ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਨਵੇਂ ਵਿਆਹੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਮਾਰੁਤਾਂ ਦੇ ਸੈਨਾ ਨਾਲ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਦੋਂ ਇੱਕ ਬੁਰੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ। ਪਰ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸਖਤ ਸਜ਼ਾ ਦਿੱਤੀ। ਰੂਦਰ ਨੇ ਉਸ ਬੁਰੇ ਨੂੰ ਇੱਕ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਹੀ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਟੁੱਟ ਗਏ। ਉਸ ਦਿਨ ਤੋਂ, ਉਸ ਬੁਰੇ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਕਾਮ ਨੂੰ ਬਿਨਾ ਸਰੀਰ ਦਾ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਅਨੰਗਾ, ਬਿਨਾ ਸਰੀਰ ਵਾਲਾ, ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਪਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਅੰਗਵਿਸ਼ਾਯ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਜੋ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਖੇਤਰ ਹੈ। ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਉਸ ਦਾ ਪੁਰਾਣਾ ਆਸ਼ਰਮ ਹੈ, ਕਈ ਧਰਮ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਚੇਲੇ ਸਨ, ਜਿੱਥੇ ਕੋਈ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਇੱਕ ਰਾਤ, ਰਾਮ ਨੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਰਹਿਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਦੋ ਪਵਿੱਤਰ ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸੀ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਮਨ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਕੇ ਇਸ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚੇ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁਖਦਾਈ ਰਾਤ ਬਿਤਾਉਣਗੇ। ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਜਪ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਅਰਪਣ ਕੀਤੇ, ਤਾਂ ਉੱਥੇ ਦੇ ਤਪਸੀ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਰਾਮ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦੇ ਨਾਲ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਤਮਿਕ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤੇ। ਫਿਰ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਰਾਮ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਲਈ ਆਤਿਥਿਆ ਦੇ ਰਸਮਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਮਨੋਰੰਜਕ ਕਹਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਨੋਰੰਜਨ ਕੀਤਾ। ਜਦੋਂ ਸ਼ਾਮ ਹੋਈ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਾਂਝੀਆਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਕੀਤੀਆਂ, ਅਤੇ ਤਪਸੀ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ। ਕਾਮ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰਹੇ; ਮਹਾਨ ਤਪਸੀ ਕਉਸ਼ਿਕ ਨੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰਾਂ ਨੂੰ ਮਨੋਰੰਜਕ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸੁਣਾਈਆਂ। ਅਗਲੇ ਦਿਨ, ਸਵੇਰੇ, ਜਦੋਂ ਦਿਨ ਸਾਫ਼ ਸੀ, ਰਾਮ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਨ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਆਪਣੀਆਂ ਸਵੇਰ ਦੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ ਨਦੀ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਪਹੁੰਚੇ। ਉੱਥੇ, ਮਹਾਨ ਤਪਸੀ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਨੌਕਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਨੌਕਾ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹੋ, ਰਾਜਕੁਮਾਰਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖੋ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਯਾਤਰਾ ਕਰੋ।" ਜਦੋਂ ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਸਹਿਮਤ ਹੋਕੇ, ਉਹ ਰਾਮ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਦੇ ਨਾਲ ਨਦੀ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕੀਤਾ। ਉੱਥੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਗੂੰਜ ਸੁਣੀ, ਜੋ ਕਿ ਪਾਣੀ ਦੇ ਉਲਟਣ ਨਾਲ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ। ਰਾਮ ਨੇ ਤਪਸੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਇਹ ਪਾਣੀ ਦੇ ਉਲਟਣ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਕੀ ਹੈ?" ਤਪਸੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਾਇਆ, "ਹੇ ਰਾਮ, ਇਹ ਆਵਾਜ਼ ਮਾਨਸ ਸਰੋਵਰ ਤੋਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਮਨ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਸਾਰਯੂ ਨਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਇਸ ਸਰੋਵਰ ਤੋਂ ਨਿਕਲਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਅਯੋਧਿਆ ਵੱਲ ਵਧਦੀ ਹੈ।" ਜਦੋਂ ਉਹ ਦੱਖਣੀ ਕਿਨਾਰੇ ਪਹੁੰਚੇ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਡਰਾਉਣਾ ਜੰਗਲ ਵੇਖਿਆ। ਰਾਮ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਇਹ ਜੰਗਲ ਕਿਉਂ ਡਰਾਉਣਾ ਹੈ?" ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ, "ਇਸ ਜੰਗਲ ਦਾ ਕਾਰਨ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇੱਥੇ ਕਈ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ, ਦਿਵਿਆਂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਪਾਪ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਇਸ ਜਗ੍ਹਾ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਸੀ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਸ ਡਰਾਉਣੇ ਜੰਗਲ ਦੀ ਵਿਰਾਸਤ ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸ ਬਾਰੇ ਜਾਣਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਯਕਸ਼ੀਣੀ, ਤਾਤਕਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਰੀਚ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਰਕਸ਼ਸ ਸੀ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾਉਂਦੇ ਰਹੇ। ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਸਾਨੂੰ ਸਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸੰਬੰਧ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕਿਵੇਂ ਸੱਚਾਈ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਹ 'ਤੇ ਚੱਲਣਾ ਸਦਾ ਸਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।