ਇੱਕ ਵਾਰ, ਰਾਘਵ, ਜਿਸਦਾ ਦਿਲ ਮਹਾਨਤਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਸੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਸਾਧੂਆਂ ਦੀਆਂ ਭੀੜਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਲੰਕਾ ਵਿੱਚ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੂੰ ਸਿੰਘਾਸਨ ਤੇ ਬੈਠਾ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਕਾਰਜ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ, ਰਾਘਵ ਨੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਇੱਕ ਬੂਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਗਰੁੱਪ ਵਿੱਚ ਮੰਕੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਜਗਾਇਆ ਅਤੇ ਪੁਸ਼ਪਕ ਰਥ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਅਯੋਧਿਆ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਭਰਦਵਾਜ਼ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਪਹੁੰਚੇ, ਸੱਚਾਈ ਵਿੱਚ ਅਡਿੱਗ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਰਾਘਵ ਨੇ ਹਨੁਮਾਨ ਨੂੰ ਭਰਤ ਦੇ ਕੋਲ ਭੇਜਿਆ। ਫਿਰ, ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਨ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਪੁਸ਼ਪਕ ਵਿੱਚ ਬੈਠੇ ਅਤੇ ਨੰਦਿਗ੍ਰਾਮ ਵੱਲ ਗਏ। ਨੰਦਿਗ੍ਰਾਮ ਵਿੱਚ, ਰਾਘਵ ਨੇ ਆਪਣੇ ਜਟੇ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਮੁੜ ਪਾਇਆ, ਰਾਜ ਨੂੰ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਲੋਕ ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਸੁਖੀ, ਧਨਵਾਨ, ਨਿਰੋਗ ਅਤੇ ਬੁਰੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਏ। ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਮੌਤ ਦੇਖਣੀ ਨਹੀਂ ਪਈ, ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀਾਂ ਵੱਲ ਵਫ਼ਾਦਾਰੀ ਰੱਖੀ। ਨਾ ਕੋਈ ਅੱਗ ਤੋਂ ਡਰਿਆ, ਨਾ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਡੁੱਬਿਆ, ਨਾ ਹੀ ਹਵਾ ਜਾਂ ਬੁਖਾਰ ਤੋਂ ਕੋਈ ਡਰਿਆ। ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਭੁੱਖ ਜਾਂ ਚੋਰਾਂ ਤੋਂ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਅਤੇ ਰਾਜਾਂ ਵਿੱਚ ਧਨ ਅਤੇ ਅਨਾਜ ਦੀ ਕੋਈ ਕਮੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਸਾਰੇ ਸਦਾ ਖੁਸ਼ ਰਹੇ, ਜਿਵੇਂ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ, ਸੈਂਕੜੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਗਾਂ ਦਾ ਆਯੋਜਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਸੋਨਾ ਦਾਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਰਾਘਵ ਨੇ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਅਨੇਕਾਂ ਗੋਦੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਅਤੇ ਮਹਾਨਤਾ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਸੌ ਗੁਣਾ ਵੱਡੇ ਰਾਜ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਨਗੇ ਅਤੇ ਚਾਰ ਵਰਗਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲਗਾਉਣਗੇ। ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਅਤੇ ਦਸ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਰਾਜ ਕਰਨ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਰਾਘਵ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲ ਚਲੇ ਜਾਣਗੇ। ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਪਾਪ ਨਾਸਕ ਕਹਾਣੀ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੁਆਰਾ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਜੋ ਵੀ ਪੜ੍ਹੇਗਾ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਜੀਵਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਰਾਮਾਇਣ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦਾ ਉਚਾਰਨ ਕਰੇਗਾ, ਉਹ ਮਰਨ ਦੇ ਬਾਅਦ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਇਜ਼ਜ਼ਤ ਪਾਵੇਗਾ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਨਾਤੀਆਂ ਅਤੇ ਸਾਥੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇਸਦਾ ਉਚਾਰਨ ਕਰੇਗਾ, ਉਹ ਵਾਕਪ੍ਰਵਾਹ ਹਾਸਲ ਕਰੇਗਾ; ਇੱਕ ਕਸ਼ਾਤ੍ਰਿਯ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪ੍ਰਧਾਨਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰੇਗਾ; ਇੱਕ ਵਪਾਰੀ ਵਪਾਰ ਵਿੱਚ ਸਫਲਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ; ਅਤੇ ਇੱਕ ਸ਼ੂਦ੍ਰ ਵੀ ਮਹਾਨਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰੇਗਾ। ਫਿਰ, ਵਾਲ਼ਮੀਕੀ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਮਹਾਨ ਬਾਲਕਾਂਡਾ ਦਾ ਦੂਜਾ ਅਧਿਆਇ ਸੁਣਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਇਆ। ਨਾਰਦ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਧਰਮਿਕ ਅਤੇ ਬੋਲਣ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁਣ, ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਸ਼ਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਸਨੇ ਮਹਾਨ ਸਾਧੂ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਾਧੂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ, ਉਹ ਤਮਸਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਪਹੁੰਚੇ, ਜੋ ਜਹਨਵੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਸੀ। ਤਮਸਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਸ ਸਾਧੂ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਫੋਰਡ ਬਿਨਾ ਕੀਚੜ ਦੇ ਹੈ, ਸੁਖਦਾਇਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਸ਼ੇ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਭਰਦਵਾਜ਼, ਦੇਖੋ, ਇਹ ਫੋਰਡ ਕੀਚੜ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੈ, ਸੁੰਦਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।" "ਜੀਵਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ," ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, "ਪਾਣੀ ਦੇ ਘੜੇ ਨੂੰ ਰੱਖ ਦੇ, ਮੇਰੇ ਪਿਆਰੇ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਮੇਰਾ ਛਾਲਾ ਦੇ ਦੇ; ਮੈਂ ਇਸ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਫੋਰਡ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਉਂਗਾ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਹਿਰਦੈ ਵਾਲੇ ਵਾਲ਼ਮੀਕੀ ਨੇ ਭਰਦਵਾਜ਼ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਛਾਲਾ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਛਾਲਾ ਲੈ ਕੇ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਆਸ-ਪਾਸ ਦੇ ਵਿਸਾਲ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ। ਉਸਨੇ ਨੇੜੇ ਇੱਕ ਜੋੜੇ ਦੇ ਕੌਆਂਚਾ ਪੰਛੀਆਂ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਇਕੱਠੇ ਚਲ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਅਤੇ ਸੁਹਾਵਣੀਆਂ ਸਨ। ਪਰ ਫਿਰ, ਉਸ ਜੋੜੇ ਵਿੱਚੋਂ, ਇੱਕ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਨੇ ਬੁਰੇ ਮਨਸਾ ਨਾਲ ਮਰਦ ਪੰਛੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਜਦੋਂ ਉਸਦੀ ਸਾਥੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀ ਨੂੰ ਮਰਦਿਆਂ ਦੇਖਿਆ, ਜਿਸਦਾ ਸਰੀਰ ਖੂਨ ਨਾਲ ਲਿਪਟਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਗਹਿਰੇ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਚੀਕ ਮਾਰਦੀ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀ ਤੋਂ ਵੱਖਰੇ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਪੰਛੀ, ਜਿਸਦਾ ਸਿਰ ਕਾਂਸੀ ਦੇ ਰੰਗ ਦਾ ਸੀ, ਸ਼ੋਕ ਮਨਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਦੇਖ ਕੇ, ਧਰਮੀ ਸਾਧੂ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਦਇਆ ਉਭਰੀ। ਉਸਨੇ ਸੋਚਿਆ, "ਇਹ ਅਨਾਧਿਕਾਰੀ ਹੈ," ਅਤੇ ਕੌਆਂਚਾ ਦੇ ਰੋਣ ਵਾਲੇ ਪੰਛੀ ਨੂੰ ਦੇਖਦਿਆਂ, ਉਸਨੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਕਹੇ: "ਸ਼ਿਕਾਰੀ, ਤੈਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਸਥਾਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇਗੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਇੱਕ ਜੋੜੇ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਤਰਸ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ।" ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਕਹੇ, ਉਸਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਿਚਾਰ ਉਭਰਿਆ, "ਇਹ ਕੀ ਬਾਤ ਹੈ ਜੋ ਮੈਂ ਕਹੀ ਹੈ, ਪੰਛੀ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਭਾਵਿਤ ਹੋ ਕੇ?" ਸੋਚਦੇ ਹੋਏ, ਸਮਝਦਾਰ ਅਤੇ ਵਿਚਾਰਸ਼ੀਲ ਸਾਧੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਸੰਤੁਲਿਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਸ਼ੇ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਮੀਟਰ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ, ਅੱਖਰਾਂ ਨੂੰ ਵਿਵਸਥਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਸੰਗੀਤ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ—ਇਹ ਸ਼ਲੋਕ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਹੈ, ਇੰਝ ਹੀ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਹੋਰ।" ਜਦੋਂ ਸਾਧੂ ਨੇ ਇਹ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਸ਼ਬਦ ਕਹੇ, ਉਸਦਾ ਸ਼ਿਸ਼ਾ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਉਸਨੇ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਘਟਨਾ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕੀਤਾ। ਭਰਦਵਾਜ਼, ਉਸਦਾ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਅਤੇ ਗਿਆਨੀ ਸ਼ਿਸ਼ਾ, ਪੂਰਾ ਪਾਣੀ ਦਾ ਘੜਾ ਲੈ ਕੇ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਹੋਇਆ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ, ਸਾਧੂ, ਜੋ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁਣ ਸੀ, ਬੈਠ ਗਿਆ, ਹੋਰ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਗਿਆ ਅਤੇ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸੰਸਾਰਾਂ ਦਾ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟਾਕਾਰ, ਚਾਰ ਮੂੰਹ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਸਾਧੂ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਆਇਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਘਵ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਅਤੇ ਵਾਲ਼ਮੀਕੀ ਦੇ ਨੇਤ੍ਰਤਵ ਵਿੱਚ ਸਾਧੂਆਂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦੀ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਲਹਿਰ ਚੱਲੀ।