ਜਦੋਂ ਸੀਤਾ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਉਹ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਰਾਮ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਸ਼ਿਕਾਰ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਵੱਡਾ ਹਰਾ ਜੰਗਲ ਵੇਖਿਆ, ਪਰ ਰਾਮ ਜਾਂ ਲਕਸ਼ਮਣ ਕਿਤੇ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੇ। ਇਸ ਵੇਲੇ, ਮਹਾਨ ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਅਰਣਯਕਾਂਡ ਦੇ ਸਤਾਈਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਕਥਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ, ਰਾਵਣ, ਜੋ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਅ攀ਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਵਿਦਵਾਨ ਜਤੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸੀਤਾ ਸੋਚਦੀ ਹੈ, "ਜੇਕਰ ਮੈਂ ਇਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮਹਿਮਾਨ ਨੂੰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸਵਾਗਤ ਨਾ ਕਰਾਂ, ਤਾਂ ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ।" ਕੁਝ ਪਲ ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, "ਮੈਂ ਮਿਥਿਲਾ ਦੇ ਮਹਾਰਾਜ ਜਨਕ ਦੀ ਧੀ ਹਾਂ, ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਸੀਤਾ ਹੈ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ। ਮੈਂ ਰਾਮ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਪਤਨੀ ਹਾਂ।" "ਮੈਂ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਇਕਸ਼ਵਾਕੁਆਂ ਦੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖੀ ਸੁਖ-ਸੁਵਿਧਾਵਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣਿਆ। ਤੇਰਵਾਂ ਸਾਲ ਆਉਣ ਤੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਰਾਘਵ ਦੀ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ, ਮੇਰੀ ਮਹਾਨ ਸਾਸ, ਕੈਕੇਈ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਤੋਂ ਵਰ ਮੰਗਿਆ।" "ਕੈਕੇਈ ਨੇ ਮੇਰੇ ਸਸੁਰ ਦਾ ਮਨ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਵਨਵਾਸ ਦਿਵਾਇਆ ਅਤੇ ਭਰਤ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਸੱਚ ਦੇ ਪੱਕੇ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ ਸੀ, ਤੋਂ ਦੋ ਵਰ ਮੰਗੇ: 'ਮੈਂ ਨਾ ਖਾਵਾਂਗੀ, ਨਾ ਸੌਂਵਾਂਗੀ, ਨਾ ਪੀਂਵਾਂਗੀ, ਕਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ।' ਕੈਕੇਈ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਜੇ ਰਾਮ ਰਾਜਾ ਬਣਿਆ, ਤਾਂ ਇਹ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਅੰਤ ਹੋਵੇਗਾ।'" "ਉਸ ਨੇ ਧਨ ਜਾਂ ਹੋਰ ਲਾਭ ਨਹੀਂ ਮੰਗੇ, ਨਾ ਹੋਰ ਕੁਝ ਮੰਗਿਆ; ਮੇਰੇ ਪਤੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਹੈ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਪਚੀਸ ਸਾਲ ਦਾ ਸੀ। ਮੇਰੇ ਜਨਮ ਨੂੰ ਅਠਾਰਾਂ ਸਾਲ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ; ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਰਾਮ ਵਜੋਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹਾਂ—ਸੱਚੀ, ਧਰਮਵਾਨ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ।" "ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਮਹਾਰਾਜ ਦਸ਼ਰਥ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ, ਇੱਛਾਵਾਂ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਹੈ। ਕੈਕੇਈ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਲਈ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰਾਜਾ ਬਣਨ ਲਈ ਗਿਆ ਸੀ।" "ਕੈਕੇਈ ਨੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਰਾਘਵ, ਸੁਣੋ, ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਤਾ ਵਲੋਂ ਮੇਰੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਹੁਕਮ ਹੈ।' 'ਇਹ ਨਿਰਵਿਘਨ ਰਾਜ ਭਰਤ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਨੌਂ ਤੇ ਪੰਜ ਸਾਲ ਵਨ ਵਿੱਚ ਰਹੋ।' 'ਕਕੁਤਸਥ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ, ਤੁਸੀਂ ਵਨ ਵਿੱਚ ਜਾਓ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਝੂਠ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰੋ।' ਰਾਮ ਨੇ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਕੈਕੇਈ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, 'ਜਿਵੇਂ ਹੁਕਮ।'" "ਉਹ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੇਰਾ ਪਤੀ, ਜੋ ਸਦਾ ਸਚ ਬੋਲਦਾ ਤੇ ਦਾਨ ਕਰਦਾ, ਪਰ ਕੁਝ ਲੈਂਦਾ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਨੇ ਹੁਕਮ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇਹ ਰਾਮ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਵਚਨ ਹੈ; ਉਸ ਦਾ ਭਰਾ, ਜੋ ਦੂਜੀ ਮਾਂ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਤੇ ਵਿਰਲੇ ਹੈ।" "ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਰਾਮ ਦਾ ਸਾਥੀ ਹੈ ਤੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਭਰਾ, ਲਕਸ਼ਮਣ, ਨਿਸ਼ਠਾਵਾਨ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਹੈ।" "ਧਨੁਸ਼ ਨਾਲ ਸਜਿਆ, ਉਹ ਰਾਮ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਆਇਆ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ; ਜਟਾਓਂ ਵਾਲਾ, ਤਪਸਵੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਆਏ।" "ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਅਟਲ ਤੇ ਵਚਨ ਵਿੱਚ ਪੱਕਾ, ਉਹ ਦੰਡਕ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਤਿੰਨ, ਕੈਕੇਈ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਰਾਜ ਤੋਂ ਨਿਕਾਲੇ ਗਏ।" "ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਅਸੀਂ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਇਸ ਡੂੰਘੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦੇ ਹਾਂ; ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ ਤਾਂ ਇੱਥੇ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਆਰਾਮ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।" "ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਵਾਪਸ ਆਵੇਗਾ, ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਜੰਗਲੀ ਮਾਸ ਲਿਆਉਂਦਾ—ਹਿਰਨ, ਗੋਹ, ਸੂਰ ਮਾਰ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਮਾਸ ਲਿਆਉਂਦਾ।" "ਹੁਣ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਨਾਮ, ਵੰਸ਼ ਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੱਸੋ; ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੁਸੀਂ ਦੰਡਕ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲੇ ਕਿਉਂ ਘੁੰਮ ਰਹੇ ਹੋ?" ਜਦੋਂ ਰਾਮ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸੀਤਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਰਾਵਣ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਠੋਰ ਉੱਤਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। "ਮੈਂ ਉਹ ਰਾਵਣ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਦੇਵ, ਅਸੁਰ ਤੇ ਮਨੁੱਖ—all ਡਰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਸੀਤਾ, ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ।" "ਤੈਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਜੋ ਸੋਨੇ ਵਰਗੀ ਚਮਕ ਵਾਲੀ ਤੇ ਰੇਸ਼ਮ ਦੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਤਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਰੁਚੀ ਨਹੀਂ ਰਹੀ।" "ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਚੰਗੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਇੱਥੇ-ਉੱਥੇ ਤੋਂ ਲਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਚੰਗੀਆਂ ਰਹਿਣ; ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਮੁੱਖ ਰਾਣੀ ਬਣ ਜਾ।" "ਲੰਕਾ ਮੇਰਾ ਮਹਾਨ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਬਣਿਆ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ।" "ਉਥੇ, ਹੇ ਸੀਤਾ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮੇਂਗੀ, ਤੇ ਇਸ ਵਨਵਾਸ ਦੀ ਕੋਈ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗੀ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ।" "ਪੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਨੌਕਰਾਣੀਆਂ, ਹਰ ਗਹਿਣੇ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ, ਤੈਨੂੰ ਸੇਵਾ ਕਰਨਗੀਆਂ, ਜੇ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਬਣ ਜਾਵੇਂ।" ਪਰ ਜਦੋਂ ਰਾਵਣ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ, ਜਨਕ ਦੀ ਧੀ, ਜੋ ਸਰੂਪ ਵਿੱਚ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਸੀ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਉਸ ਰਾਖਸ਼ਸ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਉਪੇਖਾ ਕੀਤੀ। "ਮੈਂ ਰਾਮ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹਾਂ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਅਟੱਲ ਹੈ, ਮਹਿੰਦਰ ਵਾਂਗ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਅਗਮ।" "ਮੈਂ ਰਾਮ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਸਭ ਸ਼ੁਭ ਲਕਸ਼ਣ ਹਨ, ਜੋ ਵਟ-ਵ੍ਰਖ਼ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਸੱਚ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵਿੱਚ ਅਟੱਲ।" "ਮੈਂ ਰਾਮ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵੱਡੀਆਂ ਹਨ, ਛਾਤੀ ਚੌੜੀ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਚੱਲਦਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਹੈ, ਤੇ ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੂਪ ਵੀ ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਹੈ।" "ਮੈਂ ਰਾਮ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਪੂਰਨ ਚੰਦ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਜੋ ਰਾਜਕੁਲ ਦਾ ਵੰਸ਼ਜ ਹੈ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਿਆ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸਭ ਥਾਂ ਹੈ ਤੇ ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਨ।" "ਤੂੰ ਇੱਕ ਗਿੱਦੜ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ੇਰਨੀ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ—ਜੋ ਅਣਪਹੁੰਚ ਹੈ; ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਛੂ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਸੂਰਜ ਦੀ ਚਮਕ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਫੜ ਸਕਦਾ।" "ਤੂੰ ਜਰੂਰ ਬਹੁਤ ਸੋਨੇ ਦੇ ਰੁੱਖ ਵੇਖਦਾ ਹੋਵੇਂਗਾ, ਹੇ ਮੂਰਖ, ਜਦ ਤੂੰ ਰਾਘਵ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਖਸ਼ਸ!" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੀਤਾ ਨੇ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਨਿਰਭੀਤ ਤੇ ਨਿਸ਼ਚਲ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, ਆਪਣੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਤੇ ਰਾਮ ਲਈ ਆਪਣੀ ਨਿਸ਼ਠਾ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।