ਰਾਵਣ ਨੇ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ, “ਹੇ ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਰਾਜ ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਹੀ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਦਿੱਸਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਪਿਆਰੀ ਸੀਤਾ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸਾਹ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਪਿਆਰੀ ਹੈਂ। ਮੇਰੀਆਂ ਕਈਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਤੂੰ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਹੈਂ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਰਾਣੀ ਹੈਂ। ਆ, ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਬਣ ਜਾ, ਮੇਰੀ ਪ੍ਰੀਤ ਨੂੰ ਮਨ ਲੈ। ਤੂੰ ਕਿਉਂ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੀ? ਮੇਰੀ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਵਿਛੋੜੇ ਵਿੱਚ ਤੜਫ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਲੰਕਾ, ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਹੈ ਅਤੇ ਸੌ ਯੋਜਨ ਚੌੜੀ ਹੈ, ਇੰਨੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਿਲੇ ਨੂੰ ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਦੇਵਤੇ ਜਾਂ ਰਾਖਸ਼ਸ ਵੀ ਭੇਦ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ। ਤਿੰਨੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਦੇਵ, ਯਕਸ਼, ਗੰਧਰਵ ਜਾਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ। ਤੂੰ ਰਾਮ ਨਾਲ ਕੀ ਕਰੇਂਗੀ? ਉਹ ਤਾਂ ਰਾਜ ਤੋਂ ਵੰਜਿਤ, ਦੁਖੀ, ਵਣਵਾਸੀ, ਪੈਦਲ ਫਿਰਣ ਵਾਲਾ, ਆਮ ਮਨੁੱਖ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਕੋਲ ਕੋਈ ਤਾਕਤ ਨਹੀਂ। ਮੈਨੂੰ ਹੀ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਮੰਨ ਲੈ, ਹੇ ਸੀਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਜੋੜ ਹਾਂ। ਜਵਾਨੀ ਛਿਨ ਭਰ ਦੀ ਹੈ, ਡਰਪੋਕ ਨਾਰੀ, ਇਥੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਆਨੰਦ ਮਾਣ। ਹੇ ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਦੀ ਆਸ ਛੱਡ ਦੇ। ਇੱਥੇ ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਸੋਚ ਵਿਚ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਮਿਲ ਸਕੇ? ਜਿਵੇਂ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਦੌੜਦੀ ਹਵਾ ਨੂੰ ਰੱਸੀਆਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਜਾਂ ਧਧਕਦੀ ਅੱਗ ਦੀ ਲਪਟ ਨੂੰ ਕੋਈ ਫੜ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਜੋ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਤੇ ਤੈਨੂੰ ਜਬਰ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾਵੇ। ਇਹ ਲੰਕਾ ਦਾ ਵੱਡਾ ਰਾਜ ਕਰ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠਾਂ ਹਾਂ, ਇੱਥੇ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਤੇਰੇ ਸੇਵਕ ਬਣ ਜਾਣ। ਅਭਿ-ਸ਼ੇਕ ਕਰਵਾ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਇੱਥੇ ਆਨੰਦ ਮਾਣ; ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਦਾ ਜੋ ਦੁੱਖ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਹੁਣ ਪਿੱਛੇ ਰਹਿ ਗਿਆ। ਤੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਫਲ ਇਥੇ ਹੀ ਮਿਲੇਗਾ; ਇਹ ਰਸ ਭਰੇ ਸੁਗੰਧਤ ਮਾਲੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹਨ, ਹੇ ਮੈਥਿਲੀ। ਇੱਥੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਗਹਿਣੇ ਵੀ ਹਨ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈ। ਇਹ ਪੁਸ਼ਪਕ ਵਿਮਾਨ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਭਰਾ ਵਿਸ਼ਰਵਾਣ ਦਾ ਸੀ, ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਹੈ—ਇਹ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਜਿੱਤਿਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚੱਲਦਾ ਹੈ। ਆ, ਹੇ ਸੀਤਾ, ਇੱਥੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾ। ਤੇਰਾ ਚਿਹਰਾ ਕਮਲ ਵਾਂਗ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਪਰ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ ਤੂੰ ਖਿੜਦੀ ਨਹੀਂ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਇੰਝ ਬੋਲਿਆ, ਤਾਂ ਸੀਤਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਸਤ੍ਰ ਦੇ ਕੋਨੇ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਹੰਝੂ ਰੋਕਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਚੰਨ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ ਸੀ, ਪਰ ਸੋਚ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੀ ਹੋਈ, ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਕਾਂਤੀ ਮਲਿਨ ਹੋ ਗਈ। ਫਿਰ ਰਾਵਣ, ਜੋ ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਹੋ ਗਿਆ ਇਹ ਲਾਜ, ਹੇ ਵੈਦੇਹੀ, ਜੋ ਤੇਰੀ ਅਵਿਗਿਆ ਦੇ ਕਾਰਨ ਆਈ। ਇਹ ਜੜਤਾ, ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਵਿਆਪ ਰਹੀ ਹੈ, ਕਿਸੇ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਪੈਰ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਲਈ ਨਰਮ ਹਨ, ਮੇਰੇ ਸਿਰ ਹੇਠਾਂ ਚਲੇ ਗਏ ਹਨ।” "ਮੈਨੂੰ ਜਲਦੀ ਆਪਣਾ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਸੇਵਕ ਹਾਂ। ਮੇਰੇ ਇਹ ਬੋਲ ਹੁਣ ਖਾਲੀ ਹੋ ਗਏ ਹਨ, ਸੁੱਕ ਗਏ ਹਨ। ਰਾਵਣ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਔਰਤ ਅੱਗੇ ਕਦੇ ਸਿਰ ਨਹੀਂ ਝੁਕਾਉਂਦਾ।" ਇੰਝ ਕਹਿ ਕੇ, ਦਸ-ਸਿਰਾਂ ਵਾਲੇ ਰਾਵਣ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, "ਹੁਣ ਇਹ ਮੇਰੀ ਹੈ।" ਫਿਰ, ਜਿਵੇਂ ਅਗਲੇ ਸਰਗ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਰਾਵਣ ਨੇ ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ, ਤਾਂ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਤੜਫ ਰਹੀ ਸੀਤਾ ਨੇ, ਪਰ ਹੁਣ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਤੇ ਰਾਵਣ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਤਿੰਨਾ ਰੱਖ ਕੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ। "ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਹੈ, ਜੋ ਸੱਚ ਤੇ ਅਡਿੱਠ ਹੈ, ਧਰਮ ਦਾ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਸਥਿਰ; ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੀ ਰਾਘਵ ਹੈ। ਉਹ ਧਰਮਾਤਮਾ ਰਾਮ, ਜੋ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਲੰਮੇ ਬਾਂਹਾਂ ਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਹੈ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਲਈ ਦੇਵਤਾ ਵਾਂਗ ਹੈ। ਉਹ ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ, ਸਿੰਘ-ਸਮਾਨ ਮੋਢਿਆਂ ਵਾਲੇ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਲਕਸ਼ਮਣ ਸਮੇਤ, ਤੇਰੀ ਜਾਨ ਲੈ ਲੈਣਗੇ। ਜੇ ਤੂੰ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਮੈਨੂੰ ਜਬਰ ਨਾਲ ਛੂਹਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੇਂ, ਤਾਂ ਜਿਵੇਂ ਜਨਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਖਰ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਤੂੰ ਵੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਜਾਵੇਂਗਾ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਤੂੰ ਸ਼ਾਨ ਮਾਰਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਸਭ ਰਾਘਵ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬੇਬਸ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਨਾਗ ਗਰੁੜ ਅੱਗੇ। ਉਸਦੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੇ ਤੀਰ, ਜਦ ਤਣੇ ਤੋਂ ਛੁੱਟਣਗੇ, ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਗੰਗਾ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਵਾਂਗ ਵੱਜਣਗੇ। ਭਾਵੇਂ ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਜਾਂ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਤੋਂ ਅਜੈ ਹੈਂ, ਪਰ ਐਸਾ ਵੱਡਾ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਮੋਲ ਲੈ ਕੇ, ਰਾਵਣ, ਤੂੰ ਰਾਮ ਤੋਂ ਬਚ ਨਹੀਂ ਸਕੇਂਗਾ। ਉਹ ਮਹਾਬਲੀ ਰਾਘਵ ਤੇਰੀ ਬਚੀ-ਕੁਚੀ ਉਮਰ ਦਾ ਅੰਤ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ; ਤੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਉਸ ਪਸ਼ੂ ਵਾਂਗ ਹੈ ਜੋ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਕੁਰਬਾਨੀ ਲਈ ਬੱਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਰਾਮ ਤੈਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਦੇਖ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਤੂੰ ਅੱਜ ਹੀ ਸੜ ਕੇ ਰਾਖ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਕਾਮਦੇਵ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਜੇ ਕੋਈ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਉਤਾਰ ਸਕੇ, ਜਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਸੁੱਕਾ ਦੇਵੇ, ਤਬ ਹੀ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਇਥੋਂ ਛੁਡਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਮਰੇ ਹੋਏ ਬਰਾਬਰ ਹੈਂ, ਤੇਰੀ ਮਹਿਮਾ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਇੰਦਰੀਆਂ ਸਭ ਖਤਮ ਹੋ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ; ਤੇਰੇ ਕਰਕੇ ਲੰਕਾ ਵੀ ਵਿੱਧਵਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ। ਤੇਰਾ ਇਹ ਦੁਸ਼ਟ ਕੰਮ ਤੈਨੂੰ ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਦੇਵੇਗਾ; ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਜਬਰ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ। ਮੇਰਾ ਪਤੀ, ਜੋ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਮਹਾਬਲੀ ਹੈ, ਦੇਵ-ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਦੰਡਕ ਵਣ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਦਾ। ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ, ਅਹੰਕਾਰ, ਸ਼ਾਨ ਤੇ ਮਾਣ ਸਭ ਖਤਮ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ, ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਕੇ। ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਦੀ ਮੌਤ ਨਜ਼ਦੀਕ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਮੇਂ ਦੇ ਵੱਸ ਹੋ ਕੇ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਕਰਤੱਬਾਂ ਵਿੱਚ ਲਾਪਰਵਾਹ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮੈਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਦੁਸ਼ਟ ਰਾਖਸ਼ਸ, ਤੇਰਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ—ਹੁਣ ਤੇਰਾ, ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਤੇ ਤੇਰੇ ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਿਲ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋਵੇਗਾ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਵਣ ਦੇ ਵਿਲਾਭ-ਭਰੇ, ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਭਰੇ ਬਚਨਾਂ ਦੇ ਉੱਤਰ ਵਿੱਚ, ਸੀਤਾ ਨੇ ਨਿਡਰਤਾ, ਧੀਰਜ ਤੇ ਸਤਿ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਤੇ ਰਾਮ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।