ਸਿਤਾ ਨੇ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਸਮਝਾਇਆ, “ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਬਾਣਾਂ ਦੀ ਚੋਟ ਸਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਜੰਗਲ ਦੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਕੋਈ ਪੰਛੀ ਛੁਹ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਆਪਣੇ ਭਲੇ ਲਈ, ਰਾਵਣ, ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇ। ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਨੇ, ਜਿਸ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਤੂੰ ਭੰਗ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਤੇਰਾ ਨਾਸ ਕਰ ਦੇਣਾ ਹੈ। ਜੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦਾ, ਉਹ ਤੇਰੀ ਤਬਾਹੀ ਯਕੀਨੀ ਕਰੇਗਾ। ਜਿਹੜੀ ਜ਼ਿੱਦ ਨਾਲ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਜਬਰ ਨਾਲ ਹਾਸਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਉਸੀ ਜ਼ਿੱਦ ਨਾਲ ਤੂੰ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ। ਤੇਰੀ ਇਹ ਜ਼ਿੱਦ, ਅਯੋਗ, ਬੇਕਾਰ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਨਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਵੈਰੀ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ, ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਮਾਂ ਜੀ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ। ਵੈਰੀ ਦੇ ਕਾਬੂ ਹੇਠ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਕੇ, ਮੈਂ ਜੀਵਨ ਨਹੀਂ ਚਲਾ ਸਕਦੀ; ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਭਲੇ ਦੀ ਸੋਚ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਿਹਾ। ਜਿਵੇਂ ਮੌਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਵਿਰੋਧੀ ਪਾਸੇ ਦੌੜਦਾ ਹੈ, ਐਸਾ ਹੀ ਮੌਤ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਭਲੇ ਦੀ ਉਣਹੀਂ ਪਰਵਾਹ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖ ਰਹੀ ਹਾਂ, ਤੇਰੀ ਗਲ੍ਹ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਦੀ ਫੰਨ੍ਹੀ ਪਈ ਹੋਈ ਹੈ; ਫਿਰ ਵੀ, ਇਸ ਖਤਰਨਾਕ ਸਮੇਂ, ਤੂੰ ਡਰਦਾ ਨਹੀਂ। ਤੂੰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਦਰੱਖਤ, ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਵੈਤਰਨੀ ਨਦੀ ਦੇ ਲਹੂ ਦੇ ਧਾਰਾਵਾਂ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਉਹ ਤਲਵਾਰਾਂ ਵਾਲਾ ਦਰੱਖਤ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਫੁੱਲ, ਅਤੇ ਲਾਭਾ ਪੱਥਰ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗਲ ਵੀ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਲੋਹੇ ਦੇ ਕੰਟਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਤੇਜ਼ ਸਾਲਮਲੀ ਦਰੱਖਤ ਵੀ ਜਰੂਰ ਵੇਖੇਂਗਾ; ਐਸਾ ਵੱਡੇ ਜੀਵ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਦੇ ਕੇ, ਤੂੰ ਇਸ ਦੇ ਅੰਤੇ ਤੋਂ ਬਚ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਤੂੰ ਜਿਵੇਂ ਜ਼ਹਿਰ ਪੀ ਲਿਆ ਹੋਵੇ, ਐਸਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਮਾਂ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦਾ; ਤੂੰ ਸਮੇਂ ਦੀ ਫੰਨ੍ਹੀ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈਂ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਕੋਈ ਬਚ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਵੀ ਕਿੱਥੇ ਸੁਖ ਪਾ ਸਕਦਾ ਹੈਂ? ਜਿਸ ਨੇ ਚੌਦਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਰਘੁਵੰਸ਼ੀ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਦਾ ਮਾਹਰ, ਕਿਵੇਂ ਅਸਫਲ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮਾਰੇਗਾ, ਭਾਵੇਂ ਤੂੰ ਉਸ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਚੁਰਾ ਲਿਆ ਹੈ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਠੋਰ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ, ਰਾਵਣ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਡਰੀ ਹੋਈ, ਦੁਖੀ ਸਿਤਾ ਨੇ, ਬਹੁਤ ਵਿਅਕਤੀਪੂਰਕ ਰੋ-ਰੋ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਦੁਖ ਜ਼ਾਹਰ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਬਹੁਤ ਉਦਾਸ ਹੋ ਕੇ, ਸਿਤਾ ਨੇ ਬਹੁਤ ਬੋਲ ਕਹੇ; ਚਮਕਦਾਰ ਕੁਵਾਰੀ, ਕੰਪਦੇ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ, ਰਾਵਣ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਈ। ਜਦੋਂ ਸਿਤਾ ਨੂੰ ਉਠਾ ਕੇ ਲਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਕੋਈ ਰਾਖਾ ਨਾ ਵੇਖਿਆ, ਪਰ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ 'ਤੇ ਪੰਜ ਵਧੀਆ ਵਾਨਰਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਚੌੜੀ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਸੋਹਣੀ ਸੋਹਣੀ ਸਿਤਾ, ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾ ਰੇਸ਼ਮੀ ਵਸਤ੍ਰ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਵਸਤ੍ਰ ਅਤੇ ਗਹਣੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤੇ, ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਇਹ ਰਾਮ ਨੂੰ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦੇਣਗੇ। ਦਸ ਸੀਸ ਵਾਲਾ ਰਾਵਣ, ਆਪਣੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਕਰਤੂਤ ਨਾਂ ਵੇਖ ਸਕਿਆ; ਵਾਨਰਾਂ ਨੇ ਚੌੜੀ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਸਿਤਾ ਨੂੰ, ਅਣਝੁਕੀ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ, ਵੇਖਿਆ। ਫਿਰ, ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਨੇ ਸਿਤਾ ਨੂੰ ਰੋਦੇ ਹੋਏ ਵੇਖਿਆ; ਰਾਵਣ, ਪੰਪਾ ਝੀਲ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਲੰਕਾ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਰੋ ਰਹੀ ਮੈਥਿਲੀ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ, ਆਪਣੇ ਮੌਤ ਵੱਲ ਲਿਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਸਿਤਾ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਤੇਜ਼ ਦੰਦਾਂ ਅਤੇ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਵਿਸ਼ ਵਾਲਾ ਸੱਪ, ਅਤੇ ਉਹ ਜੰਗਲ, ਨਦੀਆਂ, ਪਹਾੜਾਂ, ਝੀਲਾਂ ਉੱਤੇ ਉੱਡ ਗਿਆ। ਉਹ ਬਾਣ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਵਰੁਣ ਦੇ ਆਵਾਸ — ਜਿੱਥੇ ਵੱਡੇ ਮੱਛ ਅਤੇ ਕ੍ਰੋਕੋਡਾਈਲ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ — ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਗਿਆ। ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਆਸਰੇ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕੀਤਾ; ਉਸ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਵਿੱਚ, ਲਹਿਰਾਂ ਵਾਪਸ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਮੱਛੀਆਂ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ। ਜਦੋਂ ਵੈਦੇਹੀ ਨੂੰ ਲਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਵਰੁਣ ਦਾ ਆਵਾਸ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਉਠੀਆਂ। ਸਿਧ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਇਹ ਦਸ ਸੀਸ ਵਾਲੇ ਦੀ ਮੌਤ ਹੈ।” ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਰਾਵਣ ਨੇ ਸਿਤਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਲੜ ਰਹੀ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ। ਉਹ ਲੰਕਾ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਉਸ ਲਈ ਮੌਤ ਦਾ ਰੂਪ ਸੀ। ਲੰਕਾ ਦੇ ਵੱਡੇ, ਸੁਵਿਧਾਜਨਕ ਰਸਤੇ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਜੋ ਪੱਕੀ ਘੇਰਾਵਾਂ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸੀ। ਉੱਥੇ, ਰਾਵਣ ਨੇ, ਦੁਖ ਅਤੇ ਭਰਮ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੀ, ਕਾਲੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਸਿਤਾ ਨੂੰ ਰੱਖਿਆ। ਰਾਵਣ ਨੇ ਸਿਤਾ ਨੂੰ ਉੱਥੇ ਰੱਖਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਮਾਇਆ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਰਮਯ ਦੈਵੀ ਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਸੀ। ਫਿਰ ਦਸ ਸੀਸ ਵਾਲਾ, ਭਿਆਨਕ ਅਤੇ ਡਰਾਉਣੀ ਦੈਵੀਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: “ਕੋਈ ਮਰਦ ਜਾਂ ਔਰਤ, ਜਦ ਤੱਕ ਮੇਰੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਸਿਤਾ ਨੂੰ ਨਾ ਵੇਖੇ। ਮੋਤੀ, ਗਹਣੇ, ਸੋਨਾ, ਵਸਤ੍ਰ, ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ, ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ ਦੇ ਦਿਓ। ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਵੀ, ਗਿਆਨ ਜਾਂ ਅਗਿਆਨ ਨਾਲ, ਵੈਦੇਹੀ ਨੂੰ ਇਕ ਨਕੁਸ਼ ਬੋਲ ਵੀ ਕਹੇ, ਉਸ ਦੀ ਜਾਨ ਮੇਰੇ ਲਈ ਪਿਆਰੀ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗੀ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੈਵੀਆਂ ਨੂੰ ਆਖ ਕੇ, ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜਾ, ਅੰਦਰੂਨੀ ਮਹਲ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆ ਗਿਆ, ਸੋਚਦਾ ਕਿ ਹੁਣ ਕੀ ਕਰੇ। ਉਸ ਨੇ ਅੱਠ ਵੱਡੇ, ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਾਵਣ, ਆਪਣੇ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਵਰਦਾਨ ਦੇ ਭਰਮ ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਸ਼ੌਰਤ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਿਆਂ, ਆਖਿਆ: “ਤੁਸੀਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ, ਤੁਰੰਤ ਜਨਸਥਾਨ ਜਾਓ, ਜਿੱਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਖਰਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਹੁਣ ਖਾਲੀ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਉੱਥੇ, ਆਪਣੀ ਹਿੰਮਤ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਕੇ, ਦੂਰੋਂ ਡਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਕੇ, ਰਹੋ। ਜਨਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਫੌਜ, ਦੁਸ਼ਣ ਅਤੇ ਖਰਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਕਾਇਮ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਰਾਮ ਦੇ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਗਏ। ਇਸ ਤੋਂ, ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਅਜੋਕੇ ਗੁੱਸੇ ਨੇ ਜਨਮ ਲਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਮੇਰੀ ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਰਾਮ ਵੱਲ ਭਿਆਨਕ ਵੈਰ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਇਸ ਵੈਰ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਵੈਰੀ ਖਿਲਾਫ ਉਤਾਰਾਂ। ਜਦ ਤੱਕ ਮੈਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ, ਮੈਨੂੰ ਨੀਂਦ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗੀ।