ਅਤੁੱਲ ਪੰਡਿਤ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੇ ਉੱਤਮ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਸਮਾਨ ਰਾਮ ਨੇ ਸ਼ੁਭ ਵਚਨ ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਪੂਛਦਾ ਹੈ, “ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਯਕਸ਼ਣੀ ਦੀ ਤਾਕਤ ਘੱਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਫਿਰ ਇਹ ਕਮਜ਼ੋਰ ਤਾਟਕਾ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਕਿਵੇਂ ਧਾਰਨ ਕਰਦੀ ਹੈ?” ਰਘੁਕੁਲ ਦੇ ਉੱਤਮ, ਰਾਮ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਸਮੇਤ ਰਾਮ ਨੂੰ ਹੌਲੇ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਮਨ ਨਾਲ ਸਮਝਾਇਆ: “ਸੁਣੋ, ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋਈ; ਇਹ ਬੂਨ ਦੇ ਕਾਰਣ ਹੈ, ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ ਸੀ।” ਇਕ ਵਾਰ, ਸੁਕੇਤੂ ਨਾਮਕ ਮਹਾਨ ਯਕਸ਼ਾ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਧਰਮਵਾਨ ਸੀ। ਉਹ ਨਿਸ਼ੰਤਾਨ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਗਹਿਰੀ ਤਪस्या ਕੀਤੀ। ਯਕਸ਼ਿਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਤਾਟਕਾ ਨਾਮ ਦੀ ਮੋਤੀ ਜਿਹੀ ਧੀ ਦਿੱਤੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵੀ ਦਿੱਤੀ, ਪਰ ਸੁਕੇਤੂ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ। ਜਦ ਤਾਟਕਾ ਸੁੰਦਰਤਾ ਅਤੇ ਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ ਵਧੀ, ਉਸ ਦਾ ਵਿਆਹ ਜੰਭ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸੁੰਦਾ ਨਾਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਤਾਟਕਾ ਨੇ ਮਾਰੀਚਾ ਨਾਮਕ ਪੁੱਤਰ ਜਣਿਆ, ਜੋ ਡਰਾਵਣਾ ਸੀ ਅਤੇ ਸ਼ਾਪ ਕਾਰਣ ਰਾਕਸ਼ਸ ਬਣ ਗਿਆ। ਜਦ ਸੁੰਦਾ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਟਕਾ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਅਗਸਤਿਆ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਭੁੱਖ ਅਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਗਰਜਦੀ ਹੋਈ ਦੌੜੀ। ਅਗਸਤਿਆ ਨੇ ਮਾਰੀਚਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਰਾਕਸ਼ਸ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰ!” ਅਤੇ ਤਾਟਕਾ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ: “ਮਹਾਨ ਯਕਸ਼ਣੀ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣ ਵਾਲੀ, ਵਿਅਕ੍ਰਿਤ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਤੁਰੰਤ ਇਹ ਰੂਪ ਛੱਡ—ਤੇਰਾ ਡਰਾਵਣਾ ਰੂਪ ਹੋਵੇ!” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਤਾਟਕਾ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਇਸ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਉਜਾੜ ਰਹੀ ਹੈ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਅਗਸਤਿਆ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਤਪੋਭੂਮੀ ਸੀ। ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: “ਗੋਆਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਇਸ ਪਾਪੀ ਤੇ ਭਯਾਨਕ ਤਾਟਕਾ ਨੂੰ ਮਾਰੋ, ਜਿਸ ਦੇ ਅਕਰਤੂਤ ਵੱਡੇ ਹਨ। ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੀ ਇਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਸਿਵਾਏ ਤੇਰੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸ਼ਾਪਵਾਨ ਹੈ।” “ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਇਸ ਔਰਤ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਿੱਚ ਹਿਚਕਿਚਾਹਟ ਨਾ ਕਰ; ਚਾਰ ਵਰਨਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰਨੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ। ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਚਾਹੇ ਕੰਮ ਨਿਰਦਈ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਪਾਪੀ, ਰਾਜਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਹੀ ਰਾਜਧਰਮ ਹੈ; ਤੂੰ ਤਾਟਕਾ ਨੂੰ ਮਾਰ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਧਰਮ ਨਹੀਂ।” “ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਰਾਜਨ, ਪੁਰਾਤਨ ਸਮੇਂ ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਵਿਰੋਚਨ ਦੀ ਧੀ ਮੰਥਰਾ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ। ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੇ ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਕਾਵਯ ਦੀ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਪਤਨੀ, ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਰਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਇੰਦ੍ਰ ਰਹਿਤ ਸੰਸਾਰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ। ਅਜਿਹੀਆਂ ਅਧਰਮੀ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਮਹਾਨ ਰਾਜਕੁਮਾਰਾਂ ਨੇ ਮਾਰਿਆ; ਇਸ ਲਈ, ਹਿਚਕਿਚਾਹਟ ਛੱਡ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ ਤਾਟਕਾ ਨੂੰ ਮਾਰ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬਾਲ ਕਾਂਡ ਦੀ ਛਵੀ-ਛਵੀ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਵਾਚਣ ਜੋਗ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੇ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਘੁਕੁਲ ਦੇ ਉੱਤਮ ਰਾਮ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਪੂਰੇ ਨਿਸ਼ਚੇ ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: “ਪਿਤਾ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਕੌਸ਼ਿਕ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਹੁਕਮ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਹ ਕੰਮ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਮੈਨੂੰ ਅਯੋਧਿਆ ਵਿੱਚ ਪਿਤਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਮਹਾਨ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਦੇ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ ਸਿਖਲਾਈ ਦਿੱਤੀ; ਉਸ ਦੇ ਬਚਨ ਅਣਸੁਣੇ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੇ। ਗੋਆਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਅਗਾਧ ਬਚਨ ਦੀ ਪੂਰਨਤਾ ਲਈ, ਮੈਂ ਤਿਆਰ ਹਾਂ।” ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਧਨੁਸ਼ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਪਕੜ ਜਮਾਈ ਅਤੇ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਤੀਖੀ ਝਣਕਾਰ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਗੂੰਜ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਈ। ਉਸ ਆਵਾਜ਼ ਤੋਂ ਤਾਟਕਾ ਦੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਵਾਸੀ ਡਰ ਗਏ, ਅਤੇ ਤਾਟਕਾ ਖੁਦ ਵੀ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਆਵਾਜ਼ ਤੋਂ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਈ। ਆਵਾਜ਼ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਤਾਟਕਾ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਉਸ ਥਾਂ ਵੱਲ ਦੌੜੀ ਜਿਥੇ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ ਸੀ। ਰਾਮ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: “ਲਕਸ਼ਮਣ, ਇਸ ਡਰਾਵਣੀ, ਵਿਅਕ੍ਰਿਤ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਯਕਸ਼ਣੀ ਨੂੰ ਦੇਖ; ਇਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਡਰਪੋਕਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਦੇਖ, ਇਹ ਜਾਦੂਈ ਤਾਕਤ ਵਾਲੀ, ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਨਹੀਂ; ਅੱਜ ਮੈਂ ਇਸ ਦੇ ਕੰਨ ਤੇ ਨੱਕ ਵਧਾ ਲੈ ਕੇ, ਇਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਖਤਮ ਕਰ ਦੇਵਾਂਗਾ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਸ ਦੀ ਔਰਤ ਹੋਣ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੈ, ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਪਰ ਮੈਂ ਇਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਚਲਣ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿਆਂਗਾ।” ਜਦ ਰਾਮ ਇਹ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਟਕਾ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਹੱਥ ਉਠਾ ਕੇ, ਗਰਜਦੀ ਹੋਈ ਰਾਮ ਵੱਲ ਦੌੜੀ। ਪਰ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਡਾਂਟਿਆ ਅਤੇ ਦੋਨੋ ਰਘੁਕੁਲ ਪੁੱਤਰਾਂ ਲਈ ਜਿੱਤ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੀ ਦਾਤ ਮੰਗੀ। ਤਾਟਕਾ ਨੇ ਡਰਾਵਣੀ ਧੂੜ ਦੀ ਭਾਰੀ ਘੱਟ ਉਠਾ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਦੋਨੋ ਭਰਾ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ। ਫਿਰ, ਜਾਦੂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ, ਤਾਟਕਾ ਨੇ ਪੱਥਰਾਂ ਦੀ ਭਾਰੀ ਵਰਖਾ ਦੋਨੋ ਭਰਾ ਉੱਤੇ ਕਰ ਦਿੱਤੀ; ਇਸ ਉੱਤੇ ਰਾਮ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ। ਰਾਮ ਨੇ ਤਾਟਕਾ ਦੀ ਪੱਥਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਦਾ ਉੱਤਰ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਜਦ ਤਾਟਕਾ ਅੱਗੇ ਵਧੀ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵੱਢ ਦਿੱਤੇ। ਫਿਰ, ਜਦ ਤਾਟਕਾ ਨੇੜੇ ਖੜੀ ਸੀ, ਬਿਨਾ ਹੱਥਾਂ ਦੇ, ਥੱਕੀ ਹੋਈ, ਗਰਜ ਰਹੀ ਸੀ, ਸੌਮਿਤ੍ਰ (ਲਕਸ਼ਮਣ) ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਕੰਨ ਅਤੇ ਨੱਕ ਦਾ ਸਿਰਾ ਵੱਢ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਤਾਟਕਾ ਦੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਡਰਾਵਣੀ ਉਪਦ੍ਰਵ ਦਾ ਅੰਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।