ਇਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਰਾਮ ਜੀ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਜੀ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਮਹਾਰਾਜ ਦੇ ਨਾਲ ਯਾਤਰਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੋ ਖੇਤਰਾਂ—ਮਲਦਾ ਅਤੇ ਕਰੂਸ਼ਾ—ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ। ਇਹ ਥਾਂਵਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਰਾਮ ਜੀ ਨੂੰ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਈ ਕਿ ਜਦ ਇੰਦਰ ਨੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਉੱਤੇ ਅਸ਼ੁਧਤਾ ਆ ਗਈ। ਇੰਦਰ, ਜੋ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਭੁੱਖ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ-ਹਤਿਆ ਦੀ ਅਸ਼ੁਧਤਾ ਆ ਗਈ। ਇਸ ਅਸ਼ੁਧਤਾ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਦੇਵਤਾ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਪਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਵਾਇਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਅਸ਼ੁਧਤਾ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ—ਇਸੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ—ਮਲਦਾ ਅਤੇ ਕਰੂਸ਼ਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਦਿੱਤੀ। ਇੰਦਰ ਦੀ ਦੇਹ ਤੋਂ ਜਨਮੀ ਇਹ ਅਸ਼ੁਧਤਾ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਾਪਸ ਆ ਗਈ। ਇੰਦਰ ਨੇ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਵਰ ਦਿੱਤਾ—ਇਹ ਦੋ ਖੇਤਰ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਣਗੇ। ਮਲਦਾ ਅਤੇ ਕਰੂਸ਼ਾ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਦੀ ਅਸ਼ੁਧਤਾ ਵਾਹਕ ਸਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਿਤ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ 'ਸ਼ਾਬਾਸ਼' ਆਖਿਆ। ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਪਿੱਛੋਂ, ਇਹ ਦੋ ਖੇਤਰ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਹੋ ਗਏ—ਧਨ-ਧਾਨਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ। ਪਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਯਕਸ਼ਿਨੀ ਨੇ ਤੰਗ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਰੂਪ ਬਦਲਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਯਕਸ਼ਿਨੀ ਤਾਤਾਕਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਸੀ। ਤਾਤਾਕਾ, ਗਿਆਨੀ ਸੁੰਦਾ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਾਰੀਚਾ ਸੀ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਵਰਗਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਕਸ਼ਸ ਸੀ—ਮੋਟੇ ਬਾਂਹ, ਵੱਡਾ ਸਿਰ, ਚੌੜਾ ਮੂੰਹ, ਅਤੇ ਭਾਰੀ ਦੇਹ ਵਾਲਾ। ਇਹ ਰਾਕਸ਼ਸ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾਉਂਦਾ ਅਤੇ ਦੋਹਾਂ ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ। ਤਾਤਾਕਾ, ਮੰਦ ਵਿਵਹਾਰ ਵਾਲੀ, ਮਲਦਾ ਅਤੇ ਕਰੂਸ਼ਾ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਹ ਇਸ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਆਧਾ ਯੋਜਨ ਦੂਰ ਜਾ ਕੇ ਰੋਕਦੀ। ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਰਾਮ ਜੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਹੁਣ ਤੂੰ ਤਾਤਾਕਾ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਜਾ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਕੇ, ਇਸ ਮੰਦ ਯਕਸ਼ਿਨੀ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰ। ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ, ਇਸ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਮੁੜ ਕਾਂਟਿਆਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰ। ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਸਥਿਤੀ ਹੈ, ਕੋਈ ਇੱਥੇ ਆ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।" "ਰਾਮ ਜੀ, ਇਹ ਖੇਤਰ ਇੱਕ ਭਿਆਨਕ ਅਤੇ ਅਸਹਿਣ ਯਕਸ਼ਿਨੀ ਵੱਲੋਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਸ ਡਰਾਉਣੇ ਜੰਗਲ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ, ਜੋ ਅਜੇ ਵੀ ਤਾਤਾਕਾ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਉਜੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮ ਜੀ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੀਆਂ ਉੱਤਮ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣੀਆਂ। ਰਾਮ ਜੀ ਨੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ, "ਮਹਾਰਾਜ, ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਯਕਸ਼ਿਨੀ ਦੀ ਤਾਕਤ ਘੱਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ?" ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਮ ਜੀ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਨਰਮਤਾ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, "ਸੁਣੋ, ਇਹ ਤਾਕਤ ਉਸ ਨੂੰ ਵਰ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਮਿਲੀ। ਇੱਕ ਵਾਰ, ਸੁਕੇਤੂ ਨਾਮਕ ਵੱਡਾ ਯਕਸ਼ਾ ਸੀ, ਜੋ ਧੀਰਜਵਾਨ ਤੇ ਨੈਤਿਕ ਸੀ। ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਰਹਿਤ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਨੇ ਵੱਡੀ ਤਪਸਿਆ ਕੀਤੀ। ਯਕਸ਼ਿਆਂ ਦੇ ਅਧਿਅਕਾਰੀ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਤਾਤਾਕਾ ਨਾਮ ਦੀ ਵਿਲੱਖਣ ਧੀ ਦਿੱਤੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵੀ ਦਿੱਤੀ, ਪਰ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ।" "ਜਦ ਤਾਤਾਕਾ ਵਧੀ, ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਨੌਜਵਾਨ ਹੋਈ, ਉਸ ਦਾ ਵਿਵਾਹ ਸੁੰਦਾ—ਜੰਭਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ—ਨਾਲ ਹੋਇਆ। ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਤਾਤਾਕਾ ਨੇ ਮਾਰੀਚਾ ਨਾਮਕ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਭਿਆਨਕ ਸੀ ਤੇ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਕਾਰਨ ਰਾਕਸ਼ਸ ਬਣ ਗਿਆ।" "ਜਦ ਸੁੰਦਾ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਤਾਕਾ ਅਤੇ ਮਾਰੀਚਾ ਨੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਅਗਸਤਿਆ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ। ਤਾਤਾਕਾ ਭੁੱਖ ਅਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਗਰਜਦੀ ਹੋਈ ਅਗਸਤਿਆ ਵੱਲ ਦੌੜੀ। ਅਗਸਤਿਆ ਜੀ ਨੇ ਮਾਰੀਚਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਤੂੰ ਰਾਕਸ਼ਸ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈ!' ਅਤੇ ਤਾਤਾਕਾ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ: 'ਮਹਾਨ ਯਕਸ਼ਿਨੀ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣ ਵਾਲੀ, ਵਿਲੱਖਣ ਤੇ ਵਿਘੜੀ ਹੋਈ, ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਮੋਹਕ ਰੂਪ ਛੱਡ, ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈ!'" "ਇਸ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਤਾਤਾਕਾ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ, ਇਸ ਖੇਤਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਅਗਸਤਿਆ ਦੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਸੀ, ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ।" "ਰਾਘਵ, ਗਾਂਵਾਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਤੂੰ ਇਸ ਮੰਦ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਤਾਤਾਕਾ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰ। ਤਾਤਾਕਾ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ, ਸਿਰਫ਼ ਤੈਥੋਂ ਹੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸ਼ਾਪ ਵਾਲੀ ਹੈ।" "ਰਾਜਾ, ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਮਹਿਲਾ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਿੱਚ ਹਚਕਚਾਉਂ ਨਾ; ਚਾਰ ਵਰਨਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਐਸਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਚਾਹੇ ਕੰਮ ਕਠੋਰ ਹੋਵੇ, ਪਾਪ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਅਯੋਗ, ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਰਾਜਧਰਮ ਇਹੀ ਹੈ—ਅਧਰਮੀ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਧਰਮ ਨਹੀਂ।" "ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਵੀਰੋਚਨਾ ਦੀ ਧੀ ਮੰਥਰਾ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ। ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਕਾਵਿਆ ਦੀ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਪਤਨੀ, ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਰਹਿਤ ਸੰਸਾਰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮਹਾਨ ਰਾਜਕੁਮਾਰਾਂ ਨੇ ਅਧਰਮੀ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਲਈ, ਹਚਕਚਾਉਣ ਛੱਡ, ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ, ਤਾਤਾਕਾ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਰਾਮ ਜੀ ਨੂੰ ਅਧਿਕਾਰ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਗੱਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ। ਰਾਮ ਜੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੋੜੇ ਹੱਥ ਅਤੇ ਦ੍ਰਿੜ ਨਿਸ਼ਚੈ ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਪਿਤਾ ਜੀ ਦੇ ਹੁਕਮ ਅਤੇ ਕੌਸ਼ਿਕ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਨਾਲ, ਇਹ ਕੰਮ ਬਿਨਾ ਹਚਕਚਾਏ ਕਰਨਾ ਹੀ ਪਵੇਗਾ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮਨ ਪੱਕਾ ਕਰ ਲਿਆ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ ਤਾਤਾਕਾ ਦੇ ਸੰਘਾਰ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ।