ਰਾਵਣ ਨੇ ਮਾਰੀਚਾ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ, "ਤੇਰੇ ਬੋਲ ਮੇਰੇ ਮਨ ਨੂੰ ਰਾਮ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਡਿਗਾ ਸਕਦੇ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਇੱਕ ਮੂਰਖ, ਪਾਪੀ ਮਨੁੱਖ ਹੈ। ਉਹ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਿੱਤਰ, ਰਾਜ, ਮਾਂ ਤੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਔਰਤ ਦੇ ਆਮ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਇਕੱਲਾ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ—ਉਹ ਰਾਮ, ਖਰਾ ਦੇ ਵਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਜੰਗ ਕਰਾਂਗਾ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਪ੍ਰੀਤਮ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜ਼ਰੂਰ ਲੈ ਲਵਾਂਗਾ। ਮਾਰੀਚਾ, ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਪੱਕਾ ਨਿਸਚਯ ਹੈ; ਇਹ ਨਿਸਚਯ ਨਾ ਤਾਂ ਦੇਵਤੇ, ਨਾ ਅਸੁਰ, ਨਾ ਇੰਦਰ—all ਮਿਲ ਕੇ ਵੀ—ਹਟਾ ਸਕਦੇ। ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਕਾਰਜ ਦੀ ਖ਼ਤਰਾ ਜਾਂ ਮੌਕੇ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਤੇ ਤੂੰ ਇਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਬੋਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਵਿਅਕਤੀ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਮੰਤਰੀ ਵਾਂਗ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਸਾਹਮਣੇ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਬੋਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਉਹੀ ਬੋਲਣ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ ਜੋ ਵਿਰੋਧੀ ਨਾ ਹੋਣ, ਮਿੱਠੇ, ਮੰਗਲਕਾਰੀ, ਲਾਭਦਾਇਕ ਹੋਣ ਤੇ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਹੇ ਜਾਣ। ਜੇਕਰ ਬੋਲ ਕਠੋਰ ਜਾਂ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹੋਣ ਪਰ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇੱਜ਼ਤ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਅਤੁਟ ਊਰਜਾ ਪੰਜ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੀ ਹੈ: ਅੱਗ, ਇੰਦਰ, ਸੋਮਾ, ਯਮ ਤੇ ਵਰੁਣ। ਵੱਡੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਹ ਗੁਣ—ਤਾਪ, ਬਹਾਦਰੀ, ਮਰਦਾਨਗੀ, ਸਜ਼ਾ ਤੇ ਦਯਾ—ਉਹਨਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਹਰ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਤੇ ਆਦਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਪਰ ਤੂੰ, ਮਾਰੀਚਾ, ਕਰਤਵ ਦੇ ਗਿਆਨ ਤੋਂ ਅਣਜਾਣ, ਮੋਹ ਵਿੱਚ ਫਸਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਤੇਰੀ ਬੁਰਾਈ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਆਏ ਹੋਏ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਕਠੋਰ ਬੋਲ ਕਹਿ ਦਿੱਤੇ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਗੁਣ ਜਾਂ ਅਵਗੁਣ, ਤੇਰੀ ਭਲਾਈ ਜਾਂ ਬੁਰਾਈ, ਪੁੱਛਦਾ ਨਹੀਂ, ਰਾਖਸ਼ਸਾ। ਇਹ ਸਭ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਹਿ ਚੁੱਕਾ ਹਾਂ, ਪਰ ਤੂੰ, ਸ਼ਾਂਤ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ, ਮੇਰੀ ਮਦਦ ਕਰ। ਹੁਣ ਸੁਣ, ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਵਿੱਚ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ: ਤੂੰ ਸੋਨੇ ਦਾ ਹਿਰਨ ਬਣ, ਜਿਸ ਦੇ ਉੱਤੇ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਚਿੱਟੇ ਚਿੱਟੇ ਧੱਬੇ ਹੋਣ। ਰਾਮ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸੀਤਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਫਿਰ, ਤੇ ਵੈਦੇਹੀ ਨੂੰ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਕਰਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੇ, ਦੂਰ ਹੋ ਜਾ। ਜਦੋਂ ਮੈਥਿਲੀ ਤੈਨੂੰ—ਇੱਕ ਜਾਦੂਈ, ਸੋਨੇ ਦਾ ਜੀਵ—ਵੇਖੇਗੀ, ਉਹ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ ਤੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਕਹੇਗੀ, "ਇਸ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਲਿਆਓ!" ਜਦੋਂ ਕਕੁਤਸਥ (ਰਾਮ) ਦੂਰ ਚਲਾ ਜਾਵੇ, ਤੂੰ ਰਾਮ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ "ਹਾ, ਸੀਤਾ! ਲਕਸ਼ਮਣ!" ਬੋਲ ਕੇ ਚੀਖ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਤੇ ਸੀਤਾ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਸੌਮਿਤ੍ਰ (ਲਕਸ਼ਮਣ) ਵੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਕਰਕੇ, ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਰਾਮ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪੈ ਜਾਵੇਗਾ। ਜਦੋਂ ਰਾਮ ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੋਵੇਂ ਚਲੇ ਜਾਣਗੇ, ਮੈਂ ਵੈਦੇਹੀ ਨੂੰ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਲੈ ਲਵਾਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਹਜ਼ਾਰ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਇੰਦਰ ਨੇ ਸ਼ਚੀ ਨੂੰ ਲਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਕਾਰਜ ਕਰ ਕੇ, ਤੂੰ ਜਿੱਥੇ ਚਾਹੇ, ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਰਾਖਸ਼ਸਾ; ਮਾਰੀਚਾ, ਨਿਸਚਲ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਰਾਜ ਦਾ ਅੱਧਾ ਹਿੱਸਾ ਦੇਵਾਂਗਾ। ਚੰਗਾ, ਸੁਖਮਈ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚੱਲ, ਤਾਂ ਜੋ ਇਹ ਕਾਰਜ ਸਫਲ ਹੋਵੇ; ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਰਥ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਦੰਡਕ ਜੰਗਲ ਚ ਆਵਾਂਗਾ। ਰਘੁਕੁਲ ਦੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਠੱਗ ਕੇ ਤੇ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਉਦੇਸ਼ ਪੂਰੇ ਕਰਕੇ, ਲੰਕਾ ਵਾਪਸ ਆਵਾਂਗਾ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ। ਜੇ ਤੂੰ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਮਾਰੀਚਾ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਅੱਜ ਤੈਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵਾਂਗਾ; ਇਹ ਕਾਰਜ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਵੀ ਕਰਨਾ ਹੀ ਪਵੇਗਾ। ਜੋ ਰਾਜਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਖੜਾ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਕਦੇ ਸੁਖੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ। ਜੇ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ, ਤੇਰੀ ਜਾਨ ਨੂੰ ਖ਼ਤਰਾ ਹੋਵੇਗਾ; ਅੱਜ ਮੌਤ ਨਿਸਚਿਤ ਹੈ ਜੇ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹੋਇਆ। ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਸੋਚ, ਤੇ ਜੋ ਠੀਕ ਹੈ, ਉਹ ਕਰ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਵਣ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ, ਉਸ ਦੇ ਰਾਜ-ਮਾਰਗ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹੋਏ, ਮਾਰੀਚਾ ਨੇ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਕਠੋਰ ਬੋਲ ਕਹਿ ਦਿੱਤੇ। "ਕਿਸ ਨੇ ਤੈਨੂੰ—ਰਾਤ ਦੇ ਭਟਕਣ ਵਾਲੇ—ਇਹ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ, ਜੋ ਤੇਰੇ, ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਤੇਰੇ ਰਾਜ ਤੇ ਤੇਰੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਲਈ ਹੈ, ਤੂੰ ਬੁਰੇ ਕਰਮ ਵਾਲਾ? ਕਿਹੜਾ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਖੁਸ਼ ਹੈ, ਤੈਨੂੰ—ਬੁਰਾ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ—ਸਵਾਗਤ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ? ਕਿਸ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਮੌਤ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ? ਇਹ ਸਪਸ਼ਟ ਹੈ, ਰਾਤ ਦੇ ਭਟਕਣ ਵਾਲੇ, ਕਿ ਤੇਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣ, ਜੋ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹਨ, ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਤੂੰ ਕਿਸੇ ਵਧੇਰੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਕਿਸ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ—ਕਿਸੇ ਨੀਚ ਤੇ ਬੁਰੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਨੇ—ਜੋ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਹੀ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਰਾਤ ਦੇ ਭਟਕਣ ਵਾਲੇ? ਰਾਵਣ, ਤੇਰੇ ਉਹ ਮੰਤਰੀ, ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਗਲਤ ਰਸਤੇ ਤੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਰੋਕਦੇ, ਜਦਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਮਿਲਣੀ ਚਾਹੀਦੀ, ਉਹ ਸਜ਼ਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਰਹੀ। ਰਾਜਾ, ਜੋ ਇੱਛਾ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਗਲਤ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚੱਲ ਪੈਂਦਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਨੇਕ ਮੰਤਰੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਰੋਕਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਪਰ ਤੈਨੂੰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਰੋਕ ਰਿਹਾ। ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਮੰਤਰੀ ਆਪਣੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਧਰਮ, ਧਨ, ਇੱਛਾ ਤੇ ਨਾਮ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਰਾਤ ਦੇ ਭਟਕਣ ਵਾਲੇ। ਪਰ ਜਦ ਉਲਟ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਰਾਵਣ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਭ ਵਿਅਰਥ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਹੋਰ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਅਵਗੁਣਾਂ ਕਰਕੇ ਦੁਖੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਧਰਮ ਤੇ ਯਸ਼ ਦਾ ਮੂਲ ਰਾਜਾ ਹੀ ਹੈ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ; ਇਸ ਲਈ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਹਰ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਰਾਜ, ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਨਹੀਂ ਚਲਾ ਸਕਦਾ ਜੋ ਕਠੋਰ ਹੋਵੇ, ਨਾ ਉਹ ਜੋ ਬਹੁਤ ਵਿਰੋਧੀ ਜਾਂ ਅਦਬ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਹੋਵੇ, ਰਾਖਸ਼ਸਾ। ਉਹ ਮੰਤਰੀ, ਜੋ ਕਠੋਰ ਸਲਾਹ ਦੇ ਕੇ, ਐਸੇ ਰਾਜਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਮੁਸ਼ਕਲ ਹਾਲਾਤ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਹੌਲੇ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਰਥ। ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਨੇਕ ਲੋਕ, ਜੋ ਠੀਕ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਦੂਜਿਆਂ ਦੇ ਅਵਗੁਣਾਂ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਧਨ ਸਮੇਤ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਦ ਪ੍ਰਜਾ ਨੂੰ ਉਹ ਮਾਲਕ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਵੈਰੀ ਤੇ ਕਠੋਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਰਾਵਣ, ਤਾਂ ਉਹ ਵਧਦੀ ਨਹੀਂ, ਜਿਵੇਂ ਬੇੜੀਆਂ ਗਿੱਧ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ ਨਹੀਂ ਵਧਦੀਆਂ। ਸਾਰੇ ਰਾਖਸ਼ਸ, ਰਾਵਣ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਕਠੋਰ, ਮੂਰਖ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਕਾਬੂ ਨਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।