ਜਦੋਂ ਰਾਮ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਉਸ ਡਰਾਉਣੀ, ਵਿਅਕ੍ਰਿਤ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਆਕਾਰ ਵਾਲੀ ਤਾਟਕਾ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਰਘੁਕੁਲ ਨੰਦਨ ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਲਕਸ਼ਮਣ, ਇਸ ਭਿਆਨਕ ਅਤੇ ਭਾਰੀ ਯਕਸ਼ਣੀ ਦੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਵੇਖ। ਇਸਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਕਾਇਰਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਕੰਬ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਬੜੀ ਜਾਦੂਈ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੀ ਅਤੇ ਜਿੱਤਣ ਵਿੱਚ ਔਖੀ ਹੈ। ਅੱਜ ਮੈਂ ਇਸਦੇ ਕੰਨ ਤੇ ਨੱਕ ਕੱਟ ਕੇ ਇਸਨੂੰ ਅਸਹਾਇ ਕਰ ਦਿਆਂਗਾ।" ਰਾਮ ਨੇ ਅੱਗੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਮਾਰ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸਦੀ ਨਾਰੀ ਸਵਭਾਵ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਮੈਂ ਇਸਦੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਚਲਣ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿਆਂਗਾ।" ਜਦੋਂ ਰਾਮ ਇਹ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਾਟਕਾ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਗੱਜਦੀ ਹੋਈ ਹੱਥ ਚੁੱਕ ਕੇ ਰਾਮ ਵੱਲ ਵੱਧੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਝਿੜਕਿਆ ਤੇ ਰਘੁਪੁਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਜਿੱਤ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ। ਤਾਟਕਾ ਨੇ ਭਾਰੀ ਧੂੜ ਦਾ ਗੁਬਾਰ ਉਠਾ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ। ਫਿਰ ਤਾਟਕਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਪੱਥਰਾਂ ਦੀ ਭਾਰੀ ਵਰਖਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ ਰਾਮ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਉਸ ਪੱਥਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ ਅਤੇ ਤਾਟਕਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲ ਵਧੀ ਤਾਂ ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਦੋਵੇਂ ਹੱਥ ਵੱਢ ਦਿੱਤੇ। ਹੁਣ ਤਾਟਕਾ ਹੱਥ ਵੱਢੀ, ਥੱਕੀ ਹੋਈ ਤੇ ਗੱਜ ਰਹੀ ਸੀ। ਫਿਰ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਉਸਦੇ ਕੰਨ ਅਤੇ ਨੱਕ ਦਾ ਮੂਹਰਾ ਵੱਢ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਯਕਸ਼ਣੀ, ਜੋ ਜਿਹੋ ਜਿਹਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਸਕਦੀ ਸੀ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਅੰਤਰਧਾਨ ਹੋ ਗਈ ਤੇ ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭੁਲਾਉਣ ਲੱਗੀ। ਉਹ ਡਰਾਉਣੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਇਧਰ-ਉਧਰ ਫਿਰਦੀ ਤੇ ਪੱਥਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਦੀ ਰਹੀ। ਇਹ ਸਭ ਵੇਖ ਕੇ ਮਹਾਨ ਗਾਧੀਪੁਤ੍ਰ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਹੁਣ ਤੇਰੀ ਦਇਆ ਪੂਰੀ ਹੋਈ, ਰਾਮ। ਇਹ ਪਾਪਣ ਤੇ ਬੁਰੇ ਕੰਮਾਂ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਇਹ ਯਕਸ਼ਣੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਕਦੇ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਯਗਿਆਂ ਦੀ ਨਾਸਕ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ ਸੂਰਜ ਡੁੱਬਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮਾਰ ਦੇ।" "ਸੰਝ ਵੇਲੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਬੜੇ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਪਦੇਸ਼ ਮਿਲਣ 'ਤੇ ਰਾਮ ਨੇ, ਜੋ ਉਸ ਸਮੇਂ ਵੀ ਪੱਥਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਸ ਯਕਸ਼ਣੀ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰ ਲਿਆ। ਰਾਮ ਨੇ ਧੁਨੀ ਸੁਣ ਕੇ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਲਗਾਉਣ ਦੀ ਆਪਣੀ ਵਿਦਿਆ ਦਿਖਾਈ ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਤਾਟਕਾ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਲੈਸ ਸੀ, ਪਰ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਖਾ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੀ ਰਹਿ ਗਈ। ਫਿਰ ਤਾਟਕਾ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਕਾਕੁਤਸਥ ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਵੱਲ ਗੱਜਦੀ ਹੋਈ ਵੱਜੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਅਗਨਿ ਦੀ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਬਿਜਲੀ ਹੋਵੇ। ਜਦੋਂ ਰਾਮ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ "ਸ਼ਾਬਾਸ਼, ਸ਼ਾਬਾਸ਼!" ਕਹਿ ਕੇ ਰਾਮ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ। ਇੰਦਰ, ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਦੇਵਤਾ, ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, "ਹੇ ਕੌਸ਼ਿਕ ਮੁਨੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਧਾਈ ਹੋਵੇ। ਇੰਦਰ ਤੇ ਸਾਰੇ ਮਰੁਤ ਇੱਥੇ ਆ ਗਏ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਇਸ ਕੰਮ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ। ਰਘੁਨੰਦਨ ਰਾਮ ਉੱਤੇ ਮਿਹਰ ਕਰੋ ਅਤੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਾਸ਼ਵ ਦੇ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀਆਂ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਰਾਮ ਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਜੋ ਸੱਚੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਹਨ।" "ਹੇ ਤਪਸਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇਹ ਵਿਦਿਆ ਰਾਮ ਨੂੰ ਦਿਓ। ਉਹ ਯੋਗ੍ਯ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਆਗਿਆ ਪਾਲਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।" "ਇਹ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੱਡਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਆਇਆ ਹੈ।" ਇਹ ਆਖ ਕੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਅਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ। ਫਿਰ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੀ ਆਦਰ-ਸਨਮਾਨ ਹੋਈ, ਸਮਾਂ ਸੰਝ ਦਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਤਾਟਕਾ ਦੇ ਵਧ ਨਾਲ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਰਾਮ ਦੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਛੁਹ ਕੇ ਆਖਿਆ, "ਹੇ ਸ਼ੁਭ-ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੇ ਰਾਮ, ਆਓ ਅਸੀਂ ਅੱਜ ਰਾਤ ਇੱਥੇ ਰਹੀਏ।" "ਕੱਲ੍ਹ ਸਵੇਰੇ ਅਸੀਂ ਮੇਰੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੱਲ ਚੱਲਾਂਗੇ।" ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਦਸ਼ਰਥਪੁਤ੍ਰ ਰਾਮ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ। ਉਹ ਰਾਤ ਤਾਟਕਾ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਨਾਲ ਬਿਤਾਈ। ਉਸੇ ਦਿਨ, ਜਿਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਕਲੇਸ਼ ਸੀ, ਹੁਣ ਸ਼ਾਪ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਚੈਤਰਰਥ ਵਾਗ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁੰਦਰ ਚਮਕਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਤਾਟਕਾ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਰਾਮ ਦੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਸਿੱਧਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵਡਿਆਈ ਹੋਈ। ਉਹ ਉਥੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹੇ ਅਤੇ ਸਵੇਰੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਗਾਇਆ ਗਿਆ। ਅਗਲੇ ਦਿਨ, ਜਦ ਸਵੇਰ ਹੋਈ, ਮਹਾਨ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਮਿੱਠੀ ਬੋਲੀ ਵਿੱਚ ਰਘੁਨੰਦਨ ਰਾਮ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, "ਹੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਮੈਂ ਤੈਥੋਂ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ। ਵੱਡੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਅਸਤਰ-ਸ਼ਸਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਦੇਵਾਂਗਾ।" "ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ—ਚਾਹੇ ਉਹ ਦੇਵ, ਅਸੁਰ, ਗੰਧਰਵ ਜਾਂ ਸਰਪ ਹੋਣ—ਸਭ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਲਵੇਂਗਾ। ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਰਾਮ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਸਾਰੇ ਦਿਵ੍ਯ ਅਸਤਰ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਦੰਡ-ਚੱਕਰ ਵੀ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।" "ਫਿਰ ਧਰਮ ਚੱਕਰ, ਕਾਲ ਚੱਕਰ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਭਿਆਨਕ ਚੱਕਰ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਦਾ ਚੱਕਰ ਵੀ। ਹੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਵਜ੍ਰ ਅਸਤਰ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦਾ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ, ਬ੍ਰਹਮਸ਼ਿਰ ਅਸਤਰ ਅਤੇ ਈਸ਼ਾ ਦਾ ਅਸਤਰ ਵੀ।" "ਹੇ ਕਾਕੁਤਸਥ ਕੁਲ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਹਮ ਅਸਤਰ ਅਤੇ ਦੋ ਗਦਾ—ਮੋਦਕੀ ਅਤੇ ਸ਼ਿਖਰੀ—ਜੋ ਮੰਗਲਮਈ ਹਨ, ਦੇ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਨਰਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਧਰਮ ਦੀ ਜਲਦੀ ਫਾਂਸੀ ਅਤੇ ਕਾਲ ਦੀ ਫਾਂਸੀ ਵੀ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।" "ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵਰੁਣ ਦੀ ਫਾਂਸੀ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਵਰੁਣ ਅਸਤਰ, ਦੋ ਵਜ੍ਰ—ਸੁੱਕਾ ਤੇ ਤਰ—ਭੀ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਪਿਨਾਕਾ ਅਸਤਰ, ਨਾਰਾਯਣ ਅਸਤਰ ਅਤੇ ਅਗਨਿ ਦਾ ਪ੍ਰੀਤਮ ਅਸਤਰ—ਸ਼ਿਖਰ ਨਾਮ ਵਾਲਾ—ਵੀ।" "ਹੇ ਨਿਸਪਾਪ, ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵਾਯਵ ਅਸਤਰ, ਹਯਸ਼ਿਰ ਅਸਤਰ ਅਤੇ ਕ੍ਰੌਂਚ ਅਸਤਰ ਵੀ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਕਾਕੁਤਸਥ ਨੰਦਨ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੋ ਭਾਲੇ, ਡਰਾਉਣੀ ਕੰਕਾਲ, ਗਦਾ, ਖੋਪੜੀ ਅਤੇ ਕਿੰਕਣੀ ਵੀ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਵਿਦਿਆ ਅਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਅਸਤਰ-ਸ਼ਸਤ੍ਰ ਰਾਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਦਿਤੇ, ਅਤੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਗਈ।