ਰਾਮਚੰਦ੍ਰ ਜੀ ਨੇ ਤਾੜਕਾ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰੇ ਕਰਦਿਆਂ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਇਹ ਜੋ ਡਰਾਉਣੀ ਅਤੇ ਵੱਧ ਤਾਕਤ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਮਾਇਆ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵੀ ਹੈ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਨਿਰਬਲ ਕਰ ਦਿਆਂਗਾ, ਇਸ ਦੇ ਕੰਨ ਤੇ ਨੱਕ ਕੱਟ ਦਿਆਂਗਾ।" ਰਾਮ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਮਾਰ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸਦੀ ਨਾਰੀ-ਸਭਾ ਇਸਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ; ਪਰ ਮੈਂ ਇਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਚਲਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿਆਂਗਾ।" ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਸਨ ਕਿ ਤਾੜਕਾ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਉੱਚੇ ਕਰ ਲਏ, ਡੰਘੂ ਗੱਜਣ ਲੱਗ ਪਈ ਤੇ ਰਾਮ ਵੱਲ ਸਿੱਧਾ ਵਧੀ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਜੀ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਿਸ਼ੀ ਸਨ, ਨੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਤਾੜਕਾ ਨੂੰ ਡਾਂਟਿਆ ਅਤੇ ਰਘੁਕੁਲ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਪੁੱਤਰਾਂ ਲਈ ਜਿੱਤ ਅਤੇ ਸੁਖ ਦੀਆਂ ਅਸੀਸਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਤਾੜਕਾ ਨੇ ਭਿਆਨਕ ਧੂੜ ਦਾ ਬੱਦਲ ਚੁੱਕਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ। ਫਿਰ ਤਾੜਕਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਵਰਤ ਕੇ ਰਘੁਕੁਲ ਪੁੱਤਰਾਂ ਉੱਤੇ ਪੱਥਰਾਂ ਦੀ ਮੀਂਹ ਵਰਸਾਈ। ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ ਰਾਮ ਜੀ ਨੂੰ ਗੁੱਸਾ ਆ ਗਿਆ। ਰਾਮ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਤਾੜਕਾ ਦੀ ਪੱਥਰਾਂ ਦੀ ਮੀਂਹ ਰੋਕੀ ਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਵਧੀ, ਤਾਂ ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਦੋਵੇਂ ਹੱਥ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤੇ। ਹੁਣ ਤਾੜਕਾ ਬਿਨ੍ਹਾਂ ਹੱਥਾਂ ਦੇ, ਥੱਕੀ ਹੋਈ ਤੇ ਗੱਜਦੀ ਹੋਈ ਨੇੜੇ ਖੜੀ ਸੀ। ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜੋ ਸੁਮੀਤ੍ਰਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਉਸਦੇ ਕੰਨ ਤੇ ਨੱਕ ਦਾ ਅੱਗਾ ਹਿੱਸਾ ਕੱਟ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਤਾੜਕਾ, ਜੋ ਰੂਪ ਬਦਲਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਈ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭੁੱਲਾਵਾ ਪਾਉਣ ਲੱਗੀ। ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਚਲਦੀ ਹੋਈ ਫਿਰ ਪੱਥਰਾਂ ਦੀ ਮੀਂਹ ਵਰਸਾਉਂਦੀ ਰਹੀ। ਇਹ ਸਭ ਵੇਖ ਕੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਜੀ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਹੁਣ ਤੇਰੀ ਦਇਆ ਕਾਫੀ ਹੋ ਗਈ, ਰਾਮ! ਇਹ ਤਾੜਕਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪਾਪਿਨ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਟ ਹੈ। ਇਹ ਯਕਸ਼ਣੀ, ਜੋ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੋਈ ਸੀ, ਯਜਨਾਂ ਦੀ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ; ਇਸਨੂੰ ਸ਼ਾਮ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮਾਰ ਦੇ।" ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਜੀ ਨੇ ਸਮਝਾਇਆ, "ਸੰਝ ਵੇਲੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਵਧੇਰੇ ਭਿਆਨਕ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਰਾਮ ਨੇ ਉਸ ਯਕਸ਼ਣੀ ਵੱਲ ਮੁੜ ਮੂੰਹ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਪੱਥਰਾਂ ਦੀ ਮੀਂਹ ਪਾ ਰਹੀ ਸੀ। ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੁਨੀ ਨਾਲ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਲਗਾਉਣ ਦੀ ਕਲਾ ਦਿਖਾਈ ਅਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਨਾਲ ਤਾੜਕਾ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ। ਮਾਇਆ ਵਾਲੀ ਤਾੜਕਾ, ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਰੋਕੀ ਗਈ। ਫਿਰ ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਕਾਕੁਤਸਥ (ਰਾਮ) ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਉੱਤੇ ਤੂਫਾਨ ਵਾਂਗ ਵਧੀ। ਜਦ ਤਾੜਕਾ ਮਾਰੀ ਗਈ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਰਾਮ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ, "ਸ਼ਾਬਾਸ਼! ਸ਼ਾਬਾਸ਼!" ਇੰਦਰ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਦੇਵਤਾ, ਵੀ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਜੀ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, "ਹੇ ਕੌਸ਼ਿਕ ਰਿਸ਼ੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਧਾਈ ਹੋਵੇ! ਸਾਰੇ ਮਰੁਤ ਤੇ ਇੰਦਰ ਇੱਥੇ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।" ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਇਸ ਕੰਮ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ। ਰਘੁਕੁਲ ਰਤਨ ਰਾਮ ਉੱਤੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੋ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਾਸ਼ਵ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀਆਂ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਦੱਸੋ, ਜੋ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ ਅਤੇ ਸੱਚੇ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਹਨ।" "ਹੇ ਤਪੋਬਲ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਰਾਮ ਨੂੰ ਦਿਓ। ਉਹ ਯੋਗ ਹੈ ਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਆਦੇਸ਼ ਮੰਨਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।" "ਇਹ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।" ਇਹ ਆਖ ਕੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਲੰਘ ਗਏ। ਤਦ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਜੀ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਸੰਝ ਪੈ ਗਈ। ਤਾੜਕਾ ਦੇ ਨਾਸ ਤੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਰਾਮ ਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਮੰਗਲਮਈ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਰਾਮ, ਆਓ, ਅਸੀਂ ਇਹ ਰਾਤ ਇੱਥੇ ਹੀ ਗੁਜ਼ਾਰ ਲਈਏ।" "ਕੱਲ੍ਹ ਸਵੇਰੇ ਅਸੀਂ ਮੇਰੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਚੱਲਾਂਗੇ।" ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਦਸ਼ਰਥ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਰਾਤ ਰਾਮ ਨੇ ਤਾੜਕਾ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਸੁਖੀ ਮਨ ਨਾਲ ਬਿਤਾਈ। ਉਸੇ ਦਿਨ ਉਹ ਜੰਗਲ, ਜੋ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਸ਼ਾਪਤ ਸੀ, ਸੁੰਦਰ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਚੈਤ੍ਰਰਥ ਵਾਨ ਵਾਂਗ ਚਮਕਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਤਾੜਕਾ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਰਾਮ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਸਿੱਧਾਂ ਵਲੋਂ ਸਲਾਹੀ ਗਏ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਜੀ ਦੇ ਨਾਲ ਉੱਥੇ ਹੀ ਰਹੇ ਤੇ ਸਵੇਰੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਗਾਇਆ ਗਿਆ। ਅਗਲੇ ਦਿਨ, ਜਦ ਨਵਾਂ ਦਿਨ ਚੜ੍ਹਿਆ, ਮਹਾਨ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਜੀ ਮੁਸਕੁਰਾ ਕੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਹੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ। ਵੱਡੀ ਮਮਤਾ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਸਤਰ-ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਦੇਵਾਂਗਾ।" "ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਦੇਵ, ਅਸੁਰ, ਗੰਧਰਵ ਜਾਂ ਸੱਪ ਹੋਣ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਲਵੇਂਗਾ।" "ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਵਿਆ ਅਸਤਰਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮਹਾਨ ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਦੰਡ-ਚਕ੍ਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਰਾਮ।" "ਫਿਰ ਧਰਮ ਦਾ ਚਕ੍ਰ, ਕਾਲ ਚਕ੍ਰ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਭਿਆਨਕ ਚਕ੍ਰ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਦਾ ਚਕ੍ਰ ਵੀ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।" "ਵਜ੍ਰ ਅਸਤਰ, ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਤ੍ਰਿਸੂਲ, ਬ੍ਰਹਮਾ-ਸ਼ਿਰਸ ਅਸਤਰ ਅਤੇ ਈਸ਼ ਦਾ ਅਸਤਰ ਵੀ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।" "ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਰਮ ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਸਤਰ ਅਤੇ ਦੋ ਗਦਾ — ਮੋਦਕੀ ਤੇ ਸ਼ਿਖਰੀ — ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।" "ਧਰਮ ਦੀ ਜਲਦੀ ਰੱਸਸੀ ਤੇ ਕਾਲ ਦੀ ਰੱਸਸੀ ਵੀ, ਰਾਮ, ਤੈਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।" "ਵਰੁਣ ਦੀ ਰੱਸਸੀ ਅਤੇ ਪਰਮ ਵਰੁਣ ਅਸਤਰ, ਦੋ ਵਜ੍ਰ — ਸੁੱਕਾ ਤੇ ਤਰ — ਵੀ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।" "ਪਿਨਾਕ ਅਸਤਰ, ਨਾਰਾਇਣ ਅਸਤਰ ਅਤੇ ਅੱਗ ਦਾ ਅਗਨਿਆ ਅਸਤਰ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਸ਼ਿਖਰ ਹੈ, ਵੀ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।" "ਵਾਯਵ ਅਸਤਰ, ਹਯਸ਼ੀਰ ਅਸਤਰ ਅਤੇ ਕ੍ਰੌਂਚ ਅਸਤਰ ਵੀ, ਰਘੁਨੰਦਨ, ਤੈਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।" "ਦੋ ਭਾਲੇ, ਭਿਆਨਕ ਕੰਕਾਲ, ਗਦਾ, ਖੋਪੜੀ ਅਤੇ ਕਿੰਕਣੀ ਵੀ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।" "ਇਹ ਸਾਰੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਸੰਘਾਰ ਲਈ ਹਨ। ਵਿਦਿਆਧਰ ਅਸਤਰ ਅਤੇ ਨੰਦਨ ਨਾਮ ਵਾਲਾ ਅਸਤਰ ਵੀ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।" "ਹੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਤੈਨੂੰ ਤਲਵਾਰਾਂ ਦਾ ਰਤਨ, ਗੰਧਰਵ ਅਸਤਰ — ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਮੋਹਨ ਹੈ — ਵੀ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਜੀ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਵਿਆ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਅਸਤਰ-ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਰਾਮ ਹੋਰ ਵੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋ ਗਿਆ।