅੰਤ ਹੋਵੇ।