ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਰਾਮ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਸਾਬਤ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਤਾਤਕਾ ਨੂੰ ਬੰਦੂਕਾਂ ਨਾਲ ਰੋਕਿਆ। ਤਾਤਕਾ, ਜੋ ਜਾਦੂਈ ਤਾਕਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਬੰਦੂਕਾਂ ਦੇ ਬਾਰਿਸ਼ ਨਾਲ ਰੋਕੀ ਗਈ। ਫਿਰ, ਉਹ ਕਾਕੁਤਸਥ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਤੇ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹੀ, ਜਿਵੇਂ ਇਕ ਗਰਜਦਾ ਬਿਜਲੀ ਦਾ ਕੜਕ। ਇਸ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਕਾਕੁਤਸਥ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ, 'ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ, ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ!' ਇੰਦਰ, ਸਹਸ੍ਰਾਕਸ਼ਾ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਹੁਣੇ ਬੋਲਿਆ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਹੇ ਕੌਸ਼ਿਕ ਸਾਧੂ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਸੀਸ! ਇੰਦਰ ਦੇ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਮਾਰੁਤ ਇੱਥੇ ਹਨ।' ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਕੰਮ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਹੈ। ਰਾਘਵ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਪਿਆਰ ਦਿਖਾਓ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਾਸ਼ਵ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਓ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਸ਼ੌਰ ਵਿੱਚ ਸੱਚੇ ਹਨ।' 'ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਤਪਸਿਆ ਦੀ ਤਾਕਤ ਰੱਖਦੇ ਹੋ, ਇਹ ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਦੱਸੋ। ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਪਿੱਛੇ ਆਉਣ ਦੇ ਯੋਗ ਅਤੇ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ,' ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ। 'ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਕੰਮ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਦੁਆਰਾ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਹੈ।' ਇਹ ਕਹਿਣ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੀਜੀ ਰਾਤ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆਇਆ। ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਜੋ ਤਾਤਕਾ ਦੇ ਮਾਰਨ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ, ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਗਾਇਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, 'ਹੇ ਸੁਖਦਾਈ ਰਾਮ, ਅਸੀਂ ਅੱਜ ਰਾਤ ਇੱਥੇ ਰਹੀਏ।' ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਕੱਲ੍ਹ ਸਵੇਰੇ, ਅਸੀਂ ਮੇਰੇ ਆਸ਼੍ਰਮ ਨੂੰ ਜਾਵਾਂਗੇ।' ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਤਾਤਕਾ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰਾਤ ਬਿਤਾਈ। ਉਸੇ ਦਿਨ, ਜੰਗਲ, ਜੋ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਚੈਤ੍ਰਰਥ ਦੇ ਬਾਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ। ਤਾਂਜੋਂ ਰਾਮ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਸਿੱਧਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਿਤ ਹੋਏ, ਸਾਧੂ ਦੇ ਨਾਲ ਉੱਥੇ ਰਹੇ, ਸਵੇਰੇ ਉੱਠੇ। ਫਿਰ, ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਦਿਨ ਆਇਆ, ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਮਿੱਠੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਜਕੁਮਾਰ। ਬਹੁਤ ਪਿਆਰ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਾਰੇ ਸ਼ਸਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਦਾਨ ਦੇਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।' 'ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਧਰਤੀ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤੋਂਗੇ—ਚਾਹੇ ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਹੋਣ, ਅਸੁਰ ਹੋਣ, ਗੰਦਰਵ ਹੋਣ ਜਾਂ ਸੱਪ।' ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਸਾਰੇ ਦਿਵ्य ਸ਼ਸਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਦਾਨ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਸੁਭਾਗਸ਼ਾਲੀ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਦਿਵਿਆ ਡੰਡ-ਚਕ੍ਰ ਦੇਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।' ਫਿਰ, ਉਹ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅਨੇਕ ਸ਼ਸਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ—ਧਰਮ ਦੇ ਚੱਕਰ, ਸਮੇਂ ਦਾ ਚੱਕਰ, ਵਿਸ਼nu ਦਾ ਕਟਾਰੀ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਦਾ ਚੱਕਰ। ਉਹ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸ਼ਸਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਇਰਾਦਿਆਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਸਹਾਇਕ ਬਣੇਗਾ। ਜਦੋਂ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਉੱਚੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹੇ, ਸਾਰੇ ਸ਼ਸਤ੍ਰ ਰਾਮ ਦੇ ਕੋਲ ਆਏ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, 'ਹੇ ਰਾਘਵ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸਮਰਪਿਤ ਸੇਵਕ ਹਾਂ। ਜੋ ਕੁਝ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋਗੇ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਹੋਵੇ, ਅਸੀਂ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਪੂਰਾ ਕਰਾਂਗੇ।' ਇਹ ਸਾਰਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਮ ਦਾ ਮਨ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਅਖਿਰਕਾਰ, ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਰਾਮ, ਜੋ ਉਰਜਾ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਸੀ, ਨੇ ਮਹਾਨ ਸਾਧੂ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।