ਲੰਕਾ ਦੇ ਰਾਜ ਮਹਲ ਵਿੱਚ, ਰਾਵਣ ਨੇ ਸੀਤਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਰਾਜ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਬੜੀ ਗਰੂਰ ਨਾਲ ਦਰਸਾਈ। ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, “ਇੱਥੇ ਦਸ ਕਰੋੜ ਰਾਖਸ਼ਸ ਹਨ ਅਤੇ ਬਾਈ ਹਜ਼ਾਰ ਰਥ ਹਨ, ਜੋ ਬੁਜ਼ੁਰਗ, ਬਹੁਤ ਨੌਜਵਾਨ ਅਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹਨ। ਹੇ ਸੀਤੇ, ਇਹ ਸਭ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਯੋਧੇ ਮੇਰੇ ਅਧੀਨ ਹਨ; ਹਰ ਇੱਕ ਲਈ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਧੇ ਹਨ ਜੋ ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਉੱਤੇ ਤਿਆਰ ਹਨ। ਇਹ ਸਾਰਾ ਰਾਜ, ਹੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵੀ — ਹੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਸੀਤੇ — ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸਾਹ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਪਿਆਰੀ ਹੈ। ਮੇਰੀਆਂ ਕਈ ਪਤਨੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਤੂੰ, ਸੀਤੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਿਲਾ ਹੈ; ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਬਣ, ਪ੍ਰੀਤਮ। ਤੂੰ ਕਿਉਂ ਹੋਰ ਸੋਚਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ? ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਮੰਨ; ਮੈਨੂੰ ਕਿਰਪਾ ਕਰ, ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਆਸ ਵਿੱਚ ਤਰਸ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਹ ਲੰਕਾ, ਸਮੁੰਦਰ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਸੋ ਯੋਜਨ ਚੌੜੀ, ਇੱਥੇ ਦੇਵਤੇ ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਜਾਂ ਦੈਤ ਵੀ ਅਟੈਚ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ। ਦੇਵਤੇ, ਯਕਸ਼, ਗੰਧਰਵ ਜਾਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ ਜੋ ਮੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋਵੇ। ਤੂੰ ਰਾਮ ਨਾਲ ਕੀ ਕਰੇਗੀ — ਜਿਸ ਦਾ ਰਾਜ ਖੋ ਗਿਆ, ਜੋ ਦੁਖੀ ਹੈ, ਜੋ ਵਿਦਵਾਨ ਹੈ, ਪੈਦਲ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਆਮ ਮਨੁੱਖ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਥੋੜ੍ਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ? ਮੈਨੂੰ ਹੀ ਆਪਣਾ ਪਤੀ ਮੰਨ, ਸੀਤੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਬਰਾਬਰ ਹਾਂ; ਨੌਜਵਾਨੀ ਚਲਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਡਰਪੋਕ, ਇੱਥੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਆਨੰਦ ਮਾਣ। ਆਪਣਾ ਮਨ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰਾ ਵਾਲੀ, ਰਘੁਕੁਲ ਰਾਮ ਨੂੰ ਵੇਖਣ 'ਤੇ ਨਾ ਲਾ; ਇੱਥੇ ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਸੋਚ ਵਿੱਚ ਵੀ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਸੀਤੇ? ਜਿਵੇਂ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ ਹਵਾ ਨੂੰ ਰੱਸੀਆਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਜਾਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਅੱਗ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧ ਲਵ ਨੂੰ ਫੜਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ — ਹੇ ਸੁੰਦਰ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ ਜੋ ਮੇਰੇ ਬਾਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਤੈਨੂੰ ਬਲਾਤਕਾਰ ਕਰਕੇ ਲੈ ਜਾਵੇ। ਇਸ ਵੱਡੀ ਲੰਕਾ ਦਾ ਰਾਜ ਕਰ; ਮੇਰੇ ਵਰਗੇ, ਇੱਥੇ ਦੇਵਤੇ ਵੀ, ਜੜ ਅਤੇ ਚੇਤਨ, ਤੇਰੇ ਸੇਵਕ ਹੋਣ। ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਰਾਜ ਮਿਲਣ 'ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਅਤੇ ਆਨੰਦ ਮਾਣ; ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਪੁਰਾਣੀ ਗਲਤੀਆਂ ਹੁਣ ਪਿਛਲੇ ਹੋ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਤੇਰੇ ਕੀਤੇ ਚੰਗੇ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਫਲ ਇੱਥੇ ਲੈ; ਇੱਥੇ ਰੁਤਬਾ ਵਾਲੀਆਂ, ਦਿਵਿਆ ਸੁਗੰਧ ਵਾਲੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਹਨ, ਹੇ ਮੈਥਿਲੀ। ਇੱਥੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਗਹਣੇ ਹਨ; ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਆਨੰਦ ਮਾਣ। ਪੁਸ਼ਪਕ ਰਥ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਕਟਿ ਵਾਲੀ, ਮੇਰੇ ਭਰਾ ਵਿਸ਼ਰਵਣ ਦਾ ਹੈ — ਇਹ ਰਥ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਵੱਡਾ ਅਤੇ ਮਨਮੋਹਕ, ਜੋ ਵਿਚਾਰ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ, ਸੀਤੇ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਆਨੰਦ ਮਾਣ; ਤੇਰਾ ਚਿਹਰਾ, ਕਮਲ ਵਾਂਗ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਹੈ। ਪਰ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ, ਤੇਰਾ ਚਿਹਰਾ ਉਦਾਸੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਨਹੀਂ, ਜਿਵੇਂ ਰਾਵਣ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ, ਉਹ ਮਹਿਲਾ, ਆਪਣੇ ਪੋਸ਼ਾਕ ਦੇ ਕੋਨੇ ਨਾਲ, ਹੇ ਸੀਤੇ, ਜਿਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਚੰਦ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਅਪਣੀ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਆਈਆਂ ਅੰਸੂਆਂ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਸੋਚ ਵਿੱਚ ਗੁੰਮ, ਉਹ ਅਸਵਸਥ ਦਿਸਦੀ, ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਚਿੰਤਾ ਨਾਲ ਮਿਟ ਗਈ। ਫਿਰ ਰਾਵਣ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲਾ, ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, “ਹੁਣ ਹੋ ਗਿਆ, ਹੇ ਵੈਦੇਹੀ, ਇਹ ਲਾਜ ਜੋ ਤੇਰੇ ਕਰਤਵ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਨਾਲ ਆਈ ਹੈ। ਹੇ ਮਹਿਲਾ, ਇਹ ਅਚਲਤਾ ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਵਿਆਪ ਰਹੀ ਹੈ, ਇੱਕ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਸ਼ਾਪ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਪੈਰ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਲਈ ਨਰਮ ਹਨ, ਮੇਰੇ ਸਿਰ ਨਾਲ ਥੱਲੇ ਦਬੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਮੈਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਆਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਦੇ; ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਆਜਨੂਕ ਸੇਵਕ ਹਾਂ। ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਮੈਂ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਪਰ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਖਾਲੀ ਹੋ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਰਾਵਣ ਕਿਸੇ ਮਹਿਲਾ ਅੱਗੇ ਕਦੇ ਸਿਰ ਨਹੀਂ ਨਿਵਾਂਦਾ।” ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਮੈਥਿਲੀ, ਜਨਕ ਦੀ ਧੀ, ਨੂੰ, ਦਸ-ਮੂੰਹਾ, ਆਪਣੇ ਭਾਗ ਦੇ ਵਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਸੋਚਦਾ ਹੈ, “ਇਹ ਮੇਰੀ ਹੈ।” ਹੁਣ ਪਚਵੀਂ-ਛੇਤੀ ਸਰਗਾ ਸੁਣੋ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਵੈਦੇਹੀ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਸੀ, ਨਿਡਰ ਹੋ ਗਈ; ਉਸ ਨੇ ਰਾਵਣ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਤਿੰਨ-ਪੱਤੀਆਂ ਵਾਲਾ ਘਾਹ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ। “ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਹੈ, ਜੋ ਸੱਚ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਹੈ, ਧਰਮ ਦਾ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ; ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੀ ਰਾਘਵ ਹੈ। ਉਹ ਧਰਮਵਾਨ ਰਾਮ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਲੰਬੇ ਬਾਹਾਂ ਅਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਦੇਵਤਾ ਵਾਂਗ। ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ, ਸਿੰਘ-ਕੰਧੇ ਅਤੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਲਕਸ਼ਮਣ ਸਮੇਤ ਤੇਰੀ ਜਾਨ ਲੈ ਲੈਣਗੇ। ਜੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਭਗਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੇਂ, ਤਾਂ ਜਨਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਜਾਵੇਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਖਰਾ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਰਾਖਸ਼ਸ, ਜੋ ਤੂੰ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਦੱਸਦਾ ਹੈ, ਰਾਘਵ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬੇਬਸ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਸੱਪ ਗਰੁੜ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ। ਉਸ ਦੇ ਤੀਰ, ਜੋ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਡੋਰ ਤੋਂ ਛੱਡੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹਨ, ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ 'ਤੇ ਲਹਿਰਾਂ ਵਾਂਗ ਵੱਜਣਗੇ। ਚਾਹੇ ਤੂੰ ਦੇਵਤੇ ਜਾਂ ਦੈਤਾਂ ਲਈ ਅਭੇਦ ਹੋਵੇਂ, ਰਾਵਣ, ਐਸਾ ਵੱਡਾ ਰੋਸ ਭੜਕਾ ਕੇ, ਤੂੰ ਰਾਮ ਤੋਂ ਜੀਵਤ ਨਹੀਂ ਬਚ ਸਕਦਾ। ਉਹ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਘਵ ਤੇਰੀ ਬਚੀ ਹੋਈ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਅੰਤ ਹੋਵੇਗਾ; ਤੇਰੀ ਬਚਤ ਉਨੀ ਸੰਭਵ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕੁਰਬਾਨੀ ਦੇ ਪਸ਼ੂ ਦੀ। ਜੇ ਰਾਮ ਤੈਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਵੇਖ ਲੈ, ਤੂੰ, ਦੈਤ, ਅੱਜ ਹੀ ਸੜ ਜਾਵੇਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਕਾਮਦੇਵ ਨੂੰ ਸਾੜਿਆ। ਉਹ ਜੋ ਚੰਦ ਨੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਥੱਲੇ ਸੁੱਟ ਸਕਦਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਸਕਦਾ, ਜਾਂ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਸੁੱਕਾ ਸਕਦਾ — ਉਹੀ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਤੂੰ ਮਰੇ ਹੋਏ ਵਰਗਾ ਹੈਂ, ਤੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਗਈ, ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਖੋ ਗਈਆਂ; ਤੇਰੇ ਕਰਕੇ, ਲੰਕਾ ਵਿਧਵਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ। ਤੇਰਾ ਇਹ ਦੁਸ਼ਟ ਕੰਮ ਤੈਨੂੰ ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਦੇਵੇਗਾ; ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਜਬਰ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਦੇ ਪਾਸੋਂ ਛੁੱਟ ਕੇ ਲਿਆ ਹੈ। ਮੇਰਾ ਪਤੀ, ਚਮਕਦਾਰ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਦਿਵਿਆ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਯੁਕਤ, ਡੰਡਕਾ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਨਿਰਭੈ ਰਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਸ਼ੂਰਵੀਰਤਾ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਕੇ। ਉਹ ਤੇਰੇ ਸ਼ਕਤੀ, ਤਾਕਤ, ਅਹੰਕਾਰ ਅਤੇ ਗਰੂਰ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਖਤਮ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਵਣ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਅਤੇ ਸੀਤਾ ਦੀ ਅਟੱਲ ਨਿਸ਼ਠਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਮਹਲ ਦੇ ਵਾਤਾਵਰਣ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਸੰਘਰਸ਼ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ।