ਮਾਰੀਚ ਨੇ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ, "ਰਾਵਣ, ਜੇ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ ਤਾਂ ਰਾਮ ਨਾਲ ਜੰਗ ਕਰ ਲੈ ਜਾਂ ਧੀਰਜ ਧਾਰ ਲੈ। ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲਣਾ ਹੈ ਤਾਂ ਰਾਮ ਦੀ ਗੱਲ ਨਾ ਕਰ। ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਕਈ ਨੇਕ ਇਨਸਾਨ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਪਾਬੰਦ ਸਨ, ਪਰਾਏ ਪਾਪਾਂ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਕੁਲ ਸਮੇਤ ਨਾਸ ਹੋ ਗਏ ਹਨ। ਇਉਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਕਸੂਰ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵਾਂ। ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲਿਆ, ਤੂੰ ਜੋ ਠੀਕ ਸਮਝੇਂ, ਕਰ ਲੈ, ਪਰ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਸਾਥ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦਾ। ਰਾਮ ਮਹਾਨ ਤੇਜ, ਬੇਅੰਤ ਹਿੰਮਤ ਅਤੇ ਬਲ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਹ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆਂ ਦਾ ਵੀ ਸੰਘਾਰਕ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਸ਼ੂ੍ਰਪਣਖਾ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਖਰ ਜਨਸਥਾਨ ਗਿਆ, ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਅਤਿ ਹਿੰਸਾ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਰਾਮ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਰਾਮ ਵਿੱਚ ਕੀ ਦੋਸ਼ ਹੈ? ਜੇ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਇਹ ਗੱਲ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਆਖੀ ਹੈ, ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ, ਤਾਂ ਜਾਣ ਲੈ ਕਿ ਰਾਮ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਅੱਜ ਤੂੰ ਤੇਰਾ ਕੁਲ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦ ਮਾਰੀਚ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ, ਤਾਂ ਰਾਵਣ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣੀ, ਪਰ ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਐਸਾ ਸਮਝ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਮੌਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਇਨਸਾਨ ਦਵਾਈ ਨੂੰ ਠੁਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ, ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਵਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਮਾਰੀਚ ਨੂੰ ਕੜਵੀਆਂ ਤੇ ਅਣਉਚਿਤ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਮਾਰੀਚ ਨੇ ਸਦਾ ਉਸ ਦੀ ਭਲਾਈ ਦੀ ਹੀ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਸੀ। ਰਾਵਣ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮਾਰੀਚ, ਤੇਰੀ ਇਹ ਗੱਲ ਬਿਲਕੁਲ ਅਨੁਚਿਤ ਅਤੇ ਫ਼ਜ਼ੂਲ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਉਜਾੜ ਧਰਤੀ 'ਚ ਬੀਜ ਪੈ ਜਾਵੇ, ਤੇਰੇ ਬਚਨ ਵੀ ਵਿਅਰਥ ਹਨ। ਤੇਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਮੈਨੂੰ ਰਾਮ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਯੁੱਧ ਕਰਨ ਤੋਂ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀਆਂ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਜਦ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਮੂਰਖ ਅਤੇ ਪਾਪੀ ਮਨੁੱਖ ਹੀ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਉਹ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਿੱਤਰ, ਰਾਜ, ਮਾਂ-ਪਿਉ ਸਭ ਛੱਡ ਕੇ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਔਰਤ ਦੇ ਆਮ ਬਚਨਾਂ ਤੇ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਰੁਖ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਤੋਂ ਪਿਆਰੀ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੀ ਛੀਨ ਲਵਾਂਗਾ। ਇਹ ਮੇਰੇ ਮਨ ਦੀ ਪੱਕੀ ਨਿਸ਼ਚਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਨਾ ਦੇਵਤੇ, ਨਾ ਅਸੁਰ, ਨਾ ਇੰਦਰ ਵੀ ਹਿਲਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਜਦ ਕਿਸੇ ਕੰਮ ਦੀ ਗੱਲ ਆਵੇ, ਤਾਂ ਮੰਤਰੀ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੌਕੇ ਦੀ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਸੁਝਾਅ ਦੇਵੇ। ਰਾਜਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਗੱਲ ਕਰਦਿਆਂ, ਸ਼ਾਂਤ, ਸ਼ੁਭ ਅਤੇ ਲਾਭਕਾਰੀ ਬਚਨ ਹੀ ਆਖਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਕੋਈ ਗੱਲ ਕੜਵੀ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਲਾਭਕਾਰੀ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਉਸ ਵਿੱਚ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਆਦਰਯੋਗ ਰਾਜਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ। ਮਹਾਰਾਜਾ ਪੰਜ ਰੂਪ ਧਾਰਦੇ ਹਨ: ਅੱਗ, ਇੰਦਰ, ਸੋਮ, ਯਮ ਅਤੇ ਵਰੁਣ। ਉਹਨਾਂ ਵਾਂਗ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤੇਜ, ਵੀਰਤਾ, ਮਰਿਆਦਾ, ਦੰਡ ਅਤੇ ਦਇਆ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਦਰਯੋਗ ਹਨ, ਪਰ ਤੂੰ ਮੂੜਤਾ ਵਿਚ ਫਸਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜਿਹੜੀਆਂ ਕੜਵੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਤੇਰੀ ਮੰਦਾ ਮੱਤ ਹੈ। ਹੁਣ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ, ਤੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਕੰਮ ਵਿਚ ਮੇਰੀ ਮਦਦ ਕਰਨੀ ਪਵੇਗੀ। ਸੁਣ, ਤੈਨੂੰ ਕੀ ਕਰਨਾ ਹੈ: ਤੂੰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਮਰਨ ਵਾਲਾ ਹਿਰਨ ਬਣ ਜਾ, ਜਿਸ ਦੇ ਚਿੱਟੇ ਚਿੱਟੇ ਚਿੱਟੇ ਧੱਬੇ ਹੋਣ। ਰਾਮ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਸੀਤਾ ਦੇ ਅੱਗੇ ਘੁੰਮ, ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਮੋਹ ਲੈ। ਜਦ ਮੈਥਲੀ (ਸੀਤਾ) ਤੈਨੂੰ ਦੇਖੇਗੀ, ਤਾਂ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਆਖੇਗੀ, 'ਇਹ ਹਿਰਨ ਮੇਰੇ ਲਈ ਲਿਆਓ!' ਜਦ ਰਾਮ ਦੂਰ ਚਲਾ ਜਾਵੇ, ਤੂੰ ਰਾਮ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ 'ਚ ਪੁਕਾਰ, 'ਹਾ ਸੀਤੇ! ਲਕਸ਼ਮਣ!' ਤੇ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਡਰਾ ਦੇ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੀਤਾ ਦੇ ਉਕਸਾਉਣ 'ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਵੀ ਰਾਮ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਜਦ ਦੋਵੇਂ ਭਰਾ ਚਲੇ ਜਾਣਗੇ, ਮੈਂ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਫੜ ਲਵਾਂਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਨੇ ਸ਼ਚੀ ਨੂੰ ਲੈ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਕੰਮ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਮਾਰੀਚ, ਤੂੰ ਜਿੱਥੇ ਚਾਹੇਂ ਚਲਾ ਜਾ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਅੱਧਾ ਰਾਜ ਦੇਵਾਂਗਾ। ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਸਤੇ ਨਾਲ ਚੱਲ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਰਥ ਨਾਲ ਦੰਡਕ ਅਰਣਯ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਆਵਾਂਗਾ। ਜੇ ਰਘੁਕੁਲ-ਸ਼ਿਰੋਮਣੀ ਰਾਮ ਨੂੰ ਠੱਗ ਕੇ, ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆਂ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਉਦੇਸ਼ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਲੰਕਾ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਵਾਂਗਾ। ਜੇ ਤੂੰ ਇਹ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਮਾਰੀਚ, ਮੈਂ ਅੱਜ ਤੈਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਵਾਂਗਾ। ਰਾਜੇ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਕਦੇ ਸੁਖੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ। ਜੇ ਤੂੰ ਰਾਮ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰੇਂਗਾ, ਤਾਂ ਤੇਰੀ ਮੌਤ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ। ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕਰ, ਤੇ ਜੋ ਠੀਕ ਲੱਗੇ, ਕਰ।" ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜਦ ਚਾਲੀਵਾਂ ਸਰਗ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਮਾਰੀਚ ਨੇ, ਰਾਵਣ ਦੇ ਅਣਧਰਮ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਤਿੱਖੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ। ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਕਿਸ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਤੇਰੇ, ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਤੇਰੇ ਰਾਜ ਤੇ ਤੇਰੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਦੀ ਤਬਾਹੀ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲਿਆ? ਕਿਹੜਾ ਉਹ ਦੁਸ਼ਟ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਮੌਤ ਵਾਲੀ ਰਾਹ ਦਿਖਾਈ? ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੇਰੀ ਬਰਬਾਦੀ ਚਾਹੀ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਹੀ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਤੂੰ ਕਿਸੇ ਵੱਡੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਵੇਂ। ਦੱਸ, ਇਹ ਸਲਾਹ ਤੈਨੂੰ ਕਿਸ ਨੇ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਹੜਾ ਮੰਦੇ ਮਨ ਦਾ ਤੇ ਦੁਸ਼ਟ ਹੈ, ਜੋ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਆਪਣਾ ਨਾਸ ਕਰ ਲਏਂ?" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਾਰੀਚ ਨੇ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਸੱਚਾਈ ਤੇ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੇ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਗੱਲ ਰੱਖੀ।