ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਰਾਮ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਆਪਣੇ ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਆਸ਼ਰਮ ਦੀ ਓਰ ਚੱਲੇ। ਉੱਥੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਰਹਿਣ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁਖਦਾਇਕ ਹੋਵੇਗਾ ਅਤੇ ਰਾਤ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆਰਾਮਦਾਇਕ ਬਿਤਾਉਣਗੇ। ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਪਾਠ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਅਤੇ ਅਰਧਨ ਦੀਆਂ ਬਲੀ ਦਿਆਂ, ਗੱਲਾਂ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰਿਆਂ 'ਤੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰ ਰਹੇ ਤਪਸਵੀਆਂ ਦੀਆਂ ਨਿਗਾਹਾਂ ਸਾਫ਼ ਸਾਫ਼ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਜੋ ਕਿ ਆਪਣੇ ਤਪਸ ਵਿੱਚ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸ਼ਿਕਸ਼ਿਤ ਸਨ। ਸੰਤਾਂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਲਿਆ ਅਤੇ ਪ੍ਰਮਾਨਿਤ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਸਵਾਗਤ ਲਈ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਹੋਸਪਿਟਾਲਿਟੀ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਰਾਮ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੀ ਆਤਿਥਿਆ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੁਹਾਵਣੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ। ਜਦੋਂ ਸ਼ਾਮ ਦਾ ਸਮਾਂ ਹੋਇਆ, ਤਪਸਵੀਆਂ ਨੇ ਯੋਗੀ ਹੋ ਕੇ ਰਾਤ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਕੀਤੀਆਂ, ਜੋ ਕਿ ਉਥੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਰ ਤਪਸਵੀਆਂ ਅਤੇ ਸਤਕਾਰੀ ਵ੍ਰਤਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ। ਕਾਮ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਉਹ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਰਹੇ; ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ ਕੌਸ਼ਿਕ ਨੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰਾਂ ਨੂੰ ਮਨੋਰੰਜਕ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸੁਣਾਈਆਂ। ਜਦੋਂ ਸਵੇਰੇ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਹੋਈ, ਰਾਮ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਆਪਣੇ ਸਵੇਰ ਦੇ ਅਰਧਨ ਪੂਰੇ ਕਰਕੇ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਦੇ ਨਾਲ ਨਦੀ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਪਹੁੰਚੇ। ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਤਪਸਵੀ, ਆਪਣੇ ਵ੍ਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਅਡਿੱਠ, ਇੱਕ ਸੋਹਣਾ ਜਹਾਜ਼ ਤਿਆਰ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਜਹਾਜ਼ 'ਚ ਚੜ੍ਹੋ, ਰਾਜਕੁਮਾਰਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖੋ; ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਯਾਤਰਾ ਕਰੋ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਦੇਰੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਹੋਣ ਦਿਓ।" ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਸਹਿਮਤ ਹੋ ਕੇ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਤਪਸਵੀਆਂ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਕਰਦਿਆਂ, ਸਾਗਰ ਵੱਲ ਵਹਿਣ ਵਾਲੀ ਨਦੀ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕੀਤਾ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਨਦੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪਹੁੰਚੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਗੜਬੜੀ ਨਾਲ ਇੱਕ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ। ਰਾਮ ਨੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ ਤੋਂ ਪੁੱਛਿਆ, "ਇਹ ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਗੜਬੜੀਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਕੀ ਹੈ?" ਉਸ ਦੇ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ, ਤਪਸਵੀ ਨੇ ਉਸ ਆਵਾਜ਼ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਬਾਰੇ ਦੱਸਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। "ਕੈਲਾਸ ਪਹਾੜ 'ਤੇ, ਰਾਮ, ਮਨ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਝੀਲ ਬਣਾਈ ਗਈ ਸੀ। ਇਸ ਝੀਲ ਤੋਂ ਨਦੀ ਬਹਿਣ ਲੱਗੀ ਜੋ ਅਯੋਧਿਆ ਦੀ ਓਰ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਪਵਿੱਤਰ ਸਰਯੂ, ਜੋ ਕਿ ਇਸ ਝੀਲ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਝੀਲ ਤੋਂ ਨਿਕਲੀ ਹੈ; ਇਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਜਹਨਵੀ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ।" ਫਿਰ, ਦੋਹਾਂ ਨੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਸਲਾਮ ਕੀਤਾ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਦੱਖਣੀ ਕਿਨਾਰੇ ਪਹੁੰਚੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਇਹ ਜੰਗਲ ਕਿੰਨਾ ਡਰਾਵਣਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਕਟਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਹੈ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਡਰਾਵਨੇ ਪਸ਼ੂ ਅਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਹਨ!" ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਮਝਾਇਆ, "ਸੁਣੋ, ਕਕੁਤਸਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਇਸ ਡਰਾਵਣੇ ਜੰਗਲ ਦਾ ਕਾਰਨ ਜਾਣੋ। ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਮਾਲਾਦਾ ਅਤੇ ਕਰੂਸ਼ਾ ਦੇ ਦੋ ਸਮ੍ਰਿਧ ਖੇਤਰ ਸਨ।" "ਇਹਨਾਂ ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਬਣਾਇਆ ਸੀ। ਬਹੁਤ ਸਮੇਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰਾ ਦਾ ਵਧ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਅਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤਪਸਵੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਥੇ ਨਹਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਇਸ ਜਗ੍ਹਾ ਨੂੰ ਇੱਕ ਉੱਚਾ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ। ਪਰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਮਾਲਾਦਾ ਅਤੇ ਕਰੂਸ਼ਾ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਤਾਤਕਾ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਯਕਸ਼ੀਨੀ ਸੀ, ਨੇ ਤੰਗ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਦੇ ਪਤੀ ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਮਰੀਚਾ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਰਾਖਸ਼ਸ ਸੀ, ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾਇਆ। "ਇਸ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਤਾਤਕਾ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜਾਣਾ ਹੈ; ਆਪਣੇ ਸ਼ਕਤੀ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਕੇ, ਇਸ ਬੁਰੇ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰੋ," ਤਪਸਵੀ ਨੇ ਕਿਹਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਮ ਨੇ ਉਸ ਡਰਾਵਣੇ ਜੰਗਲ ਬਾਰੇ ਸੁਣਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਸਮਝਿਆ ਕਿ ਇਹ ਉਸ ਦਾ ਕੰਮ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਤਪਸਵੀ ਦੀਆਂ ਵਾਰਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇਸ ਕੰਮ ਲਈ ਉਤਸੁਕਤਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ।