ਇੱਕ ਵਾਰ, ਵੈਦੇਹੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਸੀਤਾ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ, ਰਾਵਣ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਈ। ਰਾਵਣ, ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਅਗਵਾ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਇੱਕ ਭਟਕਦੇ ਸੰਨਿਆਸੀ ਦੀ ਭेष-ਭੂਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਤੇ ਸਿਧਾ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਿਆ। ਸੀਤਾ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਜੇ ਇਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਅਤਿਥੀ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਵਾਗਤ ਨਾ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਇਹ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਜਿਹੇ ਵਿਚਾਰ-ਵਿਮਰਸ਼ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸੀਤਾ ਨੇ ਨਮ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਮਿਥਿਲਾ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਜਨਕ ਦੀ ਧੀ ਹਾਂ; ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਸੀਤਾ ਹੈ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ। ਮੈਂ ਰਾਮ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤਮ ਪਤਨੀ ਹਾਂ।" ਉਸ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, "ਮੈਂ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਇੱਖਵਾਕੂ ਰਾਜਵੰਸ਼ ਦੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਰਹੀ, ਮਨੁੱਖੀ ਸੁਖ-ਸੁਵਿਧਾਵਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲਿਆ, ਹਰ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋਈ। ਤੇਰਵੇਂ ਸਾਲ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਰਾਮ ਦੀ ਰਾਜਿਆਭਿਸ਼ੇਕ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ।" ਪਰ, ਉਸ ਸਮੇਂ, ਸੀਤਾ ਦੀ ਸੁਆਸਣੀ-ਸੱਸ ਕੈਕੇਈ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਤੋਂ ਇੱਕ ਵਰ ਮੰਗਿਆ। ਕੈਕੇਈ ਨੇ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਦੀ ਮਰਜ਼ੀ ਹਾਸਲ ਕਰਕੇ, ਰਾਮ ਦੇ ਵਨਵਾਸ ਅਤੇ ਭਰਤ ਦੀ ਰਾਜਿਆਭਿਸ਼ੇਕ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ। ਕੈਕੇਈ ਨੇ ਦੋ ਵਰਾਂ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ: "ਮੈਂ ਨਾ ਖਾਂਉਂਗੀ, ਨਾ ਸੁਤਾਂਗੀ, ਨਾ ਪੀਉਂਗੀ, ਜਦ ਤੱਕ ਰਾਮ ਰਾਜਿਆਭਿਸ਼ੇਕ ਨਹੀਂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ।" ਉਸ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, "ਜੇ ਰਾਮ ਰਾਜਿਆਭਿਸ਼ੇਕ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਖਤਮ।" ਕੈਕੇਈ ਨੇ ਨਾ ਧਨ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ, ਨਾ ਹੋਰ ਲਾਭ; ਰਾਮ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਤੇਜ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਹ ਸਮੇਂ ਪੱਚੀਸ ਸਾਲ ਦਾ ਸੀ। ਸੀਤਾ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, "ਮੇਰੇ ਜਨਮ ਨੂੰ ਅਠਾਰਾਂ ਸਾਲ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ; ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਰਾਮ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹਾਂ—ਸੱਚਾ, ਨੈਤਿਕ, ਪਵਿੱਤਰ।" ਉਸ ਨੇ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ, ਜੋ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਬਲ ਵਾਲਾ ਹੈ। "ਕੈਕੇਈ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਲਈ, ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਰਾਜਿਆਭਿਸ਼ੇਕ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ, ਜਦ ਕਿ ਮੈਂ ਉਸ ਕੋਲ ਤਿਆਰੀ ਲਈ ਗਿਆ ਸੀ।" ਕੈਕੇਈ ਨੇ ਜਲਦੀ ਰਾਮ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਸੁਣੋ, ਰਾਘਵ, ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਤਾ ਵੱਲੋਂ ਮੇਰੇ ਲਈ ਹੁਕਮ ਹੈ।" "ਇਹ ਰਾਜ ਭਰਤ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਨੌ ਤੇ ਪੰਜ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਵਨ ਵਿੱਚ ਵੱਸੋ।" "ਵਨ ਵਿੱਚ ਜਾਓ, ਕਕੁਤਸਥ ਵੰਸ਼ੀ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਝੂਠ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰੋ।" ਰਾਮ ਨੇ ਨਿਰਭੀਤ ਹੋ ਕੇ ਕੈਕੇਈ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਆਖਦੇ ਹੋ, ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਹੁਕਮ ਮੰਨਿਆ; ਉਹ ਸਦਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਕਦੇ ਲੈਂਦੇ ਨਹੀਂ, ਸੱਚ ਬੋਲਦੇ ਹਨ, ਕਦੇ ਝੂਠ ਨਹੀਂ। "ਇਹ ਰਾਮ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਵਰਤ ਹੈ," ਸੀਤਾ ਨੇ ਆਖਿਆ। "ਮੇਰਾ ਭਰਾ, ਜੋ ਹੋਰ ਮਾਂ ਤੋਂ ਜਣਿਆ ਗਿਆ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਨਾਮ ਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ।" "ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਰਾਮ ਦਾ ਸਾਥੀ ਹੈ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ; ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਵਰਤ ਵਿੱਚ ਪੱਕਾ।" "ਧਨੁਸ਼-ਧਾਰੀ, ਉਹ ਰਾਮ ਦੇ ਨਾਲ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ, ਵਨਵਾਸ ਲਈ ਆਇਆ; ਮੋੜੀ ਵਾਲੀ ਜਟਾਵਾਂ, ਸੰਨਿਆਸੀ ਭੇਸ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਚਲਿਆ।" "ਨੈਤਿਕਤਾ ਅਤੇ ਵਰਤ ਵਿੱਚ ਪੱਕਾ, ਉਹ ਦੰਡਕਾ ਵਨ ਵਿੱਚ ਪਰਵেশ ਕਰ ਗਿਆ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਤਿੰਨ, ਕੈਕੇਈ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਰਾਜ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੋ ਗਏ।" "ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਅਸੀਂ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਇਸ ਡੂੰਘੇ ਵਨ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮ ਰਹੇ ਹਾਂ; ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ ਤਾਂ, ਇੱਥੇ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਆਰਾਮ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।" "ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਵਾਪਸ ਆਵੇਗਾ, ਵਨ ਦੀ ਵਧੀਆ ਖੁਰਾਕ ਲੈ ਕੇ—ਹਿਰਨ, ਗੋਹ, ਸੂਰ ਮਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਕਾਫੀ ਮਾਸ ਲਿਆਵੇਗਾ।" "ਹੁਣ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਨਾਮ, ਵੰਸ਼, ਪਰਿਵਾਰ ਦੱਸੋ; ਤੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੁਸੀਂ ਦੰਡਕਾ ਵਨ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲੇ ਕਿਉਂ ਭਟਕ ਰਹੇ ਹੋ?" ਜਦੋਂ ਸੀਤਾ, ਰਾਮ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਤਾਂ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਰਾਵਣ, ਨੇ ਕਠੋਰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ। "ਮੈਂ ਹੀ ਉਹ ਰਾਵਣ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਨੇ ਦੇਵ, ਅਸੁਰ, ਮਨੁੱਖ—ਸਭ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਡਰਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਹੇ ਸੀਤਾ, ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ।" "ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸੋਨੇ ਵਰਗੀ ਚਮਕ, ਰੇਸ਼ਮੀ ਪਹਿਰਾਵੇ ਵਿੱਚ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਆਨੰਦ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।" "ਕਈ ਵਧੀਆ ਔਰਤਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਇੱਥੇ-ਉੱਥੇ ਤੋਂ ਲਿਆ, ਪਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੇਰੀ ਮੁੱਖ ਰਾਣੀ ਬਣੋ, ਤੁਹਾਡੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ।" "ਮੇਰਾ ਮਹਾਨ ਸ਼ਹਿਰ ਲੰਕਾ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਬਣਿਆ, ਸਮੁੰਦਰ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।" "ਉਥੇ, ਹੇ ਸੀਤਾ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮੋਗੀ, ਤੇ ਇਸ ਵਨਵਾਸ ਦੀ ਕੋਈ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗੀ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ।" "ਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਨੌਕਰਾਣੀਆਂ, ਹਰ ਗਹਿਣੇ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ, ਤੁਹਾਡੀ ਸੇਵਾ ਕਰਣਗੀਆਂ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਬਣ ਜਾਓ।" ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਜਨਕ ਦੀ ਧੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਰੂਪ ਨਿਰਮਲ ਸੀ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਈ ਤੇ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਉਗਰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਦੇ ਹੋਏ। "ਮੈਂ ਰਾਮ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹਾਂ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਅਡੋਲ ਹੈ, ਮਹੇਂਦਰ ਵਰਗਾ ਮਹਾਨ ਹੈ, ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਅਗਾਧ ਹੈ।" "ਮੈਂ ਰਾਮ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਦੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਭ ਲਕਸ਼ਣ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੀ ਆਕृति ਵਟ-ਵ੍ਰਖ਼ ਵਰਗੀ ਹੈ, ਜੋ ਸੱਚ ਵਿੱਚ ਪੱਕਾ ਤੇ ਨੈਤਿਕ ਹੈ।" "ਮੈਂ ਰਾਮ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਨ, ਜਿਸ ਦਾ ਛਾਤੀ ਚੌੜਾ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ੇਰ ਦੀ ਚਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਤੇ ਜਿਸ ਦਾ ਰੂਪ ਵੀ ਸ਼ੇਰ ਵਰਗਾ ਹੈ।" "ਮੈਂ ਰਾਮ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਦਾ ਮੁੱਖ ਪੂਰਨ ਚੰਦ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਜੋ ਰਾਜਵੰਸ਼ੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਪਾਈ, ਜਿਸ ਦੀ ਕੀਰਤੀ ਵਿਅਪਕ ਹੈ, ਤੇ ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਬਲਸ਼ਾਲੀ ਹਨ।" "ਤੂੰ ਇੱਕ ਗਿੱਧ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ੇਰਣੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਜੋ ਅਸੰਭਵ ਹੈ; ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਛੂਹ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਸੂਰਜ ਦੀ ਚਮਕ ਨੂੰ ਹੱਥ ਨਹੀਂ ਲਾ ਸਕਦਾ।" "ਤੂੰ ਜਰੂਰ ਕਈ ਸੋਨੇ ਦੇ ਰੁੱਖ ਵੇਖੇ ਹੋਣਗੇ, ਹੇ ਮੂਰਖ, ਜੋ ਰਾਘਵ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤਮ ਪਤਨੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਖਸ਼ਸ।" "ਤੂੰ ਭੁੱਖੇ ਸ਼ੇਰ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੋਂ ਦੰਦ ਖਿੱਚਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਹਿਰਨ ਦਾ ਦੁਸ਼ਮਣ ਹੈ, ਜਾਂ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਸੱਪ ਦੇ ਜਬੜੇ ਨੂੰ ਫੜਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।" "ਤੂੰ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਹੱਥ ਨਾਲ ਉਠਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਮੌਤ ਦਾ ਜ਼ਹਿਰ ਪੀ ਕੇ ਵੀ ਬਚਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੀਤਾ ਨੇ ਰਾਵਣ ਦੇ ਅਮਾਨਵੀ ਇਰਾਦਿਆਂ ਨੂੰ ਨਿਰਸਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਰਾਮ ਲਈ ਅਟੁੱਟ ਨਿਸ਼ਠਾ, ਨੈਤਿਕਤਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਕੀਤਾ।