ਇਹ ਜੰਗਲ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਰਾਮ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੇ ਨਾਲ ਆਏ ਹਨ, ਡਰਾਉਣੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਅਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਹਨ। ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਸਿੰਘ, ਬਾਘ, ਸੂਰ, ਹਾਥੀ ਅਤੇ ਧਵਾ, ਅਸ਼ਵਕਰਨ, ਕਕੁਭਾ, ਬਿਲਵਾ, ਟਿੰਡੂਕ ਅਤੇ ਪਟਾਲਾ ਵਰਗੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੁੱਖ ਵੀ ਹਨ। ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜੁਜੂਬ ਦੇ ਰੁੱਖ ਵੀ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਰਾਮ ਨੇ ਅਚੰਭੇ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ, "ਇਹ ਜੰਗਲ ਇੰਨਾ ਡਰਾਉਣਾ ਕਿਉਂ ਹੈ?" ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਰਿਸ਼ੀ ਸੀ, ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਇਸ ਜੰਗਲ ਦੀ ਡਰਾਉਣੀ ਹੋਣ ਦਾ ਕਾਰਣ ਦੱਸਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਕਕੁਤਸਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸੁਣੋ! ਇਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦੋ ਸੁੱਖੀ ਖੇਤਰ—ਮਲਦਾ ਅਤੇ ਕਰੂਸ਼ਾ—ਮੌਜੂਦ ਸੀ। ਇਹ ਦੋਨੋ ਖੇਤਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਬਣਾਏ ਸਨ। ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਜਦ ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਗਿਆ। ਭੁੱਖ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ-ਹਤਿਆ ਉਸ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ। ਇੰਦ੍ਰ, ਜੋ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਅਸ਼ੁੱਧਤਾ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਪਤ੍ਰਿਆਂ ਨਾਲ ਇਥੇ ਧੋ ਕੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮਲਦਾ ਅਤੇ ਕਰੂਸ਼ਾ ਖੇਤਰ ਬਣੇ।" "ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਦੇਹ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਇਹ ਖੇਤਰ, ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ। ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਇਸ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਵਰ ਦਿੱਤਾ—ਇਹ ਦੋ ਖੇਤਰ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਣਗੇ। ਮਲਦਾ ਅਤੇ ਕਰੂਸ਼ਾ, ਜੋ ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਅਸ਼ੁੱਧਤਾ ਨੂੰ ਝੱਲ ਰਹੇ ਸਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਵਡਿਆਈ ਕਰੀ, 'ਸ਼ਾਬਾਸ਼, ਸ਼ਾਬਾਸ਼!'" ਇਹ ਖੇਤਰ, ਮਲਦਾ ਅਤੇ ਕਰੂਸ਼ਾ, ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਸਨ, ਧਨ-ਧਾਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ। ਪਰ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਇਕ ਰੂਪ ਬਦਲਣ ਵਾਲੀ ਯਕਸ਼ੀਣੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਯਕਸ਼ੀਣੀ ਦਾ ਨਾਮ ਤਾਟਕਾ ਸੀ, ਜੋ ਗਿਆਨੀ ਸੁੰਦਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸੀ। ਤਾਟਕਾ ਦੇ ਪਾਸ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਾਰੀਚਾ ਸੀ, ਜੋ ਇੰਦ੍ਰ ਵਰਗਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਕਸ਼ਸ ਸੀ, ਵੱਡਾ ਸਿਰ, ਚੌੜਾ ਮੂੰਹ, ਮੋਟਾ ਸਰੀਰ, ਅਤੇ ਗੋਲ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ। ਇਹ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਆਪਣੀ ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਨਾਲ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਦਾ ਡਰਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮਲਦਾ ਤੇ ਕਰੂਸ਼ਾ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਤਾਟਕਾ, ਮੰਦ ਆਚਰਨ ਵਾਲੀ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ ਅਤੇ ਅੱਧਾ ਯੋਜਨ ਦੂਰ ਇਸ ਰਾਹ ਵਿਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, "ਤੂੰ ਤਾਟਕਾ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜਾ; ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਕੇ, ਇਸ ਮੰਦ ਯਕਸ਼ੀਣੀ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ। ਮੇਰੇ ਆਦੇਸ਼ 'ਤੇ, ਇਸ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਮੁੜ ਸੁੱਖੀ ਕਰ; ਕਿਉਂਕਿ ਹੁਣ ਕੋਈ ਇਥੇ ਆ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।" "ਰਾਮ, ਇਹ ਧਰਤੀ ਇਕ ਡਰਾਉਣੀ ਅਤੇ ਅਸਹਿਣ ਯਕਸ਼ੀਣੀ ਦੁਆਰਾ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਸ ਡਰਾਉਣੇ ਜੰਗਲ ਦੀ ਸਾਰੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਜੋ ਅਜੇ ਵੀ ਤਾਟਕਾ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਬਰਬਾਦ ਹੈ।" ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਬਾਲ ਕਾਂਡ ਦੀ ਪਚੀਵੀ ਸਰਗਾ ਸੁਣੋ। ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੀਆਂ ਉੱਤਮ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਮ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਹੈ, ਨੇ ਸ਼ੁਭ ਬੋਲ ਕੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਯਕਸ਼ੀਣੀ ਦੀ ਤਾਕਤ ਘੱਟ ਹੈ; ਫਿਰ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਰੱਖਦੀ ਹੈ?" ਰਾਮ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਸਮੇਤ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਨਰਮ ਬੋਲ ਨਾਲ ਦੱਸਣ ਲੱਗਾ, "ਸੁਣੋ, ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਇੰਨੀ ਤਾਕਤਵਰ ਹੋਈ। ਉਸ ਨੂੰ ਵਰ ਮਿਲਿਆ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਰੱਖਦੀ ਹੈ।" "ਇੱਕ ਵਾਰ ਇਕ ਮਹਾਨ ਯਕਸ਼ਾ ਸੀ—ਸੁਕੇਤੁ—ਤਾਕਤਵਰ ਅਤੇ ਧਰਮਵਾਨ। ਉਸ ਦੇ ਕੋਈ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਵੱਡੀ ਤਪਸਿਆ ਕੀਤੀ। ਯਕਸ਼ਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇਕ ਰਤਨ-ਸਮਾਨ ਧੀ ਦਿੱਤੀ—ਤਾਟਕਾ। ਉਸ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦਿੱਤੀ, ਪਰ ਸੁਕੇਤੁ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ।" "ਤਾਟਕਾ, ਸੋਹਣੀ ਅਤੇ ਨੌਜਵਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਸੁੰਦਾ, ਜੋ ਜੰਭਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਣੀ। ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਤਾਟਕਾ ਨੇ ਮਾਰੀਚਾ ਨਾਮਕ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਭਿਆਨਕ ਸੀ ਅਤੇ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਕਾਰਨ ਰਾਕਸ਼ਸ ਬਣ ਗਿਆ।" "ਜਦ ਸੁੰਦਾ ਮਰ ਗਿਆ, ਤਾਟਕਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਗਸਤ ਰਿਸ਼ੀ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਆਏ। ਭੁੱਖ ਅਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਤਾਟਕਾ ਗਰਜਦੀ ਹੋਈ ਅਗਸਤ ਰਿਸ਼ੀ ਵੱਲ ਦੌੜੀ। ਅਗਸਤ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਮਾਰੀਚਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਤੂੰ ਰਾਕਸ਼ਸ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲੈ!' ਅਤੇ ਤਾਟਕਾ ਨੂੰ ਵੀ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ।" "'ਮਹਾਨ ਯਕਸ਼ੀਣੀ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣ ਵਾਲੀ, ਭਿਆਨਕ ਅਤੇ ਵਿਅੰਗੀ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਇਹ ਰੂਪ ਛੱਡ ਦੇ—ਤੇਰਾ ਡਰਾਉਣਾ ਰੂਪ ਹੋ ਜਾਵੇ!'" "ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਤਾਟਕਾ ਨੇ ਇਸ ਖੇਤਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਅਗਸਤ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।" "ਰਾਘਵ, ਗਾਵਾਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਤੂੰ ਇਸ ਮੰਦ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਯਕਸ਼ੀਣੀ ਤਾਟਕਾ ਨੂੰ ਮਾਰ। ਤਾਟਕਾ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਕਾਰਨ ਤਾਕਤ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਤੈਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਇਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।" "ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਚਾਰ ਵਰਨਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਤੂੰ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਔਰਤ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਤੋਂ ਹਿਚਕਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ। ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਚਾਹੇ ਕੰਮ ਕਠੋਰ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਪਾਪੀ, ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਰੇ।" "ਇਹ ਰਾਜਧਰਮ ਹੈ—ਜੋ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਤੂੰ, ਕਕੁਤਸਥ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ, ਇਸ ਅਧਰਮੀ ਨੂੰ ਮਾਰ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਧਰਮ ਨਹੀਂ।" "ਸੁਣ, ਰਾਜਾ! ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਵੀ ਵਿਰੋਚਨ ਦੀ ਧੀ ਮੰਥਰਾ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ। ਅਤੇ ਪਹਿਲਾਂ, ਰਾਮ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਕਾਵਿਆ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਭਰਗੁ ਦੀ ਭਗਤ, ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਇੰਦ੍ਰ-ਹੀਣ ਸੰਸਾਰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਤਾਟਕਾ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝਾ ਦਿੱਤੀ।