ਭੁੱਖ ਅਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਤਾੜਕਾ ਗਰਜਦੀ ਹੋਈ ਅੱਗੇ ਵਧੀ। ਉਸਦੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹਮਲੇ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਅਗਸਤ ਨੇ ਮਾਰੀਚਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਰਾਕਸ਼ਸ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈ।” ਫਿਰ ਅਗਸਤ, ਆਪਣੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ, ਤਾੜਕਾ ਨੂੰ ਵੀ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਬੈਠੇ। ਉਹ ਬੋਲੇ, “ਹੇ ਮਹਾਨ ਯਕਸ਼ੀ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣ ਵਾਲੀ, ਭਿਆਨਕ ਅਤੇ ਵਿਗੜੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਇਹ ਰੂਪ ਛੱਡ ਦੇ—ਹੁਣ ਤੇਰਾ ਰੂਪ ਡਰਾਉਣਾ ਤੇ ਭਯਾਨਕ ਹੋ ਜਾਵੇ!” ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆਈ ਤਾੜਕਾ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਰੋਸ ਵਿਚ ਆ ਕੇ, ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਉਜਾੜ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਅਗਸਤ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਹੇ ਰਾਘਵ, ਗਾਂਆਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਇਸ ਪਾਪੀ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਯਕਸ਼ੀ ਤਾੜਕਾ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇ, ਜਿਸਦੇ ਅਕਰਤੂਤ ਬਹੁਤ ਵੱਡੇ ਹਨ। ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ, ਤੈਥੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਕੋਈ ਵੀ ਇਸਨੂੰ ਮਾਰ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਕਾਰਨ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿਚ ਤੈਨੂੰ ਔਰਤ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਿਚ ਕੋਈ ਝਿਝਕ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ; ਚਾਰ ਵਰਣਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਕੰਮਾਂ ਲਈ ਤਿਆਰ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਕੰਮ ਕਿਵੇਂ ਵੀ ਹੋਣ—ਕਠੋਰ ਜਾਂ ਨਰਮ, ਪਾਪੀ ਜਾਂ ਦੋਸ਼ੀ—ਰਖਵਾਲੇ ਨੂੰ ਉਹ ਕਰਨੇ ਪੈਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਰਾਜਧਰਮ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਾਜਿਆਂ ਦਾ ਕਰਤਵ ਹੈ ਕਿ ਅਧਰਮੀ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਜਾਵੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਧਰਮ ਨਹੀਂ। ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿਚ ਇੰਦਰ ਨੇ ਵੀ ਵਿਰੋਚਨ ਦੀ ਧੀ ਮੰਥਰਾ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ। ਅਤੇ ਪਹਿਲਾਂ, ਰਾਮਾ, ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੇ ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਕਾਵਯ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਰਹਿਤ ਸੰਸਾਰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ, ਹੋਰ ਵੀ ਕਈ ਮਹਾਨ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਅਧਰਮੀ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ, ਮੇਰੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ, ਤੂੰ ਵੀ ਕੋਈ ਝਿਝਕ ਨਾ ਕਰ, ਇਸਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬਾਲਕਾਂਡ ਦਾ ਛਬੀਸਵਾਂ ਸਰਗ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੇ ਪੱਕੇ ਬਚਨ ਸੁਣੇ, ਰਾਘਵ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਉੱਤਮ ਸੀ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਪੱਕੇ ਮਨ ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਜੀ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਕੰਮ ਬਿਨਾਂ ਝਿਝਕ ਦੇ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਅਯੋਧਿਆ ਵਿਚ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦਸ਼ਰਥ ਜੀ ਤੋਂ, ਮਹਾਨ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਤੋਂ ਮੈਂ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਹੈ; ਪਿਤਾ ਦੇ ਬਚਨ ਕਦੇ ਅਣਸੁਣੇ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ। ਗਾਂਆਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਅਥਾਹ ਬਚਨ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਤਿਆਰ ਹਾਂ।” ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਰਾਮ ਨੇ ਧਨੁਸ਼ ਨੂੰ ਮੱਧ ਵਿਚੋਂ ਪਕੜਿਆ ਅਤੇ ਇੱਕ ਤੇਜ਼ ਤਾਣ ਛੱਡੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਧੁਨੀ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿਚ ਗੂੰਜੀ। ਉਸ ਧੁਨੀ ਤੋਂ ਤਾੜਕਾ ਦੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਨਿਵਾਸੀ ਡਰ ਗਏ ਅਤੇ ਤਾੜਕਾ ਆਪ ਵੀ ਉਸ ਸ਼ਬਦ ਨਾਲ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਭੁੱਲਣ ਲੱਗ ਪਈ। ਉਸ ਆਵਾਜ਼ ਉੱਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਤ ਕਰ ਕੇ, ਰੋਸ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਤਾੜਕਾ, ਉਸ ਥਾਂ ਵੱਲ ਦੌੜ ਪਈ, ਜਿਥੋਂ ਉਹ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ ਸੀ। ਉਸਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਜੋ ਗੁੱਸੇ, ਵਿਗੜੇ ਚਿਹਰੇ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਰਾਮ ਨੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਲਕਸ਼ਮਣ, ਵੇਖ, ਇਸ ਡਰਾਉਣੀ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਯਕਸ਼ੀ ਦਾ ਰੂਪ, ਜਿਸਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਦਿਲਾਂ ਦੇ ਮਨ ਡਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਵੇਖ, ਇਹ ਕਿੰਨੀ ਭਾਰੀ ਤੇ ਵਧੀਆ ਜਾਦੂ ਵਾਲੀ ਹੈ; ਅੱਜ ਮੈਂ ਇਸਦੇ ਕੰਨ ਤੇ ਨੱਕ ਵੱਢ ਕੇ, ਇਸਨੂੰ ਅਸਹਾਇ ਕਰਾਂਗਾ। ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਮਾਰ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਔਰਤ ਹੈ, ਪਰ ਮੈਂ ਇਸਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਚਲਣ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿਆਂਗਾ।” ਰਾਮ ਇਹ ਕਹਿ ਹੀ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਤਾੜਕਾ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਗਰਜਦੀ ਹੋਈ, ਬਾਂਹਾਂ ਚੁੱਕ ਕੇ, ਸਿੱਧਾ ਰਾਮ ਵੱਲ ਵਧੀ। ਪਰ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਸੀਸਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਅਤੇ ਤਾੜਕਾ ਨੂੰ ਡਾਂਟਿਆ। ਤਾੜਕਾ ਨੇ ਭਿਆਨਕ ਧੂੜ ਦਾ ਗੁੱਬਾਰ ਖੜਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਭੁੱਲਣ ਲੱਗੇ। ਫਿਰ, ਆਪਣੇ ਜਾਦੂ ਨਾਲ, ਤਾੜਕਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਪੱਥਰਾਂ ਦੀ ਭਾਰੀ ਵਰਖਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਸ ਤੇ ਰਾਮ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ। ਰਾਮ ਨੇ ਵੀ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਕੇ, ਉਸਦੇ ਪੱਥਰਾਂ ਦੇ ਹਮਲੇ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਅਤੇ ਜਦ ਉਹ ਹਮਲਾ ਕਰਦੀ ਆਈ, ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਢ ਦਿੱਤੇ। ਫਿਰ, ਜਦ ਉਹ ਕੋਲ ਆ ਕੇ, ਬਿਨਾਂ ਬਾਂਹਾਂ, ਥੱਕੀ ਹੋਈ ਤੇ ਗਰਜਦੀ ਖੜੀ ਸੀ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ, ਉਸਦੇ ਕੰਨ ਤੇ ਨੱਕ ਦਾ ਆਗਲਾ ਹਿੱਸਾ ਵੱਢ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਯਕਸ਼ੀ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਰੂਪ ਬਦਲ ਸਕਦੀ ਸੀ, ਕਈ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਜਾਦੂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭੁੱਲਣ ਲੱਗ ਪਈ। ਉਹ ਡਰਾਉਣੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਘੁੰਮਦੀ ਹੋਈ, ਪੱਥਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਦੀ ਰਹੀ। ਇਹ ਵੇਖ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਹੁਣ ਕਿਰਪਾ ਬਸ ਕਰ, ਰਾਮ; ਇਹ ਪਾਪੀ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਟ ਹੈ। ਇਹ ਯਕਸ਼ੀ, ਜੋ ਕਦੇ ਜਾਦੂ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋ ਗਈ ਸੀ, ਯਜਨਾਂ ਦੀ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ; ਇਸਨੂੰ ਸੂਰਜ ਡੁੱਬਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮਾਰ ਦੇ। ਸੰਧਿਆ ਵੇਲੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।” ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਉਸ ਯਕਸ਼ੀ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰ ਲਿਆ, ਜੋ ਪੱਥਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਆਵਾਜ਼ ਪਛਾਣ ਕੇ ਤੀਰ ਲਗਾਉਣ ਦੀ ਕਲਾ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਰਾਮ ਨੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ। ਜਾਦੂ ਵਾਲੀ ਤਾੜਕਾ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਾਰਿਸ਼ ਨਾਲ ਰੁਕ ਗਈ। ਉਹ ਕਾਕੁਤਥ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਵੱਲ ਗਰਜਦੀ ਹੋਈ, ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਵੱਧੀ। ਜਦ ਤਾੜਕਾ ਮਾਰੀ ਗਈ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਕਾਕੁਤਥ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ, “ਸ਼ਾਬਾਸ਼, ਸ਼ਾਬਾਸ਼!” ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਇੰਦਰ ਨੇ ਵੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਆਖਿਆ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੇ, “ਹੇ ਕਉਸ਼ਿਕ ਰਿਸ਼ੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਧਾਈ ਹੋਵੇ! ਸਾਰੇ ਮਰੁਤਗਣ ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਇੱਥੇ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਇਸ ਕੰਮ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ। ਰਾਘਵ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਦਿਖਾਓ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਾਸ਼ਵ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸੋ, ਜੋ ਸੱਚੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਹਨ।