ਰਾਵਣ ਨੇ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ, "ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਅਸੀਸ ਜਲਦੀ ਦੇ। ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਦਾਸ ਹਾਂ। ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰੋਂ ਖਾਲੀ ਹੋ ਚੁਕਿਆ ਹੈ, ਸੁੱਕ ਗਿਆ ਹੈ।" ਫਿਰ ਰਾਵਣ, ਦਸ ਸਿਰ ਵਾਲਾ, ਜਨਕ ਦੀ ਧੀ ਮੈਥਿਲੀ ਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹੈ, "ਰਾਵਣ ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਮਹਿਲਾ ਅੱਗੇ ਆਪਣਾ ਸੀਸ ਨਹੀਂ ਝੁਕਾਏਗਾ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਵਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਸੋਚਦਾ ਹੈ, "ਇਹ ਹੁਣ ਮੇਰੀ ਹੈ।" ਹੁਣ ਅਰਣਯ ਕਾਂਡ ਦੇ ਛਪਣਵੇਂ ਸਰਗ ਨੂੰ ਸੁਣੋ। ਸੀਤਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਦੁਖ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਨਿਡਰ ਹੋ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਤੇ ਰਾਵਣ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਘਾਸ ਦੀ ਪਤੀ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ। "ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਦਸ਼ਰਥ, ਜੋ ਸੱਚ ਤੇ ਅਡੋਲ ਹੈ, ਧਰਮ ਦਾ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ। ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰਾਘਵ ਹੈ।" "ਉਹ ਧਰਮਵਾਨ ਰਾਮ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਲੰਬੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ—ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ।" "ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ, ਸ਼ੇਰ-ਵਾਂਗ ਮੋਢੇ, ਤੇਜਸਵੀ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਲਕਸ਼ਮਣ ਸਮੇਤ ਤੇਰੀ ਜਾਨ ਲੈ ਲਵੇਗਾ।" "ਜੇ ਤੂੰ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਮੈਨੂੰ ਜਬਰ ਨਾਲ ਅਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਜਨਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਖਰ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।" "ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਤੂੰ ਸ਼ਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਵੱਡੇ ਤੇ ਭਿਆਨਕ, ਉਹ ਰਾਘਵ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬਿਲਕੁਲ ਬੇਬਸ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਗਰੁੜ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸੱਪ।" "ਉਸ ਦੇ ਤੀਰ, ਜੋ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਤੰਦ ਤੋਂ ਛੁੱਟਦੇ ਹਨ, ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਲਹਿਰਾਂ ਵਾਂਗ ਵੱਜਣਗੇ।" "ਭਾਵੇਂ ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਜਾਂ ਦਾਨਵਾਂ ਲਈ ਅਭੇਦ ਹੈਂ, ਪਰ ਰਾਵਣ, ਇੰਨੀ ਵੱਡੀ ਵੈਰਤਾ ਮਚਾ ਕੇ, ਤੂੰ ਰਾਮ ਤੋਂ ਜੀਵਤ ਨਹੀਂ ਬਚ ਸਕਦਾ।" "ਉਹ ਮਹਾਬਲੀ ਰਾਘਵ ਤੇਰੀ ਬਾਕੀ ਜਿੰਦਗੀ ਦਾ ਅੰਤ ਹੋਵੇਗਾ; ਤੇਰੀ ਬਚਤ ਉਨੀ ਹੀ ਅਸੰਭਵ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਯਜਨ ਦੇ ਪਾਸ ਵਧੇ ਪਸ਼ੂ ਦੀ।" "ਜੇ ਰਾਮ ਤੈਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਵੇਖੇ, ਤੂੰ ਅੱਜ ਹੀ ਸੜ ਜਾਵੇਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਕਾਮਦੇਵ ਨੂੰ ਸਾੜਿਆ ਸੀ।" "ਜੋ ਚੰਦਰਮਾ ਨੂੰ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਡਿੱਗਾ ਸਕੇ, ਮਾਰ ਸਕੇ ਜਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਸੁੱਕਾ ਸਕੇ—ਉਹੀ ਇੱਥੇ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਛੁਡਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।" "ਤੂੰ ਮਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈਂ, ਤੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਗਈ, ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਗਈਆਂ; ਤੇਰੇ ਕਰਕੇ ਲੰਕਾ ਵਿਧਵਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।" "ਇਹ ਤੇਰਾ ਮਾੜਾ ਕੰਮ ਤੈਨੂੰ ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਦੇਵੇਗਾ; ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਜਬਰ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਦੇ ਪਾਸੋਂ ਵੱਖ ਕਰ ਲਿਆ।" "ਮੇਰਾ ਪਤੀ, ਤੇਜਸਵੀ ਤੇ ਮਹਾਬਲੀ, ਦਿਵਿ-ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਨਿਰਭੀਤ ਹੋ ਕੇ ਡੰਡਕ ਅਰਣਯ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਬਹਾਦਰੀ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ।" "ਉਹ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ, ਸ਼ਕਤੀ, ਅਹੰਕਾਰ ਤੇ ਘਮੰਡ, ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ, ਖਤਮ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ।" "ਜਦੋਂ ਜੀਵਾਂ ਤੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਵਸ਼, ਤਾਂ ਲੋਕ, ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਅਧੀਨ, ਆਪਣੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲਾਪਰਵਾਹ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" "ਮੈਨੂੰ ਜਬਰ ਨਾਲ ਛੁਹਣ ਤੇ ਤੇਰਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ, ਹੇ ਮਾੜੇ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਤੇਰੇ, ਤੇਰੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ, ਤੇ ਤੇਰੇ ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਲ ਦਾ ਵਿਨਾਸ਼ ਹੋਵੇਗਾ।" "ਜਿਵੇਂ ਯਜਨ-ਕੁੰਡ, ਜੋ ਪਾਤਰਾਂ ਤੇ ਚਮਚਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਦੋਹਾਂ ਵਾਰਿਆਂ ਦੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ, ਚੰਡਾਲਾ ਦੁਆਰਾ ਅਪਵਿਤ੍ਰ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ—even ਯਜਨ ਵਿਚ ਹੀ ਹੋਵੇ।" "ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਧਰਮਵਾਨ ਪਤੀ ਦੀ ਪਤਿਵਰਤਾ, ਆਪਣੇ ਵਚਨਾਂ 'ਤੇ ਅਡੋਲ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਛੂਹ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਹੇ ਮਾੜੇ ਰਾਕਸ਼ਸ।" "ਜਿਵੇਂ ਹੰਸ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਮਲਾਂ ਵਿਚ ਖੇਡਦਾ, ਕਦੇ ਕਾਦੀ ਨੂੰ ਨੌੜੀਆਂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ, ਮੈਂ ਵੀ ਤੇਰੇ ਵਸ਼ ਨਹੀਂ ਆ ਸਕਦੀ।" "ਇਹ ਸਰੀਰ ਅਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਹੈ; ਜੇ ਚਾਹੇ ਬੰਨ੍ਹ ਲੈ ਜਾਂ ਮਾਰ ਦੇ; ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਜਾਂ ਜਿੰਦਗੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਰਾਕਸ਼ਸ।" "ਪਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਦੇਵਾਂਗੀ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਵੈਦੇਹੀ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਤਿੱਖੇ ਤੇ ਕਠੋਰ ਸ਼ਬਦ ਉਚਾਰੇ। ਇਥੇ ਜਨਕੀ ਨੇ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ, ਉਸ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਕਠੋਰ ਤੇ ਰੋਮਾਂ-ਖੜੇ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਨ। ਫਿਰ ਰਾਵਣ ਨੇ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਡਰਾਉਣ ਵਾਲੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: "ਸੁਣ, ਮੈਥਿਲੀ, ਮੇਰੇ ਸ਼ਬਦ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ, ਬਾਰਹ ਮਹੀਨੇ ਲਈ।" "ਜੇ ਇਸ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਆਈ, ਹੇ ਮਧੁਰ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ, ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਰਸੋਈਏ ਤੈਨੂੰ ਨਾਸਤੇ ਲਈ ਕੱਟ-ਕੱਟ ਦੇਣਗੇ।" ਇਹ ਕਠੋਰ ਬਾਤਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਵਣ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਦੁਸ਼ਮਣ ਸੀ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਰਾਕਸ਼ਸੀਆਂ ਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹੈ। "ਇਹ ਰਾਕਸ਼ਸੀਆਂ, ਜੋ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਹਨ, ਮਾਸ ਤੇ ਲਹੂ ਖਾਂਦੀਆਂ, ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਨੂੰ ਠੰਡਾ ਕਰ ਦੇਣ।" "ਉਸ ਦੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ, ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਰਾਕਸ਼ਸੀਆਂ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਮੈਥਿਲੀ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ।" ਫਿਰ ਰਾਵਣ, ਭਿਆਨਕ ਰਾਜਾ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜ ਕੇ, ਰਾਕਸ਼ਸੀਆਂ ਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹੈ, "ਮੈਥਿਲੀ ਨੂੰ ਅਸ਼ੋਕ ਵਾਟਿਕਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਲੈ ਜਾਓ; ਉਥੇ ਉਸ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰੋ, ਲੁਕਾ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਘੇਰਕੇ।" "ਉਥੇ, ਕਠੋਰ ਧਮਕੀਆਂ ਤੇ ਫਿਰ ਮਿੱਠੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ, ਮਿਥਿਲਾ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਕਾਬੂ ਵਿੱਚ ਲਿਆਓ, ਜਿਵੇਂ ਜੰਗਲੀ ਹਾਥਣੀ ਨੂੰ।" ਰਾਵਣ ਦੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ, ਉਹ ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਮਹਿਲਾਵਾਂ, ਮੈਥਿਲੀ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਅਸ਼ੋਕ ਵਾਟਿਕਾ ਵਿੱਚ ਗਈਆਂ। ਉਹ ਵਾਟਿਕਾ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਫਲ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨਾਲ ਘੇਰੀ ਹੋਈ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਸਤ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ। ਉਥੇ, ਜਨਕ ਦੀ ਧੀ ਮੈਥਿਲੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਦੁਖ ਨਾਲ ਵਿਆਪਤ ਸੀ, ਰਾਕਸ਼ਸੀਆਂ ਦੇ ਵਸ਼ ਆ ਗਈ, ਜਿਵੇਂ ਮਿਰਗੀ ਬਾਘਾਂ ਵਿੱਚ। ਵੱਡੇ ਦੁਖ ਨਾਲ ਜਲਦੀ ਹੋਈ ਮੈਥਿਲੀ, ਜਨਕ ਦੀ ਧੀ, ਫੜੀ ਹੋਈ ਮਿਰਗੀ ਵਾਂਗ, ਕੋਈ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾ ਮਿਲੀ। ਉਥੇ, ਮੈਥਿਲੀ ਨੂੰ ਕੋਈ ਆਰਾਮ ਨਾ ਮਿਲਿਆ; ਉਹਨਾਂ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਰਾਕਸ਼ਸੀਆਂ ਦੀਆਂ ਕਠੋਰ ਧਮਕੀਆਂ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਪਤੀ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੀ, ਡਰ ਤੇ ਦੁਖ ਨਾਲ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਈ। ਹੁਣ, ਮਹਾਨ ਵਾਲਮੀਕੀ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਅਰਣਯ ਕਾਂਡ ਦੇ ਸਤਵਾਂ-ਵਾਂ ਸਰਗ ਨੂੰ ਸੁਣੋ।