ਜਦੋਂ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਦੋ ਰਾਜਕੁਮਾਰ—ਰਾਮ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ—ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਆਏ, ਉਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਹਿਆ ਗਿਆ, "ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਨੌਕਾ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹੋ, ਰਾਜਕੁਮਾਰਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖੋ; ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਯਾਤਰਾ ਕਰੋ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਕੋਈ ਰੁਕਾਵਟ ਨਾ ਆਉਣ ਦਿਓ।" ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਇਹ ਸਲਾਹ ਮੰਨ ਲਈ ਅਤੇ ਸਾਧੂਆਂ ਨੂੰ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਰਾਜਕੁਮਾਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਨਦੀ ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਵਗਦੀ ਹੈ, ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਗਏ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਨਦੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪਹੁੰਚੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਹਲਚਲ ਨਾਲ ਇੱਕ ਉੱਚਾ, ਗੂੰਜਦਾ ਸ਼ੋਰ ਸੁਣਿਆ। ਰਾਮ curiosity ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਜੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗਾ, "ਇਹ ਪਾਣੀ ਦੇ ਟੁੱਟਣ ਦਾ ਸ਼ੋਰ ਕਿਉਂ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ?" ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਰਾਮ ਦੇ ਪ੍ਰਸ਼ਨ 'ਤੇ ਸੰਜੀਦਗੀ ਨਾਲ ਸਮਝਾਇਆ, "ਰਾਮ, ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਝੀਲ ਬਣਾਈ ਸੀ—ਮਾਨਸ ਝੀਲ। ਉਸ ਝੀਲ ਤੋਂ ਇਹ ਨਦੀ ਨਿਕਲੀ, ਜੋ ਅਯੋਧਿਆ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਸਰਯੂ ਨਦੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਝੀਲ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਇਹ ਵਿਲੱਖਣ ਸ਼ੋਰ ਜਹਨਵੀ ਤਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ।" "ਇਹ ਪਾਣੀ ਦੀ ਹਲਚਲ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲਿਆ ਹੈ, ਰਾਮ, ਇਸ ਨਦੀ ਨੂੰ ਆਦਰਪੂਰਕ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੋ।" ਦੋਵੇਂ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਜੋ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ, ਨੇ ਨਦੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੱਖਣੀ ਕੰਢੇ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ। ਉਥੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਇੱਕ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗਲ ਦੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਕਟਾਂ ਦੀ ਭਾਰੀ ਭੀੜ ਸੀ। ਰਾਮ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਜੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਇਹ ਜੰਗਲ ਕਿੰਨਾ ਡਰਾਉਣਾ ਹੈ, ਕਈ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਅਤੇ ਪੰਛੀ ਦੇ ਚੀਖਣ ਵਾਲੇ ਅਵਾਜ਼ਾਂ ਹਨ।" "ਇਹ ਜੰਗਲ ਸ਼ੇਰ, ਬਾਘ, ਸੂਰ, ਹਾਥੀਆਂ, ਅਤੇ ਕਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੁੱਖਾਂ—ਧਾਵਾ, ਅਸ਼ਵਕਰਨ, ਕਾਕੁਭ, ਬਿਲਵਾ, ਟਿੰਦੂਕ, ਪਟਾਲਾ, ਅਤੇ ਜੂਜੂਬ—ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਹ ਜੰਗਲ ਇਤਨਾ ਡਰਾਉਣਾ ਕਿਉਂ ਹੈ?" ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਉਰਜਾ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਕਹਿਆ, "ਕਕੁਤਸਥ ਕੁਲ ਦੇ ਬੱਚੇ, ਸੁਣੋ! ਇੱਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦੋ ਖੇਤਰ—ਮਲਾਦਾ ਅਤੇ ਕਰੂਸ਼ਾ—ਸਨ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਬਣਾਏ ਸਨ।" "ਬਹੁਤ ਸਮੇਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਜਦੋਂ ਇੰਦਰ ਨੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕੀਤਾ, ਉਸ 'ਤੇ ਅਸ਼ੁਚਿਤਾ ਆ ਗਈ। ਭੁੱਖ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮ-ਹਤਿਆ ਇੰਦਰ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਆ ਗਈ। polluted ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਦੇਵਤਾ ਅਤੇ ਸਾਧੂਆਂ ਨੇ, ਪਤ੍ਰੇ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਹੀ ਧੋ ਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਅਸ਼ੁਚਿਤਾ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤੀ।" "ਇੰਦਰ, ਜੋ ਉਸ ਅਸ਼ੁਚਿਤਾ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਇਹ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਣਗੇ। ਮਲਾਦਾ ਅਤੇ ਕਰੂਸ਼ਾ, ਜੋ ਮੇਰੀ ਸਰੀਰਕ ਅਸ਼ੁਚਿਤਾ ਨੂੰ ਧारण ਕਰਦੇ ਹਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਪਾਈ।" "ਇਹ ਦੋ ਖੇਤਰ, ਮਲਾਦਾ ਅਤੇ ਕਰੂਸ਼ਾ, ਖੁਸ਼ ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਧਨ-ਅਨਾਜ ਵਾਲੇ, ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਯਕਸ਼ਿਨੀ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਗਏ।" "ਉਸ ਯਕਸ਼ਿਨੀ ਦਾ ਨਾਮ ਤਾਟਕਾ ਸੀ, ਜੋ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਸੁੰਡਾ ਨਾਮਕ ਗਿਆਨਵਾਨ ਯਕਸ਼ਾ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸੀ।" "ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਾਰੀਚਾ ਸੀ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਦੇ ਸਮਾਨ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ ਰਾਕਸ਼ਸ ਸੀ, ਗੋਲ ਬਾਂਹਾਂ, ਵੱਡਾ ਸਿਰ, ਚੌੜਾ ਮੂੰਹ, ਅਤੇ ਵੱਡਾ ਸਰੀਰ।" "ਇਹ ਰਾਕਸ਼ਸ, ਡਰਾਉਣੀ ਸੂਰਤ ਵਾਲਾ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਡਰਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮਲਾਦਾ-ਕਰੂਸ਼ਾ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।" "ਤਾਟਕਾ, ਬੁਰੇ ਆਚਰਨ ਵਾਲੀ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਉਜਾੜਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਇਸ ਰਾਹ 'ਤੇ ਆਧਾ ਯੋਜਨ ਦੂਰ ਵੱਸਦੀ ਹੈ।" "ਇਸ ਲਈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਤਾਟਕਾ ਦੇ ਜੰਗਲ 'ਚ ਜਾਣਾ ਪਵੇਗਾ; ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਕੇ, ਇਸ ਦੁਸ਼ਟ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰੋ।" "ਮੇਰੇ ਆਦੇਸ਼ 'ਤੇ, ਇਸ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਮੁੜ ਸੁਚੱਜਾ ਬਣਾਓ, ਕਿਉਂਕਿ ਹੁਣ ਕੋਈ ਇੱਥੇ ਆ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।" "ਰਾਮ, ਇਹ ਜ਼ਮੀਨ ਤਾਟਕਾ, ਜੋ ਡਰਾਉਣੀ ਅਤੇ ਅਸਹਿਣਯ ਯਕਸ਼ਿਨੀ ਹੈ, ਦੁਆਰਾ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਡਰਾਉਣੇ ਜੰਗਲ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਜੋ ਅਜੇ ਵੀ ਉਸ ਯਕਸ਼ਿਨੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਉਜਾੜ ਹੈ।" ਫਿਰ, ਰਾਮ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਜੀ ਦੇ ਉੱਤਮ ਬਚਨਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ, ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਵਾਲੀ ਵाणी ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤਾਟਕਾ ਦੀ ਤਾਕਤ ਘੱਟ ਹੈ; ਤਾਂ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਧਾਰਨ ਕਰਦੀ ਹੈ?" ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ, ਰਾਮ ਦੇ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੌਲੇ-ਹੌਲੇ ਸਮਝਾਇਆ, "ਸੁਣੋ, ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਇਤਨੀ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੋਈ; ਇਹ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲੇ ਵਰ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਹੈ।" "ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਯਕਸ਼ਾ ਸੀ—ਸੁਕੇਤੁ—ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਨੇਕ ਸੀ। ਉਹ ਨਿਸ਼ੰਤਾਨ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਵੱਡੀਆਂ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀਆਂ। ਯਕਸ਼ਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਇੱਕ ਰਤਨ-ਸਮਾਨ ਧੀ ਦਿੱਤੀ—ਤਾਟਕਾ।" "ਉਸ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਹਾਥੀਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਵੀ ਦਿੱਤੀ, ਪਰ ਸੁਕੇਤੁ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ।" "ਜਦੋਂ ਤਾਟਕਾ ਵਧੀ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਅਤੇ ਜਵਾਨੀ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਜੰਭਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸੁੰਡਾ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।" "ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਤਾਟਕਾ ਨੇ ਮਾਰੀਚਾ ਨਾਮਕ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਡਰਾਉਣਾ ਸੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਕਾਰਨ ਰਾਕਸ਼ਸ ਬਣ ਗਿਆ।" "ਜਦੋਂ ਸੁੰਡਾ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਤਾਟਕਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਅਗਸਤ ਰਿਸ਼ੀ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਰਾਮ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਤਾਟਕਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕਹਾਣੀ, ਅਤੇ ਮਲਾਦਾ-ਕਰੂਸ਼ਾ ਖੇਤਰ ਦੀ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਤਿਹਾਸ, ਆਦਰ ਅਤੇ ਸਨੇਹ ਨਾਲ ਸੁਣਾਈ।