ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਦੰਡਕ ਅਰਣਿਆ ਵਿੱਚ ਘਟ ਰਹੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਰਾਵਣ, ਜੋ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਮੁਖੀ ਸੀ, ਇੱਕ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ (ਬ੍ਰਾਹਮਣ) ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਇਹ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਵਸੇਰਾ ਹੈ—ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਕਿਵੇਂ ਆਈ? ਇੱਥੇ ਰੁੱਖਾਂ 'ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਹਿਰਣ, ਸিংਹ, ਟਾਪੂਆਂ ਦੇ ਬਾਘ ਅਤੇ ਭੇਡਾਂ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਰੀਛ, ਲੂੰਬੜ, ਕਬੂਤਰ, ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ, ਮਸਤ, ਤੇਜ਼ ਹਾਥੀ ਵੀ ਹਨ। ਤੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਡਰਦੀ ਨਹੀਂ? ਇਸ ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਇਕੱਲੀ, ਸੁੰਦਰ ਮੁਖ ਵਾਲੀ, ਡਰਦੀ ਨਹੀਂ? ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ, ਕਿਸ ਦੀ ਧੀ ਹੈਂ, ਕਿੱਥੋਂ ਆਈ ਹੈਂ, ਤੇ ਦੰਡਕ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਦਾ ਕੀ ਕਾਰਨ ਹੈ?" ਰਾਵਣ ਨੇ, ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ, ਵੈਦੇਹੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ, "ਸੁੰਦਰਏ, ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਇਕੱਲੀ, ਉਹ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਫਿਰ ਰਹੀ ਹੈਂ, ਜਿੱਥੇ ਭਿਆਨਕ ਰਾਕਸ਼ਸ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।" ਜਦੋਂ ਰਾਵਣ, ਦੂਜੇ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਇਆ, ਮੈਥਿਲੀ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਆਵਭਾਟ, ਮਹਿਮਾਨ ਵਜੋਂ, ਸਾਰੇ ਸੰਸਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਲਈ ਆਸਣ ਲਿਆਈ, ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਕਿਹਾ, "ਸਭ ਕੁਝ ਤਿਆਰ ਹੈ," ਉਸ ਨਰਮ-ਮੁਖ ਵਾਲੇ ਨੂੰ। ਮੈਥਿਲੀ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਪਾਤਰ ਤੇ ਕੁਸੰਭਾ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਇਨਕਾਰ ਕਰਨਾ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਸੀ; ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਾਂਗ ਉਸ ਦੀ ਆਵਭਾਟ ਕਰੀ। "ਇਹ ਆਸਣ ਹੈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਬੈਠੋ; ਪੈਰਾਂ ਲਈ ਪਾਣੀ ਲਵੋ। ਇਹ ਵਧੀਆ ਜੰਗਲੀ ਭੋਜਨ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈ, ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਖਾਓ।" ਰਾਵਣ ਨੇ, ਮੈਥਿਲੀ ਦੀ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਢਿੱਠਾ ਨਿਸਚਾ ਕਰ ਲਿਆ ਕਿ ਉਹ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਜਬਰ ਨਾਲ ਲੈ ਜਾਵੇਗਾ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਨਸ਼ਟਿ ਕਰੇਗਾ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਜਦ ਸੀਤਾ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਜੋ ਸ਼ਿਕਾਰ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪੁਸ਼ਾਕ ਪਾ ਕੇ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਨਾਲ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਵੱਡਾ ਹਰਾ ਜੰਗਲ ਵੇਖਿਆ, ਪਰ ਰਾਮ ਜਾਂ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨਜ਼ਰ ਨਹੀਂ ਆਏ। ਹੁਣ, ਵੈਦੇਹੀ ਨੂੰ ਰਾਵਣ ਨੇ, ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਅਗਵਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਪੁੱਛਿਆ। ਰਾਵਣ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇੱਕ ਭਟਕਦੇ ਤਪਸਵੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ। ਸੀਤਾ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, "ਜੇ ਇਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮਹਿਮਾਨ ਦੀ ਉਚਿਤ ਆਵਭਾਟ ਨਾ ਹੋਈ, ਤਾਂ ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹੈ।" ਇਕ ਪਲ ਵਿਚ ਸੋਚ ਕੇ, ਸੀਤਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਜਨਕ, ਮਿਥਿਲਾ ਦੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ ਹਾਂ; ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਸੀਤਾ ਹੈ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਅਸੀਸ। ਮੈਂ ਰਾਮ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਰਾਣੀ ਹਾਂ।" "ਮੈਂ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਇਕਸ਼ਵਾਕੂਆਂ ਦੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖੀ ਸੁਖਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲਿਆ, ਸਾਰੇ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋਈ। ਤੇਰਵੇਂ ਸਾਲ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਸਮੇਤ, ਰਾਮ ਦੇ ਰਾਜਯ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਦਾ ਨਿਸਚਾ ਕੀਤਾ। ਜਦ ਰਾਘਵ ਦੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ, ਮੇਰੀ ਸਾਸ, ਕੈਕੇਈ, ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਤੋਂ ਵਰ ਮੰਗਿਆ। ਕੈਕੇਈ ਨੇ ਮੇਰੇ ਸਸੁਰ ਦਾ ਮਨ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਦਾ ਵਨਵਾਸ ਤੇ ਭਰਤ ਦਾ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਲੈ ਲਿਆ।" "ਉਸ ਨੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਸੱਚ ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੋਂ ਦੋ ਵਰ ਮੰਗੇ: 'ਮੈਂ ਨਾ ਖਾਵਾਂ, ਨਾ ਸੌਂਵਾਂ, ਨਾ ਪੀਵਾਂ, ਕਦੇ ਵੀ।' 'ਇਹ ਮੇਰੀ ਜਿੰਦਗੀ ਦਾ ਅੰਤ ਹੈ ਜੇ ਰਾਮ ਅਭਿਸ਼ਿਕਤ ਹੋਇਆ,' ਕੈਕੇਈ ਨੇ ਮੇਰੇ ਸਸੁਰ ਨੂੰ ਕਿਹਾ। ਉਸ ਨੇ ਦੌਲਤ ਜਾਂ ਹੋਰ ਲਾਭ ਨਹੀਂ ਮੰਗਿਆ, ਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ; ਮੇਰਾ ਪਤੀ, ਵੱਡੀ ਤੇਜ ਵਾਲਾ, ਪਚੀਸ ਸਾਲ ਦਾ ਸੀ।" "ਮੇਰੀ ਪੈਦਾਇਸ਼ ਨੂੰ ਅਠਾਰਾਂ ਸਾਲ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ; ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਰਾਮ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ—ਸੱਚਾ, ਧਰਮਵਾਨ, ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ। ਚੌੜੀ ਅੱਖਾਂ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਾਂਹਾਂ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ, ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਹਨ, ਜੋ ਇੱਛਾ ਵਾਲੇ ਹਨ।" "ਕੈਕੇਈ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਲਈ, ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਮੈਨੂੰ, ਰਾਮ ਨੂੰ, ਅਭਿਸ਼ਿਕਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਜਦ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਲਈ ਆਇਆ। ਕੈਕੇਈ ਨੇ ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਚੇਤੀ ਕਿਹਾ: 'ਸੁਣੋ, ਰਾਘਵ, ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਤਾ ਵੱਲੋਂ ਮੇਰੀ ਵਾਸਤੇ ਆਦੇਸ਼ ਹੈ।' 'ਇਹ ਆਰਾਮਦਾਇਕ ਰਾਜ ਭਰਤ ਨੂੰ ਮਿਲੇ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਨੌਂ ਤੇ ਪੰਜ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸੋ।'" "'ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜਾਓ, ਕਕੁਤਸਥ ਵੰਸ਼ਜ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਝੂਠ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰੋ।' ਰਾਮ ਨੇ, ਡਰ ਨਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਕੈਕੇਈ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਜੋ ਆਦੇਸ਼ ਹੈ, ਮੈਂ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ।'" "ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੇਰਾ ਪਤੀ, ਜੋ ਨਿਸਚਲ ਹੈ, ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਿਆ; ਉਹ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਪਰ ਲੈਂਦਾ ਨਹੀਂ, ਸੱਚ ਬੋਲਦਾ ਹੈ, ਕਦੇ ਝੂਠ ਨਹੀਂ।" "ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਇਹ ਰਾਮ ਦਾ ਵੱਡਾ ਵਰਤ ਹੈ; ਉਸ ਦਾ ਭਰਾ, ਹੋਰ ਮਾਂ ਤੋਂ, ਲਕਸ਼ਮਣ ਹੈ, ਜੋ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਲਕਸ਼ਮਣ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਬਾਘ, ਰਾਮ ਦਾ ਸਾਥੀ ਤੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਤਾ ਹੈ; ਉਹ ਭਰਾ, ਲਕਸ਼ਮਣ, ਵਿਰਤ ਵਿੱਚ ਪੱਕਾ, ਨਿਸ਼ਚਲ ਹੈ।" "ਧਨੁਸ਼ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਰਾਮ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਿਆ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ; ਜਟਾਓਂ ਵਾਲਾ, ਤਪਸਵੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਆਏ।" "ਸਦਾ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ, ਨਿਸ਼ਚਲ ਵਰਤ ਵਾਲਾ, ਉਹ ਦੰਡਕ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਆਇਆ; ਅਸੀਂ ਤਿੰਨੇ ਕੈਕੇਈ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਰਾਜ ਤੋਂ ਨਿਕਲੇ।" "ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਅਸੀਂ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਇਹ ਡੂੰਘਾ ਜੰਗਲ ਫਿਰਦੇ ਹਾਂ; ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ ਤਾਂ ਇੱਥੇ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਰੁਕ ਕੇ ਆਰਾਮ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।" "ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਵਾਪਸ ਆਵੇਗਾ, ਵਧੀਆ ਜੰਗਲ ਦਾ ਭੋਜਨ ਲੈ ਕੇ—ਹਿਰਣ, ਗੋਹ, ਸੂਰ ਮਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਵਧੀਆ ਮਾਸ ਲੈ ਆਵੇਗਾ।" "ਹੁਣ, ਸੱਚ-ਸੱਚ ਦੱਸੋ—ਤੁਹਾਡਾ ਨਾਮ, ਵੰਸ਼, ਪਰਿਵਾਰ; ਤੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਦੰਡਕ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲੇ ਕਿਹੜੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਫਿਰ ਰਹੇ ਹੋ?" ਜਦ ਸੀਤਾ, ਰਾਮ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ, ਮਹਾਬਲੀ ਰਾਵਣ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਠੋਰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ। "ਮੈਂ ਉਹ ਰਾਵਣ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਦੇਵ, ਅਸੁਰ ਤੇ ਮਨੁੱਖ—all ਡਰਦੇ ਹਨ, ਸੀਤੇ। ਮੈਂ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਹਾਂ।" "ਤੈਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਨਿਸ਼ਕਲੰਕ, ਸੁਨਹਿਰੀ ਰੰਗ ਤੇ ਰੇਸ਼ਮੀ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਰੁਚੀ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ।" "ਕਈ ਵਧੀਆ ਨਾਰੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਇੱਥੇ-ਉੱਥੇ ਲੈ ਆਇਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਮੁੱਖ ਰਾਣੀ ਬਣ।" "ਲੰਕਾ ਮੇਰੇ ਵੱਡੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਨਾਮ ਹੈ, ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਬਣੀ, ਸਮੁੰਦਰ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੰਡਕ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਰਾਵਣ ਨੇ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨਸੂਬੇ ਦੱਸੇ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਈ।