ਮਲਾਦਾਸ ਅਤੇ ਕਰੂਸ਼ਾ ਦੇ ਲੋਕ, ਜੋ ਖੁਸ਼ ਅਤੇ ਧਨ-ਧਾਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ, ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਅਜਬ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਯਕਸ਼ੀਣੀ ਦੇ ਆਤੰਕ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ। ਉਸ ਯਕਸ਼ੀਣੀ ਦਾ ਨਾਮ ਤਾਟਕਾ ਸੀ, ਜਿਸਦੇ ਅੰਦਰ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਸੀ। ਤਾਟਕਾ, ਵਿਦਵਾਨ ਸੁੰਦਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸੀ। ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਾਰੀਚਾ ਸੀ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਵਰਗੇ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਰਾਖਸ਼ਸ ਸੀ—ਉਸਦੇ ਭਾਰੀ ਬਾਂਹਾਂ, ਵੱਡਾ ਸਿਰ, ਚੌੜਾ ਮੂੰਹ ਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਦੇਹ ਸੀ। ਇਹ ਰਾਖਸ਼ਸ, ਆਪਣੇ ਡਰਾਉਣੇ ਰੂਪ ਨਾਲ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਡਰਾਉਂਦਾ ਅਤੇ ਮਲਾਦਾਸ ਤੇ ਕਰੂਸ਼ਾ ਦੇ ਇਲਾਕਿਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਤਾਟਕਾ, ਬੁਰੇ ਆਚਰਨ ਵਾਲੀ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਨਾਂ ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਉਜਾੜ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਹ ਇਸ ਰਸਤੇ 'ਤੇ, ਆਧਾ ਯੋਜਨ ਦੀ ਦੂਰੀ 'ਤੇ, ਵੱਸਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਆਵਾਜਾਈ ਨੂੰ ਰੋਕਦੀ ਸੀ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਉਹ ਤਾਟਕਾ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਕੇ, ਇਸ ਬੁਰੀ ਯਕਸ਼ੀਣੀ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰੇ। ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਉਹ ਇਸ ਇਲਾਕੇ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਸੰਵਾਰ ਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਸਮੇਂ ਕੋਈ ਵੀ ਇੱਥੇ ਆ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਰਾਮ, ਇਹ ਧਰਤੀ ਇੱਕ ਭਿਆਨਕ ਅਤੇ ਅਸਹਿਨ ਯਕਸ਼ੀਣੀ ਦੁਆਰਾ ਉਜਾੜੀ ਗਈ ਹੈ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਸ ਡਰਾਉਣੇ ਜੰਗਲ ਬਾਰੇ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਜੇ ਵੀ ਉਸ ਯਕਸ਼ੀਣੀ ਦੇ ਆਤੰਕ ਹੇਠ ਨਸ਼ਟ ਹੋਇਆ ਪਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਰਾਮ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੀ ਅਦਭੁੱਤ ਵाणी ਸੁਣੀ। ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ, ਸੁਭਾਅਵਕ ਵਚਨ ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: "ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਯਕਸ਼ੀਣੀ ਕੁਝ ਖਾਸ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੀ ਨਹੀਂ, ਫਿਰ ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਰੱਖਦੀ ਹੈ?" ਰਾਮ ਦੇ ਇਹ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਸਮੇਤ, ਨਰਮ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਭਰਿਆ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: "ਸੁਣ, ਤਾਟਕਾ ਕਿਵੇਂ ਇਤਨੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋਈ। ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਵਰਦਾਨ ਮਿਲਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ, ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਰੱਖਦੀ ਹੈ। ਇਕ ਵਾਰੀ, ਸੁਕੇਤੁ ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਯਕਸ਼ਾ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਧਰਮਵਾਨ ਸੀ। ਉਹ ਨਿਸੰਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਮਹਾਨ ਤਪ ਕਰੀ। ਯਕਸ਼ਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ, ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ, ਉਸ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਤਾਟਕਾ ਨਾਮ ਦੀ ਰਤਨ ਜਿਹੀ ਧੀ ਦਿੱਤੀ। ਉਸਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵੀ ਦਿੱਤੀ, ਪਰ ਸੁਕੇਤੂ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ। ਜਦ ਤਾਟਕਾ ਵਧੀ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਅਤੇ ਯੁਵਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਈ, ਉਸਨੂੰ ਜੰਭਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸੁੰਦਾ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਤਾਟਕਾ ਨੇ ਮਾਰੀਚਾ ਨਾਮਕ ਪੁੱਤਰ ਜਣਿਆ, ਜੋ ਡਰਾਉਣਾ ਸੀ ਅਤੇ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਕਾਰਨ ਰਾਖਸ਼ਸ ਬਣ ਗਿਆ। ਜਦ ਸੁੰਦਾ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਟਕਾ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਸਮੇਤ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਅਗਸਤਿਆ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਬੈਠੀ। ਭੁੱਖ ਅਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਤਾਟਕਾ ਗੂੰਜਦੀ ਹੋਈ ਅਗਸਤਿਆ ਵੱਲ ਦੌੜੀ। ਅਗਸਤਿਆ ਨੇ ਮਾਰੀਚਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਤੂੰ ਰਾਖਸ਼ਸ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈ!" ਅਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਤਾਟਕਾ ਨੂੰ ਵੀ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ: "ਹੇ ਮਹਾਨ ਯਕਸ਼ੀਣੀ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣ ਵਾਲੀ, ਡਰਾਉਣੇ ਅਤੇ ਵਿਅਕ੍ਰਿਤ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਇਹ ਰੂਪ ਛੱਡ ਦੇ, ਤੇਰਾ ਰੂਪ ਭਿਆਨਕ ਹੋਵੇ!" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਵਿੱਚ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰੀ ਤਾਟਕਾ, ਅਗਸਤਿਆ ਵੱਲੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤੇ ਇਲਾਕੇ ਨੂੰ ਉਜਾੜ ਰਹੀ ਹੈ। "ਹੇ ਰਾਘਵ, ਗਾਂਵਾਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਤੂੰ ਇਸ ਬੁਰੇ ਅਤੇ ਡਰਾਉਣੇ ਤਾਟਕਾ ਨੂੰ ਮਾਰ। ਤਾਟਕਾ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ, ਸਿਵਾਏ ਤੇਰੇ।" "ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਔਰਤ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਿੱਚ ਹਿਚਕ ਨਾ ਕਰ; ਚਾਰ ਵਰਣਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਐਸਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਚਾਹੇ ਕੋਈ ਕੰਮ ਕਰੂੜ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਪਾਪੀ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਕਰਨਾ ਹੀ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਰਾਜਧਰਮ ਦਾ ਸਦਾ-ਕਾਇਮ ਫਰਜ਼ ਹੈ; ਤੂੰ ਇਸ ਅਧਰਮੀ ਨੂੰ ਮਾਰ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਧਰਮ ਨਹੀਂ।" "ਸੁਣ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਇੰਦਰ ਨੇ ਵੀਰੋਚਨਾ ਦੀ ਧੀ ਮੰਥਰਾ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ। ਅਤੇ ਪਹਿਲਾਂ, ਵਿਸ਼ਣੁ ਨੇ ਕਾਵਯ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੀ ਅਰਧਾਂਗੀਨੀ, ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਜੋ ਇੰਦਰ-ਰਹਿਤ ਸੰਸਾਰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਨੇਕ ਮਹਾਨ ਰਾਜਕੁਮਾਰਾਂ ਨੇ ਅਧਰਮੀ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਹਿਚਕ-ਚੁਕ ਛੱਡ ਕੇ, ਮੇਰੀ ਆਗਿਆ 'ਤੇ ਤਾਟਕਾ ਨੂੰ ਮਾਰ, ਹੇ ਰਾਜਨ।" ਇਸ ਵਾਰ, ਰਾਮ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਨਿਰਣਯਾਤਮਕ ਵाणी ਸੁਣੀ। ਉਹ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਦ੍ਰਿੜ ਨਿਸ਼ਚੇ ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: "ਪਿਤਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਅਤੇ ਕੌਸ਼ਿਕ (ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ) ਦੀ ਵਾਣੀ ਦੇ ਆਦਰ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਕੰਮ ਬਿਨਾ ਹਿਚਕ-ਚੁਕ ਦੇ ਕਰਨਾ ਹੀ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਅਯੋਧਿਆ ਵਿੱਚ, ਮਹਾਨ ਅਚਾਰਿਆਂ ਤੋਂ, ਪਿਤਾ ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਸਿਖਲਾਏ ਹੁਕਮ ਨੂੰ ਮੈਂ ਅਣਦੇਖਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਗਾਂਵਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਧਰਤੀ ਦੀ ਭਲਾਈ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਅਤੁਲ ਵਚਨ-ਪੂਰਨਤਾ ਲਈ, ਮੈਂ ਇਹ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਾਂ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਆਪਣਾ ਧਨੁਸ਼ ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਫੜਿਆ ਅਤੇ ਇੱਕ ਤੇਜ਼ ਝੰਕਾਰ ਕੀਤੀ, ਜਿਸਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜ ਗਈ। ਉਸ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਤਾਟਕਾ ਦੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਵਾਸੀ ਡਰ ਗਏ, ਅਤੇ ਤਾਟਕਾ ਖੁਦ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਉਸ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਈ। ਉਹ ਆਵਾਜ਼ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕਰਕੇ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਥਾਂ ਵੱਲ ਦੌੜੀ, ਜਿਥੇ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ ਸੀ। ਰਾਮ ਨੇ ਤਾਟਕਾ ਨੂੰ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰੀ, ਵਿਅਕ੍ਰਿਤ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਦੇਹ ਵਾਲੀ ਦੇਖਿਆ। ਉਹ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ...