ਰਾਵਣ ਨੇ ਮਾਰੀਚਾ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ, “ਵੱਡੇ ਰਾਜੇ, ਹੇ ਰਾਤ ਦੇ ਵਿਹਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਉੱਤਪਲਤਾ, ਸ਼ੌਰ, ਮਰਦਾਨਗੀ, ਦਇਆ, ਸਜ਼ਾ ਅਤੇ ਮਿਹਰਬਾਨੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤੇ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਹਰ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਤਕਾਰ ਅਤੇ ਆਦਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਤੂੰ, ਕਰਤਵ ਦੀ ਅਗਿਆਨਤਾ ਵਿੱਚ, ਮੂਹ ਵਿੱਚ ਫਸਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਤੇਰੀ ਮੰਦਤਾ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਆਏ ਹੋਏ ਵਿਅਕਤੀ ਨਾਲ ਕਠੋਰ ਬੋਲ ਬੋਲਿਆ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਗੁਣ-ਅਵਗੁਣ ਜਾਂ ਤੇਰੀ ਭਲਾਈ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦਾ, ਹੇ ਰਾਕਸ਼ਸ। ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਕਹਿਣ ਦੇ ਬਾਅਦ ਵੀ, ਹੇ ਮਾਰੀਚਾ, ਤੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨੀ ਹੀ ਪਵੇਗੀ। ਹੁਣ ਸੁਣ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕਿਹੜਾ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ: ਤੂੰ ਸੋਨੇ ਦਾ ਹਿਰਨ ਬਣ ਜਾ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਚਿੱਟੇ ਧੱਬੇ ਹੋਣ। ਤੂੰ ਰਾਮ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸੀਤਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਘੁੰਮ, ਤੇ ਉਹਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈ। ਜਦੋਂ ਵੈਦੇਹੀ ਤੇਰੇ ਵਜੂਦ ਨੂੰ ਵੇਖੇਗੀ, ਤੂੰ ਜਾਦੂਈ ਸੋਨੇ ਦਾ ਜੀਵ ਹੋਵੇਗਾ, ਉਹ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ ਤੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਆਖੇਗੀ, ‘ਇਸ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਲਿਆਓ।’ ਜਦੋਂ ਕਕੁਤਸਥ (ਰਾਮ) ਦੂਰ ਚਲਾ ਜਾਵੇ, ਤੂੰ ਰਾਮ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ‘ਹਾ, ਸੀਤਾ! ਲਕਸ਼ਮਣ!’ ਚੀਕ ਮਾਰ। ਸੀਤਾ ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਸੌਮਿਤ੍ਰ (ਲਕਸ਼ਮਣ) ਵੀ ਦੋਸਤੀ ਕਰਕੇ, ਰਾਮ ਦੇ ਰਸਤੇ ਪਿੱਛੇ ਪੈ ਜਾਵੇਗਾ। ਜਦੋਂ ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੋਵੇਂ ਚਲੇ ਜਾਣਗੇ, ਮੈਂ ਵੈਦੇਹੀ ਨੂੰ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਫੜ ਲਵਾਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਹਜ਼ਾਰ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਸ਼ਚੀ ਨੂੰ ਲਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਕੰਮ ਕਰ ਕੇ, ਤੂੰ ਜਿੱਥੇ ਚਾਹੇ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਕਸ਼ਸ; ਹੇ ਮਾਰੀਚਾ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਅੱਧਾ ਰਾਜ ਦੇਵਾਂਗਾ। ਚਲ, ਨਰਮ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੇ, ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਸਤੇ ਤੇ, ਤਾ ਕਿ ਇਹ ਕੰਮ ਸਫਲ ਹੋਵੇ; ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਰਥ ਨਾਲ ਦੰਡਕ ਅਰਣ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਆਵਾਂਗਾ। ਰਾਘਵ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਠੱਗ ਕੇ ਤੇ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ, ਮੈਂ ਲੰਕਾ ਵਾਪਸ ਆਵਾਂਗਾ, ਆਪਣਾ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ। ਜੇ ਤੂੰ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ, ਹੇ ਮਾਰੀਚਾ, ਮੈਂ ਅੱਜ ਤੈਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵਾਂਗਾ; ਤੂੰ ਇਹ ਕੰਮ ਮੇਰੇ ਲਈ ਜਬਰ ਨਾਲ ਵੀ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ। ਜੋ ਰਾਜਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਖੜਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਕਦੇ ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ। ਜੇ ਤੂੰ ਉਸ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰੇਂਗਾ, ਤੇਰੀ ਜਾਨ ਨੂੰ ਖਤਰਾ ਹੋਵੇਗਾ; ਅੱਜ ਮੌਤ ਯਕੀਨੀ ਹੈ ਜੇ ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰੇਂਗਾ। ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਚਾਰ ਕਰ, ਤੇ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਜੋ ਠੀਕ ਹੈ, ਉਹ ਕਰ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਵਣ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਰਾਜ-ਮਾਰਗ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਮਾਰੀਚਾ ਨੇ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਕਠੋਰ ਬੋਲ ਕਹਿ ਦਿੱਤੇ। ਮਾਰੀਚਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, “ਕਿਸ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਤ ਦੇ ਵਿਹਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ? ਤੇਰੇ, ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਤੇਰੇ ਰਾਜ ਤੇ ਤੇਰੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਲਈ, ਹੇ ਮੰਦ ਕਰਮ ਵਾਲੇ? ਕਿਹੜਾ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੇ, ਤੈਨੂੰ ਸਵਾਗਤ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ, ਹੇ ਬੁਰਾ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ? ਕਿਹੜੇ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਮੌਤ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਵਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕੀਤਾ ਹੈ? ਸਪਸ਼ਟ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਤ ਦੇ ਵਿਹਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੇਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣ, ਜੋ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹਨ, ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਤੂੰ ਕਿਸੇ ਵੱਡੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੁਆਰਾ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਕਿਸ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ, ਕੋਈ ਨੀਚ ਤੇ ਮੰਦ-ਮਨ ਵਾਲਾ, ਜੋ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਹੇ ਰਾਤ ਦੇ ਵਿਹਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ? ਤੇਰੇ ਉਹ ਮੰਤਰੀ, ਹੇ ਰਾਵਣ, ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਗਲਤ ਰਸਤੇ ਤੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਰੋਕਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਸਜ਼ਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੇ। ਰਾਜਾ, ਜੋ ਇੱਛਾ ਦੇ ਵਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਗਲਤ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚੱਲ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਚੰਗੇ ਮੰਤਰੀ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੋਕਦੇ ਹਨ; ਪਰ ਤੈਨੂੰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਰੋਕ ਰਿਹਾ। ਹੇ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੰਤਰੀ ਆਪਣੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਦਯਾ ਨਾਲ ਧਰਮ, ਧਨ, ਇੱਛਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਰਾਤ ਦੇ ਵਿਹਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਇਹ ਉਲਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਵਣ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਭ ਵਿਅਰਥ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਹੋਰ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਰਾਜਾ ਦੀਆਂ ਗਲਤੀਆਂ ਕਰਕੇ ਦੁੱਖ ਭੋਗਦੇ ਹਨ। ਧਰਮ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਦਾ ਮੂਲ ਰਾਜਾ ਹੀ ਹੈ, ਹੇ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ; ਇਸ ਲਈ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਹਰ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਕੋਈ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਕਠੋਰ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਬਹੁਤ ਵਿਰੋਧੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਸ਼ਿਸ਼ਟਾਚਾਰ ਤੋਂ ਵੰਜਿਤ ਹੋਵੇ, ਰਾਜ ਨਹੀ ਚਲਾ ਸਕਦਾ, ਹੇ ਦੈਤ। ਉਹ ਮੰਤਰੀ, ਜੋ ਕਠੋਰ ਸਲਾਹ ਦੇ ਕੇ ਐਸੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮੁਸ਼ਕਲ ਹਾਲਾਤ ਵਿੱਚ ਜਲਦੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਹੌਲੇ-ਚਲਦੇ ਰਥ ਵਾਲਾ ਰਥ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕਈ ਚੰਗੇ ਲੋਕ, ਜੋ ਠੀਕ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਗਲਤੀਆਂ ਕਰਕੇ ਆਪਣੀ ਜਾਇਦਾਦ ਸਮੇਤ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਜਾ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਵਿਰੋਧੀ ਤੇ ਕਠੋਰ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਰਾਵਣ, ਉਹ ਵਧਦੀ ਨਹੀਂ, ਜਿਵੇਂ ਭੇਡਾਂ ਲੂਮੜੀ ਦੀ ਹਿਫਾਜ਼ਤ ਹੇਠ ਨਹੀਂ ਵਧਦੀਆਂ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਕਠੋਰ, ਮੂਰਖ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਕਾਬੂ ਨਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਭਿਆਨਕ ਘਟਨਾ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਅਚਾਨਕ ਆਈ ਹੈ, ਤੇ ਹੁਣ ਤੂੰ ਤੇਰੀ ਫੌਜ ਸਮੇਤ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਰਾਮ ਮੇਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਤੈਨੂੰ ਵੀ ਜਲਦੀ ਮਾਰ ਦੇਵੇਗਾ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੇਰਾ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ, ਤੇ ਮੈਂ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਮਰ ਜਾਵਾਂਗਾ। ਰਾਮ ਦੀ ਝਲਕ ਹੀ ਮੇਰੇ ਮਰਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ; ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਸਮੇਤ ਲਿਆਵੇਂਗਾ, ਤੂੰ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ। ਜੇ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਆਸ਼ਰਮ ਤੋਂ ਲਿਆਵੇਂਗਾ, ਨਾ ਤੂੰ, ਨਾ ਮੈਂ, ਨਾ ਲੰਕਾ, ਨਾ ਰਾਕਸ਼ਸ ਬਚ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੋ ਕੇ ਤੈਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਪਰ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ, ਹੇ ਰਾਤ ਦੇ ਵਿਹਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜਿੰਦਗੀ ਮੁਕ ਚੁੱਕੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਮਿਤ੍ਰ ਦੀ ਸਲਾਹ ਨਹੀਂ ਸੁਣਦੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਾਰੀਚਾ ਨੇ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਕਠੋਰ ਬੋਲ ਕਹਿ ਕੇ, ਦੁਖੀ ਤੇ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਆਖਿਆ, “ਚਲ, ਹੇ ਰਾਵਣ।” ਉਹ ਰਾਤ ਦੇ ਵਿਹਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਤੋਂ ਡਰਦਾ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਮਾਰੀਚਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਮੈਨੂੰ ਫਿਰ ਉਸ ਦੇਖਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਵੇਖ ਲਿਆ, ਜੋ ਧਨੁਸ਼, ਤੀਰ ਤੇ ਤਲਵਾਰ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਹਥਿਆਰ ਮੈਨੂੰ ਮਾਰਣ ਲਈ ਉਠਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਮੇਰੀ ਜਿੰਦਗੀ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਮੁਕ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਕੋਈ ਵੀ, ਜੋ ਰਾਮ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿੰਦਾ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ; ਉਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਯਮ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਵਰਗਾ ਹੈ।