ਜਦ ਰਾਵਣ ਨੇ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਦੰਡਕ ਅਰਣਯ ਵਿੱਚ ਅਕੇਲੀ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਹੈਰਾਨ ਹੋਇਆ ਤੇ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗਾ, "ਇਥੇ ਕਾਲੇ ਰੀਛ, ਲੋਮੜੀਆਂ, ਸਾਰਸ ਪੰਛੀ, ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਮਸਤ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਹਾਥੀ ਹਨ—ਤੈਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਡਰ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ? ਸੁੰਦਰ ਮੁਖ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਡਰਾਵਣੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਅਕੇਲੀ ਕਿਵੇਂ ਫਿਰ ਰਹੀ ਹੈਂ? ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ, ਕਿਸ ਦੀ ਧੀ ਹੈਂ, ਕਿੱਥੋਂ ਆਈਂ, ਤੇ ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਇੱਥੇ ਦੰਡਕ ਆਈਂ?" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਾਵਣ ਨੇ ਵੈਦੇਹੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰੀ ਕਿ ਉਹ ਡਰਾਉਣੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਬਿਨਾ ਡਰਦੇ ਫਿਰ ਰਹੀ ਹੈ। ਰਾਵਣ, ਜੋ ਦੋਜਾਤੀ (ਬ੍ਰਾਹਮਣ) ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਸੀ, ਮੈਥਿਲੀ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਆਉਣ ਤੇ ਪੂਰੀ ਇੱਜ਼ਤ ਦਿੱਤੀ। ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਬੈਠਣ ਲਈ ਆਸਨ ਦਿੱਤਾ, ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਆਖਿਆ, "ਸਭ ਕੁਝ ਤਿਆਰ ਹੈ।" ਉਹ ਦੋਜਾਤੀ ਦੇ ਵੈਸ਼-ਭੂਸ਼ਾ, ਕੰਡਾ ਤੇ ਕੁਸੁੰਭ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ ਸੀ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਥਿਲੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸਮਝ ਕੇ ਇਨਕਾਰ ਕਰਨਾ ਅਸੰਭਵ ਜਾਣਿਆ ਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ। "ਇਹ ਆਸਨ ਲਵੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਬੈਠੋ। ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਲਵੋ। ਇਹ ਜੰਗਲ ਦੀ ਵਧੀਆ ਭੋਜਨ ਤੇਆਰ ਹੈ, ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਖਾਓ," ਮੈਥਿਲੀ ਨੇ ਆਖਿਆ। ਰਾਵਣ ਨੇ ਮੈਥਿਲੀ, ਜੋ ਰਾਣੀ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਰੀ ਆਦਰ ਨਾਲ ਗੱਲ ਸੁਣੀ, ਪਰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਢਿੱਠ ਹੋ ਗਿਆ ਕਿ ਹੁਣ ਇਹਨੂੰ ਜਬਰ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾਵਾਂਗਾ ਤੇ ਇਸ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਾਂਗਾ। ਉਸ ਵੇਲੇ, ਜਦ ਮੈਥਿਲੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ—ਉਹ ਸੋਹਣੇ ਵਸਤਰ ਪਾਈ ਹੋਈ ਸੀ, ਤੇ ਸੋਚ ਰਹੀ ਸੀ ਕਿ ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਸ਼ਿਕਾਰ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਆਉਣਗੇ—ਉਸ ਨੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਹਰਾ-ਭਰਾ ਜੰਗਲ ਵੇਖਿਆ, ਪਰ ਰਾਮ ਜਾਂ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨਜ਼ਰ ਨਹੀਂ ਆਏ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜਦ ਰਾਵਣ ਨੇ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਅਗਵਾ ਕਰਨ ਦਾ ਮਨ ਬਣਾਇਆ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇੱਕ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ ਤਪਸਵੀ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗਾ। ਸੀਤਾ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, "ਜੇਕਰ ਮੈਂ ਇਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮਹਿਮਾਨ ਦੀ ਸਹੀ ਸੇਵਾ ਨਾ ਕਰਾਂ, ਤਾਂ ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ।" ਥੋੜ੍ਹਾ ਸੋਚ ਕੇ, ਸੀਤਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਮੈਂ ਮਿਥਿਲਾ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਜਨਕ ਦੀ ਧੀ ਹਾਂ; ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਸੀਤਾ ਹੈ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਧਾਈ ਹੋਵੇ। ਮੈਂ ਰਾਮ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤਮ ਪਤਨੀ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖੀ ਸੁਖਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈ ਕੇ ਰਹੀ। ਤੈਰਵੀਂ ਸਾਲ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਸਮੇਤ ਰਾਮ ਨੂੰ ਰਾਜਤਿਲਕ ਦੇਣ ਦਾ ਨਿਰਣਾ ਕੀਤਾ। ਜਦ ਰਾਘਵ ਦੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਹੋਈ, ਮੇਰੀ ਮਾਤਾ-ਸਾਹਿਬ, ਕੈਕਈ, ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਕੋਲੋਂ ਇਕ ਵਰ ਮੰਗਿਆ।" "ਕੈਕਈ ਨੇ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ-ਸਾਹਿਬ ਨੂੰ ਰਾਜੀ ਕਰਕੇ, ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਵਨਵਾਸ ਤੇ ਭਰਤ ਨੂੰ ਰਾਜਤਿਲਕ ਦਿਵਾਇਆ। ਉਸਨੇ ਦੋ ਵਰ ਮੰਗੇ: 'ਮੈਂ ਨ ਤਾਂ ਖਾਵਾਂਗੀ, ਨ ਸੁੱਤਾਂਗੀ, ਨ ਪੀਵਾਂਗੀ, ਜਦ ਤੱਕ ਰਾਮ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਨਹੀਂ ਰੁਕਦਾ।' ਕਹਿੰਦੀ, 'ਜੇ ਰਾਮ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਖਤਮ।' ਉਸਨੇ ਕੋਈ ਹੋਰ ਧਨ-ਪਦਾਰਥ ਨਹੀਂ ਮੰਗਿਆ, ਨਾ ਹੋਰ ਕੁਝ। ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਉਸ ਵੇਲੇ ਪঁਚੀਵੀ ਸਾਲ ਦਾ ਸੀ।" "ਮੇਰੀ ਉਮਰ ਅੱਠਾਰਾਂ ਸਾਲ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ। ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਰਾਮ ਨੂੰ ਸੱਚਾ, ਧਰਮੀ, ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ-ਸਾਹਿਬ ਦਸ਼ਰਥ ਹਨ, ਜੋ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਕੈਕਈ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਲਈ, ਪਿਤਾ-ਸਾਹਿਬ ਨੇ ਰਾਮ ਦਾ ਰਾਜਤਿਲਕ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਭਾਵੇਂ ਰਾਮ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਆਇਆ ਸੀ।" "ਕੈਕਈ ਨੇ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਸੁਣੋ ਰਾਘਵ, ਇਹ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਤਾ-ਸਾਹਿਬ ਦਾ ਹੁਕਮ ਹੈ। ਰਾਜ ਭਰਤ ਨੂੰ ਮਿਲੇ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਨੌ ਤੇ ਪੰਜ—ਚੌਦਾਂ ਸਾਲ—ਵਨ ਵਿੱਚ ਵੱਸੋ।' 'ਕਕੁਤਸਥ ਵੰਸ਼ੀ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜਾਓ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਝੂਠ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰੋ।' ਰਾਮ ਨੇ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਆਖਿਆ, 'ਜੋ ਹੁਕਮ।'" "ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਨੇ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੱਚ ਬੋਲਦੇ ਹਨ, ਹੁਕਮ ਸੁਣ ਕੇ ਤੁਰੰਤ ਮੰਨ ਲਿਆ। ਉਹ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਪਰ ਲੈਂਦੇ ਨਹੀਂ, ਸੱਚ ਬੋਲਦੇ ਹਨ, ਕਦੇ ਝੂਠ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਰਾਮ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਵ੍ਰਤ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭਰਾ, ਜੋ ਹੋਰ ਮਾਂ ਤੋਂ ਹਨ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਨਾਮ ਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ। ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜੋ ਪੁਰਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ ਹੈ, ਰਾਮ ਦਾ ਸਾਥੀ ਤੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਤੇ ਵਚਨ ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।" "ਕਮਾਨ ਨਾਲ ਲੈਸ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਰਾਮ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਆਇਆ। ਜਟਾਏ ਪਾਈਆਂ, ਤਿੰਨੋਂ ਸਾਧੂਆਂ ਵਾਂਗ ਜੰਗਲ ਨੂੰ ਆ ਗਏ। ਇੰਝ, ਅਸੀਂ ਤਿੰਨੇ ਕੈਕਈ ਕਰਕੇ ਰਾਜ ਤੋਂ ਨਿਕਲੇ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਅਸੀਂ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਇਹ ਡੂੰਘਾ ਜੰਗਲ ਫਿਰ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ ਤਾਂ ਇੱਥੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਆਰਾਮ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਜੰਗਲ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਆਉਣਗੇ, ਕਈ ਮਾਸ ਲੈ ਕੇ—ਹਿਰਣ, ਗੋਹ ਤੇ ਸੂਅਰ ਮਾਰ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਲਿਆਉਣਗੇ।" "ਹੁਣ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਨਾਮ, ਵੰਸ਼, ਪਰਿਵਾਰ ਸੱਚ-ਸੱਚ ਦੱਸੋ। ਤੇ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਤੁਸੀਂ ਦੰਡਕ ਅਰਣਯ ਵਿੱਚ ਅਕੇਲੇ ਕਿਸ ਲਈ ਫਿਰ ਰਹੇ ਹੋ?" ਜਦ ਸੀਤਾ, ਰਾਮ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਤਾਂ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਮਹਾਬਲੀ ਰਾਵਣ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਰੜਾ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ। "ਮੈਂ ਉਹ ਰਾਵਣ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਦੇਵ, ਅਸੁਰ ਤੇ ਮਨੁੱਖ—all ਤ੍ਰੈਲੋਕ—ਕੰਪਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਸੀਤੇ! ਤੂੰ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹੈਂ, ਸੋਨੇ ਵਰਗੀ ਚਮੜੀ ਵਾਲੀ ਤੇ ਰੇਸ਼ਮੀ ਵਸਤ੍ਰ ਪਾਈ ਹੋਈ, ਤੈਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਰੁਚੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ।" "ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਅਨੇਕ ਸੁੰਦਰ ਸਤ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਇੱਧਰ-ਉੱਧਰੋਂ ਲਿਆਇਆ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਮੁੱਖ ਰਾਣੀ ਬਣ। ਮੇਰਾ ਸ਼ਹਿਰ ਲੰਕਾ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਪਰਬਤ ਉੱਤੇ ਵੱਸਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਸਮੁੰਦਰ ਘੇਰਿਆ ਹੋਇਆ। ਉੱਥੇ, ਹੇ ਸੀਤੇ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮੇਗੀ, ਤੇ ਇੱਥੇ ਵਨ-ਵਾਸ ਦੀ ਕੋਈ ਕਮੀ ਨਹੀਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰੇਗੀ, ਹੇ ਸੁੰਦਰਿ।" ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ, ਰਾਵਣ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੇ ਭਾਵ ਸੀਤਾ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ, ਪਰ ਸੀਤਾ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦੀ ਰਹੀ, ਉਸਦੀ ਨਜ਼ਰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਹੀ ਲੱਭਦੀ ਰਹੀ।